ദേവീ മാഹാത്മ്യം

 ആമുഖം

ദേവി (മാതാദേവി) മധുവിനെയും കൈഭനെയും വിഷ്ണു മായയായി (താമസിക്-അടിസ്ഥാനം) വധിച്ചതും മഹിഷാസുരനെ ലക്ഷ്മിയായി (രാജാസിക് രൂപ-ഭൗതിക) വധിച്ചതും സരസ്വതി ദേവിയുടെ രൂപത്തിൽ ശുംഭനെയും നിശുംഭനെയും വധിച്ചതിൻ്റെയും കഥ വിവരിക്കുന്ന ഏറ്റവും പവിത്രമായ ഈ ഗ്രന്ഥം. (സാത്വിക-ആത്മീയ) ഭാരത ഭൂമിയിൽ ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ ദേവി മാഹാത്മ്യം, കിഴക്ക് ചണ്ഡീപാഥ്, പടിഞ്ഞാറ് ദേവീ ഭഗവത്, വാരണാസി ഉൾപ്പെടെ രാജ്യത്തിൻ്റെ വടക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ ദുർഗ്ഗ സപ്തശതി എന്നിങ്ങനെ വിവിധ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ 74 മുതൽ 86 വരെയുള്ള അധ്യായങ്ങൾ (13 അധ്യായങ്ങൾ) ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഇതിൽ 700 ഖണ്ഡങ്ങളുണ്ട്. ഈ പുരാണവും വേദവ്യാസൻ രചിച്ചതാണ്, ഇത് ഒരു ഇടത്തരം പുരാണമാണ്.
മാർക്കണ്ഡേയ മുനി ബാഗുരിയോട് പറഞ്ഞതാണ് ദേവീ മാഹാത്മ്യം. 

സ്വന്തം രാജ്യത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട സുരധ എന്ന ഒരു രാജാവ്, തൻ്റെ ഭാര്യയും മക്കളും ചേർന്ന് തൻ്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയ സമാധി എന്ന വൈശ്യനെ (വ്യാപാരി) കണ്ടുമുട്ടിയതായി അദ്ദേഹം പറയുന്നു. സ്വന്തം ആളുകൾ അവരെ പുറത്താക്കിയെങ്കിലും, അവർ രണ്ടുപേരും തങ്ങളുടെ ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തെക്കുറിച്ച് ആശങ്കാകുലരാണെന്ന് അവർ കണ്ടെത്തുന്നു. ഇത് പ്രകൃതിവിരുദ്ധമാണെന്ന് അവർക്ക് തോന്നുന്നു. അങ്ങനെ അവർ വനത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന സുമേധ മുനിയെ സമീപിക്കുന്നു. വിഷ്ണുമായ എന്ന മഹാദേവി സൃഷ്ടിച്ച മായയാണ് ഇതെല്ലാം എന്ന് മഹർഷി അവരോട് പറയുന്നു. അവർക്ക് ജിജ്ഞാസയും ഈ മഹാമാതാവിനെ കുറിച്ച് അറിയാൻ ആഗ്രഹവും തോന്നി. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം അവരോട് ദേവീ മാഹാത്മ്യത്തിൻ്റെ കഥ വിവരിക്കുന്നു, അതിൽ മൂന്ന് കഥകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു, അവയിലെല്ലാം അമ്മ ദേവി ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്നു.

ആദ്യ കഥ മധുവിൻ്റെയും കൈടഭന്റെയും കഥയാണ്. മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ വയറ്റിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന താമരയിൽ ഇരിക്കുന്ന ബ്രഹ്മാവിനെ അവർ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ അവൻ്റെ ചെവിയിലെ മെഴുകിൽ നിന്ന് പ്രസവിക്കുന്നു. തൻ്റെ സൃഷ്ടിപ്പണി തുടരാൻ സഹായിക്കണമെന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ദേവിയോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ദേവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ രൂപമെടുക്കുകയും ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി അസുരന്മാരുമായി മല്ലിട്ട് രണ്ട് അസുരന്മാരെ കൊല്ലുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ രണ്ട് അസുരന്മാരും താമസിക വംശത്തിൽപ്പെട്ടവരായതിനാൽ അവൾക്കും ഒരു താമസരൂപം ഉണ്ടായിരുന്നു.

മഹിഷാസുരനെ വധിച്ച് അമ്മ ദേവി ദേവന്മാരെ എങ്ങനെ സഹായിച്ചു എന്നതാണ് രണ്ടാമത്തെ കഥ. എരുമയുടെ രൂപമുള്ള ഈ അസുരൻ ദേവന്മാരെയും ഇന്ദ്രനെയും അവരുടെ വാസ സ്ഥാനങ്ങളിൽ  നിന്ന് ഓടിച്ചു. അവരെല്ലാം പോയി തങ്ങളുടെ സങ്കടങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ പരിശുദ്ധ ത്രിത്വത്തെ സമീപിക്കുന്നു. ഇത് ആ മൂന്ന് ദേവന്മാരെയും കോപാകുലരാക്കുകയും അവരിലെ ദേവിയുടെ സഹജമായ ശക്തി പുറത്തുവരുകയും ഒരുമിച്ച് ചേരുകയും ചെയ്തു. വിവിധ ദേവന്മാരുടെ  ശക്തികളാൽ ഈ ദേവിയെ കൂടുതൽ ശക്തിപ്പെടുത്തി. എല്ലാ ദേവന്മാരും അവൾക്കു ആയുധങ്ങൾ നൽകി സജ്ജയാക്കി. ഈ ദേവി, പ്രധാനമായും കോപത്താൽ സൃഷ്ടിച്ച ശക്തിയാൽ മഹിഷാസുരനെ വധിച്ചു.

മഹാനായ അസുര സഹോദരന്മാരായ ശുംഭനെയും നിശുംഭനെയും ദേവി വധിച്ചതാണ് മൂന്നാമത്തെ കഥ. ഈ സമയം ദേവന്മാർ ഹിമാലയ പർവതനിരകളിൽ  ഉമാദേവിയെ സമീപിച്ച് അവളുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ പറഞ്ഞു. ദേവിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് കൗശിഖി അഥവാ ചണ്ഡിക ഉണ്ടായി. അവൾ കറുത്ത നിറമായിരുന്നു. വിവിധ ദൈവങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച ശക്തികളോടൊപ്പം അവൾ ശുംഭനെയും നിശുംഭനെയും വധിച്ചു.

സുരധ രാജാവും വൈശ്യസമാധിയും ദേവിയെ തപസ്സുചെയ്ത് തങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ച വരങ്ങൾ നേടിയതെങ്ങനെയെന്ന് മാർക്കണ്ഡേയ മുനി പറയുന്നു.
ഈ മഹത്തായ ഗ്രന്ഥത്തിൻ്റെ പന്ത്രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, തൻ്റെ ഈ മൂന്ന് കഥകൾ വായിക്കുന്നവർക്കും കേൾക്കുന്നവർക്കും മോക്ഷം ഉൾപ്പെടെ ലഭിക്കാൻ കഴിയാത്തതായി ഒന്നുമില്ലെന്ന് ദേവി പറയുന്നു.

ഈ ഗ്രന്ഥം കൈവശം വയ്ക്കുന്നത് ദുരാത്മാക്കളോട് പോരാടാനും ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹം നേടാനും നിരവധി മഹാന്മാരെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.  ശക്തൻ തമ്പുരാൻ എന്ന രാജാവ് കല്ലൂർ നമ്പൂതിരി എന്ന മാന്ത്രികനോട് ഉത്സവം കഴിഞ്ഞ് രാത്രിയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന ശ്രീകോവിലിൽ നിന്ന് തൻറെ മോതിരം തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു എന്നും ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിൻ്റെ ഒരു പകർപ്പ് എടുത്ത് അദ്ദേഹം ഇത് എളുപ്പത്തിൽ ചെയ്തു. ഈ ഗ്രന്ഥം അതിപ്രകൃതിദത്ത ശക്തികൾക്കായി ശ്രമിക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും നിധി ശേഖരമാണെങ്കിലും ഒരാളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സഫലീകരിക്കാനും മോക്ഷം നേടാനും വഴിയൊരുക്കുന്ന പുസ്തകം കൂടിയാണ്.

ശാരദ, വസന്ത നവരാത്രികളിൽ പുസ്തകം വായിക്കുന്നത് ശുഭകരമാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. പാരായണ ക്രമം അല്ലെങ്കിൽ ദേവീ മാഹാത്മ്യം വായിക്കുന്നതിനുള്ള നിർദ്ദിഷ്ട രീതികൾ
ഒരു കഥയാണ്, എന്നാൽ അതിലെ ഓരോ ശ്ലോകങ്ങളും മന്ത്രങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ദേവീമാഹാത്മ്യം എങ്ങനെ വായിക്കാം എന്നതിന് രണ്ട് രീതികളുണ്ട്. ആദ്യത്തേതിനെ ത്ര്യംഗം എന്ന് വിളിക്കുന്നു, അതിൽ ദേവി കവചം, ദേവി അർഗളം, ദേവീ കീലകം എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് പ്രാർത്ഥനകൾ വായിക്കുന്നു, തുടർന്ന്
ഓം ഐം ഹ്രീം ക്ലീം ചമണ്ഡായൈ, വിചേ നമ നൽകുന്ന നവാക്ഷരി മന്ത്രത്തിൻ്റെ ധ്യാനവും ജപവും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഈ മന്ത്രം വളരെ വലിയ ശക്തിയുള്ളതാണ്, അത് ഒരു ഗുരു ഉപദേശിച്ചിട്ടല്ലാതെ ജപിക്കരുത്.

പുസ്തകം വായിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് ഒമ്പത് പ്രാർത്ഥനകൾ ചൊല്ലുന്ന നവംഗമാണ് മറ്റൊന്ന്. 1. ന്യാസം, 2. ആവാഹനം, 3. നാമാനി, 4. അർഗള , 5. കീലക , 6. ഹൃദയം, 7. ദളം, 8. ധ്യാനം, 9. കവചസ്തോത്രം  എന്നിവയാണ് അവ ജപിക്കുന്നത്. ദേവീമാഹാത്മ്യം മുഴുവനും ഒറ്റയിരുപ്പിൽ വായിക്കാൻ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു. വായന പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഏഴ് മുതൽ 36 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങിയ ദേവീസൂക്തം ജപിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഗുരു നവാക്ഷരീമന്ത്രം പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതും ധ്യാനിക്കണം.

ഇത് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തവർ ആദ്യ ദിനം ഒന്നാം അദ്ധ്യായം അടങ്ങുന്ന പ്രധമ ചരിത്രവും അടുത്ത മൂന്ന് അധ്യായങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന മധ്യമ ചരിത്രവും അടുത്ത ദിവസവും അടുത്ത 9 അദ്ധ്യായങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന ബാക്കി ഉത്തമ ചരിത്രവും മൂന്നാം ദിവസവും വായിക്കണം.

ആദ്യ ദിവസം ഒരു അധ്യായം, രണ്ടാം ദിവസം അടുത്ത രണ്ട് അധ്യായങ്ങൾ, അടുത്ത ഒരു അധ്യായം മൂന്നാം ദിവസം, അടുത്ത നാല് അധ്യായങ്ങൾ നാലാം ദിവസം, അടുത്ത രണ്ട് അധ്യായങ്ങൾ അഞ്ചാം ദിവസം അടുത്ത ഒരു അധ്യായം ആറാം ദിവസവും അവസാനത്തെ രണ്ട് അധ്യായങ്ങൾ ഏഴാം ദിവസവും.എന്നിങ്ങനെ ഏഴ് ദിവസം കൊണ്ട് മുഴുവൻ വായനയും പൂർത്തിയാക്കുന്ന മറ്റൊരു രീതി. 

ഒൻപതു ദിവസം കൊണ്ട് പൂർത്തിയാക്കുമ്പോൾ  വായിക്കേണ്ടത്. ഒന്നാം ദിവസം കവചം അർഗളം കീലകം, നവാക്ഷരി,രാത്രിസൂക്തം ഒന്നാം അധ്യായം രണ്ടാം ദിവസം -2 , 3 , 4 മൂന്നാം ദിവസം -5, 6 നാലാം ദിവസം - 7, 5 --8 , 6 --9, 10, 7 --11, 8 -12, 9 -13 ദേവീ സൂക്തം, നവാക്ഷരി, രഹസ്യ ത്രയം.

ആദ്യ ദിവസം --ശൈലപുത്രി --ശൈലപുത്രി ദേവി

******************************
നവദുര്‍ഗ്ഗാ ഭാവങ്ങളില്‍ ഒന്നാമത്തെ ഭാവമാണ് ശൈലപുത്രി. നവരാത്രിയില്‍ ആദ്യ ദിവസമായ പ്രഥമയ്ക്കു ദുര്‍ഗ്ഗാ ദേവിയെ ശൈലപുത്രി ഭാവത്തില്‍ ആരാധിക്കുന്നു.
ഹിമവാന്‍റെ മകളാണ് ശൈലപുത്രി (ശൈലം=പർവ്വതം, ഹിമാലയം). സതി ഭവാനി, പാർവതി മാതാ, ഹൈമവതി മാതാ (ഹിമവാന്‍റെ പുത്രി → ഹൈമവതി ) എന്നീ നാമങ്ങളിലും ശൈലപുത്രീ ദേവി അറിയപ്പെടുന്നു. ധക്ഷ്പ്രജാപതിയുടെ മകളായാണ് ദേവി ആദ്യം അവതരിച്ചത്. സതി (സാത്വികഭാവം ഉണർത്തുന്നവൾ എന്നർത്ഥം) എന്നായിരുന്നു ദേവിയുടെ നാമം.
ദക്ഷയഗഭൂമിയിൽ വെച്ച് ശിവനിന്ദ ശ്രവിക്കാൻ ഇടവന്ന സതി അഗ്നിയിൽ ആത്മത്യാഗം ചെയ്തു. പർവതരാജനായ ഹിമവാന്‍റെ മകളായാണ് ദേവി പിന്നീടവതരിച്ചത്. പർവതരാജന്‍റെ (ഹിമാലയം) മകളായതിനാൽ പാർവതി എന്നും ഹിമവാന്‍റെ (ഹിമാലയം) മകളായതിനാൽ ഹേമവതി എന്നും ദേവിക്ക് നാമങ്ങളുണ്ട്.
നവരാത്രിയിലെ ആദ്യ ദിവസം ശൈലപുത്രിയെയാണ് ആരാധിക്കുന്നത്. ബ്രഹ്മാ വിഷ്ണു മഹേശ്വരന്മാരുടെ ശക്തികൾ ഒന്നുചേർന്ന മൂർത്തിഭാവമാണ് ശൈലപുത്രി. കാളയാണ് ദേവിയുടെ വാഹനം. ഒരുകയ്യിൽ ശൂലവും മറുകയ്യിൽ താമരയും ദേവിയേന്തിയിരിക്കുന്നു.
ബാലസ്വരൂപണീഭാവത്തില്‍, ശൈലപുത്രിയായി പാര്‍വ്വതിദേവിയെ സങ്കല്‍പ്പിച്ച് ആരാധിക്കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. പൂര്‍വ്വജന്മത്തിലെ സതീദേവിയെപ്പോലെ ദേവി ഈ ജന്മത്തിലും പരമശിവന്‍റെ അര്‍ദ്ധാംഗിനിയാണ്. 

"വന്ദേ വാഞ്ഛിതലാഭായ ചന്ദ്രാര്‍ധകൃതശേഖരാം
വൃഷാരൂഢാം ശൂലധരാം ശൈലപുത്രീ യശസ്വിനീം"
ഈ മന്ത്രം ഭക്തിപൂര്‍വ്വം ശൈലപുത്രിയായ ദേവിയെ സങ്കല്‍പ്പിച്ചു ജപിക്കുക. സര്‍വ അഭീഷ്ടങ്ങളും സാധിക്കും.
"വാഞ്ഛിതാര്‍ത്ഥപ്രദേ ദേവീ
ശൈലപുത്രീ നമോസ്തുതേ"

നവരാത്രി ഇന്ന് മുതൽ ( ഒമ്പതു ദിവസങ്ങളിലും ) ഓരോ നാമങ്ങൾ ചൊല്ലുവാനുള്ളത് ദിവസാടിസ്ഥാനത്തിൽ താഴെ ചേര്ക്കുന്നു.
ഒന്നാമത്തെ ദിവസം -ഓം ഹ്രീം നമഃ
രണ്ടാം ദിവസം -ഓം വേദാത്മികായൈ നമഃ
മൂന്നാം ദിവസം -ഓം ത്രിശക്തൈയ് നമഃ
നാലാം ദിവസം -ഓം സ്വസ്ഥായൈ നമഃ
അഞ്ചം ദിവസം -ഓം ഭുവനേശ്വര്യയ് നമഃ
ആറാം ദിവസം -ഓം മഹായോഗിനിയൈ നമഃ
ഏഴാം ദിവസം -ഓം സമപ്രിയായൈ നമഃ
എട്ടാം ദിവസം -ഓം ത്രികോണസ്ഥായൈ നമഃ
ഒമ്പതാം ദിവസം -ഓം ത്രിപുരാത്മികായൈ നമഃ..
ഈ നാമങ്ങൾ ഓരോ ദിവസം ഓരോന്ന് 108 വീതം ചൊല്ലുക.. ഈ വ്രത നിഷ്ഠയിലൂടെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും തീർന്ന് ഐശ്വര്യാഭിവൃദ്ധികൾ വന്നു ഭവിക്കും.. സർവോപരി ദേവീ കടാക്ഷം ഉണ്ടാവും...

സർവേശ്വരി ഏവരെയും അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ

രണ്ടാം ദിവസം--ബ്രഹ്മ ചാരിണി--ഇവിടെ ബ്രഹ്മാവ്  എന്നാണ് അർഥം. വിദ്യാർത്ഥികളോടൊപ്പംതൻ്റെ ഗുരുവിനൊപ്പം ഒരു ആശ്രമത്തിൽ താമസിക്കുന്ന അർപ്പണബോധമുള്ള വിദ്യാർത്ഥിനി എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ചു വലതു  കയ്യിൽ ഒരു ജപ മാലയും ഇടതു കയ്യിൽ ഒരു കമണ്ഡലുവും  പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ദേവിയെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ ഭക്തർക്ക് അളവറ്റ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. തപസ്,   വാക്ചാ തുരി, മോഹ നാശം, ആത്മ നിയന്ത്രണം, നിശ്ചയ ദാർഢ്യം, എന്നിവ വർധിക്കുന്നു.ദേവി യുടെ  രംഗത്തും വിജയം വരിക്കുന്നു. 

അവളുടെ കഥയുടെ വ്യത്യസ്ത പതിപ്പുകൾ അനുസരിച്ച്, കന്യകയായ പാർവതി ശിവനെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു . അവളുടെ മാതാപിതാക്കൾ അവളെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവൾ അചഞ്ചലയായി തുടരുകയും ഏകദേശം 5,000 വർഷം തപസ്സുചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. ^[ 7 ]

അതിനിടയിൽ, ദേവന്മാർ പ്രണയത്തിൻ്റെയും കാമത്തിൻ്റെയും ഹിന്ദു ദൈവമായ കാമദേവനെ സമീപിക്കുകയും ശിവനിൽ പാർവതിയോട് ആഗ്രഹം ജനിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ശിവൻ്റെ കുട്ടിയാൽ മാത്രം കൊല്ലപ്പെടാൻ കഴിയുന്ന തരകാസുരൻ എന്ന അസുരനാണ് അവരെ നയിക്കുന്നത് . കാമദേവൻ ആഗ്രഹത്തിൻ്റെ അസ്ത്രം കൊണ്ട് ശിവനെ എയ്തു. ^[ 8 ] ശിവൻ തൻ്റെ മൂന്നാം കണ്ണ് നെറ്റിയിൽ തുറക്കുകയും കാമദേവനെ ഭസ്മമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ശിവനെ ജയിപ്പിക്കാനുള്ള അവളുടെ പ്രതീക്ഷയോ ദൃഢനിശ്ചയമോ പാർവ്വതിക്ക് നഷ്ടമാകുന്നില്ല. അവൾ ശിവനെപ്പോലുള്ള പർവതങ്ങളിൽ താമസിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു, സന്യാസം, യോഗിൻ, തപസ്സ് തുടങ്ങിയ അവൻ ചെയ്യുന്ന അതേ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നു ; പാർവതിയുടെ ഈ ഭാവമാണ് ബ്രഹ്മചാരിണി ദേവിയുടെതായി കരുതപ്പെടുന്നത്. അവളുടെ സന്യാസം പിന്തുടരുന്നത് ശിവൻ്റെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുകയും അവൻ്റെ താൽപ്പര്യം ഉണർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൻ അവളെ വേഷംമാറി കണ്ടുമുട്ടുകയും ശിവൻ്റെ ബലഹീനതകളും വ്യക്തിത്വ പ്രശ്‌നങ്ങളും എണ്ണി അവളെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ^[ 8 ] പാർവതി കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും അവളുടെ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഈ സമയത്ത്, പ്രകണ്ഠാസുരൻ എന്ന അസുരൻ തൻ്റെ ദശലക്ഷക്കണക്കിന് അസുരന്മാരുമായി പാർവതിയെ ആക്രമിക്കുന്നു. പാർവതി തപസ്സ് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിൻ്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിലാണ്, സ്വയം പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. നിസ്സഹായയായ പാർവതിയെ കണ്ട്, ലക്ഷ്മിയും സരസ്വതിയും ഇടപെട്ടു , പക്ഷേ അസുരന്മാരാൽ എണ്ണത്തിൽ കൂടുതലാണ്. ഏറെ നാളത്തെ പോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ, പാർവതിയുടെ അരികിലുള്ള കമണ്ഡലു വീഴുകയും അതിൻ്റെ ഫലമായുണ്ടായ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ എല്ലാ അസുരന്മാരും ഒലിച്ചു പോകുകയും ചെയ്യുന്നു. അവസാനം, പാർവതി അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുന്നു, അഗ്നി പുറന്തള്ളുകയും അസുരനെ ഭസ്മമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ശിവൻ ഒഴികെയുള്ള ദേവി പാർവ്വതിയുടെ തപസിൽ ആകൃഷ്ടരാണ് പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാവരും. ശിവൻ അവസാനം ഭ്രമചാരിയുടെ വേഷത്തിൽ പരവതിയെ സന്ദർശിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അയാൾ പാർവതിയെ കടങ്കഥകൾ നൽകി പരിശോധിക്കുന്നു, അവയെല്ലാം ശരിയായി ഉത്തരം നൽകുന്നു. അവളുടെ തലച്ചോറിനും സൗന്ദര്യത്തിനും പാർവതിയെ പ്രശംസിച്ച ശേഷം, ബ്രഹ്മചാരി അവളോട് വിവാഹാഭ്യർത്ഥന നടത്തുന്നു. അവൻ ശിവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി പാർവതി സ്വീകരിക്കുന്നു. ശിവൻ തൻ്റെ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ഒടുവിൽ അവളെ സ്വീകരിക്കുകയും അവളുടെ തപസ്സ് ലംഘിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മുഴുവൻ തപസ്സിനിടയിലും പ്രവതി ബെൽപത്രയും നദീജലവും സ്വയം ഭക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു. ^{[ 7 ] [ 8 ]}

സ്വാധിഷ്ഠാന ചക്രത്തിലാണ് അവളുടെ വാസസ്ഥലം . ^[ 9 ] ബ്രഹ്മചാരിണി അവിവാഹിതയാണെന്നും വെള്ള നിറം ശുദ്ധതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ^[ 10 ]

 മൂന്നാം ദിവസം --ചന്ദ്രഘണ്ട ഹിന്ദുമതത്തിൽ , നവരാത്രിയുടെ മൂന്നാം ദിവസം (നവദുർഗയുടെ ഒമ്പത് ദിവ്യ രാത്രികൾ ) ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന മഹാദേവിയുടെ മൂന്നാമത്തെ നവദുർഗ്ഗ ഭാവമാണ് ചന്ദ്രഘണ്ട . അവളുടെ പേര് ചന്ദ്ര - ഘണ്ട , "മണിയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള അർദ്ധ ചന്ദ്രനുള്ളവൻ" എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. അവളുടെ മൂന്നാം കണ്ണ് എപ്പോഴും തുറന്നിരിക്കുന്നു, തിന്മയ്‌ക്കെതിരായ പോരാട്ടത്തിനുള്ള അവളുടെ ശാശ്വത സന്നദ്ധതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അവൾ ചന്ദ്രഖണ്ഡ , വൃകാഹ്വാഹിനി അല്ലെങ്കിൽ ചന്ദ്രിക എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു . അവളുടെ കൃപയും ധൈര്യവും ധൈര്യവും കൊണ്ട് അവൾ ആളുകൾക്ക് പ്രതിഫലം നൽകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അവളുടെ കൃപയാൽ, ഭക്തരുടെ എല്ലാ പാപങ്ങളും, ക്ലേശങ്ങളും, ശാരീരിക ക്ലേശങ്ങളും, മാനസിക ക്ലേശങ്ങളും, പ്രേതബാധകളും ഇല്ലാതാകുന്നു.

ഇതിഹാസം

[ തിരുത്തുക ]

ശിവപുരാണമനുസരിച്ച് , ചന്ദ്രശേഖരൻ്റെ രൂപത്തിലുള്ള ശിവൻ്റെ "ശക്തി"യാണ് ചന്ദ്രഘണ്ട . ശിവൻ്റെ ഓരോ ഭാവവും ശക്തിയുടെ അകമ്പടിയോടെയുള്ളതിനാൽ അർദ്ധനാരീശ്വരനാണ് .

വർഷങ്ങളോളം തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച ശേഷം പാർവതി ശിവനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. വിവാഹശേഷം ഓരോ സ്ത്രീക്കും ഒരു പുതിയ ജീവിതം ആരംഭിക്കുന്നു. പാർവതി ശിവനെ വീട്ടിൽ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ. അവളെ പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. അവൾ ശിവൻ വസിക്കുന്ന ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ച നിമിഷം, ഗുഹയിൽ മാലിന്യം നിറഞ്ഞിരുന്നു, എല്ലാ സാധനങ്ങളും അസ്ഥാനത്തായി. ചിലന്തിവലകളായിരുന്നു പ്രധാന ആശങ്ക. വിവാഹ വേഷത്തിൽ പാർവതി ചൂലെടുത്ത് ഗുഹ മുഴുവൻ വൃത്തിയാക്കി. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി, പാർവതി തൻ്റെ പുതിയ വീട്ടിൽ പുതിയ ആളുകളുമായി താമസമാക്കി.

ഇതെല്ലാം നടക്കുന്നതിനിടയിൽ, തർകാസുരൻ എന്ന പുതിയ അസുരൻ പ്രപഞ്ചത്തിൽ വേരുപിടിച്ചു. തർക്കസുരന് ശിവൻ്റെ കുടുംബത്തിൽ ദുഷിച്ച കണ്ണുകളുണ്ട്. തൻ്റെ മരണത്തിൻ്റെ യഥാർത്ഥ കാരണം ഇല്ലാതാക്കാൻ അയാൾ പാർവതിയെ മോശമായി നോക്കി. ശിവൻ്റെയും പാർവതിയുടെയും ജീവപുത്രനാൽ മാത്രമേ അവൻ കൊല്ലപ്പെടുകയുള്ളൂ എന്നതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന് വരം ലഭിച്ചു. പാർവതിയുടെയും ശിവൻ്റെയും ജീവിതത്തിൽ കോലാഹലം സൃഷ്ടിക്കാൻ, അവൻ ജതുകാസുരൻ എന്ന ഒരു അസുരനെ നിയോഗിച്ചു. ജതുകാസുരൻ ഒരു ദുഷ്ട വവ്വാൽ രാക്ഷസനാണ്. അയാളും സൈന്യവും പാർവതിയെ ആക്രമിക്കാൻ വന്നു. ഇതൊന്നും അറിയാതെ പാർവതി തൻ്റെ ദൈനംദിന ജോലികളിൽ മുഴുകി. ആ സമയത്ത് ശിവൻ തീവ്ര തപം അനുഷ്ഠിക്കുകയായിരുന്നു, പാർവതി കൈലാസ പർവ്വതത്തിലെ ദൈനംദിന ജോലികൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഈ സാഹചര്യം മുതലെടുത്ത് ജതുകാസുരൻ യുദ്ധം വിളിച്ച് കൈലാസ പർവ്വതത്തിലേക്ക് നീങ്ങി.

ജതുകാസുരൻ തൻ്റെ വവ്വാൽ സൈന്യത്തിൻ്റെ ചിറകുകളുടെ സഹായത്തോടെ ആകാശം മറച്ചു. ക്രൂരവും ദുഷ്ടവുമായ വവ്വാലുകൾ ഒന്നൊന്നായി ശിവഗണത്തെ ആക്രമിച്ചു. ഇത് പാർവതിയെ ഭയപ്പെടുത്തി. ഈ വവ്വാലുകൾ നാശം സൃഷ്ടിക്കുകയും പുതുതായി അലങ്കരിച്ച പറവതി, കൈലാസ പ്രദേശം നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് പാർവതിയെ ചൊടിപ്പിച്ചെങ്കിലും അവൾ ഭയത്തോടെ തുടർന്നു. നന്ദിയുടെ സഹായം തേടാനുള്ള ആശയവുമായി പാർവതി ക്ലിക്ക് ചെയ്തു. അങ്ങനെ അവൾ നന്ദി തേടി, പക്ഷേ നന്ദിയെ കാണാനില്ല. പാർവ്വതിയുടെ ഭയം പൂത്തുലഞ്ഞു. നിരന്തരമായ പരാജയത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ച ശിവഗണൻ പാർവതിയുടെ അടുത്തെത്തി അവരെ രക്ഷിക്കാൻ അപേക്ഷിച്ചു. പാർവതി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ശിവൻ തപം അനുഷ്ഠിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോയി, പക്ഷേ അവൾ നിസ്സഹായയായിരുന്നു. തപസ്സ് ഉപേക്ഷിക്കാൻ ശിവന് കഴിഞ്ഞില്ല. പാർവതിയുടെ ആന്തരിക ശക്തിയെക്കുറിച്ചും അവൾ സ്വയം രൂപപ്പെടുത്തിയ ശക്തിയാണെന്നും അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അവൾ പ്രകൃതി (സൃഷ്ടി അല്ലെങ്കിൽ സൃഷ്ടി) തന്നെയാണെന്നും, പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ അമ്മയാണെന്നും, ഈ സാഹചര്യത്തെ ചെറുക്കാനും നിയന്ത്രിക്കാനും അവൾ തന്നെ പര്യാപ്തമാണെന്നും അവൻ അവളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ മാ പാർവതി ജാതകാസുരനോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു.

ഇരുട്ടിൽ പാർവതി പുറത്തേക്ക് പോയി, അവൾക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഇത് മറികടക്കാൻ, അവൾക്ക് ചന്ദ്രപ്രകാശം ആവശ്യമായിരുന്നു. പാർവതി ചന്ദ്രദേവൻ്റെ പിന്തുണ തേടി, അദ്ദേഹം യുദ്ധക്കളം പ്രകാശിപ്പിച്ച് പാർവതിക്കൊപ്പം ചേർന്നു. യുദ്ധസമയത്ത് പാർവതി ചന്ദ്രദേവനെ തലയിൽ ചന്ദ്രക്കലയായി ധരിച്ചിരുന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ വവ്വാലുകളെ നേരിടാൻ കഴിവുള്ള ഒരു സൈന്യത്തെ പാർവതിക്ക് ആവശ്യമായിരുന്നു. ഒരു വലിയ ചെന്നായക്കൂട്ടം പാർവതിയുടെ സഹായത്തിനെത്തി. ചെന്നായ്ക്കൾ വവ്വാലുകളെ ആക്രമിക്കുകയും പാർവതി ജാതകാസുരനോട് യുദ്ധം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. നീണ്ട പോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ ആകാശത്തിലെ വവ്വാലുകളാണ് പിശാചിന് ഊർജം പകരുന്നതെന്ന് പാർവതി മനസ്സിലാക്കി. അങ്ങനെ പാർവതി ഒരു ഘണ്ടയെ യുദ്ധക്കളത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് ഉച്ചത്തിൽ മുഴക്കി, അങ്ങനെ വവ്വാലുകൾ പറന്നുപോയി. ചെന്നായ്ക്കളിൽ ഒരാൾ ജതുകാസുരൻ്റെ മേൽ ചാടി, നിലത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ അയാൾ മുറുമുറുത്തു. അപ്പോൾ പാർവതി ഘണ്ട കൊണ്ട് അവൻ്റെ തലയിൽ അടിച്ചു, കിഡ് ഇഷ്ടപ്പെട്ട വാൾ കൊണ്ട് അവൻ്റെ ചിറകുകൾ വെട്ടി, അവസാനം അവനെ കൊല്ലാൻ അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ചു.

പാർവതിയുടെ ഈ ഭയാനകമായ രൂപം, ഒരു കൈയിൽ കത്തിയും മറുകൈയിൽ ഘണ്ടയും; നെറ്റിയിൽ ചന്ദ്രനും ചെന്നായയിൽ ഇരിക്കുന്നവനും ബ്രഹ്മദേവൻ ചന്ദ്രഘണ്ട എന്ന് പേരിട്ടു. പിന്നീട് ശിവൻ പാർവതിയോട് പറഞ്ഞു, ഏത് യുദ്ധത്തിൻ്റെയും പ്രതിബന്ധങ്ങളുടെയും (അകത്തെയോ പുറത്തോ) ഭയത്തെ മറികടക്കാൻ ഈ യുദ്ധം ആർക്കും ധൈര്യം നൽകുമെന്ന്. കൂടാതെ, ഒരു സ്ത്രീയും തൻ്റെ പുരുഷനില്ലാതെ ദുർബലരോ നിസ്സഹായരോ അല്ല.

നാലാം ദിവസം --കൂശ്മാണ്ഡ, കുഷ്മാണ്ഡ ഒരു ഹിന്ദു ദേവതയാണ്, അവളുടെ ദിവ്യമായ പുഞ്ചിരിയാൽ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ചതിൻ്റെ ബഹുമതി. മഹാദേവിയുടെ നവദുർഗ്ഗാ രൂപങ്ങളിലെനാലാമത്തെ ഭാവമാണ് കാളികുല പാരമ്പര്യത്തിൻ്റെ അനുയായികൾ. അവളുടെ പേര് അവളുടെ പ്രധാന റോളിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു: കു എന്നാൽ "അൽപ്പം", ഉഷ്മ എന്നാൽ "ഊഷ്മളത" അല്ലെങ്കിൽ "ഊർജ്ജം", ആൻഡ എന്നാൽ "കോസ്മിക് മുട്ട". ^[ 1 ]

നവരാത്രി ഉത്സവത്തിൻ്റെ നാലാം ദിവസം (നവദുർഗ്ഗയുടെ ഒമ്പത് രാത്രികൾ) കുഷ്മാണ്ഡയെ ആരാധിക്കുന്നു, ഇത് ആരോഗ്യം മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും സമ്പത്തും ശക്തിയും നൽകുകയും ചെയ്യുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ^[ 2 ] കൂഷ്മാണ്ഡ ദേവിക്ക് എട്ട് കൈകളുണ്ട്, അതിനാൽ അഷ്ടഭുജാ ദേവി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. സിദ്ധികളും നിധികളും നൽകാനുള്ള എല്ലാ ശക്തിയും അവളുടെ ജപ് മാലയിൽ ഉണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

അവൾ ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിച്ചു, അതിനെ സംസ്കൃതത്തിൽ ബ്രഹ്മാണ്ഡ (ब्रह्माण्ड) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, അവളുടെ പുഞ്ചിരിയിൽ നിന്ന് അൽപം മിന്നിമറഞ്ഞുകൊണ്ട്. കുഷ്മാണ്ഡ (कुष्माण्ड) എന്നറിയപ്പെടുന്ന വെളുത്ത മത്തങ്ങയുടെ ബാലിയേയും അവൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ബ്രഹ്മാണ്ഡ, കൂഷ്മാണ്ഡ എന്നിവയുമായുള്ള ബന്ധം കാരണം അവൾ കൂഷ്മാണ്ഡ ദേവി എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അനാഹത ചക്രത്തിലാണ് അവളുടെ വാസസ്ഥലം .

ഫോം

[ തിരുത്തുക ]

ത്രിശൂലം, ഡിസ്കസ്, വാൾ, കൊളുത്ത്, ഗദ, വില്ല്, അമ്പ്, രണ്ട് ഭരണികൾ അമൃത് (അമൃതം) രക്തം എന്നിവ പിടിച്ച് എട്ട് മുതൽ പത്ത് വരെ കൈകളോടെയാണ് കുഷ്മാണ്ഡയെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവളുടെ ഒരു കൈ എപ്പോഴും അഭയമുദ്രയിലാണ്, അതിൽ നിന്ന് അവൾ തൻ്റെ എല്ലാ ഭക്തരെയും അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. അവൾ സിംഹത്തിൻ്റെ പുറത്ത് കയറുന്നു. ^{[ അവലംബം ആവശ്യമാണ് ]}

ഉത്ഭവം

[ തിരുത്തുക ]

സൂര്യൻ ലോകത്തിന് ജീവൻ നൽകുന്നു, കൂഷ്മാണ്ഡ ദേവി തന്നെ സൂര്യൻ്റെ ശക്തിയാണ്, സൂര്യൻ്റെ കാമ്പിനുള്ളിൽ അവൾ വസിക്കുമ്പോൾ എല്ലാ ഊർജ്ജത്തിൻ്റെയും ഉറവിടമാണ്. പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഒരു സന്തുലിതാവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനും സൂര്യരശ്മികളിൽ നിന്ന് എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും ജീവൻ നൽകുന്നതിനുമായിരുന്നു അത്, അവളുടെ ശക്തി സൂര്യന് എല്ലാവർക്കും ജീവൻ നൽകാനുള്ള കഴിവ് നൽകുന്നു, കാരണം അവൾ തന്നെ ശക്തിയാണ്. ^{[ അവലംബം ആവശ്യമാണ് ]}

ഒരിക്കൽ ജതുകാസുരൻ്റെ പരാജയത്തിനുശേഷം, മഹാനായ അസുര യോദ്ധാവ് സുകേശൻ്റെ മകൻ മാലിയും സുമാലിയും എന്ന പേരുള്ള രണ്ട് അസുരന്മാരും ശിവനിൽ മതിപ്പുളവാക്കാനും അനുഗ്രഹം തേടാനും ഒരു വലിയ തപസ്സ് അനുഷ്ഠിക്കുകയായിരുന്നു. അവർ അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന തപസ്സ് വളരെ തീവ്രമായിരുന്നു, അവരുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന പോസിറ്റീവ് അയോണുകൾ കൊണ്ട് അവരുടെ ശരീരം തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഭൂമിയിൽ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന തിളക്കത്തെക്കുറിച്ച് സൂര്യദേവിന് ഉത്കണ്ഠയും ജിജ്ഞാസയും തോന്നിത്തുടങ്ങി. സൂര്യദേവ് ഒരിക്കൽ പോയി ഭൂമിയിലെ തിളങ്ങുന്ന ശരീരങ്ങൾ കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു. പ്രകൃതിയുടെ നിയമമനുസരിച്ച്, ആകാശഗോളങ്ങൾക്ക് അവയുടെ സ്വഭാവം മാറ്റുന്നതുവരെ അവരുടെ സ്ഥാനം വിട്ടുപോകാൻ കഴിയില്ല. സൂര്യദേവ് വളരെ ജിജ്ഞാസുക്കളായതിനാൽ സൗരയൂഥത്തിൽ നിന്ന് തൻ്റെ സ്ഥാനം ഉപേക്ഷിച്ച് ഭൂമിയിലെ തിളങ്ങുന്ന ശരീരങ്ങൾ കാണാൻ പോയി. ഇത് പ്രപഞ്ചത്തെ മുഴുവൻ നശിപ്പിച്ചു. എല്ലാം അവഗണിച്ച സൂര്യദേവ് സഹോദരന്മാരുമായി കൂടുതൽ അടുത്തു. തങ്ങളുടെ ധ്യാനത്തിൽ മയങ്ങി, സൂര്യൻ തങ്ങളോട് അടുക്കുന്നത് സഹോദരന്മാർ രണ്ടുപേരും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. സൂര്യൻ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ രണ്ട് സഹോദരന്മാരും വെണ്ണീറായി. ഇതറിഞ്ഞ ശിവൻ സൂര്യദേവനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു. അവൻ തൻ്റെ ത്രിശൂലം സൂര്യദേവൻ്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു, അവനെ നിർവീര്യമാക്കി. തൽഫലമായി, ലോകവും സൗരയൂഥവും അന്ധകാരത്തിലായി. നഗ്നനേത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ആർക്കും പ്രപഞ്ചത്തെ കാണാൻ കഴിയുന്ന തരത്തിൽ ഇരുട്ട് ഭയപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. കൂടാതെ, അത് ഗുരുത്വാകർഷണം നഷ്ടപ്പെടുകയും ആകാശഗോളങ്ങൾ അസന്തുലിതാവസ്ഥ നേരിടുകയും ചെയ്തു. ബോധരഹിതനായി കിടക്കുന്ന സൂര്യദേവനെ കണ്ട് ദൈവപിതാവായ ഋഷി കശ്യപ തകർന്നു. ഋഷി കശ്യപ് തൻ്റെ മകനെ കൊന്നതുപോലെ ശിവനെ ശപിച്ചു; ഒരു ദിവസം അവൻ സ്വന്തം മകനെയും കൊല്ലും. തൻ്റെ തെറ്റ് തിരുത്താൻ സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ച് ശിവൻ പാർവതിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. എല്ലാ ഊർജങ്ങളുടെയും ഉറവിടം അവളാണെന്നും അവൾ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ മാതാവാണെന്നും പ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ അവളെ മനസ്സിലാക്കി. പാർവ്വതി, പ്രപഞ്ചത്തിൽ സൂര്യദേവനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. തീയും വെളിച്ചവും നിറഞ്ഞ ഒരു ഗോളാകൃതിയിലുള്ള ശരീരം അവൾ തൻ്റെ ഉഗ്രതയാൽ സൃഷ്ടിച്ചു, അത് ഇപ്പോൾ സൂര്യൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ആ അഗ്നിഗോളത്തിൽ നിന്ന് പാർവതി നീങ്ങിയപ്പോൾ; അവൾ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ ശാശ്വത സൗന്ദര്യം പോലെ വിരിഞ്ഞു.

പിന്നീട് സുകേഷും ഋഷി കശ്യപും ലൊക്കേഷനിലെത്തി. സുകേഷ് നിറഞ്ഞു കരഞ്ഞു. ഋഷി കശ്യപ് ദേഷ്യപ്പെട്ടു. ഋഷി കശ്യപ് ശിവൻ തൻ്റെ മകനെ കൊന്നതുപോലെ, ഒരു ദിവസം സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ കൊല്ലുമെന്ന് ശപിച്ചു. ഈ സാഹചര്യത്തിന് പരിഹാരം കാണുന്നതിന് ദേവി പാർവ്വതിയെ സന്ദർശിക്കാൻ ശിവൻ സുകേഷിനോടും ഋഷി കശ്യപിനോടും ആവശ്യപ്പെട്ടു. സൂര്യദേവനെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ഋഷി കശ്യപ് ദേവി അദിതിക്കൊപ്പം ദേവി പാർവതിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ദേവി പാർവ്വതി അടുക്കളയിൽ പോയി രണ്ട് പാത്രങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു. ദേവി പാർവതി അവരോട് ഒരു പാത്രത്തിൽ രക്തം നിറയ്ക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഋഷി കശ്യപ് തൻ്റെ ശക്തിയിൽ ഇരുവരുടെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രക്തം കലത്തിൽ നിറച്ചു. അപ്പോൾ മറ്റേ പാത്രത്തിൽ യാന്ത്രികമായി അമൃത് നിറഞ്ഞു. പാർവ്വതി ഋഷി കശ്യപിനോട്, സൂര്യദേവിൻ്റെ വായിലേക്ക് ഭക്തിയുള്ള രക്തവും അമൃതും ഒഴിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. പകരമായി ഋഷി കശ്യപ് തനിക്ക് ഒരു കുട്ടി ഉണ്ടാകുമെന്ന് പറഞ്ഞു, അത് പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയതും മികച്ചതുമായ ദൈവമാണ്. സുകേഷും ഭാര്യ ദേവവതിയും മാലിയുടെയും സുമാലിയുടെയും ചിതാഭസ്മവുമായി ദേവി പാർവതിയെ സന്ദർശിച്ചു. പാർവ്വതി ദേവവതിക്ക് തൻ്റെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ ഒരു മുട്ട സമ്മാനിച്ചു. മുട്ടയിൽ നിന്ന് പിന്നീട് ജനിച്ച കുട്ടികൾ പൈശാചികമായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, പാർവതിയുടെ സൽപ്രവൃത്തികൾക്ക് കൂഷ്മാണ്ഡ എന്ന് നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഇവിടെ കുഷ്മ എന്നാൽ പൈശാചികവും അണ്ട എന്നാൽ ഒന്ന് എന്നർത്ഥം, ഉഷ്മ എന്നാൽ ചൂട്, അണ്ട എന്നാൽ വൃത്താകൃതിയിലുള്ള മുട്ട. പിന്നീട് സൂര്യദേവൻ ദേവി കുശമാണ്ഡയോട് സൂര്യലോകത്തിലെ സൂര്യാസനത്തിൽ നടക്കാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു.സൂര്യൻ്റെ കാമ്പിൽ വസിക്കാനുള്ള ശക്തിയും ശക്തിയും കൂഷ്മാണ്ഡനുണ്ട്. അവളുടെ പ്രകാശം സൂര്യന് അതിൻ്റെ തെളിച്ചം നൽകുന്നു. അവൾ സൂര്യദേവനായ സൂര്യന് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു . ^[ 3 ]

അഞ്ചാം ദിവസം--സ്കന്ദ മാതാ, മഹാദേവിയുടെ നവദുർഗ്ഗാ രൂപങ്ങളിൽഅഞ്ചാമത്തേതാണ് സ്കന്ദമാത ( സംസ്കൃതം : स्कन्दमाता ) .യുദ്ധദേവനായ കാർത്തികേയൻ്റെ മറ്റൊരു പേരായ സ്കന്ദയിൽ നിന്നും അമ്മ എന്നർത്ഥമുള്ള മാതയിൽ നിന്നുമാണ്അവളുടെ പേര് വന്നത്. ^{[ 1 ] [ 2 ]} നവദുർഗ്ഗകളിൽ ഒരാളെന്ന നിലയിൽ സ്കന്ദമാതാവിനെ ആരാധിക്കുന്നത് നവരാത്രിയുടെ അഞ്ചാം ദിവസമാണ്.

പ്രതീകാത്മകത

[ തിരുത്തുക ]

സ്കന്ദമാതാവ് നാല് കൈകളുള്ളവളും മൂന്ന് കണ്ണുകളുള്ളവളും സിംഹത്തിന് പുറത്ത് കയറുന്നവളുമാണ്. ^[ 3 ] അവളുടെ ഒരു കൈ ഭയം അകറ്റുന്ന അഭയമുദ്രയിലാണ് , മറ്റൊന്ന് അവളുടെ മകൻ സ്കന്ദൻ്റെ ശിശുരൂപം മടിയിൽ പിടിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അവളുടെ ശേഷിക്കുന്ന രണ്ട് കൈകൾ താമരപ്പൂക്കളും പിടിച്ചിരിക്കുന്നതായി കാണിക്കുന്നു. അവൾ ഇളം നിറമുള്ളവളാണ്, ഒരു താമരയിൽ ഇരിക്കുന്ന അവളെ പലപ്പോഴും ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, അവളെ ചിലപ്പോൾ പദമാസനി എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട് . ^{[ അവലംബം ആവശ്യമാണ് ]}

പ്രാധാന്യം

[ തിരുത്തുക ]

അവൾ ഭക്തർക്ക് രക്ഷ, ശക്തി, സമൃദ്ധി, നിധികൾ എന്നിവ നൽകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അക്ഷരാഭ്യാസമില്ലാത്തവൻ പോലും അവളെ ആരാധിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവൾക്ക് ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ സമുദ്രങ്ങൾ നൽകാൻ കഴിയും. സൂര്യൻ്റെ തേജസ്സുള്ള സ്കന്ദമാതാവ് തൻ്റെ ഭക്തരുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നു. അവളോട് നിസ്വാർത്ഥമായി അർപ്പിക്കുന്നവൻ ജീവിതത്തിൻ്റെ എല്ലാ നേട്ടങ്ങളും നിധികളും നേടുന്നു. സ്കന്ദമാതാവിനെ ആരാധിക്കുന്നത് ഒരു ഭക്തൻ്റെ ഹൃദയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. അവളെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ, ഭക്തന് തൻ്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെയും മനസ്സിൻ്റെയും മേൽ പൂർണ്ണ നിയന്ത്രണം ഉണ്ടായിരിക്കണം. ലൗകിക ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് സ്വയം മോചിതനാകുകയും ഏകാഗ്രമായ ഭക്തിയോടെ അവളെ ആരാധിക്കുകയും വേണം. അവളുടെ ആരാധന രണ്ടുതവണ അനുഗ്രഹീതമാണ്. ഭക്തൻ അവളെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ മടിയിൽ അവളുടെ പുത്രനായ സ്കന്ദ ഭഗവാൻ സ്വയമേവ പൂജിക്കപ്പെടും. അങ്ങനെ, സ്കന്ദൻ്റെ കൃപയ്‌ക്കൊപ്പം സ്കന്ദമാതാവിൻ്റെ കൃപയും ഭക്തൻ ആസ്വദിക്കുന്നു. ഒരു ഭക്തൻ സ്വാർത്ഥതയില്ലാതെ അവളെ ആരാധിച്ചാൽ, അമ്മ അവർക്ക് ശക്തിയും ഐശ്വര്യവും നൽകി അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. സ്കന്ദമാതാവിനെ ആരാധിക്കുന്ന ഭക്തർ ദിവ്യമായ തേജസ്സോടെ പ്രകാശിക്കുന്നു. അവളുടെ ആരാധന ആത്യന്തികമായി മോക്ഷത്തിന് സഹായകമാണ്. അവൾ പതിവായി "അഗ്നിദേവി" എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ^{[ അവലംബം ആവശ്യമാണ് ]}

ആറാം ദിവസം--കാത്യായനി, കാത്യായനി (कात्यायनी) മഹാദേവിയുടെ ഒരു ഭാവവും സ്വേച്ഛാധിപതിയായ മഹിഷാസുരൻ എന്ന രാക്ഷസനെ വധിച്ചവളുമാണ്. നവരാത്രി ഉത്സവത്തിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നഹിന്ദു ദേവതയായ ദുർഗ്ഗയുടെ ഒമ്പത് രൂപങ്ങളായ നവദുർഗ്ഗകളിൽ ആറാമത്തേതാണ് അവൾ. ^[ 1 ] അവളെ നാലോ പത്തോ പതിനെട്ടോ കൈകളോടെയാണ് ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. സംസ്‌കൃത നിഘണ്ടുവായ അമരകോശത്തിൽ (പാർവ്വതി ദേവിയുടെപേരുകൾ- ഉമ , കാത്യായനി , ഗൗരി , കാളി , ഹൈമവതി , ഈശ്വരി ) ദേവിക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ പേരാണിത്

ശക്തിമതത്തിൽ , ഭദ്രകാളിയും ചണ്ഡികയും ഉൾപ്പെടുന്ന യോദ്ധാക്കളുടെ ദേവതയായ ശക്തിയുടെയോ ദുർഗ്ഗയുടെയോ ഉഗ്രരൂപങ്ങളുമായി അവൾ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു . ^[ 2 ] അവൾ പരമ്പരാഗതമായി ചുവന്ന നിറവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ശക്തിയുടെ ആദിമ രൂപമായ പാർവതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു , ബിസി രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ എഴുതിയ പാണിനിയെക്കുറിച്ചുള്ള പതഞ്ജലിയുടെ മഹാഭാഷ്യയിലും ഈ വസ്തുത പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ^[ 3 ]

യജുർവേദത്തിലെ തൈത്തിരിയ ആരണ്യക ഭാഗത്തിലാണ് അവളെ ആദ്യമായി പരാമർശിക്കുന്നത് . സ്‌കന്ദപുരാണം അവളെ ദേവന്മാരുടെ സ്വതസിദ്ധമായ കോപത്തിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചതായി പരാമർശിക്കുന്നു, ഇത് ഒടുവിൽ സിംഹത്തിന്മേൽ കയറിയ മഹിഷാസുരനെ വധിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു. ഇന്ത്യയുടെ മിക്ക ഭാഗങ്ങളിലും വാർഷിക ദുർഗ്ഗാപൂജ ഉത്സവ വേളയിലാണ് ഈ അവസരം ആഘോഷിക്കുന്നത് . ^[ 4 ]

ദേവി-ഭാഗവത പുരാണത്തിലും ദേവീ മാഹാത്മ്യം എന്ന പുരാണത്തിലും അവളുടെ ചൂഷണങ്ങൾ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട് , അവ സംസ്കൃതത്തിൽ എഴുതിയ മാർക്കണ്ഡേയ ഋഷി എന്ന മുനിക്ക് ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിൻ്റെ ഭാഗമാണ് . 400-500 സി.ഇ. കാലക്രമേണ, ബുദ്ധ, ജൈന ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും നിരവധി താന്ത്രിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും, കാത്യായനിയുടെയും ജഗന്നാഥൻ്റെയും ഇരിപ്പിടമായി ഉദ്ദിയാന അല്ലെങ്കിൽ ഒഡ്രദേശ ( ഒഡീഷ ) പരാമർശിക്കുന്ന കാളിക പുരാണത്തിൽ (10-ആം നൂറ്റാണ്ട്) അവളുടെ സാന്നിധ്യം അനുഭവപ്പെട്ടു . ^[ 5 ]

യോഗ , തന്ത്രം തുടങ്ങിയ ഹൈന്ദവ പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ , ആറാമത്തെ അജ്ഞാ ചക്രം അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നാം കണ്ണ് ചക്രം അവൾക്ക് ആരോപിക്കപ്പെടുന്നു , ഈ പോയിൻ്റിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

ഐക്കണോഗ്രാഫി ശാരീരിക രൂപം

[ തിരുത്തുക ]

കാത്യായനി ദേവിക്ക് മൂന്ന് കണ്ണുകളും നാല് കൈകളും ഉണ്ട്. അവളുടെ ഇടതുകൈകളിൽ ഒന്നിൽ വാളും മറ്റൊന്നിൽ താമരയും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. അവളുടെ വലതു കൈകൾ വരദ മുദ്രയിലും (അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന) അഭയ മുദ്രയിലും (ഭയം, ദയ, സംരക്ഷണം എന്നിവ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു) കാണാം. നെറ്റിയിൽ ചന്ദ്രക്കല അലങ്കരിക്കുന്ന കാത്യായനി ദേവി സിംഹത്തെ എഴുന്നള്ളിക്കുന്നു.

^[ 1 ]

ഉത്ഭവം

[ തിരുത്തുക ]

ദേവകോപത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച കാത്യായനി മഹിഷാസുരൻ എന്ന അസുരനെ വധിക്കുന്നു

വാമനപുരാണമനുസരിച്ച്, മഹിഷാസുരനോടുള്ള അവരുടെ കോപം ഊർജ്ജ രശ്മികളുടെ രൂപത്തിൽ പ്രകടമായപ്പോൾ ദേവന്മാരുടെ സംയുക്ത ഊർജ്ജത്തിൽ നിന്നാണ് അവൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത് . കാത്യായന ഋഷിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ കിരണങ്ങൾ ക്രിസ്റ്റലൈസ് ചെയ്തു , അവൻ അതിന് ശരിയായ രൂപം നൽകി, അതിനാൽ അവളെ കാത്യായനി അല്ലെങ്കിൽ "കാത്യായനയുടെ മകൾ" എന്നും വിളിക്കുന്നു. ^[ 6 ] കാളികാ പുരാണം പോലെയുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ , ഋഷി കയ്ത്യയാനയാണ് അവളെ ആദ്യം ആരാധിച്ചത്, അതിനാൽ അവൾ കാത്യായനി എന്നറിയപ്പെട്ടു . ഏതായാലും, അവൾ ദുർഗ്ഗയുടെ ഒരു പ്രകടനമോ പ്രത്യക്ഷമോ ആണ് , നവരാത്രി ഉത്സവത്തിൻ്റെ ആറാം ദിവസം ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു . ^[ 7 ]

ശക്തിമതത്തിൻ്റെ കേന്ദ്ര ഗ്രന്ഥമായ സംസ്കൃതത്തിലെ ദേവി മാഹാത്മ്യം , 11 CE തീയതിയിൽ

വാമനപുരാണം അവളുടെ സൃഷ്ടിയുടെ ഐതിഹ്യം വളരെ വിശദമായി പരാമർശിക്കുന്നു: "ദൈവങ്ങൾ അവരുടെ ദുരിതത്തിൽ വിഷ്ണുവിനെ തേടിയപ്പോൾ , അവനും അവൻ്റെ കൽപ്പനപ്രകാരം ശിവനും ബ്രഹ്മാവും മറ്റ് ദേവന്മാരും അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും മുഖങ്ങളിൽ നിന്നും അത്തരം അഗ്നിജ്വാലകൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു. രൂപപ്പെട്ടു, അതിൽ നിന്ന് പ്രത്യക്ഷമായ കാത്യായിനിയും, മൂന്ന് കണ്ണുകളും, കറുത്ത മുടിയും, പതിനെട്ട് കൈകളുമുള്ള, ശിവൻ അവൾക്ക് തൻ്റെ ത്രിശൂലവും, വിഷ്ണുവിന് ഒരു സുദർശന ചക്രവും , ഒരു ശംഖവും , അഗ്നിയും നൽകി . , വായു വില്ല്, സൂര്യൻ അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ ആവനാഴി, ഇന്ദ്രൻ ഒരു ഇടിമിന്നൽ , ബ്രഹ്മാവ് ഒരു ജപമാലയും ജലപാത്രവും , കാല ഒരു കവചവും വാളും, വിശ്വകർമ്മൻ ഒരു യുദ്ധ കോടാലിയും അങ്ങനെ ദേവന്മാരാൽ സായുധരായ മറ്റ് ആയുധങ്ങളും , കാത്യായനി മൈസൂർ മലനിരകളിലേക്ക് പോയി, അവളുടെ സൌന്ദര്യത്തിൽ ആകൃഷ്ടരായി അവർ അവളെ അവരുടെ രാജാവായ മഹിഷാസുരനോട് വിവരിച്ചു, അവളുടെ കൈ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു യുദ്ധത്തിൽ അവൻ മഹിഷയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്തു. ദീർഘനേരം ദുർഗ്ഗ തൻ്റെ സിംഹത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, ഒരു കാളയുടെ രൂപത്തിലുള്ള മഹിഷയുടെ മുതുകിൽ ചാടി, തൻ്റെ ആർദ്രമായ പാദങ്ങളാൽ ഭയങ്കരമായ ശക്തിയോടെ അവൻ്റെ തലയിൽ അടിച്ചു, അവൻ ബോധരഹിതനായി നിലത്തുവീണു. ^[ 8 ] പിന്നെ അവൾ തൻ്റെ വാളുകൊണ്ട് അവൻ്റെ തല വെട്ടിമാറ്റി, മഹിഷാസുരനെ വധിച്ച മഹിഷാസുരമർദിനി എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു. ^[ 4 ] വരാഹപുരാണത്തിലും ശക്തിമതത്തിൻ്റെ ക്ലാസിക്കൽ ഗ്രന്ഥമായ ദേവീ -ഭാഗവത പുരാണത്തിലും ഈ ഐതിഹ്യം പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്

ഏഴാം ദിവസം--കാള രാത്രി--കാലനേയും നശിപ്പിക്കുന്നവൾ. മഹാദേവിയുടെ ഒമ്പത് നവദുർഗ്ഗാ രൂപങ്ങളിൽ ഏഴാമത്തേതാണ് കാളരാത്രി ( സംസ്കൃതം : कालरात्रि , റോമനൈസ്ഡ് :  കളരാത്രി ) . ദേവീ മാഹാത്മ്യത്തിലാണ് അവളെ ആദ്യമായി പരാമർശിക്കുന്നത് . ദേവിയുടെ ഭയാനകമായ രൂപങ്ങളിലൊന്നാണ് കാളരാത്രി. ^{[ 1 ] [ 2 ]}

കാളി , കാളരാത്രി എന്നീ പേരുകൾ പരസ്പരം മാറിമാറി ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണുന്നത് അസാധാരണമല്ല , ^[ 3 ] ഈ രണ്ട് ദേവതകളും ചിലർ വെവ്വേറെ അസ്തിത്വങ്ങളാണെന്ന് വാദിക്കുന്നു. ^[ 4 ] ബിസി 300-നടുത്ത് മഹാഭാരതത്തിൽ കാളി ഒരു പ്രത്യേക ദേവതയായി ഹിന്ദുമതത്തിൽ ആദ്യമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു , ഇത് ബിസിഇ അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിനും രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ എഴുതപ്പെട്ടതാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു (വളരെ മുമ്പത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ നിന്ന് വാമൊഴിയായി പകരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്).

നവരാത്രി ആഘോഷങ്ങളുടെ ഒമ്പത് രാത്രികളിൽ പരമ്പരാഗതമായി കാളരാത്രിയെ ആരാധിക്കുന്നു . ^[ 5 ] പ്രത്യേകിച്ച് നവരാത്രി പൂജയുടെ ഏഴാം ദിവസം അവൾക്കായി സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, ദേവിയുടെ ഏറ്റവും ഉഗ്രമായ രൂപമായി അവൾ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, അവളുടെ രൂപം തന്നെ ഭയം ഉണർത്തുന്നു. ദേവിയുടെ ഈ രൂപം എല്ലാ ഭൂതങ്ങളെയും, പ്രേതങ്ങളെയും, ദുരാത്മാക്കളെയും, നെഗറ്റീവ് എനർജികളെയും നശിപ്പിക്കുന്നതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു, അവർ അവളുടെ വരവ് അറിഞ്ഞ് ഓടിപ്പോകുമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ^[ 6 ]

ശിൽപ പ്രകാശത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ഒറീസയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പുരാതന താന്ത്രിക ഗ്രന്ഥമായ സൗധികാഗമ [7], [ 8 ^] എല്ലാ ^{കലണ്ടർ ദിവസങ്ങളിലെയും} രാത്രിയുടെ മേൽ ^{ഭരിക്കുന്ന ദേവതയാണ് കാളരാത്രി} ദേവതയെന്ന് വിവരിക്കുന്നു. അവൾ കിരീട ചക്രവുമായും ( സഹസ്രാര ചക്രം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു ) ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ആരാധകർക്ക് സിദ്ധികളും (അതീന്ദ്രിയ കഴിവുകൾ) നിധികളും (സമ്പത്ത്) നൽകുമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു: പ്രത്യേകിച്ച് അറിവും ശക്തിയും സമ്പത്തും.

സംസ്‌കൃതത്തിൽ ശുഭം/നന്മ ചെയ്യുക എന്നർത്ഥം വരുന്ന ശുഭങ്കരി (ശുഭങ്കരി) എന്നും കാളരാത്രി അറിയപ്പെടുന്നു , അവൾ എപ്പോഴും തൻ്റെ ഭക്തർക്ക് നല്ല ഫലങ്ങൾ പ്രദാനം ചെയ്യുമെന്ന വിശ്വാസം നിമിത്തം. അതിനാൽ, അവൾ തൻ്റെ ഭക്തരെ നിർഭയരാക്കുന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം.

രൗദ്രിയും ധുമോർണയും ഈ ദേവിയുടെ അത്ര അറിയപ്പെടാത്ത പേരുകളാണ്. ^[ 9 ]

എട്ടാം ദിവസം-മഹാ ഗൗരി നവദുർഗ്ഗയിൽ ഏട്ടാമത്തെ ദേവിയാണ് മഹാഗൗരി(महागौरी). നവരാത്രിയുടെ എട്ടാമത്തെനാളിലാണ് മഹാഗൗരിയെ പ്രധാനമായും ആരാധിക്കുന്നത്. ഹൈന്ദവവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഭക്തരുടെ കാമനകൾ പൂർത്തീകരിക്കുന്ന ദേവിയാണ് മഹാഗൗരി. കൂടാതെ മഹാഗൗരിയെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ഭക്തന്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും നശിക്കുന്നു. ^[1] നാലുകരങ്ങളാണ് മഹാഗൗരിക്കുള്ളത്. ശൂലവും ഡമരുവും മഹാഗൗരി കൈകളിലേന്തിയിരിക്കുന്നു.

നാമോല്പത്തി

[തിരുത്തുക]

വളരെയേറെ വെളുത്തത് എന്നാണ് മഹാഗൗരി എന്ന നാമത്തിനർത്ഥം. മഹാഗൗരിയുടെ ശരീരവും ആടയാഭരണങ്ങളും വെളുത്തതാണ്.^[2] ദേവിയുടെ വാഹനവും വെള്ളനിറത്തിലുള്ള ഒരു കാളയാണ്

ഒരിക്കൽ ദേവി പാർവ്വതി ഭഗവാൻ ശിവനെ പതിയായ് ലഭിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി കഠിനമായ തപം അനുഷ്ഠിച്ചു. അനേകനാളുകൾ നീണ്ടുനിന്ന ഈ തപസ്സിന്റെ പരിണതഫലം എന്നവണ്ണം പാർവ്വതിയുടെ ശരീരം മണ്ണും പൊടിയുമേറ്റ് കറുത്തനിറത്തിലായി. നാളുകൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശിവൻ പാർവ്വതിയിൽ സംപ്രീതനാകുകയും പാർവ്വതിയെ പത്നിയായി സ്വീകരിക്കാം എന്ന് വരം നൽകുകയുമുണ്ടായി. ശേഷം ഗംഗാജലംകൊണ്ട് ശിവൻ പാർവ്വതിയെ അഭിഷേകം ചെയ്തു. അതോടെ പാർവ്വതിയുടെ ശരീരം വളരെയേറെ വെള്ളുത്തനിറമായി. വളരെ വെളുത്തവൾ എന്നർത്ഥം വരുന്ന മഹാഗൗരി എന്ന നാമം പാർവ്വതിക്ക് സിദ്ധിച്ചു.^[1]

, 

ഒൻപതാം  ദിവസം--സിദ്ധിദാ --നവ ദുർഗ്ഗ. ഹിന്ദു മാതാവായ മഹാദേവിയുടെ നവദുർഗ (ഒമ്പത് രൂപങ്ങൾ) ഭാവങ്ങളിൽ ഒമ്പതാമത്തേതും അവസാനത്തേതുമാണ് സിദ്ധിധാത്രി . അവളുടെ പേരിൻ്റെ അർത്ഥം ഇപ്രകാരമാണ്: സിദ്ധി എന്നാൽ അമാനുഷിക ശക്തി അല്ലെങ്കിൽ ധ്യാന കഴിവ്, ധാത്രി എന്നാൽ ദാതാവ് അല്ലെങ്കിൽ അവാർഡ് നൽകുന്നവൻ. നവരാത്രിയുടെ ഒമ്പതാം ദിവസം(നവദുർഗ്ഗയുടെ ഒമ്പത് രാത്രികൾ) അവളെ ആരാധിക്കുന്നു; അവൾ എല്ലാ ദൈവിക അഭിലാഷങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നു. ^{[ 1 ] [ 2 ]} ശിവൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ ഒരു വശം സിദ്ധിദാത്രി ദേവിയുടേതാണെന്ന്വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ട് അർദ്ധനാരീശ്വരൻ എന്ന പേരിലും അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു. വേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ അനുസരിച്ച്,ഈ ദേവിയെ ആരാധിച്ചാണ് ശിവൻ എല്ലാ സിദ്ധികളും നേടിയത്

ഐക്കണോഗ്രാഫി

[ തിരുത്തുക ]

ചക്രം (ഡിസ്കസ്), ശംഖ് (ശംഖ്), ഗദ, താമര എന്നിവ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന നാല് കൈകളോടെയാണ് ദേവിയെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് . പൂർണ്ണമായി വിരിഞ്ഞ താമരയിലോ സിംഹത്തിലോ ആണ് അവൾ ഇരിക്കുന്നത്. ചില ചിത്രീകരണങ്ങളിൽ, ദേവിയെ പ്രണമിക്കുന്നതായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ഗന്ധർവന്മാർ , യക്ഷന്മാർ , സിദ്ധന്മാർ , അസുരന്മാർ , ദേവന്മാർ എന്നിവരാൽ അവളുടെ ചുറ്റുമുണ്ട്. ^[ 3 ]

ഇതിഹാസം

[ തിരുത്തുക ]

പ്രപഞ്ചം പൂർണ്ണമായും ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ ഒരു വലിയ ശൂന്യത മാത്രമായിരുന്ന കാലത്ത്, ലോകത്തെവിടെയും ഒരു സൂചനയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ അപ്പോഴെല്ലാം നിലനിൽക്കുന്ന ദിവ്യപ്രകാശത്തിൻ്റെ ഒരു കിരണം എല്ലായിടത്തും പരന്നു, ശൂന്യതയുടെ ഓരോ മുക്കിലും പ്രകാശം പരത്തുന്നു. ഈ പ്രകാശസമുദ്രം രൂപരഹിതമായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന്, അത് ഒരു നിശ്ചിത വലുപ്പം എടുക്കാൻ തുടങ്ങി, ഒടുവിൽ ഒരു ദിവ്യ സ്ത്രീയെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു, അവൾ മഹാശക്തി തന്നെയല്ലാതെ മറ്റാരുമല്ല. പരമാത്മാവ് പുറത്തുവന്ന് ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്നീ ത്രിമൂർത്തികൾക്ക് ജന്മം നൽകി. ലോകത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള തങ്ങളുടെ കടമകൾ നിർവഹിക്കുന്നതിൽ അവരുടെ പങ്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ മൂന്ന് പ്രഭുക്കന്മാരെയും അവർ ഉപദേശിച്ചു. മഹാശക്തി ദേവിയുടെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ച്, ത്രിമൂർത്തികൾ സമുദ്രത്തിൻ്റെ തീരത്തിരുന്ന് വർഷങ്ങളോളം തപസ്സു ചെയ്തു. സന്തുഷ്ടയായ ദേവി സിദ്ധിധാത്രിയുടെ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവൾ അവർക്ക് ഭാര്യമാരെ നൽകി, അവൾ ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, പാർവതി എന്നിവരെ യഥാക്രമം വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ എന്നിവർക്ക് നൽകി. പ്രപഞ്ച സ്രഷ്ടാവായി ബ്രഹ്മാവിനെയും, സൃഷ്ടിയെയും അതിലെ ജീവജാലങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കുന്ന പങ്ക് വിഷ്ണുവിനെയും, സമയമാകുമ്പോൾ ലോകങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന പങ്ക് ശിവനെയും ഏൽപ്പിച്ചു. അവരുടെ അധികാരങ്ങൾ അതാത് ഭാര്യമാരുടെ രൂപത്തിലാണെന്നും അവരുടെ ചുമതലകൾ നിർവഹിക്കാൻ അവരെ സഹായിക്കുമെന്നും അവൾ അവരോട് പറയുന്നു. അവരുടെ കർത്തവ്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ദിവ്യമായ അത്ഭുത ശക്തികളും താൻ അവർക്ക് നൽകുമെന്ന് ദേവി അവർക്ക് ഉറപ്പ് നൽകി. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അവർക്ക് എട്ട് അമാനുഷിക ശക്തികൾ നൽകി, അതിൽ അവർക്ക് അണിമ, മഹിമ, ഗരിമ, ലഘിമ, പ്രാപ്തി, പ്രകാംബ്യ, ഇഷിത്വ, വശിത്വ എന്നിങ്ങനെ പേരുകൾ നൽകി. അണിമ എന്നാൽ ശരീരത്തെ ഒരു കഷണം പോലെ കുറയ്ക്കുക, മഹിമ എന്നാൽ ശരീരത്തെ അനന്തമായി വലുതാക്കുക, ഗരിമ എന്നാൽ അനന്തമായി ഭാരമുള്ളത്, ലഘിമ എന്നാൽ ഭാരമില്ലാത്തത്, പ്രാപ്തി എന്നാൽ സർവ്വവ്യാപി, പ്രകാംബ്യം എന്നാൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും നേടിയെടുക്കുക, ഇഷിത്വ എന്നാൽ സമ്പൂർണ്ണ സ്വത്ത്. ആധിപത്യം, വസിത്വ എന്നാൽ എല്ലാവരെയും കീഴ്പ്പെടുത്താനുള്ള ശക്തി എന്നാണ്. സിദ്ധിദാത്രി ദേവി ത്രിമൂർത്തിക്ക് നൽകിയ എട്ട് പരമോന്നത സിദ്ധികൾ കൂടാതെ, അവൾ അവർക്ക് ഒമ്പത് നിധികളും മറ്റ് പത്ത് തരം അമാനുഷിക ശക്തികളും സാധ്യതകളും നൽകിയതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പുരുഷനും സ്ത്രീയും, ദേവന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും, ദൈത്യന്മാർ, ദാനവർ, അസുരന്മാർ, ഗന്ധർവ്വന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, അപ്സരസ്സുകൾ, ഭൂതങ്ങൾ, സ്വർഗ്ഗീയ ജീവികൾ, പുരാണ ജീവികൾ, സസ്യങ്ങൾ, ജല, ഭൗമ, ആകാശ ജന്തുക്കൾ, നാഗങ്ങൾ, ഗരുഡൻ എന്നിങ്ങനെ പലതും സൃഷ്ടിച്ചു. ലോകത്തിലെ ജീവിവർഗ്ഗങ്ങൾ ജനിക്കുകയും അങ്ങനെ അവയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. അസംഖ്യം നക്ഷത്രങ്ങളും ഗാലക്‌സികളും നക്ഷത്രസമൂഹങ്ങളും നിറഞ്ഞ ലോകത്തിൻ്റെ മുഴുവൻ സൃഷ്ടിയും ഇപ്പോൾ പൂർണമായിരുന്നു. ഒമ്പത് ഗ്രഹങ്ങളാൽ സൗരയൂഥം പൂർണമായിരുന്നു. ഭൂമിയിൽ, അത്തരം വിശാലമായ സമുദ്രങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ, അരുവികൾ, നദികൾ, മറ്റ് ജലാശയങ്ങൾ എന്നിവയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഉറച്ച ഭൂപ്രദേശം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. എല്ലാത്തരം സസ്യജന്തുജാലങ്ങളും ഉത്ഭവിച്ചവയാണ്, അവയ്ക്ക് അവയുടെ ശരിയായ വാസസ്ഥലങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടു. 14 ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും നിർമ്മിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു, മുകളിൽ പറഞ്ഞ ജീവജാലങ്ങൾക്ക് താമസിക്കാനുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ നൽകി,അവരെല്ലാം വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു.^[ 4 ]

ഈ രൂപത്തിൽ ദുർഗ്ഗ താമരയിൽ ഇരുന്ന് നാല് കൈകളുള്ളവളാണ്. അവൾ താമരയും ഗദയും ചക്രവും ശംഖവും കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്നു .​ ഈ രൂപത്തിൽ ദുർഗ്ഗ അവിദ്യയെ ഇല്ലാതാക്കുകയും അത് അല്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മത്തെ സാക്ഷാത്കരിക്കാനുള്ള അറിവ് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു . അവൾക്ക് ചുറ്റും സിദ്ധന്മാർ , ഗന്ധർവ്വന്മാർ , യക്ഷന്മാർ , ദേവന്മാർ (ദൈവങ്ങൾ), അസുരൻ (അസുരന്മാർ) എന്നിവർ അവളെ ആരാധിക്കുന്നു. അവൾ നൽകുന്ന സിദ്ധി അവൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്ന തിരിച്ചറിവാണ്. അവൾ എല്ലാ നേട്ടങ്ങളുടെയും പൂർണതയുടെയും യജമാനത്തിയാണ്. ^{[ അവലംബം ആവശ്യമാണ് ]}

പ്രതീകാത്മകത

[ തിരുത്തുക ]

പാർവതി ദേവിയുടെ മൂലരൂപം അഥവാ ആദിരൂപമാണ് സിദ്ധിധാത്രി . അവൾക്ക് എട്ട് അമാനുഷിക ശക്തികൾ ഉണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ അണിമ, മഹിമ, ഗരിമ, ലഘിമ, പ്രാപ്തി, പ്രകംബ്യ, ഇഷിത്വ, വശിത്വ എന്നിങ്ങനെയുള്ള സിദ്ധികൾ. അണിമ എന്നാൽ ഒരാളുടെ ശരീരത്തെ ഒരു ആറ്റത്തിൻ്റെ വലിപ്പത്തിലേക്ക് ചുരുക്കുക എന്നാണ്. മഹിമ എന്നാൽ ഒരാളുടെ ശരീരം അനന്തമായി വലുതായി വികസിപ്പിക്കുക എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്; ഗരിമ എന്നാൽ അനന്തമായി ഭാരമായിത്തീരുന്നു; ലഘിമ എന്നാൽ ഭാരമില്ലാത്തവനാകുന്നു; പ്രാപ്തി എന്നാൽ സർവ്വവ്യാപി എന്നർത്ഥം; ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും പ്രാകാംബ്യൻ; ഇഷിത്വ എന്നാൽ സമ്പൂർണ്ണമായ ആധിപത്യം ഉള്ളത് എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്; കൂടാതെ വശിത്വ എന്നാൽ എല്ലാവരെയും കീഴ്പ്പെടുത്താനുള്ള ശക്തി എന്നാണ്. ശിവൻ സിദ്ധിദാത്രിയുടെ അഷ്ടശക്തികളാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടു. ^{[ അവലംബം ആവശ്യമാണ് ]}

 ..ദേവ്യുപാസന കൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്ന ഫലങ്ങൾ---

ദിവസവും പാരായണം ആരംഭിക്കുന്നത് ത്രയംഗ മന്ത്രങ്ങൾ, ദേവീ മാഹാത്മ്യത്തിൻ്റെ പാഠം, തുടർന്ന് ദേവീ സൂക്തം ജപിച്ചുകൊണ്ടായിരിക്കണം എന്ന് അറിയേണ്ടത് പ്രധാനമാണ്. ഒരു അധ്യായം വായിക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്ക് നിർത്താതിരിക്കേണ്ടതും അത്യാവശ്യമാണ്. എന്തെങ്കിലും കാരണത്താൽ അത് നിർത്തിയാൽ, മുഴുവൻ അധ്യായവും വീണ്ടും വായിക്കണം. “ഗീതി, സീഗ്രി, ശിരഖംഭി, ഹ്യകുർവണോ വിനസ്യതി, തതോ ജ്ഞാത്വൈവ സമ്പന്നമിദം പ്രഭ്യതേ ബുധൈ”
എന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് , 

അത് പാടുന്നവർ, അത് വേഗത്തിൽ വായിക്കുന്നവർ, തലകുലുക്കി വായിക്കുന്നവർ, പാഠത്തിൽ നിന്ന് വായിക്കുന്നവർ. സ്വന്തം കൈയക്ഷരം, ഇറക്കുമതി മനസ്സിലാക്കാതെ വായിക്കുന്നവർക്കും, വളരെ ദുർബലമായ സ്വരത്തിൽ വായിക്കുന്നവർക്കും ഒരു കൃതി വായിക്കുന്നതിൻ്റെ പ്രയോജനം ലഭിക്കുന്നില്ല. ആയിരത്തിൽ താഴെ ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ഏത് ഗ്രന്ഥവും പൂർണ്ണമായ പ്രയോജനം ലഭിക്കാൻ ഓർമ്മയിൽ നിന്ന് പാരായണം ചെയ്യണമെന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പറ്റാത്തവർ പുസ്തകം സ്റ്റാൻഡിൽ വച്ചിട്ട് തൊടാതെ വായിക്കണം. ദേവീമാഹാത്മ്യം പല പ്രാവശ്യം വായിച്ചാലുള്ള ഗുണം താഴെ കൊടുക്കുന്നു:- 

മൂന്ന് പ്രാവശ്യം - മന്ത്രവാദത്തിൽ നിന്ന് മുക്തി നേടുന്നതിന് 

അഞ്ച് തവണ - ഗ്രഹങ്ങൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അകറ്റാൻ 

ഏഴ് തവണ - വലിയ ഭയം അകറ്റാൻ. 

ഒമ്പത് പ്രാവശ്യം - ശാന്തി,

പതിനൊന്ന് തവണ - മരണഭയം, രാജാവിൻ്റെ ആകർഷണം, 

പന്ത്രണ്ട് തവണ - ആഗ്രഹങ്ങൾ സഫലീകരിക്കുക, ശത്രുക്കളുടെ നാശം -

പതിനാല് തവണ - സ്ത്രീകളെയും ശത്രുക്കളെയും ആകർഷിക്കാൻ 

പതിനഞ്ച് തവണ - സുഖജീവിതം, 

പതിനാറ് തവണ സമ്പത്ത്. -

 പുത്രന്മാരെയും പേരക്കുട്ടികളെയും പതിനേഴു തവണ ലഭിക്കാൻ - 

പതിനെട്ട് തവണ രാജാവിനോടുള്ള ഭയം അകറ്റാൻ - 

ഇരുപത് തവണ നിഗൂഢശക്തികൾ ലഭിക്കാൻ - ഇരുപത് തവണ യുദ്ധം അവസാനിക്കാൻ 

ഇരുപത്തിയഞ്ച് തവണ - ജയിലിൽ നിന്ന് പുറത്തുവരാൻ - 

നൂറ്റൊന്ന് തവണ - മഹാന്മാരിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ദുഃഖം, ജാതിയിൽ നിന്നുള്ള ഭ്രഷ്ട്, ജീവൻ നഷ്ടം, മോക്ഷം 

നൂറ്റിയെട്ട് പ്രാവശ്യം - ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏതൊരു ആഗ്രഹവും നിറവേറ്റുന്നു.

ആയിരം തവണ - മഹാലക്ഷ്മി ദേവി അവനെ സന്ദർശിക്കും, അയാൾക്ക് എല്ലാ സമ്പത്തും ലഭിക്കും,

കാത്യായനി തന്ത്രം ദേവീ മാഹാത്മ്യം വായിക്കുന്നതിനുള്ള മറ്റ് പല രീതികളും പരാമർശിക്കുന്നു. അവയിൽ ചിലത്:
1. ഓരോ ശ്ലോകത്തിനും മുമ്പും ശേഷവും നവാക്ഷരി മന്ത്രം ജപിക്കുക. ഇത് നിങ്ങളുടെ മാന്ത്രിക മന്ത്രങ്ങൾ ഫലപ്രദമാക്കും.
2. ഓരോ ശ്ലോകത്തിനും മുമ്പായി ഓം ഭൂർ ബുവ സ്വാഹാ എന്ന് ജപിക്കുക, തുടർന്ന് ഓരോ ശ്ലോകത്തിന് ശേഷവും സുവ, ഭുവ, ഭൂ ഓം എന്നിവ ജപിക്കുക. നൂറ് തവണ ജപിച്ചാൽ നിഗൂഢ ശക്തികൾ ലഭിക്കും.
3. ഓരോ ശ്ലോകത്തിനും ജപത്തിനും മുമ്പായി "ജാഥ വേദസേ" ചേർക്കുക. ഇത് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളുടെയും പൂർത്തീകരണത്തിലേക്ക് നയിക്കും.
4. ഓരോ മന്ത്രത്തിനും ശേഷം ത്രയംബക മന്ത്രം ജപിക്കുക.
“ത്രയംബകം യജാമഹേ
സുഗന്ധിം പുഷ്ടിവർധനം
ഉർവരൂർകമിവ ബന്ധനം
മൃത്യോർ മുക്ഷിയ മ -മൃതത്. ”
ഇത് അകാല മരണം തടയും.
5. ദേവീമാഹാത്മ്യം വായിക്കുന്നതിന് മുമ്പും ശേഷവും ത്രയംബക മന്ത്രം നൂറ് തവണ ജപിക്കുക, ഇത് അകാല മരണം ഒഴിവാക്കും.

ദേവീ-മാഹാത്മ്യത്തിൻ്റെ നിഗൂഢമായ പ്രാധാന്യം

സ്വാമി കൃഷ്ണാനന്ദ
ഇ-ടെക്‌സ്റ്റ് ഉറവിടം: www.swami-krishnananda.org
ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ അടിസ്ഥാനപരമായി വളരെ ആഴമേറിയതാണ്, താൽക്കാലിക മാറ്റത്തിലൂടെയോ ബാഹ്യ സാഹചര്യങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ക്രമീകരണത്തിലൂടെയോ എളുപ്പത്തിൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനാവില്ല. നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ അഗാധമാണ്; നമ്മുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൻ്റെ ബാഹ്യ അന്തരീക്ഷത്തിന് നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ വളരെ അവ്യക്തമാണ്. ലോകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ സാധാരണ ഗ്രാഹ്യത്താൽ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നതിനേക്കാൾ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു വേരുകൾ നമുക്കുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. നാം എല്ലാ വശങ്ങളിൽ നിന്നും വളരുന്നു, നാം കൊതിക്കുകയോ ആഗ്രഹിക്കുകയോ ആഗ്രഹിക്കുകയോ ആഗ്രഹിക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾ അത് വളരെ സമഗ്രമായ രീതിയിൽ ചെയ്യുന്നു. മനുഷ്യൻ്റെ ഈ അഭിലാഷം യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള ആത്മാവിൻ്റെ ആഗ്രഹമാണ്. നമ്മുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ആത്മാവിൻ്റെ ആഗ്രഹങ്ങളാണ്, ആത്യന്തികമായി. അവ ഇന്ദ്രിയാഭിലാഷങ്ങൾ, മാനസിക ആഗ്രഹങ്ങൾ, ബൗദ്ധിക മോഹങ്ങൾ, സാമൂഹിക ആഗ്രഹങ്ങൾ മുതലായവ പോലെയാണെങ്കിലും, അവ മനുഷ്യൻ്റെ ആത്മാവിൻ്റെ വ്യഗ്രതയാണ്, അത് മനസ്സിൻ്റെയും പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയും വിവിധ വ്യതിചലിച്ച കിരണങ്ങളായി സ്വയം പ്രസരിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ. അതിനാൽ, നമ്മുടെ വാഞ്‌ഛകൾ ഒരൊറ്റ അവശ്യ ശക്തിയായി ശേഖരിക്കാൻ പ്രാപ്‌തമാണ്, ഒരു ആന്തരിക പ്രേരണ, അതിനെ നാം സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള വാഞ്‌ഛ എന്ന് വിളിക്കാം. അത് നമ്മൾ ചോദിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്, അത് ആരും ചോദിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. വിമോചനത്തിനായുള്ള ആത്മാവിൻ്റെ അഭിലാഷത്തിൻ്റെ ഒരൊറ്റ ഫോക്കസിലേക്ക് ലോകത്തിലെ വിവിധങ്ങളായ ആഗ്രഹങ്ങളും നിരവധി സംരംഭങ്ങളും ശേഖരിക്കാനാകും. വിമോചനത്തിനായുള്ള ഈ അഭിലാഷം കേവലം മനുഷ്യൻ്റെ അഭിലാഷമല്ല, ഭൂമിയിലോ സ്വർഗ്ഗത്തിലോ എവിടെയും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട എല്ലാറ്റിൻ്റെയും. അത് സസ്യമായാലും മൃഗമായാലും മനുഷ്യനായാലും സ്വർഗ്ഗീയനായാലും അഭിലാഷം ഇത്രമാത്രം. ഈ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻ്റെ സാക്ഷാത്കാരത്തിൽ വിമോചനത്തിനും എല്ലാ വശങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും സ്വന്തം സ്വയം മേൽ ആത്യന്തികമായ ആധിപത്യത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള വാഞ്ഛയുടെ സത്തയിലേക്ക് എല്ലാ വാഞ്ഛകളും തിളപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.

സംസ്കൃതത്തിലെ മഹത്തായ ഒരു കാവ്യത്തിൽ, മനുഷ്യാത്മാവ് അതിൻ്റെ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയുടെ ഇതിഹാസത്തെ, ഈ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻ്റെ സാക്ഷാത്കാരത്തിൻ്റെ ഇതിഹാസത്തെ നമുക്ക് വിവരിക്കുന്ന ദേവീ-മാഹാത്മ്യം, ഈ ഒമ്പത് കാലഘട്ടത്തിലെ ദിവ്യമാതാവിൻ്റെ മഹത്തായ ആരാധനയുടെ നാടകീയമായ വശമാണ്. നവരാത്രിയുടെ ദിവസങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ അതിനെ വിളിക്കുന്ന ദസറ. ആത്മാവിൻ്റെ യാത്ര നാടകീയമാണ്. ഇതൊരു പിന്നാമ്പുറമോ ഇഴയലോ അല്ല, മറിച്ച് മനോഹരവും ശ്രുതിമധുരവും സംഗീതപരവുമായ വരവാണ്, നമ്മൾ പറഞ്ഞേക്കാം. ഇതാണ് ദേവീ-മാഹാത്മ്യത്തിൻ്റെ സൗന്ദര്യം. എല്ലാ ഇതിഹാസങ്ങൾക്കും മഹത്വത്തിൻ്റെ ഈ പ്രത്യേക സ്വഭാവമുണ്ട്, വികാരങ്ങളെ ഉയർത്തുന്നു, അവയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഭക്തൻ്റെ ബുദ്ധിയെ ശിക്ഷിക്കുന്നു.

മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിൻ്റെ ഭാഗമായ ദേവീ-മാഹാത്മ്യത്തിൽ പതിമൂന്ന് അധ്യായങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, അവ പ്രഥമചരിത്രം, മധ്യമചരിത്രം, ഉത്തമചരിത്രം എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭഗവദ്ഗീതയിലെന്നപോലെ, പതിനെട്ട് അധ്യായങ്ങളെ അധ്യാപനത്തിൻ്റെ മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാം, ഓരോന്നിലും ആറ് അധ്യായങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു, ദേവീ-മാഹാത്മ്യവും, അത് ഭഗവദ്ഗീതയുടെ പ്രായോഗിക നിർവ്വഹണങ്ങളിൽ ഇതിഹാസമായ പ്രതിരൂപമാണ്. മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കാൻ കഴിവുള്ളതാണ്. ഈ മൂന്ന് പ്രധാന ഘട്ടങ്ങളിൽ നിരവധി ചെറിയ ഘട്ടങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ആത്മാവിൻ്റെ യാത്ര മൂന്ന് പ്രധാന ഘട്ടങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പരിണാമത്തിൻ്റെ ഗോവണിയുടെ വിവിധ പടവുകളിലൂടെ നാം ഉയരേണ്ടിവരുമ്പോൾ, നാം മൂന്ന് പോയിൻ്റുകളിലേക്കോ നിർത്തുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലേക്കോ എത്തിച്ചേരുന്നു, അവിടെ നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൻ്റെയും മനോഭാവത്തിൻ്റെയും ഭരണഘടനയുടെയും പൂർണ്ണമായ പരിവർത്തനം സംഭവിക്കുന്നിടത്ത് നമുക്ക് അവയെ വിളിക്കാം. കാംക്ഷിക്കുന്ന ആത്മാവിൻ്റെ ആത്മീയ സത്തയുടെ ഈ ത്രിതല പരിവർത്തനങ്ങൾ മഹാ-കാളി, മഹാ-ലക്ഷ്മി, മഹാ-സരസ്വതി എന്നറിയപ്പെടുന്ന മൂന്ന് ദേവതകളാൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നു. ആത്യന്തികമായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള മുകളിലേക്കുള്ള ആരോഹണത്തിൽ സ്വയം പ്രകടമാകുന്നതിലെ ആത്മാവിൻ്റെ ശക്തികളുടെ പ്രതിനിധികളാണ് ഈ മൂന്ന് അധികാരശക്തികൾ, അതിനാൽ ആത്മാവിൻ്റെ ഈ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ, അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അത് കൊണ്ടുപോകുന്നു. ആത്മീയ മാർച്ചും റോഡിലൂടെയോ ഹൈവേയിലൂടെയോ ഉള്ള നിങ്ങളുടെ മാർച്ചും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഇതാണ്, നിങ്ങളുടെ മാർച്ചിൽ ഒരു റോഡിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ മാത്രം നടക്കുന്നു, ആരും നിങ്ങളെ അനുഗമിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല, നിങ്ങളുമായി ഒന്നും ബന്ധപ്പെടേണ്ടതില്ല, നിങ്ങൾക്ക് സ്വതന്ത്രമായി നടക്കാം. സ്വതന്ത്രമായി; ആത്മീയ മാർച്ചിൽ, ഇത് അത്തരമൊരു ഒറ്റപ്പെട്ട ജാഥയല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിങ്ങൾക്കൊപ്പം കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഇപ്പോൾ, നിങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകുന്ന നിങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഈ ബന്ധത്തിന് നാല് ഘട്ടങ്ങളുണ്ട്. ബോധപൂർവ്വം നമ്മൾ ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിലും ഉപബോധമനസ്സോടെ മറ്റൊരു രീതിയിലും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ബോധപൂർവ്വം, ഉദാഹരണത്തിന്, ഈ ഹാളിൽ ഇരിക്കുന്ന ആളുകൾക്ക് നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരു പ്രത്യേക ബന്ധമുണ്ട്, എന്നാൽ ഉപബോധമനസ്സോടെ നമ്മുടെ ബന്ധങ്ങൾ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്, അവ നമ്മുടെ ബോധപൂർവമായ ബന്ധവുമായി പൊരുത്തപ്പെടേണ്ടതില്ല. കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ, നമ്മുടെ ബന്ധം വൈവിധ്യമാർന്ന വ്യക്തിത്വത്തേക്കാൾ ജീവിതത്തിൻ്റെ ഐക്യത്തോട് സാമ്യമുള്ള ഒരു പാളി നമുക്കുണ്ട്. ഒരു വിവരണത്തിനും കഴിവില്ലാത്ത നാലാമത്തെ ഘട്ടമുണ്ട്. അതിനെ ഏകത്വമെന്നോ നാനാത്വമെന്നോ, ഏകത്വമെന്നോ അപരത്വമെന്നോ വിളിക്കണോ എന്ന് നമുക്കറിയില്ല. ഈ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കാണ് ആത്മാവ് നീങ്ങുന്നത്. അതിനാൽ, ദേവീ-മാഹാത്മ്യത്തിൻ്റെ വിവരണത്തിൽ, ആത്യന്തികമായ സാക്ഷാത്കാരത്തിൻ്റെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്ക് നാം മാനസികമായും ആത്മീയമായും മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു.

ദേവീ-മാഹാത്മ്യത്തിൻ്റെ മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന പരിവർത്തനത്തിൻ്റെ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുണ്ട്. ആദ്യത്തേത്, ആദി-ശക്തി ഉറങ്ങിക്കിടന്ന മഹാവിഷ്ണുവിനെ ഉണർത്തുന്നിടത്താണ്, അങ്ങനെ അവൻ യഥാർത്ഥ പൈശാചിക ശക്തികളായ മധുവിനെയും കൈതഭനെയും നശിപ്പിക്കുകയോ ജയിക്കുകയോ ചെയ്യും. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടം, അതേ ശക്തി സ്വയം മഹാലക്ഷ്മിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും മഹിഷാസുരനെയും രക്തബീജത്തെയും ജയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മൂന്നാമത്തേത് ശുംഭനെയും നിശുംഭനെയും മഹാ സരസ്വതി നശിപ്പിച്ചു. ഒമ്പത് ദിവസത്തെ ആരാധന മൂന്ന് ദിവസത്തെ ആരാധനയിൽ ഈ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കുന്നു. അവസാന വിജയത്തെ വിജയ ദശമി എന്ന് വിളിക്കുന്നു, പത്താം ദിവസം, നിങ്ങൾക്കറിയാം. അത് വിജയത്തിൻ്റെ ദിവസമാണ്, അവിടെ നിങ്ങൾ പ്രകൃതിയുടെ ശക്തികളെ പൂർണ്ണമായും കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങൾ ഒൻപത് കടക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ അനന്തതയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. സംഖ്യകൾ ഒമ്പത് മാത്രം; നിങ്ങൾക്ക് പത്ത് സംഖ്യകളില്ല. എല്ലാ ഗണിതവും ഒമ്പത് അക്കങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മാത്രമാണ്. പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ ഒമ്പതിനുള്ളിലാണ്. എന്നാൽ നിങ്ങൾ ഒൻപതിനെ മറികടക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ അനന്തതയിലേക്ക് പോയി, അത് പ്രപഞ്ച ബന്ധത്തിന് അതീതമാണ്. പ്രകൃതിയുടെ താഴ്ന്ന ശക്തികൾ അഴുക്ക് പോലെയാണ്. ഞങ്ങൾ അവയെ മാള എന്ന് വിളിക്കുന്നു.”വിഷ്ണുകർണ-മലോദ്ഭൂതോ ഹന്തും ബ്രാഹ്മണമുദ്യതോ,” ദേവീ-മാഹാത്മ്യത്തിൽ പറയുന്നു. വിഷ്ണുവിൻ്റെ ചെവിയിലെ അഴുക്കിൽ നിന്ന് രണ്ട് രാക്ഷസൻമാരായ മധുവും കൈതഭവും പുറത്തുവന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു. എതിർപ്പിൻ്റെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന വിഭാഗം അഴുക്കിൻ്റെ സ്വഭാവമാണ്, മാല; മനഃശാസ്ത്രപരമായി, അന്വേഷിക്കുന്ന ആത്മാവിൻ്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ, ഈ അഴുക്ക് കാമ, ക്രോധ, ലോഭ രൂപത്തിലാണ്. 'കാമ ഏഷ ക്രോധ ഏഷ രജോ-ഗുണ സമുദ്ഭവഃ,"കാമഃ ക്രോധസ്തഥാ ലോഭഃ തസ്മാത് ഏതത് ത്രയം ത്യജേത്': ഇത് രാജസത്തിൽ ജനിച്ച ആഗ്രഹവും ക്രോധവുമാണ്; ആഗ്രഹം, ക്രോധം, അത്യാഗ്രഹം - ഇവ മൂന്നും ഉപേക്ഷിക്കണം, ഭഗവദ്ഗീത പറയുന്നു. ഇവ മൂന്നും നരകത്തിലേക്കുള്ള കവാടങ്ങളാണ്. ഇവ മൂന്നും അഴുക്കുകളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, കാരണം അവ ബോധത്തെ അവിടെ ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്ന വിധത്തിൽ മൂടുന്നു. കൽക്കരി ടാർ ഉപയോഗിച്ച് നേർത്ത ഗ്ലാസ് വരയ്ക്കുന്നത് പോലെയാണ് ഇത്. നിങ്ങൾക്ക് ഗ്ലാസ് കാണാൻ കഴിയില്ല. അതെല്ലാം മേഘങ്ങൾ പോലെ ഇരുണ്ടതാണ്. ഇത് വളരെ പ്രയത്നിച്ച് തുടച്ചുനീക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഈ മാല അല്ലെങ്കിൽ അഴുക്ക് നീക്കം ചെയ്യുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ മറ്റൊരു കുഴപ്പത്തിൽ അകപ്പെടും. നിങ്ങൾ താൽക്കാലികമായി കാമ, ക്രോധ, ലോഭ എന്നിവയുടെ യജമാനനായിരിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ സ്വയം ഒരു യഥാർത്ഥ യജമാനനാണെന്ന് കരുതരുത്. "ഓ ഹൊറേഷ്യോ, നിങ്ങളുടെ തത്ത്വചിന്ത സ്വപ്നം കാണുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലുമുണ്ട്," ഹാംലെറ്റ് പറഞ്ഞു. അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ തത്ത്വചിന്ത സമഗ്രമാണെന്ന് കരുതരുത്. തത്ത്വചിന്തയ്ക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത നിരവധി കാര്യങ്ങളുണ്ട്. കാമവും ക്രോധവും ലോഭവും മാത്രമല്ല ശത്രുക്കൾ. ദൃശ്യമായ ഈ ശത്രുക്കളേക്കാൾ അതിശക്തമായ സൂക്ഷ്മതകളുണ്ട്. വാസ്തവത്തിൽ, സൂക്ഷ്മമായ അദൃശ്യ ശത്രുക്കളെ മറികടക്കാൻ ദൃശ്യമായതിനേക്കാൾ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ചിലപ്പോൾ ദേഷ്യമുള്ള മനുഷ്യൻ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന വ്യക്തിയേക്കാൾ നല്ലതാണ്. പുഞ്ചിരിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തി കോപാകുലനേക്കാൾ അപകടകാരിയാണ്, കാരണം അവൻ്റെ കക്ഷത്തിന് കീഴിൽ ഒരു കത്തി ഉണ്ടായിരിക്കും. ഇതാണ് നമ്മൾ അഭിമുഖീകരിക്കുക.

ഈ മധുവിനെയും കൈതഭത്തെയും കാമത്തെയും ക്രോധത്തെയും എങ്ങനെയെങ്കിലും മറികടക്കുമ്പോൾ നാം മഹിഷാസുരൻ്റെയും രക്തബീജയുടെയും പിടിയിൽ അകപ്പെടുന്നു. അവ മനസ്സിനെ വലിച്ചെറിയുന്ന വിഖേപ ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഓരോ മിനിറ്റിലും മനസ്സ് അതിൻ്റെ രൂപങ്ങൾ മാറുന്നു, അത് ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വർദ്ധിക്കുന്നു. മഹിഷാസുരൻ തൻ്റെ രൂപം മാറ്റിയതെങ്ങനെയെന്ന് ദേവീ-മാഹാത്മ്യത്തിൽ നിങ്ങൾ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇനി ആനയാണ്, ഇനി എരുമയാണ്, ഇനി വേറെ എന്തൊക്കെയോ. നിങ്ങൾ അവനെ ഒരു രൂപത്തിൽ അടിച്ചാൽ, അവൻ മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ വരുന്നു. ഇത് നിങ്ങളുടെ ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്ത എതിരാളിയാണ്. അവൻ്റെ ഊർജ്ജം തളർന്നുപോകാൻ കഴിവില്ല. വിക്ഷേപ ശക്തിയെ എതിർക്കാൻ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും അത് ഏതെങ്കിലും രൂപത്തിലോ മറ്റോ പ്രകടമാകും. രക്തബീജ എന്ന രാക്ഷസൻ്റെ രൂപത്തിലാണ് ഇത് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്, അവൻ്റെ രക്തത്തുള്ളികൾ തന്നെപ്പോലെ നൂറുകണക്കിന് ആയിരക്കണക്കിന് ഭൂതങ്ങളുടെ വിത്തുകളായിരുന്നു. ദേവി ഒരു രാക്ഷസൻ്റെ ശിരസ്സ് മുറിച്ചപ്പോൾ, രക്തം ധാരാളമായി നിലത്തു വീഴുകയും ആ രക്തത്തിൽ നിന്ന് ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ വിളയുകയും ചെയ്തു. അവൾ അവരെ കൊന്നപ്പോൾ വീണ്ടും ഒരു ദശലക്ഷം കൂടി. അതുകൊണ്ട് അതിന് അവസാനമുണ്ടായില്ല. ഒന്നോ രണ്ടോ ആഗ്രഹങ്ങൾ മുറിച്ചുകളഞ്ഞാൽ, ആഗ്രഹം തീർന്നില്ല. റൂട്ട് ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്. ശിഖരങ്ങൾ മുറിച്ചിട്ടേയുള്ളൂ. വേര് കുഴിച്ചിട്ടല്ലാതെ മരത്തിൻ്റെ ശിഖരങ്ങൾ വെട്ടിമാറ്റിയതുകൊണ്ട് പ്രയോജനമില്ല. അപ്പോൾ ദേവി എന്തു ചെയ്തു? രാക്ഷസന്മാർക്ക് നടക്കാൻ ഒരു നിലവുമില്ലാത്തവിധം ഭൂമിയിലാകെ നാവ് പരത്താൻ അവൾ കാളിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവർക്ക് കാളിയുടെ നാവിനു മുകളിലൂടെ നടക്കേണ്ടി വന്നു. അത്രയ്ക്ക് വലുതായിരുന്നു അത്. ഇപ്പോൾ ദേവി അവരുടെ ശിരസ്സ് മുറിക്കാൻ തുടങ്ങി, രക്തം വീണപ്പോൾ അത് നിലത്തല്ല, കാളിയുടെ നാവിലാണ് വീണത്. അങ്ങനെ അവൾ എല്ലാം വലിച്ചു കുടിച്ചു. രഥങ്ങളും കുതിരകളും ഭൂതങ്ങളും എല്ലാവരും അവളുടെ വായിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവൾ എല്ലാ രഥങ്ങളും ചവച്ചരച്ച് പൊടിയാക്കി. അതുപോലെ, ആഗ്രഹങ്ങളുടെ വേരുകൾ വലിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു വിദ്യയാണ് നാം സ്വീകരിക്കേണ്ടത്, അതിൻ്റെ ശാഖകൾ വെട്ടിമാറ്റുക മാത്രമല്ല. അല്ലാത്തപക്ഷം മോഹങ്ങൾ മഹിഷാസുരനെപ്പോലെ വിവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കും. മഹിഷാസുരൻ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് കരുതുമ്പോൾ, അവൻ എരുമയായി വരുന്നു, പോത്ത് ആക്രമിക്കുമ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും ആനയായി വരുന്നു, ദേവി ആനയെ ആക്രമിച്ചാൽ അവൻ കാളയായി വന്ന് അവളെ ആക്രമിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഈ ആഗ്രഹങ്ങളെ ഒരു മുൻനിര ആക്രമണത്തിലൂടെ പുറത്തു നിന്ന് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ മറികടക്കാൻ ഒരു മാർഗവുമില്ല. അവയുടെ അന്തസത്ത വലിച്ചെടുക്കണം. കാരണം, ആഗ്രഹം ഒരു ബാഹ്യ രൂപമോ പ്രവർത്തനമോ അല്ല, അത് ഉള്ളിലെ ഒരു പ്രവണതയാണ്. നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല, എന്നിട്ടും നിങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ടാകും, കാരണം ആഗ്രഹം ഒരു പ്രവർത്തനമല്ല. ആഗ്രഹമുള്ള ഒരു വ്യക്തി വളരെ സജീവമായിരിക്കണമെന്നില്ല. ഒന്നും ചെയ്യാതെ, ഒന്നും പറയാതെ, സ്വസ്ഥമായി ഇരിക്കാം, എന്നിട്ടും ആഗ്രഹങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കാം. കാരണം, മനസ്സിൻ്റെ ഒരു പ്രവണതയെയാണ്, ബോധത്തിൻ്റെ ഒരു ചായ്‌വാണ്, നമ്മൾ ആഗ്രഹം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ബാഹ്യമായി ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അത് ഉള്ളിലാകാം. ഇതാണ് വിക്ഷേപ ശക്തി - ശ്രദ്ധ വ്യതിചലിപ്പിക്കൽ, വലിച്ചെറിയൽ, ആഗ്രഹത്തിൻ്റെ ചാമിലിയൻ-മനോഭാവം - ഇത് നമ്മെ ആക്രമിക്കുന്നു, അത് കഠിനമായ പരിശ്രമത്തിലൂടെ, കാമത്തെയും ക്രോധയെയും മധുവിനെയും കൈതഭത്തെയും നശിപ്പിക്കാനോ നിയന്ത്രിക്കാനോ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ. മധുവും കൈതഭവും കഴിഞ്ഞാൽ മഹിഷാസുരനെയും രക്തബീജയെയും കിട്ടുന്നു. അങ്ങനെ മാലയും വിക്ഷേപവുമാണ് നമ്മുടെ ആത്മീയാന്വേഷണത്തിലെ പ്രധാന എതിർപ്പുകൾ.

മനഃശാസ്ത്രപരമായ ഘടനയിലെ മാലയോ അഴുക്കുകളോ കർമ്മയോഗത്തിലൂടെയും നിസ്വാർത്ഥവും അർപ്പണബോധവുമുള്ള സേവനത്തിലൂടെയും വിക്ഷേപമോ മനസ്സിൻ്റെ അസ്വസ്ഥതയോ ഈശ്വരാരാധനയിലൂടെയും ഉപാസനയിലൂടെയും നീക്കം ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് പുരാതന ആചാര്യന്മാർ നമ്മോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. കർമ്മം മാലയെ ഇല്ലാതാക്കുമ്പോൾ ഉപാസന വിക്ഷേപത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ പോലും ഞങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും സുരക്ഷിതരല്ല. മാല പോയിരിക്കാം, വിക്ഷേപം അവിടെ ഇല്ലെങ്കിലും, നമുക്ക് മൂന്നാമതൊരു പ്രശ്‌നമുണ്ടാകാം, അതായത്, ബോധത്തിൻ്റെ പൂർണ്ണമായ വിസ്മൃതി. എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു അറിവും ഉണ്ടാകില്ല. അജ്ഞാനം അഥവാ അജ്ഞാനം മാലയുടെയും വിക്ഷേപത്തിൻ്റെയും രൂപത്തിലുള്ള ഫലങ്ങളേക്കാൾ സൂക്ഷ്മമായ എതിർ ശക്തിയാണ്. വ്യതിചലനവും നേരിട്ടുള്ള ഇന്ദ്രിയ മോഹങ്ങളും സത്യത്തെയോ അവിദ്യയെയോ അജ്ഞാനത്തെയോ കുറിച്ചുള്ള സൂക്ഷ്മമായ അജ്ഞതയുടെ ബാഹ്യ പ്രകടനങ്ങളാണ്. എന്തുകൊണ്ടാണ് നമ്മൾ കാര്യങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? കാരണം, സത്യത്തിൻ്റെ സ്വഭാവം നമുക്കറിയില്ല. എന്തുകൊണ്ടാണ് ശക്തമായ കാറ്റ് വീശുന്നത്? കാരണം, സൂര്യൻ മേഘങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സൂര്യനെ ആദ്യം മേഘങ്ങൾ മൂടുന്നു, പിന്നീട് ഇരുട്ടാണ്, തുടർന്ന് ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റ്, വടക്ക് നിന്ന് ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റ് വീശാൻ തുടങ്ങുന്നു, നമ്മുടെ കുടകൾ തകർത്ത് മരങ്ങൾ പിഴുതെറിയുന്നു. ഇവയെല്ലാം സംഭവിക്കുന്നത് സൂര്യൻ പ്രകാശിക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ആത്മാവ് അതിൻ്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞതയാൽ മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ആഗ്രഹത്തിൻ്റെ കാറ്റ് വീശാൻ തുടങ്ങുന്നു, അവ ശക്തമായ കൊടുങ്കാറ്റുകൾ പോലെ വരുന്നു. ത്വരയാണ് ആഗ്രഹത്തിൻ്റെ ശക്തി. നിങ്ങൾക്ക് അതിനെതിരെ നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല, കാരണം പ്രകൃതി മുഴുവൻ ഒരു ആഗ്രഹത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അത് വേഗമേറിയതും അനിയന്ത്രിതവുമാണ്. പ്രകൃതിയുടെ എല്ലാ ശക്തികളും ഒരു ആഗ്രഹത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു, അത് സ്വയം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ, ആ ആഗ്രഹം എന്തായാലും. അതിനാൽ പ്രകൃതിയെ മുഴുവൻ കീഴ്പ്പെടുത്തണം. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വ്യക്തിഗത സ്വഭാവത്തെ മാത്രം കീഴ്പ്പെടുത്തരുത്, എന്നാൽ പ്രപഞ്ച പ്രകൃതിയെ തന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തണം. ഇതാണ് ദേവീ-മാഹാത്മ്യ ഇതിഹാസത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. തമസ്, രജസ്സ്, സത്വ രൂപത്തിലുള്ള പ്രാപഞ്ചിക പ്രകൃതിയുടെ ദ്വിതീയവും അതിജീവിക്കുന്നതുമായ പരിവർത്തനമാണിത്. മാല തമസ്സിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമ്പോൾ വിക്ഷേപം രാജസിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഇപ്പോൾ, സത്വവും ഒരു ഗുണമാണ്, നിർഭാഗ്യവശാൽ. നാം എപ്പോഴും സത്വത്തെ സ്തുതിക്കുകയും അത് വളരെ അഭികാമ്യമായ ഒന്നായി കണക്കാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ അത് നമുക്കും സത്യത്തിനും ഇടയിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന സുതാര്യമായ ഗ്ലാസ് പോലെയാണ്. നിങ്ങൾക്ക് അതിലൂടെ കാണാൻ കഴിയും, പക്ഷേ നിങ്ങൾക്ക് അതിനപ്പുറം പോകാൻ കഴിയില്ല. കാരണം, ഗ്ലാസ് സുതാര്യമാണെങ്കിലും, അത് നിങ്ങളുടെ ചലനത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തും. തമസ് ചെയ്യുന്നതുപോലെ, നിങ്ങളുടെ കാഴ്ചയെ പൂർണ്ണമായും തടയുന്ന ഒരു ഇഷ്ടിക മതിൽ പോലെയല്ല ഇത്; രാജാസിനെപ്പോലെ നിങ്ങളെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വലിച്ചെറിയുന്ന ഒരു കാറ്റ് പോലെയല്ല അത്; ഇത് ഒരു പ്ലെയിൻ ഗ്ലാസ് ആണ്, അതിലൂടെ നിങ്ങൾക്ക് യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനം ലഭിക്കും, എന്നിരുന്നാലും നിങ്ങൾക്ക് യാഥാർത്ഥ്യവുമായി ബന്ധപ്പെടാൻ കഴിയില്ല. നിങ്ങൾക്കും വസ്തുവിനുമിടയിൽ ഒരു ഗ്ലാസ് ഉള്ളപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ ഒരു കാര്യവുമായി ബന്ധപ്പെടാനാകും? എന്നിട്ടും നിങ്ങൾക്ക് അത് കാണാൻ കഴിയും. അതിനാൽ, സത്വം പോലും ഒരു തടസ്സമാണെന്ന് അവർ പറയുന്നു, അത് മറ്റ് രണ്ട് ശക്തികളേക്കാൾ മികച്ചതാണെങ്കിലും, അതിലൂടെ നിങ്ങൾക്ക് സത്വത്തെപ്പോലും മറികടക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യത്തിൻ്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ദർശനമോ ഉൾക്കാഴ്ചയോ ഉണ്ടാകാം എന്ന അർത്ഥത്തിൽ. ഒരു ചില്ലുപാളിയുണ്ട് അതിൻ്റെ മറുവശത്ത് ഒരു മാമ്പഴം കാണാം. നിങ്ങൾക്ക് അത് നന്നായി കാണാൻ കഴിയും, പക്ഷേ അത് നേടാനാവില്ല; നിങ്ങൾക്ക് അത് പിടിക്കാൻ കഴിയില്ല. കാരണം നിങ്ങൾക്കറിയാം. സത്ത്വ പോലും തടസ്സത്തിൻ്റെ ഒരു സൂക്ഷ്മ മാധ്യമമാണ്, അത് ഇരട്ട രൂപത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു - നേടിയതിൽ സംതൃപ്തി അല്ലെങ്കിൽ സംതൃപ്തി, അതിനപ്പുറമുള്ളതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അജ്ഞത. സത്വത്തിൻ്റെ ഈ രണ്ട് ഭാവങ്ങളും ശുംഭൻ്റെയും നിശുംഭൻ്റെയും രണ്ട് വ്യക്തിത്വങ്ങളാൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മഹാ-സരസ്വതിയായ ഉയർന്ന ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ ശക്തിയാൽ അവ ഇല്ലാതാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

കർമ്മം, ധ്യാനം, അറിവ് എന്നിവയാണ് പ്രകൃതിയുടെ അല്ലെങ്കിൽ മൂന്ന് ഗുണങ്ങളുടെ മൂടുപടത്തിലൂടെ നാം തുളച്ചുകയറേണ്ട മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ. ഞാൻ നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ, ഞങ്ങൾ പാതയിലെ വ്യക്തിഗത കാൽനടയാത്രക്കാരല്ല. ഇവിടെ വ്യക്തിചലനമില്ല. ഞങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള എല്ലാറ്റിൻ്റെയും മൊത്തത്തിലുള്ള ചലനമാണിത്, ലോകത്തിലെ ഒരു ഇനവും നമ്മിൽ നിന്ന് ശരിക്കും വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഒരു തുണിയിലെ ഓരോ ത്രെഡും മറ്റെല്ലാ ത്രെഡുമായും ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഒരു തുണിയുടെ ഒരു നൂൽ ഉയർത്തുമ്പോൾ, മുഴുവൻ തുണിയും ഉയർന്നുവരുന്നു, കാരണം വാർപ്പും തുണിയുടെ വൂഫും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, ജീവജാലങ്ങളുടെ ആന്തരിക പരസ്പര ബന്ധമുണ്ട്, അത് രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള വ്യക്തിഗത പരിശ്രമങ്ങളെ തടയുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് രക്ഷ സാർവത്രികമാണ്, അത് വ്യക്തിപരമല്ല. നിങ്ങൾ പരമാത്മാവിലെത്തുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ പ്രപഞ്ച സത്തയായി മാറുന്നു. നിങ്ങൾ അവിടെ ഒരു മിസ്റ്റർ അങ്ങനെ-അങ്ങനെ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മിസ്സിസ് അങ്ങനെ-അങ്ങനെ-അങ്ങനെ പോകരുത്. അതിനാൽ സാധനയുടെ പാതയും ആത്മാവിൻ്റെ ഒരു പ്രാപഞ്ചിക പരിശ്രമമാണ്, മിക്ക സാധകരും മറക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള ഒരു സൂക്ഷ്മ രഹസ്യം. ഇത് നിങ്ങളുടെ മുറിയിലെ ക്ലോസറ്റിലെ നിങ്ങളുടെ ചെറുതും ലളിതവും സ്വകാര്യവുമായ പരിശ്രമമല്ല, മറിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളുമായും അപ്രതീക്ഷിതമായ ബന്ധങ്ങളാൽ ആന്തരികമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ അനിവാര്യ വ്യക്തിത്വത്തിൻ്റെ ചലനാത്മക പ്രവർത്തനമാണ്. നിങ്ങൾ ആത്മാവിൻ്റെ പാതയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ അതേ സമയം പ്രാപഞ്ചിക ബന്ധത്തിൻ്റെ പാതയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അതിനാൽ സാധകൻ ഒരു പ്രപഞ്ച വ്യക്തിയാണ്. ഒരു ആത്മീയ അന്വേഷകൻ, ഒരു അഭിലാഷം പ്രപഞ്ച സാഹചര്യത്തിൻ്റെ പ്രതിനിധിയാണ്. അവൻ ഒരു വ്യക്തിയല്ല, അവൻ ഒരു വ്യക്തിയെപ്പോലെയാണെങ്കിലും, അവൻ്റെ സാധന ഒരു വ്യക്തിഗത പരിശ്രമമല്ല. ഇത് ഉപരിതലത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നതിനേക്കാൾ വളരെ കൂടുതലാണ്. അത്, നരനും നാരായണനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണമാണ് - കൃഷ്ണ-അർജ്ജുന-സംവാദ, അവർ വിളിക്കുന്നതുപോലെ. നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ ദൈവവും മുഖാമുഖമാണ്. സാധനയിൽ, ആത്മീയ പ്രയത്നത്തിൽ, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവുമായി മുഖാമുഖമാണ്. സൃഷ്ടാവിൻ്റെ മുഖം സാർവത്രികമാണ്. അവൻ ഒരിടത്തല്ല, ഒരു കോണിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു.

അതിനാൽ, ബ്രഹ്മാണ്ഡ ചൈതന്യത്തിൻ്റെ നൃത്തം, അതിൻ്റെ അതിമനോഹരമായ പ്രയത്നത്തിൽ, ദേവി-മാഹാത്മ്യത്തിലെ മനോഹരമായി വാക്കുകളുള്ള സോണറസ് ഗാനങ്ങളിൽ ഗംഭീരമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു, അവിടെ നമുക്ക് ആവേശകരമായ ഒരു വിവരണം നൽകിയിരിക്കുന്നു, മഹാ-കാളി ചെയ്തതിൻ്റെ ഉത്തേജകമായ വിവരണം. ഈ പരിണാമം, തമസ്സിൽ നിന്ന് രജസ്സിലേക്കും രജസത്തിൽ നിന്ന് സത്വത്തിലേക്കും സത്വത്തിൽ നിന്ന് പരമവിജയത്തിലേക്കും സത്വത്തിൽ നിന്ന് പരമോന്നത വിജയത്തിലേക്കും പരിണാമം, ഈ പരിണാമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതിൽ മഹാലക്ഷ്മി എന്താണ് ചെയ്തത്, മഹാ സരസ്വതി എന്താണ് ചെയ്തത്. നമ്മുടെ എല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളും, പുരാണങ്ങളും, ഇതിഹാസങ്ങളും, നമ്മുടെ എല്ലാ ചടങ്ങുകളും, ആഘോഷങ്ങളും, നമ്മുടെ എല്ലാ ഉത്സവങ്ങളും, ജയന്തികളും - ഒരു മതപരമായ പ്രകടനത്തിൻ്റെ സന്ദർഭം എന്തുമാകട്ടെ - ഇതെല്ലാം ഒരു ആത്മീയ അർത്ഥത്തോടെയാണ് ചാർജ് ചെയ്യുന്നത്, അത് ബാഹ്യമായ ആചാരങ്ങൾക്ക് വളരെ അതീതമാണ്. അവരുടെ പ്രകടനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ ഓരോ ചിന്തയും, ഓരോ അഭിലാഷവും, ഓരോ ആചാരവും, ഓരോ കർത്തവ്യവും, നാം ചെയ്യുന്ന ഓരോ പ്രവൃത്തിയും, യാന്ത്രികമായി ആത്മാവിൻ്റെ ആത്മീയ സമർപ്പണമായി മാറുന്നു, അത് അനാദി മുതൽ ശാശ്വതമായി അതിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ഒരൊറ്റ അഭിലാഷത്തിനുവേണ്ടിയാണ്. നമ്മുടെ എല്ലാ ഇതിഹാസങ്ങളിലും പുരാണങ്ങളിലും ഈ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. മഹാഭാരതത്തിലായാലും രാമായണത്തിലായാലും, ഭഗവദ്ഗീതയിലായാലും ദേവീ-മാഹാത്മ്യത്തിലായാലും, വ്യത്യസ്ത പദാവലികളിലും വ്യത്യസ്ത ഊന്നലുകളിലും ഒരേ വിവരണം അവർ നമ്മോട് പറയുന്നു. അത് എപ്പോഴും ആത്മാവിൻ്റെ പാട്ടാണ്. ഭഗവദ്ഗീത ആത്മാവിൻ്റെ ഒരു ഗാനമാണ്, മേൽ-ആത്മാവ് താഴത്തെ ആത്മാവിനോട് സംസാരിക്കുന്നു. ഇവിടെയും, ആത്മാവിന് അമിതാത്മാവുമായുള്ള ഈ പരമമായ ഐക്യത്തിൻ്റെ സാക്ഷാത്കാരത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ സാധനയുടെ സമാനമായ ഒരു വിവരണം നമുക്കുണ്ട്. ഒരു സാധകൻ്റെ ആത്മീയ അഭ്യാസം, അതിനാൽ, തമസ്, രജസ്, സത്ത്വ എന്നീ മൂന്ന് ശക്തികളെ ക്രമേണ, ഘട്ടം ഘട്ടമായി, അവയുടെ പ്രാപഞ്ചിക പ്രാധാന്യത്തിൽ, നാം 'ദ്വീപുകൾ' അല്ലെന്ന് ഒരു നിമിഷം പോലും മറക്കരുത്. ഒരു മനുഷ്യനും ഒരു ദ്വീപല്ല. “മനുഷ്യൻ ഒരു ദ്വീപല്ല” എന്ന കവിയുടെ വാക്കുകൾ നിങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കണം. അതിനർത്ഥം അവൻ സമുദ്രങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനല്ല, വസ്തുക്കളിൽ നിന്ന് വിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ടവനല്ല. അവൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ പ്രായോഗിക ജീവിതത്തിൽ നാം വായിക്കേണ്ട പ്രാധാന്യം ഇതാണ്. നമ്മുടെ വ്യക്തിപരമായ സാധനയിൽ നാം കാണേണ്ടതും ദൃശ്യവൽക്കരിക്കേണ്ടതും ഇതാണ്. നമ്മുടെ സ്വകാര്യ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പോലും ദൈവികതയുടെ അല്ലെങ്കിൽ ദൈവത്തിൻ്റെ സാർവത്രികതയുടെ പ്രാധാന്യം കാണാൻ പഠിക്കുമ്പോൾ, പ്രപഞ്ചശക്തികളാൽ നമ്മെ പരിപാലിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ചെറിയ പ്രശ്‌നങ്ങൾക്കുപോലും നാം വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല. നമ്മുടെ ഏറ്റവും സ്വകാര്യമായ പ്രവൃത്തികളിൽപ്പോലും, സാർവത്രികതയുടെ പ്രാധാന്യം വായിക്കാൻ നമുക്ക് കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ഏറ്റവും ചെറിയ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ പോലും ലോകത്തിലെ ശക്തികൾ ശരിയായ രീതിയിൽ പരിപാലിക്കും. നമ്മുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ചെറുതും ചെറുതും. ലോകത്ത് ഒരു ചെറിയ പ്രവൃത്തി എന്നൊന്നില്ല. എല്ലാം പ്രധാനമാണ്. ഏറ്റവും നിസ്സാരമായ സംഭവം പോലും വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സംഭവമാണ്, ആത്യന്തികമായി. കാരണം, അതിൻ്റെ പിന്നിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് സമുദ്രമാണ്. ഈ പ്രാധാന്യം നാം വായിക്കാൻ പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇത്, എൻ്റെ എളിയ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഈശ്വരസാക്ഷാത്കാരമാണ് ജീവിതലക്ഷ്യം എന്ന് ഗുരുദേവൻ സ്വാമി ശിവാനന്ദജി മഹാരാജ് പറഞ്ഞപ്പോഴെല്ലാം എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്. ജീവിതത്തിലുടനീളം ഇത് പറഞ്ഞു മടുത്തില്ല. അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ മുൻകാല പുസ്തകങ്ങളിൽ പ്രത്യേകിച്ചും, "ജീവിതത്തിൻ്റെ ലക്ഷ്യം ദൈവസാക്ഷാത്കാരമാണ്" എന്ന വാക്യത്തോടെ അവ ആരംഭിക്കുന്നത് നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയും. ആ പുസ്‌തകങ്ങളിൽ പറയാനുള്ളതെല്ലാം പിന്നീട് പറഞ്ഞു. അതിനാൽ, ജീവിതത്തിൻ്റെ ലക്ഷ്യം ദൈവസാക്ഷാത്കാരമാണെന്ന് ഓർക്കുക എന്നതാണ് ഒന്നാമത്തെ കാര്യം. ഇത് മറക്കരുത്. ചെറിയ ചെറിയ പിരിമുറുക്കങ്ങളും അസ്വസ്ഥതകളും അലോസരങ്ങളും ആകുലതകളും അസ്വസ്ഥതകളും ജീവിതത്തിൻ്റെ ലക്ഷ്യമല്ല. ജീവിതത്തിൻ്റെ ഈ മരുഭൂമിയിൽ വഴിതെറ്റിപ്പോയ ഒരു തീർത്ഥാടകനെപ്പോലെ, അതേ സമയം ആത്മീയ സൂര്യൻ്റെ ചൂട് ആണെന്ന് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ നാം ശ്രദ്ധാപൂർവം മറികടന്ന് ജാഗ്രതയോടെ പോകേണ്ട നമ്മുടെ വഴിയിൽ വരുന്ന തടസ്സങ്ങളാണിവ. എല്ലായ്പ്പോഴും നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ ഊർജസ്വലമാക്കുന്നു, നാം ഒരിക്കലും, ഏത് സമയത്തും, നമ്മുടെ പരിശീലനത്തിൻ്റെ ഏത് നിമിഷവും, ആ ഊർജ്ജസ്രോതസ്സിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും ഛേദിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

അതിനാൽ, മഹാ-കാളി, മഹാ-ലക്ഷ്മി, മഹാ-സരസ്വതി എന്നിവരുടെ ആരാധനയിലൂടെ, ഞങ്ങൾ മൂല-പ്രകൃതി, ആദി-ശക്തിയെ അവളുടെ പ്രപഞ്ച നൃത്തരൂപമായ രൂപാന്തരത്തിൻ്റെയും ഐശ്വര്യത്തിൻ്റെയും പ്രകാശത്തിൻ്റെയും ആരാധനയിലൂടെ ആരാധിക്കുന്നു. തുടക്കത്തിൽ, ഒരു സാധകന് എന്ത് സംഭവിക്കും? സ്വയം പരിവർത്തനത്തിൻ്റെ ആവശ്യകതയുണ്ട്. എല്ലാ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും, തിരുമ്മി വൃത്തിയാക്കൽ, കഴുകൽ, തൂത്തുവാരൽ തുടങ്ങിയവയാണ്. എല്ലാ തടസ്സങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്ന മഹാകാളിയുടെ ആരാധനയിലൂടെയുള്ള ആദ്യ ഘട്ടമാണിത്. അപ്പോൾ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്? വലിയ ഐശ്വര്യമുണ്ട്. നിങ്ങൾ ഒരു യജമാനനും പുരോഗമനപരമായ ആത്മാവും ആയിത്തീരുന്നു, എല്ലാ ശക്തികളെയും ആജ്ഞാപിക്കുകയും നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നേടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് രണ്ടാം ഘട്ടമാണ്. ആദ്യ ഘട്ടത്തിൽ, നിങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാത്ത, വളരെ ദുർബലനായ ഒരു ദരിദ്രനാണെന്ന് തോന്നി. പക്ഷേ, ഈ ബലഹീനതയെ മറികടക്കുമ്പോൾ, തമസ്സിൻ്റെ തടസ്സം നീക്കി, നിങ്ങൾ അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു. യോഗിയെപ്പോലെ സമ്പന്നനാകാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല, നിങ്ങൾക്കറിയാം. അവന് എല്ലാ അധികാരങ്ങളും ആജ്ഞാപിക്കാൻ കഴിയും. ഒരു ചിന്തയാൽ അയാൾക്ക് എല്ലാറ്റിനെയും വിളിക്കാൻ കഴിയും, ഇത് മഹാലക്ഷ്മി ദേവി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. മഹാകാളി തൻ്റെ എതിർപ്പ് നശിപ്പിക്കുന്ന ജോലി പൂർത്തിയാക്കുമ്പോൾ, മഹാലക്ഷ്മി ഐശ്വര്യമായി വരുന്നു. ഒരു മഹാ യോഗിയും ഒരു രാജകീയ വ്യക്തിത്വത്തെപ്പോലെയാണ്, കാരണം, അബോധപൂർവ്വം പ്രാപഞ്ചിക ശക്തികളുടെ ആന്തരിക ആഹ്വാനങ്ങൾ കാരണം. ഐശ്വര്യം പുലരുമ്പോൾ ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ ഒരു സ്വർഗ്ഗമാണെന്നു തോന്നും. ആദ്യഘട്ടത്തിൽ അത് നരകതുല്യമായി തോന്നി. അതിനുശേഷം, രണ്ടാം ഘട്ടത്തിൽ, മഹാലക്ഷ്മി പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, അത് ഒരു സ്വർഗം പോലെ കാണപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഇതും പര്യാപ്തമല്ല. അറിവ് ഉദിക്കണം. നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് സ്വർഗ്ഗമല്ല. സത്യത്തിൻ്റെ സാക്ഷാത്കാരമാണ് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. സരസ്വതി സഹായത്തിനായി വരും, സത്യത്തിലേക്ക് വെളിച്ചത്തിൻ്റെ ഒരു പ്രളയം എറിയപ്പെടും, നിങ്ങൾ കാര്യങ്ങൾ അതേപടി കാണും. ആസ്വാദനമോ, ഐശ്വര്യമോ, ഐശ്വര്യമോ, സമ്പത്തോ അത്തരത്തിലുള്ള ഒന്നും തന്നെയില്ല. തുടക്കത്തിൽ നിങ്ങളുമായി ബന്ധമില്ലാത്തതും പിന്നീട് നിങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്താനാവാത്തതുമായ സത്യമാണിത്. അങ്ങനെ, എതിർപ്പിൽ നിന്ന് അഭിവൃദ്ധിയിലേക്കും, അഭിവൃദ്ധിയിൽ നിന്ന് പ്രബുദ്ധതയിലേക്കും, പ്രബുദ്ധതയിൽ നിന്ന് ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിലേക്കും നാം മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. അതിനാൽ, ദേവീ-മാഹാത്മ്യത്തിലെ മന്ത്രങ്ങളിൽ നിഗൂഢമായി നമ്മെ അറിയിച്ചിട്ടുള്ള സത്യങ്ങളാണിവ.

ഇപ്പോൾ, ഈ ദേവീ-മാഹാത്മ്യം കേവലം ഒരു നിഗൂഢ ഇതിഹാസമല്ല. നിഗൂഢ പാഠങ്ങളുടെ രൂപത്തിലുള്ള ഒരു മഹത്തായ ആത്മീയ പാഠം മാത്രമല്ല, നിഗൂഢ പഠിപ്പിക്കലുകളുടെ രൂപരേഖ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നൽകിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, അതൊരു മഹത്തായ മന്ത്ര-ശാസ്ത്രം കൂടിയാണ്. ദേവീ-മാഹാത്മ്യത്തിലെ  ഓരോ ശ്ലോകവും സ്വയം ഒരു മന്ത്രമാണ്. ഇത് എങ്ങനെ മന്ത്രമാണെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയാം, ഒരു ഉദാഹരണം മാത്രം നൽകി, അതാണ് ആദ്യത്തെ ശ്ലോകം. 'സാവർണിഃ സൂര്യതനയോ യോ മനുഃ കഥ്യതേ-ഷ്ടമഃ'. ഇതി പ്രഥമ ശ്ലോകം - സാവർണിഃ സൂര്യ-തനയഃ. എല്ലാം ഒരു താന്ത്രിക വ്യാഖ്യാനവും മനസ്സിലാക്കാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യവുമാണ്. എന്നാൽ അതെല്ലാം എങ്ങനെയിരിക്കും എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ആശയം മാത്രമാണ് നൽകുന്നത്. സൂര്യൻ അഗ്നിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, അഗ്നി തത്വം. സൂര്യ-തനയ എന്നാൽ അഗ്നി തത്വത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചത് എന്നാണ്. അഗ്നി തത്ത്വത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചത് എന്താണ്? അത് 'റ' എന്ന വിത്താണ്. താന്ത്രിക നിഗൂഢ മനഃശാസ്ത്രമനുസരിച്ച്, 'രാമൻ' അഗ്നിയുടെ ബീജമന്ത്രമാണ്. 'സവർണിഃ' എന്ന വാക്കിൽ 'വർണി' എന്നാൽ കൊളുത്ത് എന്നാണ് അർത്ഥം; അതിനാൽ 'റാം' എന്നതിലേക്ക് ഒരു ഹുക്ക് ചേർക്കുക. യോ മനുഃ കഥ്യതേ, അഷ്ടമഃ । എട്ടാമത്തെ അക്ഷരം - എന്താണ് മനു? സംസ്കൃതത്തിലുള്ള അക്ഷരമാണ്. യ, ര, ല, വ, സ്യ, ഷ, സ, ഹ എന്നിവയാണ് എട്ട് അക്ഷരങ്ങൾ. എട്ടാമത്തേത് ഹാ. അതിൽ ഹ ചേർക്കുക. ഹാ, രാ, ഒരു കൊളുത്ത്, 'ഹ്രീം' ഉണ്ടാക്കുക. സാവർണിഃ സൂര്യോ-തനയോ യോ മനുഃ കഥയതേഷ്ടമഃ, നിശമയ തദുത്പത്തിം: “അതിൻ്റെ മഹത്വം നീ കേൾക്കുന്നു,” മുനി പറയുന്നു. അതിനാൽ, ആദ്യത്തെ വാക്യത്തിൻ്റെ അർത്ഥം: "ഇപ്പോൾ, 'ഹ്രീമിൻ്റെ' മഹത്വം ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വിവരിക്കാം." ഈ ഹ്രീം ദേവിയുടെ ബീജമാണ്. പക്ഷേ, ബാഹ്യമായി അതിനർത്ഥം, "എട്ടാമത്തെ മനുവായ രാജാവിൻ്റെ കഥ കേൾക്കൂ" എന്നും അതെല്ലാം. അങ്ങനെ ബാഹ്യമായ അർത്ഥത്തിന് പുറമേ, മന്ത്രത്തിന് ഒരു ആന്തരിക പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ഒരു മന്ത്രത്തിൻ്റെ കാര്യം മാത്രമാണ് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നൽകുന്നത്. ഇതുപോലെ, എല്ലാ മന്ത്രങ്ങളും ആന്തരിക പ്രാധാന്യം നിറഞ്ഞതാണ്. ഓരോ മന്ത്രവും ഭക്തർ ഏതെങ്കിലും ഉദ്ദേശ്യത്തിനോ മറ്റോ ആവർത്തിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച്, ജീവിതത്തിലെ ദുരന്തങ്ങൾ ഒഴിവാക്കാൻ ദേവീ-മാഹാത്മ്യ പാരായണം ചെയ്യുന്നു. ദുരന്തങ്ങളും വിപത്തുകളും പിരിമുറുക്കങ്ങളും, വ്യക്തിപരമോ ബാഹ്യമോ, എന്തുതന്നെയായാലും, ഇവയെല്ലാം നിത്യേനയുള്ള ദേവീ-മാഹാത്മ്യ പാരായണത്താൽ ഒഴിവാക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു രാജ്യത്തെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന യുദ്ധം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ഉദാഹരണത്തിന്, എല്ലായിടത്തും മഹാമാരി അല്ലെങ്കിൽ പകർച്ചവ്യാധികൾ പടരുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ആന്തരിക പിരിമുറുക്കമോ ഉത്കണ്ഠയോ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, ദേവീ-മാഹാത്മ്യത്തെ പഠിക്കേണ്ടതാണ്; മാത്രമല്ല, കാലികമായ ഐശ്വര്യത്തിനും, പരലോകത്തിൻ്റെ മഹത്വത്തിനും, പ്രകാശത്തിനും, അവിദ്യയുടെയോ അജ്ഞാനത്തിൻ്റെയോ നാശത്തിനും, മാല, വിക്ഷേപം, ആവരണം എന്നിവയെ മറികടക്കാനും, പണ്ടത്തെ ദർശകർ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന വളരെ ശക്തമായ ഒരു പ്രതിവിധിയാണിത്. സർവ്വശക്തൻ്റെ കൃപയ്ക്ക് യോഗ്യനാകുക. ദേവീ-മാഹാത്മ്യത്തിൻ്റെ ബാഹ്യ പ്രാധാന്യവും ആന്തരിക പ്രാധാന്യവും ആത്മീയ അന്വേഷകരുടെയോ സാധകരുടെയോ ജീവിതത്തിൽ അതിനുള്ള പ്രത്യേക അർത്ഥവും അങ്ങനെയാണ്. ദൈവത്തിന്നു മഹത്വം! സാധനയ്ക്ക് മഹത്വം! ആത്മീയ പരിശീലനത്തിൻ്റെ അവിഭാജ്യ സ്വഭാവത്തിന് മഹത്വം! ഈ പ്രകാശത്താലും, ഈ ജ്ഞാനത്താലും, ആത്മാവിൻ്റെ പാതയിലൂടെ, നമ്മുടെ ആത്യന്തികമായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കും സഞ്ചരിക്കാനുള്ള ശക്തിയാൽ നാം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടട്ടെ!

ദേവീ മാഹാത്മ്യ സ്തോത്ര അഷ്ടകം

മാതാവ് ദുർഗ്ഗാദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന സ്തോത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മഹത്തരമായത് ഒരുപക്ഷെ ചണ്ഡി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യമാണ്. ഈ പുസ്തകം ദുർഗ്ഗയുടെ നിരവധി അവതാരങ്ങളിലെ കഥ വിവരിക്കുന്നു. ആദ്യം ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ അഭ്യർത്ഥന പ്രകാരം അസുരന്മാരായ മധുവിനെയും കൈദഭനെയും കൊല്ലാൻ വന്ന അവൾ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും പ്രാർത്ഥനയുടെ ഫലമായി ഭയങ്കരനായ മഹിഷാസുരനെ കൊല്ലാൻ വന്നു, വീണ്ടും രാക്ഷസുമാരായ ശുംഭനെയും നിശുംഭനെയും അവരുടെ സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം കൊല്ലാൻ വന്നു. ദേവീമാഹാത്മ്യം ദിവസവും വായിക്കാൻ ധാരാളം സമയം ആവശ്യമായതിനാൽ, ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കഥകളെ ഈ സ്തോത്രം ഒക്ടറ്റിൻ്റെ രൂപത്തിൽ സംഗ്രഹിക്കുന്നു. ദേവീമാഹാത്മ്യം വായിക്കുന്നതുപോലെ ഈ സ്തോത്രം ദിവസവും വായിക്കുന്നത് ഭക്തർക്ക് നൽകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.

ലക്ഷ്മീസേ യോഗ നിധ്രം പ്രഭജതി ഭുജഗ
ദീസ തൽപേ
സദദ് പദ് വുത്പന്നൌ ധനവൌ തച്ര വന മാലാ മയംഗൌ മധും കൈദഭം
ച ദൃഷ്ട്വാ
ഭീതസ്യ ധാതു സ്തുതിഭിര ബിനുതം,
മസു നീ നസയന്തീം
ദുർഗാം മപശയൻതീം ദുർഗം മപധായ ദേവീം

പണ്ട്,
ലക്ഷ്മിയുടെ ഭഗവാൻ എപ്പോൾ.
യോഗ നിദ്രയിൽ മുഴുകി,
സർപ്പത്തിൻ്റെ വിസ്മയകരമായ കിടക്കയിൽ,
ആദിമ ഭീമൻമാരായ മധുവും കൈദഭവും,
അവൻ്റെ ചെവിയിൽ നിന്ന് മെഴുകിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന്,
ബ്രഹ്മാവിനെ എല്ലാവരുടെയും സ്രഷ്ടാവായ വിറപ്പിച്ചു,
ഓ ദുർഗ്ഗാ, നീ അവൻ്റെ പ്രാർത്ഥന കേട്ടു,
വധിച്ചു. അവർ രണ്ടുപേരും,
അതിനാൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു,
എൻ്റെ എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങളും പരിഹരിക്കുന്നതിന്

യുദ്ധേ നിർജിത്യ ദൈത്യ സ്ത്രിഭുവനമകിലം,
യസ്ത ദീയേഷു ദിശ്ന്യൈ,
ശ്വസ്ഥപ്യ സ്വാൻ വിധേയൻ സ്വയമാഗമ ആഭാസൌ,
സകൃതം വിക്രമേണ,
തം സാമപ്ത്യപ്ത മിത്രം മഹിഷാ മപി
നിഹ ത്യസ്യ മൂർദ്ധാദൻ
ഗം ഉന്യാപദ്ഗം രോദം,

എല്ലാ ദേവതകളുടെയും അധിപനായ ഇന്ദ്രനെ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെടുത്തി,
തൻ്റെ വീര്യത്താൽ മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും തൻ്റെ അടിമയാക്കി,
അവയെ ഭരിക്കാൻ തൻ്റെ ദാസന്മാരെ നിയോഗിച്ച മഹാ ഭീമൻ മഹിഷനെ
, ദുർഗ്ഗാ, അവൻ്റെ സൈന്യത്തോടും മന്ത്രിമാരോടും കൂടി അവനെ വധിച്ചു. സുഹൃത്തുക്കളേ,
അതിനാൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു,
എൻ്റെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും നന്നായി പരിഹരിച്ചതിന്.

വിശ്വോത്പതി പ്രാണസ സ്ഥിതി വിഹൃതി പരേ,
ദേവി ഗോര മാരാരി,
ത്രാസത് ത്രാതം കുലം ന പുനരപി ച മഹാ
സങ്കദേശ്വി ദിശേഷു,
അവിർഭൂയ പുരസ്‌ഥാദിതി ചരരണ നമത്,
സർവ ഗീർവാണ വർഗം,
ദുർഗാം ദേവീം പ്രപദ്യേ ശരണ മഹാ മാഷേ.

ഹേ ദുർഗ്ഗാ,
പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ സൃഷ്ടി, പരിപാലനം, സംഹാരം എന്നിവയിൽ മുഴുകിയവളേ,
ഹേ ദേവീ, പ്രകാശത്തിൻ്റെ ആൾരൂപമായ ദേവി,
ദേവന്മാരും ദേവന്മാരും നിന്നോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു, "അമ്മേ, മഹാ രാക്ഷസൻമാരാൽ
നീ ഞങ്ങളെ ആപത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു.
ഇപ്പോൾ ഈ യുദ്ധത്തിലൂടെ, ഞങ്ങളുടെ സന്തതികളെ ഇപ്പോഴത്തേതുപോലെ ഭാവിയിലും
നിങ്ങൾ രക്ഷിക്കണമെന്ന് ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ” അവരുടെ അഭ്യർത്ഥന നിങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചു, അതിനാൽ എൻ്റെ എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങളും വലിയ രീതിയിൽ പരിഹരിച്ചതിന് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു .

ഹന്തും ശുംഭം നിശുംഭം ത്രിദശ ഗാന നുതം,
ഹേമദോലം ഹിമാദ്രി,
ആരൂഢം വ്യുദ ദർപൺ യുധി നിഹത വതീം
, ധൂമ്ര ദൃക് ചന്ദ
മുണ്ഡനേ, ചാമുണ്ഡാഖ്യംധദാനം ഉപാസമിത മഹാ,
രക്ത ബീജോപസർഗം,
ദുർഗം
ദേവീം ശരണയമാപദ്യേ ശരണമാപദ്യേ ശരണമാപദ്യേ.

ദേവന്മാരുടെ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് വഴങ്ങി
നീ മഞ്ഞുമൂടിയ മലനിരകളിലെത്തി,
സ്വർണ്ണ ഊഞ്ഞാലിൽ ,
ശുംഭൻ, നിശുംഭൻ എന്നീ അഭിമാനികളായ അസുരന്മാരെ വധിച്ചു, ധൂംരാക്ഷനെയും
ചണ്ഡനെയും മുണ്ഡനെയും വധിച്ച ശേഷം,
നിന്നെ ചാമുണ്ഡ എന്ന് വിളിക്കുകയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്തു,
നീയും വധിച്ചു. രക്തഭീജ എന്ന മഹാവിപത്ത്,
അതിനാൽ
എൻ്റെ എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങളും പരിഹരിക്കുന്നതിന് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു.

ബ്രഹ്മേശ സ്കന്ദ നാരായണ കിതി,
നരസിംഹേന്ദ്ര ശക്തി സ്വ ബ്രൂത്യ,
കൃത്വാ ഹത്വാ നിശുംഭം ജിത വിഭൂത ഗാനം,
ത്രാസിത ശേഷ ലോകം,
ഏകീ ഭൂയദ ശുംഭം രണ ശിരസി നിഹ ത്യസിതമതാ
ഗദ്ഗാം,
ദുർഗം മസ്സര ദേവീം മഹാപദ്യേം.

എല്ലാ ദേവതകളെയും ഭരിക്കുകയും, ബ്രഹ്മാവ്, സ്കന്ദൻ, നാരായണൻ, നരസിംഹം, വരാഹൻ, ഇന്ദ്രൻ എന്നിവരുടെ ശക്തികളെ നിങ്ങളുടെ സഹായികളാക്കിത്തീർക്കുകയും
ചെയ്ത ശുംഭനെ കൊന്നു , എന്നിട്ട് അവരെയെല്ലാം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ലയിപ്പിച്ച്, ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധത്തിൽ നിശുംഭനെ വധിച്ചു, അങ്ങനെ ഞാൻ ഞാൻ നിൻ്റെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു, എൻ്റെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും വളരെ വലുതാണ്.

ഉത്പന്ന നന്ദജേതി സ്വയം ആവനി തലേ,
ശുംഭമന്യം നിശുംഭം,
ബ്രമാര്യാഖ്യ അരുണാഖ്യം പുനരപി ജനനി,
ദുർഗമാഖ്യം നിഹന്തും,
ഭീമാ, ശകംബരീതി, തൃപ്തി തരിപു ഗതാ,
രക്ത ദന്തേതി ജായാ താം,
ദുർഗം മാദേവി യേശോല, ദുർഗം
മാദേവി യേശന്

നന്ദരാജാവിൻ്റെ മകളായി
ഈ പുണ്യഭൂമിയിൽ
ശുംഭ, നിശുംഭ രാക്ഷസന്മാരെ കൊല്ലാൻ,
അരുണാ എന്ന അസുരനെ കൊല്ലാൻ തേനീച്ചയായും ജനിച്ചത്, ദുർഗമ എന്ന അസുരനെ കൊല്ലാൻ
വീണ്ടും പരിശുദ്ധ ദുർഗ്ഗയായി ജനിച്ചു. ക്രോധത്തിൽ അസുരന്മാരെ ഭക്ഷിച്ചപ്പോൾ
നീ
ഭീമൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു,
നിൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം വിളയിച്ചപ്പോൾ നീ ശകഭാരി എന്നറിയപ്പെട്ടു,
മഹാക്ഷാമകാലത്ത് പട്ടിണി കിടന്ന ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക്, അസുരൻമാരായ വിപ്ര ചിതയെ ഭക്ഷിച്ചതിനാൽ
രക്തദന്ത എന്നും അറിയപ്പെട്ടു.
,
അതിനാൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു,
എൻ്റെ എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങളും പരിഹരിച്ചതിന്.

ത്രി ഗ്യൂന്യാനാം ഗുണാനാം അനുസരണ കലാ കീലി
നാനാവതാരൈ,
ത്രി ലോക ത്രാണ ശീലാം ധനുജ കുല വണീ,
വഹ്നീ ലീലാ സലീലാം,
ദേവീം സചിന്മ മയീം തം വിതരിത വിനമത്,
സത്രീ വർഗാപവർഗാം,
ദുർഗം മാപത്യേശ ദേവീം പ്രതാപാദ്യേശ ദേവീം.

നിങ്ങൾ മൂന്ന് ഗുണങ്ങളും ഒന്നായി ഉരുട്ടി,
പല രൂപങ്ങളിൽ നിൻ്റെ ദിവ്യ ഗെയിം കളിക്കുന്നു,
മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും പരിപാലിക്കുന്നു,
കുട്ടിക്കളിയായി നീ അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നു,
കാട്ടിലെ ചുഴലിക്കാറ്റിൻ്റെ ക്രോധം പോലെ,
നീയാണ് എല്ലാ നന്മകളുടെയും വ്യക്തിത്വം,
താഴ്മയോടെ നിങ്ങളുടെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങുന്നവർക്ക്,
ഇവിടെയും ശേഷവും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നീ നൽകുന്നു, അതിനാൽ എൻ്റെ എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങളും വലിയ രീതിയിൽ പരിഹരിച്ചതിന്
ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു .

സിംഹാരൂഢം ത്രിനേത്രാം കര തല വിലാസത്,
ശംഖ ചക്രശി രമ്യാം,
ഭക്തബീഷ്ട പ്രദാത്രീം രിപു മദന കരീം
, സർവ ലോകൈക വന്ധ്യാം,
നാന അലങ്കാര യുക്തം ശശി യുത മകുടം,
ശ്യാമലാംഗീം ക്രുസംഗീം,
ദുർഗ്ഗം പ്രമാധ ശേഷ ദേവീം പ്രപമാത്യാസേ ദേവീം.

സിംഹത്തിന്മേൽ കയറുന്നവൾ,
മൂന്ന് കണ്ണുകളുള്ളവൾ,
ശംഖും ചക്രവും ഭംഗിയായി വഹിക്കുന്നവൾ,
ഭക്തരുടെ അപേക്ഷകൾ നിറവേറ്റുന്നവൾ,
ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്നവൾ,
എല്ലാ ലോകങ്ങളാലും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൾ,
അവൾ പൂർണ്ണതയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു,
ചന്ദ്രനെ കിരീടത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നവൾ,
കറുത്ത നിറമുള്ളവൾ,
ചെറിയവൾ, എൻ്റെ എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങളും പരിഹരിക്കുന്നതിന്
ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു .

ത്രയസ്വ സ്വാമിൻ ഇതി ത്രി ഭുവന ജനനി,
പ്രാർത്ഥന ത്വയ്യ പാർത്ഥ,
പലയന്ത് അഭ്യർത്ഥനയം ഭഗവതി ശിശവ,
കിന്നവനന്യ ജനന്യ,
തതുഭ്യം സ്യന്നമസ്യേത്യ വനത വിഭദ്ധ,
ആഹ്ലാദി വീക്ഷാ വിസർഗം,
ദുർഗ്ഗം ദേവീം പ്രപഥമോലയോളഷേഷ.

"അയ്യോ ദുർഗ്ഗാ, ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാനും രക്ഷിക്കാനും നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല ,
കാരണം അവർ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്ന അമ്മയ്ക്ക്
എപ്പോഴെങ്കിലും ഇത്തരമൊരു അപേക്ഷ ആവശ്യമുണ്ടോ,
അതിനാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളുടെ അഭിവാദനങ്ങൾ"
അതിനാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോട് ദൈവങ്ങളോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു,
അതിനാൽ ഞാൻ ഞാൻ നിൻ്റെ കാൽക്കൽ വീഴുന്നു,
എൻ്റെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും വളരെ വലുതാണ്.

ഏഥം
സാന്ത പദന്തം
തർക്ക്ക്ഷാ
പ്രഭവം . _ _

പാപങ്ങളുടെ പഞ്ഞിക്കെട്ടിന് കാറ്റ് പോലെയും,
ഇരുണ്ട മനസ്സിന് സൂര്യനെപ്പോലെയും,
എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്ന ദിവ്യവൃക്ഷം പോലെ, ദാരിദ്ര്യത്തിൻ്റെ
കൊടുംചൂടിന് തണുത്ത ചന്ദ്രനെപ്പോലെ,
മുമ്പ് സിംഹത്തെപ്പോലെ, ദുർഗ്ഗാദേവിയോടുള്ള ഈ പ്രാർത്ഥനയാകട്ടെ. പാപങ്ങളുടെ ആനക്കൂട്ടം,
രാജവെമ്പാലയുടെ മുമ്പിലുള്ള ഭയാനകമായ കഴുകനെപ്പോലെ,
എല്ലാ അപകടങ്ങളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ,
എല്ലാ ഭക്തരും എപ്പോഴും ഇത് ജപിക്കട്ടെ.

സങ്കൽപം

(എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്നും എന്തിനാണെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു?)

1. ശുക്ലം ബരാദരം വിഷ്ണും ശശി വർണം ചതുർഭുജം,
പ്രസന്ന വദനം ദ്യയേത് സർവ വിഘ്നോപ ശാന്തയേ
നീ വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചവനേ,
ഓ, എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നവനും,
ചന്ദ്രൻ്റെ വർണ്ണത്തിൽ തിളങ്ങുന്നവനും.
നാല് കൈകളോടെ, എല്ലാം അറിയുന്നവനാണ് ഞാൻ,
നിൻ്റെ എപ്പോഴും പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖത്ത് ധ്യാനിക്കുകയും,
"എൻ്റെ വഴിയിലെ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കുക" എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
2. പ്രാണായാമം ചെയ്യുക.
3. മാമോപാർത്ഥ സമസ്ത ദുരിത ക്ഷയ ദ്വാരം, ശ്രീ പരമേശ്വര പ്രീത്യാർത്ഥം, അസ്മാകം സർവേഷം സകുടുംബനം, ക്ഷേമം, സ്ഥിരം, വീര്യം, വിജയ ആരോഗ്യാർത്ഥം, സമസ്ത മംഗള വ്യാപ്ത്യർത്ഥം,
………………………………. രസൌ ജാതസ്യ, – ശർമ്മണ മമ (അസ്യ യജമാനസ്യ), ശ്രീ ജഗദംബ പ്രസാദേന, സർവത് അപൻ നിവൃത്യാർത്ഥം, സർവഭീഷ്ട ഫല വ്യാപ്യാർത്ഥം, ധർമ്മ കാമ മോക്ഷം ചതുര്വിധ ഫല പുരുഷാർത്ഥം, മഹാലക്ഷ്മീ സാരഥ്യാർത്ഥം, മഹാലക്ഷ്മീ സാരഥ്യാർത്ഥം, പൂർവ്വാഗം, ശ്രീ ദേവീ മാഹാത്മ്യം പാരായണം കരിഷ്യേ.
എൻ്റെ എല്ലാ പ്രശ്‌നങ്ങളും നീക്കുന്നതിനും പരമേശ്വര ഭഗവാനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതിനും, എനിക്കും എൻ്റെ കുടുംബത്തിലെ എല്ലാവർക്കും, എനിക്ക് (അല്ലെങ്കിൽ എൻ്റെ യജമാനന്) സന്തോഷ സ്ഥിരത, വീര്യം, വിജയം, ആരോഗ്യം എന്നിവയും എല്ലാ നന്മകളും ലഭിക്കുന്നതിന്. ……………………… നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ചത് ………………. രാശി, വിശ്വമാതാവിൻ്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കാനും,
എല്ലാ ആപത്തുകളും അകറ്റാനും, എൻ്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പൂർത്തീകരിക്കാനും, നല്ല ഭൗതിക ജീവിതവും മോക്ഷവും ലഭിക്കാനും, മഹാലക്ഷ്മിയുടെയും മഹാകാളിയുടെയും മഹാ സരസ്വതിയുടെയും അനുഗ്രഹം ലഭിക്കാൻ ദേവിയെ വായിക്കുന്നു. മൂന്ന് അംഗങ്ങൾ (ശാഖകൾ) സഹിതം മാഹാത്മ്യം.

ദേവി കവചം

(ദേവിയുടെ കവചം)
1. മാർക്കണ്ഡേയ ഉവാച: –
യത് ഗുഹ്യം പരമം ലോകേ സർവ രക്ഷകരം നൃണം,
യന്ന കസ്യ ചിദാഗ്യതം, തൻമേ ബ്രൂഹി പിതാമഹ.
ഓ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് (എല്ലാവരുടെയും പിതാമഹൻ) ലോകമെമ്പാടും രഹസ്യമായതും മഹത്തായതും പൂർണ്ണമായ സംരക്ഷണം നൽകുന്നതും ആരോടും പറയാത്തതും എന്നെ പഠിപ്പിക്കൂ.
2. ബ്രഹ്മോ ഉവാച:-
അസ്തി ഗുഹ്യ തമം വിപ്ര, സർവ ഭൂതോപകാരകം,
ദേവ്യാസ്തു കവചം പുണ്യം തച്രുണുഷ്വ മഹാ മുനേ.
ഹേ മഹാമുനി, അതിരഹസ്യമായ ദേവി കവചം (ദേവിയുടെ കവചം, എല്ലാ മൃഗങ്ങൾക്കും ഉപകാരപ്രദവും ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതും.
3. പ്രധമം ശൈലപുത്രീതി, ദ്വിതീയം ബ്രഹ്മ ചാരിണി,
തൃതീയം ഛദ്ര ഗണ്ഡേതി കൂസ്മണ്ഡേതി ചതുർത്ഥകം.
4. പഞ്ചമം. സ്കന്ദ മത്തേതി ഷഷ്ടം കഥായനീതി ച.സപ്തമാം കലാ രാത്രിതി
മഹാ ഗൗരീതി ചാസ്തമം നിങ്ങളെ മോക്ഷത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നവൾ), ചന്ദ്ര ഗന്ധ (അർദ്ധചന്ദ്രനെ മണിയിൽ തൂക്കിയവൾ), കൂഷ്മാണ്ഡ (ഭൂമിയെ അതിൻ്റെ വേദനയും സങ്കടവും കൊണ്ട് തിന്നുന്നവൾ), സ്കന്ദമാതാ (സുബ്രഹ്മണ്യൻ്റെ അമ്മ), കാത്യായനി (ജനിച്ചവൾ). കാത്യായന മഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ, കാള രാത്രി (മരണത്തിൻ്റെ ദൈവത്തിൻ്റെ അവസാനം അവൾ), മഹാഗൗരി (ശുദ്ധമായ വെളുത്ത ദേവത), സിദ്ധിത (രക്ഷ നൽകുന്നവൾ. മഹാനായ ദൈവം വേദങ്ങളിൽ ഇത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. 6. അഗ്നിനാ ദഹ്യമാനസ്തു ശത്രു മധ്യേ ഗതോ രണേ, വിഷമേ ദുർഗമേ ചൈവ ഭയർത്ഥ ശരണം ഗത, 7. ന തേഷാം ജായതേ കിഞ്ചിദ് ശുഭം രണ സങ്കതേ, നാപദം തസ്യ പശ്യാമി സോക ദുഃഖ ഭയം നഹി. ഈ ഒൻപത് അമ്മമാരെയും സ്മരിക്കുന്നവൻ അഗ്നിയിൽ വെന്തുരുകിയാലും, യുദ്ധത്തിന് പോയാലും, അത്യധികം ദുഃഖിതനായാലും, യുദ്ധത്തെ ഭയങ്കരമായി ഭയന്നാലും കഷ്ടപ്പെടുകയില്ല. 8. യൈസ്തു ഭക്ത്യാ സ്മൃതാ നൂനം തേഷാമൃദ്ധി പ്രജായതേ. ആ നാമങ്ങളെ ഭക്തിയോടെ സ്മരിക്കുന്ന ഏതൊരാളും ഈ ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തനാണ്. പ്രേത സംസ്ഥ തു ചാമുണ്ഡാ വരാഹി മഹിഷസ്ന, 9. ഇന്ദ്രി ഗജ സമരൂഡ വൈഷ്ണവി ഗരുഡാസന, മഹേശ്വരി വൃഷഭരൂഢ കൗമാരീ ശിഖി വാഹന, 10. ബ്രഹ്മി ഹംസ സമരോദ സർവാഭരണ ഭൂഷിത, നാനാഭരണ ശോഭാദ്യ ദേ 11 ഡോ. . കാളി ശവമേന്തിയും, വരാഹി ഗരുഡൻ്റെയും, മഹേശ്വരിയുടെയും കാളയുടെയും, മയിലിന്മേലുള്ള കൗമാരിയുടെയും, ഹംസത്തിന്മേലുള്ള ബ്രഹ്മിയുടെയും, വിവിധതരം ആഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച്, പലതരം തിളക്കമുള്ളവരും, പലതരം രത്നങ്ങൾ ധരിക്കുന്നവരും, രഥങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നവരുമാണ്. വളരെ ദേഷ്യപ്പെട്ട മുഖങ്ങൾ. (ഏഴ് വിശുദ്ധ അമ്മമാരുടെ വിവരണമാണിത്)


















ശംഖം ചക്രം, ഗദം, ശക്തിം, ഹലഞ്ച, മുസലായുധം,
12. ഗേഡഗം, തോമരം ചൈവ പരശുമ് പശമേവ ച,
കുന്തയുദ്ധം, ത്രിശൂലൻ ച ശാർങ്ഗായുധമുത്തമം,
13. ദൈത്യനം ദേഹ നാശായ ഭക്തനം അഭയായ ച,
ദരായ വൌധൻ ഹിറ്റ് ദേയവാന്ത്യൈ.
ശംഖ്, ഗദ, കുന്തം, കലപ്പ, കവചം, ഉയരമുള്ള കുന്തം, മഴു, ത്രിശൂലം, കൊമ്പുകളാൽ നിർമ്മിച്ച ശക്തമായ വില്ല് എന്നിവ അവർ കൈകളിൽ പിടിക്കുന്നു, അങ്ങനെ അവർക്ക് അസുരന്മാരെ കൊല്ലാനും ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കാനും ദേവതകൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാനും കഴിയും.
14. മഹാബലേ, മഹോത്സാഹേ, മഹാ ഭയ വിനാശിനി,
ത്രാഹി മാം ദുഷ്പ്രേക്ഷ്യ, ശത്രുനാം ഭയ വർധിനി.
ഹേ ശക്തയായ ദേവീ, ഹേ ഉത്സാഹിയായ ദേവീ, ഹേ ദേവീ, മരണഭയം അകറ്റുന്ന ദേവീ, ഹേ ദേവീ, ദർശനം അസാദ്ധ്യമായ ദേവീ, ഹേ ദേവീ, ശത്രുഭയം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ദേവീ, ദയവായി ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളണമേ.
15. പ്രാച്യം രക്ഷതി മമൈന്ദ്രി, ആഗ്നേയം അഗ്നി ദേവതാ,
ദക്ഷിണേ രക്ഷ വാരാഹി, നൈരിത്യം ത്വാം ഗദ്ഗ ധാരിണീം.
കിഴക്ക് ഇന്ദ്രാണി (ഇന്ദ്രൻ്റെ ശക്തി) എന്നെയും, തെക്ക് കിഴക്ക് അഗ്നിയും (അഗ്നിദേവൻ്റെ സ്ത്രീശക്തിയും, തെക്ക് വരാഹിയും (വരാഹത്തിൻ്റെ ശക്തി) തെക്ക് പടിഞ്ഞാറും, ഗദ്ഗധാരിണി (അവൾ വാളുമായി) എന്നെയും സംരക്ഷിക്കട്ടെ
. .പ്രദീച്യം വാരുണി രക്ഷേദ് വയവ്യം മൃഗ വാഹിനി,
രക്‌സേദ് ഉദേച്ഛ്യം കൗമാരീ, ഈശാനം ശൂല ധാരിണി,
വരുണൻ്റെ (മഴയുടെ ദൈവം) എന്നെ പടിഞ്ഞാറ്, കാറ്റിൻ്റെ ശക്തി, വടക്ക് പടിഞ്ഞാറ്, കൗമാരി (സുബ്രഹ്മണ്യൻ്റെ ശക്തി) എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
വടക്കും മഹേശ്വരിയും ( ശിവൻ്റെ ശക്തി ) വടക്കുകിഴക്ക്
. വിഷ്ണുവിൻ്റെ ശക്തി) താഴെ എന്നെ സംരക്ഷിക്കൂ , ശവത്തിൻ്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ
ഇരിക്കുന്ന ചാമുണ്ഡയെ അങ്ങനെ പത്തു വശത്തും എന്നെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ . ) എൻ്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കട്ടെ, വിജയ (എപ്പോഴും വിജയിക്കുന്നവൾ) എൻ്റെ പുറകിൽ നിൽക്കട്ടെ, അജിത (ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൾ) എൻ്റെ ഇടതുവശത്തും അപർജിത (ഒരിക്കലും തോറ്റിട്ടില്ലാത്തവൾ) എൻ്റെ വലതുവശത്തും നിൽക്കട്ടെ. 19. ശിഖാമുദ്യോതിനി രക്ഷേധൂമാ മൂർദ്ധ്നി വ്യവസ്ഥിദാ, മാലാധാരി ലലാതേ ച ബ്രോവോ രക്ഷേദ് യസാവിനീ. ഉദ്യോഥിനി (എപ്പോഴും സജ്ജയായവൾ) എൻ്റെ മുടിയും ഉമ (പാർവ്വതി ദേവി) എൻ്റെ തലയും മാലാധാരി (മാല ധരിക്കുന്നവൾ) എൻ്റെ നെറ്റിയും യസവിനി (പ്രശസ്തയായവൾ) എൻ്റെ കണ്മണികളും സംരക്ഷിക്കട്ടെ. 20. ത്രിനേത്രാ ച ബ്രുവോർ മധ്യേ യമഗണ്ഡാ ച നാസികേ, ശംഖിനി ചക്ഷോർ മധ്യേ, സ്രോത്രയോർ വിന്ധ്യാ വാസിനി. 21. കപലോ കാലിക രക്ഷേദ്, കാന മൂലേ തു ശങ്കരീ, നാസികായാം സുഗന്ധാ ച ഉത്തരോഷ്താ ച ചർച്ചികാ.


ത്രിനേത്ര (മൂന്നു കണ്ണുള്ളവൾ) പുരികങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള ഇടം സംരക്ഷിക്കട്ടെ, യമഗണ്ഡം (മരണദൈവത്തിൻ്റെ മരണം) എൻ്റെ മൂക്കിനെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ശംഖിനി (ശംഖമുള്ളവൾ) രണ്ട് കണ്ണുകൾക്കിടയിലുള്ള ഇടം, ദ്വാര വാസിനി (അകത്ത് വസിക്കുന്നവൾ) ) എൻ്റെ ചെവികൾ, കാളിക (കറുത്ത ദേവി) എൻ്റെ കവിളുകൾ, ശങ്കരി (പരമേശ്വരൻ്റെ ഭാര്യ) ചെവികൾ, സുഗന്ധ (സുഗന്ധമുള്ളവൾ) മൂക്ക് പാലം, ചർച്ചിഗ (വിവരണത്തിന് മുകളിലുള്ളവൾ) എൻ്റെ വായ്‌ക്ക് പുറത്ത്.
22. അധരേ ച അമൃത കലാ, ജിഹ്വായം തു സരസ്വതി,
ദണ്ഡൻ രക്ഷതു കൗമാരീ, കാണ്ഡ മധ്യേ തു ചണ്ഡികാ.
എൻ്റെ ചുണ്ടുകളെ ചന്ദ്രകലയും (അർദ്ധചന്ദ്രനെ ധരിച്ചവൾ) സരവതിയും (വിദ്യാദേവി) എൻ്റെ നാവും കൗമാരിയും (ചെറുപ്പക്കാരി) എൻ്റെ പല്ലുകളും ചണ്ഡികയും (അളക്കാൻ കഴിയാത്തവൾ) എൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. കഴുത്ത്.
23. ഗണ്ഡികാം ചിത്രഗന്ധാ, ച മഹാമായാ ച താലൂകേ,
കാമാക്ഷിം ചിബുകാം രക്ഷേത്, വാചം മേ സർവ മംഗളാ.
എൻ്റെ കണ്ഠം ചിത്രഗന്ധത്താൽ (മനോഹരമായവൾ), മഹാമായ (മഹാ മന്ത്രവാദിനി) ചെറിയ നാവിനെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, കാമാക്ഷി (ആകർഷണീയമായ കണ്ണുകളുള്ളവൾ) എൻ്റെ താടിയും ശബ്ദവും സർവ മംഗളത്താൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ. (നല്ലതെല്ലാം നൽകുന്നവൾ)
24. ഗ്രീവായാം ഭദ്രകാലീ ച പൃഷ്ടവംശേ ദനുർധാരീ,
നീലഗ്രീവ ബഹികാന്തേ നാലികാം നളകൂഭരീ.
25. ഗദ്ഗാ ധാരിണ്യോഭൗ സ്കന്ദോ ബഹു മേ വജ്ര ധാരിണി,
ഹസ്തയോർ ദണ്ഡിനി രക്ഷേദ് അംബികാ ച അംഗുലീഷു ച.
ബദ്രകാളി (കറുത്ത ദേവി) എൻ്റെ കഴുത്തും, നീലഗ്രീവ (നീലനിറത്തിലുള്ള ദേവത) എൻ്റെ കഴുത്തിൻ്റെ പിൻഭാഗവും, നളകൂബരി കഴുത്തിലെ സന്ധിയും, ഗദ്ഗധാരിണി (വാൾ പിടിച്ചവൾ) എൻ്റെ തോളുകളും, വജ്രധാരിണിയും (അവൾ) സംരക്ഷിക്കട്ടെ. വജ്രായുധം വഹിക്കുന്നവൾ എൻ്റെ കൈകളെയും ദണ്ഡിനിയെയും (ശിക്ഷിക്കുന്നവൾ) എൻ്റെ കൈകളെയും അംബിക (ലോകമാതാവായ അവൾ) എൻ്റെ വിരലുകളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു.
26. നഖം സൂളേശ്വരി രക്ഷേത് കുക്ഷോ രക്ഷേത് നളേശ്വരി,
സ്ഥാനൌ രക്ഷേത് മഹാദേവി മന ശോക നാസിനി.
ശൂളേശ്വരി (കുന്തം പിടിച്ചവൾ) എൻ്റെ നഖങ്ങളെയും, നളേശ്വരി എൻ്റെ ഉദരത്തെയും, മഹാദേവി (മഹാദേവി) എൻ്റെ സ്തനങ്ങളെയും, സോകാ നാസിനിയെ (ദുഃഖങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൾ) എൻ്റെ മനസ്സിനെയും സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
27. ഹൃദയം ലളിതാ ദേവി ഹൈധരേ ശൂല ധാരിണീ,
നാഭിം ച കാമിനി രക്ഷേത്, ഗുഹ്യം ഗുഹ്യേശ്വരി തഥാ,
ലളിത (എളുപ്പമുള്ള ദേവി) എൻ്റെ ഹൃദയത്തെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, സൂലധാരിണി (ത്രിശൂലം പിടിച്ചവൾ) എൻ്റെ ഉദരത്തെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, കാമിനി (ഷേ). പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്) എൻ്റെ വയറിനെ സംരക്ഷിക്കൂ, ഗുഹ്യേശ്വരി (രഹസ്യമായവൾ) എൻ്റെ പ്രത്യുത്പാദന അവയവങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
28. ഭൂതനാഥ ച മേദ്രം ച ഗുഢം മഹിഷാ വാഹിനി,
കാത്യം ഭഗവതി രക്ഷേദ് ജാനുനി വിന്ധ്യാ വാസിനി.
എൻ്റെ ലിംഗത്തെ ഭൂതനാദയും (എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും അധിപയായവൾ) എൻ്റെ പിൻഭാഗം മഹിഷവാഹിനിയും (എരുമപ്പുറത്ത് കയറുന്നവൾ) എൻ്റെ തുടകൾ ഭഗവതിയും (അവൾ ദേവത) കാൽമുട്ടുകൾ വിന്ധ്യവാസിനിയും സംരക്ഷിക്കട്ടെ. (വിന്ധ്യാ പർവതങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവൾ)
29. ജംഗേ മഹാബലാ പ്രോക്താ ജാനുമധ്യേ വിനായകി,
ഗുൽഫയോർ നരസിംഹീ ച പധാ പ്രുഷ്ടേ അമിതൗജസി.
30. പദാംഗുലീ ശ്രീധാരീ ച പാദദസ്തലവാസിനീ,
നഖൻ ദംഷ്ട്ര കരലീ ച കേശംശ്ചൈവോർധ്വാ കേശിനീ.
വേദങ്ങളിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന മഹാബല (അതിശക്തയായ അവൾ) എൻ്റെ കാൽമുട്ടിനെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, കാൽമുട്ടിൻ്റെ മധ്യഭാഗം വിനായകിയാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ, (തടസ്സം കൂടാതെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ നമ്മെ സഹായിക്കുന്നവൾ, മുൻകാലുകൾ നരസിംഹത്താൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടും. (നരസിംഹ ഭഗവാൻ്റെ സ്ത്രീശക്തി), പാദങ്ങളുടെ മുകൾഭാഗം അമിതൗജസി, പാദങ്ങളുടെ വിരലുകൾ ശ്രീധരി (മഹാലക്ഷ്മിയെ പിടിച്ചവൾ), പാദത്തിൻ്റെ അടിഭാഗം താളവാസിനി, പാദങ്ങളുടെ നഖങ്ങൾ ഊർധ്വാകേശിയുടെ കരാളി (കോപം കൊണ്ട് കറുത്തവൾ) ശരീരമാസകലം രോമം. (നീണ്ട മുടിയുള്ള ദേവി)
31. റോമാ കൂപാനി കൗഭേരി ത്വാചം വാഗീശ്വരി തഥാ,
രക്ത മജ്ജവാസ മാംസണ്യ അസ്തി മേധാംസി പാർവതീ.
ശരീരത്തിലുടനീളമുള്ള രോമ സുഷിരങ്ങൾ കൗഭേരിയും (കുഭേരൻ്റെ സ്ത്രീ ശക്തിയും) ചർമ്മത്തെ വാഗീശ്വരിയും (വാക്കുകളുടെ ദേവത) സംരക്ഷിക്കുകയും പാർവതി (പർവതത്തിൻ്റെ മകൾ) എൻ്റെ രക്തവും മാംസവും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. ജ്യൂസുകൾ അസ്ഥികളും കൊഴുപ്പും.
32. ആന്ധ്രാനി കാല രാത്രിശ്ച, പിയുതഞ്ച മകുടേശ്വരി,
പദ്മാവതി പദ്മ കോസേ കഫേ ചൂഡാമണി സ്ഥധ.
എൻ്റെ കുടലുകളെ കാളരാത്രിയും, (ഇരുണ്ട രാത്രിയുടെ ദേവത) പിത്തത്തെ മഗുഡേശ്വരിയും, (കിരീടം ധരിച്ച ദേവി, ഹൃദയം പദ്മാവതിയും) (താമരയിൽ ഇരിക്കുന്ന ദേവി) ചൂഡാമണിയും (ഒരു ദേവതയായ ചൂഡാമണിയും) സംരക്ഷിക്കപ്പെടട്ടെ. മഹത്തായ രത്നം) എൻ്റെ കഫം സംരക്ഷിക്കുക
33. ജ്വാലാമുഖി നഖ ജ്വാലം അഭേദ്യ സർവ സന്ധിഷു,
ശുക്രം ബ്രഹ്മണി മേ രക്ഷേദ് ചായം ഛത്രേശ്വരി തഥാ.
എൻ്റെ നഖങ്ങളുടെ തിളക്കം ജ്വാലാമുഖിയാലും (ജ്വാലയുടെ മുഖമുള്ളവൾ) എല്ലാ സന്ധികളും അഭേദയാലും (മുറിയപ്പെടാത്തവൾ), നിഴലിനെ ഛത്രേശ്വരി (കുട പോലെയുള്ളവൾ) സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ഓ ബ്രാഹ്മണീ (ബ്രഹ്മദേവൻ്റെ സ്ത്രീശക്തി) എൻ്റെ ബീജത്തെ സംരക്ഷിക്കൂ.
34. അഹങ്കാരം മനോ ബുദ്ധിം രക്ഷ്ഷ മേ ധർമ്മ ചാരിണി,
പ്രാണപാനൌ തഥാ വ്യാന സമാന ധനമേവ ച,
35. യസ കീർത്തിം ച ലക്ഷ്മീൻ ച സാധാ രക്ഷതു ചക്രിണീ,
ഗോത്രം ഇന്ദ്രാണി മേ രക്ഷേത് പശുൻമേ രക്ഷ ചണ്ഡികാ.
ഹേ ധർമ്മചാരിണി (അവൾ ധർമ്മത്തിൻ്റെ പാതയിൽ നടക്കുന്നു), ദയവായി എൻ്റെ മനസ്സിനെയും ബുദ്ധിയെയും എൻ്റെ അഹങ്കാരത്തെയും സംരക്ഷിക്കൂ. ശരീരത്തിൻ്റെ കാറ്റ്, അതായത്. പ്രാണ, അപാന, വ്യാന, സമാന, ഉദന. പ്രശസ്തിയും നല്ല പേരും സമ്പത്തും ചക്രേശ്വരി (വിശുദ്ധ ചക്രം വഹിക്കുന്നവൾ)യാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടും. ഹേ ഇന്ദ്രാണി (ഇന്ദ്രൻ്റെ സ്ത്രീ ശക്തി) എൻ്റെ സന്തതികളെ സംരക്ഷിക്കുക, ഹേ ചണ്ഡിക (അളക്കാൻ കഴിയാത്തവൾ) എൻ്റെ പശുക്കളെ സംരക്ഷിക്കുക.
36. പുത്രൻ രക്ഷേദ് മഹാലക്ഷ്മി, ഭാര്യം രക്ഷദു ഭൈരവി,
മാർഗം ക്ഷേമകരീ രക്ഷേദ് ദ്വിജയ സർവത സ്ഥിതാ.
മഹാലക്ഷ്മി എൻ്റെ മക്കളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ഭൈരവി (പാർവ്വതിയുടെ മറ്റൊരു പേര്) എൻ്റെ ഭാര്യയെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ, വിജയിയായ, എല്ലായിടത്തും വസിക്കുന്ന ക്ഷേമകാരി (അവൾ നോക്കുന്നവൾ) എൻ്റെ വഴിയെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
37. രക്ഷ ഹീനന്തു യത് സ്ഥാനം വർജിതം കവചേന തു,
തദ് സർവ്വം രക്ഷ മേ ദേവി ജയന്തി പാപ നാസിനി.
ഏത് ഭാഗത്തിന് സംരക്ഷണം ഇല്ലയോ, അവരെയെല്ലാം ഏറ്റവും വലിയവനും പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനുമായ ദേവത അങ്ങ് സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
38. പദമേകം ന ഗചേതു യദി ചേധ് ച ശുഭത്മന,
കവചേനവ്യതോ നിത്യം യത്ര യത്ര ഹി ഗച്ഛതി.
39. തത്ര തത്രാത ലബാശ്ച വിജയ സാർവ കാമിക,
യാം യാം ചിന്തയതേ കാമം തം തം പ്രാപ്നോതി നിശ്ചിതം.
തനിക്ക് എല്ലാ നന്മകളും സംഭവിക്കട്ടെ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഈ കവചമില്ലാതെ ഒരടി പോലും നടക്കരുത്. ഈ കവചത്താൽ സംരക്ഷിതമായ ഏത് ദിശയിലേക്കും സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ധാരാളം പണം സമ്പാദിക്കും, എല്ലാത്തരം വിജയങ്ങളും ലഭിക്കും, തീർച്ചയായും അവൻ്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റപ്പെടും.
40. പരമൈശ്വര്യമതുലം പ്രാപ്സ്യതേ ഭൂതലേ പുമാൻ,
നിർഭയോ ജായതേ മർത്യ സംഗ്രാമേശ്വപരാജിത.
മനുഷ്യന് സമാനതകളില്ലാത്ത സമ്പത്ത് ലഭിക്കും, ഇത് ജപിക്കുന്ന എല്ലാ മനുഷ്യരും എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളിലും വിജയികളായി ഭയമില്ലാതെ നടക്കും.
41. ത്രൈലോക്യേ തു ഭവേത് പൂജ്യ കവചേനവുത പുമാൻ,
ഇടന്തു ദേവ്യാ കവചം ദേവാനാം അഭി ദുർലഭം.
42. യാ പദേത് പ്രയതോ നിത്യം ത്രിസന്ധ്യം ശ്രദ്ധയാൻ വിത,
ദൈവികേ ബവേതസ്യ ത്രൈലോക്യേ ച അപരാജിത.
43. ജീവേദ് വർഷ സത്താം സഗ്രാമപമൃത്യു വിവർജിത,
നശ്യന്തി വ്യാധയ സർവേ ലുതാ വിസ്ഫോടകധായ.
44. സ്ഥവരം ജംഗമം ചാപി ക്രുത്രിമാം ചാപി യദ്വിഷം,
അഭിചരണി സർവാണി മന്ത്ര യന്ത്രാണി ഭൂതലേ,
45. ഭൂചര ഖേചരസ് ചൈവ ജലജാശ്ചൗപദശികാ,
സഹജ കുലജ മാലാ ഡാകിനീ സാകിനീ സ്ഥാപിതശിക, ഘ
അൻഹോരാക്ഷയൻ, ഘ അംഹഹതരികീൻ, 46.
സചശ്ച യക്ഷ ഗന്ധർവാ രാക്ഷസഃ ।
47. ബ്രഹ്മ രാക്ഷസ വേതാള കൂസ്മണ്ഡ ഭൈരവധായ,
നശ്യന്തി ദർശനതസ്യ കവചേ ഹൃദി സംസ്ഥിതേ.
ദേവികൾക്ക് പോലും ലഭിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഈ കവചം പുലർച്ചയിലും ഉച്ചയിലും സന്ധ്യയിലും ഭക്തിപൂർവ്വം വായിക്കുന്നവർക്ക് ദേവിയെ നേരിട്ട് സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ കഴിയും. തൻ്റെ കുടുംബത്തിൽ അകാലമരണമില്ലാതെ അവൻ തൻ്റെ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പരാജയപ്പെടാതെ നൂറു വർഷം ജീവിക്കും. ഇത് എല്ലാ പോക്സുകളെയും നശിപ്പിക്കും. താൽക്കാലികവും ശാശ്വതവുമായ ഫലങ്ങളുള്ള കൃത്രിമ വിഷങ്ങളുടെ എല്ലാ ഫലങ്ങളും നശിപ്പിക്കപ്പെടും. ഈ ലോകത്ത് ചെയ്യുന്ന എല്ലാ മന്ത്രവാദങ്ങളും, ഭൂമിയിലും ആകാശത്തും സഞ്ചരിക്കുന്ന, വെള്ളത്തിൽ നിർമ്മിച്ച, സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുന്ന, കുലജ, മാല, ശാകിനി, ഡാകിനി തുടങ്ങിയ നിർദ്ദേശങ്ങൾ കേൾക്കുന്ന ഭയങ്കര ആത്മാക്കളും. ഈഥറിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, ഭവനത്തിൽ വസിക്കുന്ന പ്രേതങ്ങൾ, യക്ഷന്മാർ, ഗന്ധർവാഹികൾ, രാക്ഷസന്മാർ, ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാർ, വേതാളങ്ങൾ കൂസ്മാണ്ടങ്ങൾ, ഭൈരവികൾ എന്നിവരും അത്തരത്തിലുള്ള ഒരാളുടെ ദർശനത്താൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടും.
48. മനോനാതിർ ഭവേദ്രഗ്ന തേജോവൃദ്ധി കരം പരം,
യസഹസ വർദ്ധതേ സോപി കീർത്തി മണ്ഡിത ഭൂതലേ.
രാജാവ് അവനെ ബഹുമാനിക്കും, കാരണം അവന് ദിവ്യശക്തിയുടെ തിളക്കം ഉണ്ടായിരിക്കും, ഈ ഭൗതിക ലോകത്ത് അവൻ്റെ പ്രശസ്തി വർദ്ധിക്കും.
49. ജപേത് സപ്തശതിം ചണ്ഡീം കൃത്വാ തു കവചം പുരാ,
യാവദ് ഭൂമണ്ഡലം ദത്തേ സസൈല വന കാനനം.
50. താവതിസ്തതി മേദിന്യം സന്തതി പുത്ര പൗത്രികീ,
ദേഹന്തേ പരമം സ്ഥാനം യത് സുരൈർ അഭി ദുർലഭം.
പ്രാപ്നോതി പുരുഷോ നിത്യം മഹാമായാ പ്രസാദതഃ ।
ദേവിയുടെ ഈ കവചം പാരായണം ചെയ്തതിന് ശേഷം "ദേവീമാഹാത്മ്യം (ചാണ്ഡി അല്ലെങ്കിൽ ദുർഗ്ഗാ സപ്തശതി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) ചൊല്ലിയാൽ അവൻ ഈ ലോകത്തിൽ (കാടുകളാലും മലകളാലും ചുറ്റപ്പെട്ട) പുത്രന്മാരോടും പൗത്രന്മാരോടും ഒപ്പം ജീവിക്കുകയും ഒടുവിൽ ആ മോക്ഷം നേടുകയും ചെയ്യും. ലഭിക്കില്ല.

ദേവീ കവചം സമാപ്തം
അങ്ങനെ ദേവിയുടെ കവചം അവസാനിക്കുന്നു.

ദേവി അർഗല സ്തുതി

(ദേവിയോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയുടെ ഉറവ)
1. ജയന്തി മംഗള കാളീ ഭദ്രകാളി കപാലിനീ,
ദുർഗാ ക്ഷാമ ശിവ ധാത്രീ സ്വാഹാ സ്വധാ നമോസ്തുതേ.
ജയന്തിയും, മംഗളയും, കാളിയും, ഭദ്രകാളിയും, കപാലിനിയും, ശിവനും, ധാത്രിയും, സ്വാഹായും, സ്വധയും ആയ നിനക്ക് നമസ്കാരം.
2. മധുകൈദഭ വിദ്രവീ, വിധതൃ വരധേ നാമ,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഹേ, മധുവിനെയും കൈദഭനെയും വധിച്ചതും ബ്രഹ്മാവിനു വരം നൽകിയതുമായ ദേവീ, എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
3. മഹിഷാസുര നിർനാസ വിധാത്രി വരദേ നാമ,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജാഹി
ഹേ മഹിഷാസുരനെ വധിച്ചതും വരം നൽകിയതുമായ ദേവി,. എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
4. വന്ദിധാംഘ്രിയുഗേ, ദേവി, ദേവി സൗഭാഗ്യ ധായിനി,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഹേ, ബ്രഹ്മാവ് തുടങ്ങിയ ദേവന്മാരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന പാദങ്ങളുള്ള ദേവി, എല്ലാ ഭാഗ്യങ്ങളും നൽകുന്ന ദേവി, എനിക്ക് രൂപം നൽകൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
5. രക്ത ഭീജ വധേ, ദേവി, ചണ്ഡ മുണ്ഡ വിനാശിനി,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യസോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജാഹി.
ഹേ, രക്തഭീജനെ വധിച്ച ദേവീ, ചണ്ഡനേയും മുണ്ഡനേയും വധിച്ച ദേവീ, എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
6. അചിന്ത്യ രൂപ ചരിതേ, സർവ ശത്രു വിനാശിനി,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഹേയ് അവിശ്വസനീയമായ രൂപവും ചരിത്രവുമുള്ള ദേവേ, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും പൂർണ്ണമായി കൊല്ലുന്ന ദേവീ, എനിക്ക് ഭാവം തരൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
7. നാഥേഭ്യ സർവധാ ഭക്ത്യാ ചണ്ഡികേ പ്രാണതയമേ,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഹേ ദേവീ, നിന്നെ സല്യൂട്ട് ചെയ്യുന്ന എല്ലാവർക്കും, ഇപ്പോൾ നിന്നെ സല്യൂട്ട് ചെയ്യുന്ന എനിക്കും, എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
8. സ്തുവദ്ഭ്യോ ഭക്തി പൂർവ്വം ത്വാം ചണ്ഡികേ വ്യാധി നാസിനി,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഭക്തിയോടെ അങ്ങയുടെ സ്തുതി പാടുന്നവർക്ക് എല്ലാ രോഗങ്ങളും ശമിപ്പിക്കുന്ന ദേവീ, എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
9. ചണ്ഡികേ സതതം യേ ത്വമാർചാന്യന്തീഹ ഭക്തിതാ,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഹേ ചണ്ഡികാ ദേവീ, അങ്ങയെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും, എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
10. ദേഹി സൗഭാഗ്യം ആരോഗ്യം, ദേഹി ദേവി പരം സുഖം,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഹേ ദേവീ എനിക്ക് ആരോഗ്യവും ഭാഗ്യവും നൽകണമേ, കൂടാതെ ശാശ്വതമായ ആ സന്തോഷവും എനിക്ക് കാഴ്ച നൽകണമേ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
11. വിദേഹി ദ്വിശതം നാസം, വിദേഹി ബാല മുചഗൈ,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യസോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഹേ ദേവീ, എൻ്റെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കൂ, എനിക്ക് വലിയ ശക്തി നൽകൂ, എനിക്ക് രൂപം നൽകൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
12. വിദേഹി ദേവി കല്യാണം വിദേഹി വിപുലം ശ്രിയം,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഹേ ദേവീ എനിക്ക് നല്ല അർത്ഥമുള്ള കാര്യങ്ങളെല്ലാം തരൂ, എനിക്ക് വലിയ സമ്പത്ത് തരൂ, എനിക്ക് രൂപം നൽകൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
13. വിദ്യാവന്തം യശസ്വന്തം ലക്ഷ്മീവന്തം ജനം കുരു,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഹേ ദേവീ നിൻ്റെ ഭക്തരെ വിദ്യാഭ്യാസം, പ്രശസ്തി, ധനം എന്നിവയാൽ ഉണ്ടാക്കേണമേ, എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
14. പ്രചണ്ഡ ദൈത്യ ദർപഗ്നേ, ചണ്ഡികേ പ്രണതയ മേ,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
പരാക്രമശാലികളായ രാക്ഷസന്മാരുടെ അഹങ്കാരം നശിപ്പിച്ച ഹേ ചണ്ഡികേ, എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
15. ചതുർഭുജേ, ചതുര് വക്ത്ര സംസ്തുതേ, പരമേശ്വരി,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യസോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഹേ ദേവീ, നാല് കൈകളുള്ളവളും, ബ്രഹ്മാവിനാൽ തന്നെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവളും, എനിക്ക് ഒരു നോട്ടം തരൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
16. കൃഷ്ണേന സംസ്തുതേ ദേവി, ശാശ്വദ് ഭക്ത്യാ ത്വാം അംബികേ,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ഹേ ദേവീ, എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
17. ഹിമാചല സുത നാധ പൂജിതേ പരമേശ്വരി,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജാഹി.
പരമശിവനെ ആരാധിക്കുന്ന ഹേ ദേവീ, എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
18. സുര സുര ശിരോരത്ന നിഗൃഷ്ട ചരണേംബികേ,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യസോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജാഹി.
അസുരന്മാരും ദേവന്മാരും വീഴുന്ന പാദങ്ങളുള്ള ഹേ ദേവീ, എനിക്ക് ഒരു രൂപം തരൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
19. ഇന്ദ്രാണി പതി സദ് ഭവ പൂജിതേ പരമേശ്വരി,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഹേ ദേവീ, ഇന്ദ്രാണിയുടെ ഭർത്താവിനാൽ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കപ്പെടുന്നവളേ, എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
20. ദേവി, പ്രചണ്ഡ ധോർ ദണ്ഡ ദൈത്യ ദർപ വിനാശിനി,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
വലിയ ആയുധങ്ങളും ആയുധങ്ങളുമുള്ള മഹാനായ അസുരന്മാരുടെ അഹംഭാവം നശിപ്പിച്ച ദേവീ, എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
21. ദേവീ ബക്തജനോധമാ ദത്താനന്ദോധയേ അംബികേ,
രൂപം ദേഹി, ജയം ദേഹി യശോ ദേഹി, ദ്വിഷോ ജഹി.
ഹേ ദേവീ, നിൻ്റെ ഭക്തർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നവളേ, എന്നെ നോക്കൂ. എനിക്ക് ജയം തരൂ, പ്രശസ്തി നൽകൂ, എൻ്റെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
22. പത്നീം മനോരമം ദേഹി, മനോ വൃതാനു ശരീരീം,
തരിണീം ദുർഗാ സംസാര സാഗരസ്യ കുലോത് ഭാവം.
ഹേ ദേവേട്ടേ, എൻ്റെ മനസ്സിനെ അനുസരിക്കുന്ന, ഭൗതിക ജീവിതത്തിൻ്റെ അവ്യക്തമായ ഈ കടൽ കടക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കുന്നതും എൻ്റെ മനസ്സിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതുമായ വളരെ സുന്ദരിയായ ഒരു ഭാര്യയെ എനിക്ക് തരൂ.
23.ഇദം സ്തോത്രം പതിത്വാ തു മഹാ സ്തോത്രം പദേൻ നര,
സാ തു സപ്ത സതി സാംഖ്യ വര മാപ്നോധി സമ്പത്ത്.
ഈ പ്രാർത്ഥന വായിക്കുകയും തുടർന്ന് "ദേവീ മാഹാത്മ്യം" വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരാൾക്ക് വലിയ ഭൗതികവും ആത്മീയവുമായ സമ്പത്ത് ലഭിക്കും.

ദേവി കീലഗം

(ദേവിയുടെ നഖം)
(ദേവീമാഹാത്മ്യ ജപം ലോകത്തിലെ എല്ലാ ഭാഗ്യങ്ങൾക്കും നന്മകൾക്കും വഴിയൊരുക്കുന്നതിനാൽ, അവസാനം മോക്ഷപ്രാപ്തിയായ പരമേശ്വരൻ, ആ പൂർണ്ണമായ പ്രയോജനം ലഭിക്കുന്നതിന് ചില നിബന്ധനകൾ ഏർപ്പെടുത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. ഇതാണ് അദ്ദേഹം ആണി. വെച്ചിട്ടുണ്ട്.)
ഋഷിർ ഉവാച:-
1. വിശുദ്ധ ജ്ഞാന ദേഹായ ത്രിവേദി ദിവ്യ ചക്ഷുഷേ,
ശ്രേയ പ്രാപ്തി നിമിത്തായ നാമ സോമർദ്ധ ധാരിണേ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്യുന്നവനും, മൂന്ന് വിശുദ്ധ നേത്രങ്ങളുള്ളവനും, മോക്ഷത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന പ്രധാന കാരണക്കാരനും, ചന്ദ്രക്കല ധരിക്കുന്നവനും ആയ പരമേശ്വരന് (ഏറ്റവും വലിയ ഭഗവാൻ) എൻ്റെ നമസ്കാരം.
2. സർവമേതാദ് വിജാനിയാത് മന്ത്രാണം അഭി കീലഗം,
സോപി ക്ഷേമവാപ്നോധി സതതം ജപ തത്പര.
3. സിദ്ധ്യുന്ത്യുചദനാധീനി വസ്തൂനി സകലാന്യപി,
ഏതേന സ്തുവധാം ദേവി സ്തോത്രമാത്രേണ സിധ്യതി.
ദേവീമാഹാത്മ്യം വായിച്ച് വിജയം നേടുന്നതിന്, ഇത് വായിക്കുന്നത് ഫലം ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള വഴിയിലെ എല്ലാ വാക്കുകളും നീങ്ങും. ദേവി മാഹാത്മ്യം കൊണ്ട് മാത്രം ദേവിയെ സ്തുതിക്കുന്നവനും അവൾ പ്രസാദിക്കുന്നു.
4. ന മന്ത്രൌഷദം തത്ര ന കിഞ്ചിദ് അപി വിദ്യതേ,
വിനാ ജപ്യേന സിധ്യത സർവമുചാദനാധികം.
5. സമഗ്രണ്യപി സിധ്യതി, ലോക ശങ്ക മീമം ഹര,
കൃത്വാ നിമന്ത്രയാമാസ സർവമേധമിദം ശുഭം.
ആ മനുഷ്യന് മറ്റൊരു കീർത്തനമോ (ദേവീ മാഹാത്മ്യം) ഔഷധമോ ആവശ്യമില്ല, മറ്റൊന്നും കൂടാതെ അവൻ തൻ്റെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും മനസ്സിലാക്കും. ജനങ്ങളുടെ ഇടയിലുള്ള സാധാരണ സംശയങ്ങൾ കണക്കിലെടുത്ത്, മഹാനായ ദൈവത്തിന് (ശിവൻ) തൻ്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും അവൻ പൂർണ്ണമായി സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നു, ഈ കീലഗ രചിച്ചതിനുശേഷം മറ്റുള്ളവരെ വായിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.
6. സ്തോത്രം വൈ ചണ്ഡികായസ്തു തച്ച ഗുഹ്യം ചകാര സ,
സമാപ്തിർന ച പുണ്യസ്യ തം യാദവനിയന്ത്രണാം.
ഭഗവാൻ പരമേശ്വരൻ "ദേവീമാഹാത്മ്യത്തെ" രഹസ്യമാക്കി, അതുവഴി ലഭിക്കുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അവസാനമില്ലാത്തതിനാൽ, അത് വായിക്കുന്ന രീതി വളരെ രഹസ്യമാക്കി.
7. സോപി ക്ഷേമമാപ്നോതി സർവമേവ ന സംശയ,
കൃഷ്‌ണായാം വാ ചതുർദാസ്യം അഷ്ടംയം വാ സമാഹിത,
8. ദദ്ധി പ്രതി ഗൃഹ്ണാതി നാന്യൈദൈഷ പ്രസീദതി.
ഇത്ഥം രോപണ കീലേന മഹാദേവേന കീലിതം,
9. യോ നിഷ്കീലം വിദായിനം നിത്യം ജപതി സംഫുതം,
സ സിദ്ധ സഗണ സോപി ഗന്ധർവോ ജായതേ അവനാ.
അവന് എല്ലാ സുഖങ്ങളും ലഭിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല. അമാവാസിക്ക് ശേഷമുള്ള നാലാമത്തെയോ പതിനാലാമത്തെയോ ദിവസം ജപിക്കാൻ ആവശ്യമായ എല്ലാ ദാനധർമ്മങ്ങളും നിയമങ്ങളും അവൻ പൂർണ്ണമായ ഏകാഗ്രതയോടെ നിരീക്ഷിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്താലല്ലാതെ ദേവി പ്രസാദിക്കില്ല.. ഇത് പരമേശ്വരൻ ഒരു ആണി പോലെ ഉറപ്പിച്ചു. ഇതില്ലാതെ വായിക്കുന്നവൻ ദേവിയുടെ സഹായികളിൽ ഒരാളായി മാറും.
(ഇത് ജപിച്ചാൽ എല്ലാ ശരീരവും നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയിക്കൊള്ളട്ടെ, ദൈവത്തിന് തുല്യമാകുമെന്ന് ദൈവം കരുതിയതുകൊണ്ടാണ്, അവൻ ഈ നിബന്ധന വെച്ചത്. (ആണി) ഈ ജപം കൃഷ്ണാഷ്ടമിയിലോ കൃഷ്ണ ചതുർദശിയിലോ ചെയ്യണമെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ജപത്തിന് മുമ്പ്, അവൻ തൻ്റെ സമ്പത്ത് മുഴുവൻ ദേവിക്ക് നൽകുകയും, തനിക്ക് പര്യാപ്തമായത് അവളിൽ നിന്ന് പ്രസാദമായി തിരികെ സ്വീകരിക്കുകയും വേണം, തുടർന്ന് അവൻ പൂർണ്ണ ഏകാഗ്രതയോടെയും നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിലും ജപം നടത്തണം. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, അപ്പോൾ മാത്രമേ മന്ത്രം ജപിച്ചതിൻ്റെ പൂർണ ഫലം ലഭിക്കൂ. )
10. ന ചൈവാപ്യത തസ്ഥസ്യ ഭയം ക്വാപീഹ ജായതേ,
ന അപമൃത്യു വാസം യാതി മൃതോ മോക്ഷമാപ്നുയാത്.
ലോകത്ത് എവിടെയും അയാൾക്ക് ഭയമില്ല, അവൻ ഒരിക്കലും അകാല മരണത്തിന് വിധേയനാകില്ല, മരണശേഷം അവൻ മോക്ഷം പ്രാപിക്കും.
11. ജ്ഞാത്വാ പ്രഭ്യാ കുർവീഥ ഹ്യകുർവണോ വിനസ്യതി,
തതോ ജ്ഞാത്വൈവ സംബന്നമിദം പ്രഭ്യധേ ബുധ.
ഈ രീതി നന്നായി മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം മാത്രമേ ജപം ആരംഭിക്കാവൂ. ഈ രീതിയിൽ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ അത് ഫലപ്രദമാകില്ല. അതുകൊണ്ട് പഠിച്ചവർ ഈ രീതിയിൽ ചെയ്യുന്നു.
12. സൗഭാഗ്യധി ച യത് കിഞ്ചിദ് ദൃശ്യതേ ലലനജനേ,
ആ സർവ്വം ആ പ്രസാദേന തേന ജപ്യമിദം ശുഭം.
ഇത് ചൊല്ലിയാൽ രീതി അറിയാത്ത സ്ത്രീകൾക്ക് പോലും സൗന്ദര്യം പോലുള്ള ചില ചെറിയ ഗുണങ്ങൾ ലഭിക്കും. അതിനാൽ ഇത് നിർബന്ധമായും ജപിച്ചിരിക്കണം.
13. സനൈസ്തു ജപ്യമാനേ അസ്മിൻ സ്തോത്രേ സമതി രുചാഗൈ,
ഭവത്യേവ സമഗ്രപി തഥാ പ്രഭ്യമേവ തത്.
ഇത് ശബ്ദമില്ലാതെ ജപിച്ചാൽ സമ്പത്ത് ലഭിക്കും, ഉച്ചത്തിൽ ജപിച്ചാൽ സമ്പൂർണ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും, അതിനാൽ ഇത് ഉച്ചത്തിൽ ജപിക്കണം.
14. ഐശ്വര്യം യത് പ്രസാദേന സൗഭാഗ്യ മാരോഗ്യ സമ്പത്ത്,
ശത്രുഹാണി പരോ മോക്ഷ സ്തൂയതേ സാ ന കിം ജനൈ.
ഈ ജപം ധനം, ഭാഗ്യം, താപം, ശത്രുനാശം എന്നിവയ്ക്ക് കാരണമാകുമെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും ചിലർ ഇപ്പോഴും അത് ജപിക്കുന്നില്ല?
ദേവീ കീലാഗം സമാപ്തം
ദേവിയുടെ ആണി അവസാനിക്കുന്നു.

ശ്രീ ദേവി മാഹാത്മ്യം
പ്രഥമ ചരിതം
(ആദ്യഭാഗം)
പ്രഥമോ അധ്യായ: മധു കൈദബ വധ വർണ്ണനം
അദ്ധ്യായം 1: മധുവിനെയും കൈദഭനെയും കൊല്ലുന്നതിൻ്റെ വിവരണം.
OM IM
1. മാർക്കണ്ഡേയ ഉവാച:-
സാവർണി സൂര്യ തനയോ യോ മനു കദ്യതേഷ്ടമ,
നിശമയ തദ് ഉത്പതിം വിസ്താരത് ഗദതോ മമ.
മകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു: -
സൂര്യദേവൻ്റെയും എട്ടാമത്തെ മനുവിൻ്റെയും പുത്രനായ സാവർണിയുടെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് എന്നോട് വിശദമായി കേൾക്കൂ.
(ലോകം ഭരിച്ചിരുന്ന പതിന്നാലു മനുമാരുണ്ടായിരുന്നു. സാവർണിക്ക് മുമ്പുള്ള ഏഴുപേർ സ്വയംഭുവ, സ്വരോചിഷ, ഉത്തമ, താപസ, രൈവത, ചക്ഷുഷ, വൈവസ്വത എന്നിവരായിരുന്നു. മൃകണ്ഡു മഹർഷിയുടെ പുത്രനായിരുന്നു മാർക്കണ്ഡേയ. ബാഗൂരി എന്ന മറ്റൊരു മുനിയോട് ഈ കഥ പറയുകയായിരുന്നു. ചില പതിപ്പുകൾ ഉണ്ട്. വ്യാസൻ്റെ ശിഷ്യനായ ജൈമിനി മാർക്കണ്ഡേയ മഹർഷിയെ സമീപിച്ച് ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിൻ്റെ കഥ പറയാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചുവെന്ന സൂത മഹർഷിയുടെ പ്രഖ്യാപനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രണ്ട് അധിക
ശ്ലോകങ്ങൾ
.
ലോകം മുഴുവൻ അധിവസിക്കുന്ന മഹാദേവിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ സൂര്യഭഗവാൻ്റെ പുത്രനായിരുന്ന ആ മഹാവിഖ്യാതനും ഭാഗ്യവതിയുമായ സവർണി എങ്ങനെയാണ് 71 ചതുര് യുഗങ്ങൾക്ക് രാജാവായത് എന്ന് ദയവായി വിശദമായി കേൾക്കൂ.
3. സ്വരോചിശാന്തരേ പൂർവം ചൈത്ര വംശ സമുദ് ഭവ,
സുരാധോ നാമ രജബുത് സമസ്തേ ക്ഷിതി മണ്ഡലേ.
പ്രാചീന കാലത്തും മനു സ്വരോചിഷൻ്റെ കാലത്തും ചൈത്രവംശത്തിൽപ്പെട്ട സുരധ ഭൂമിയുടെ മുഴുവൻ രാജാവായി. (സ്വരോചിഷ രണ്ടാമത്തെ മനു ആയിരുന്നു)
4. തസ്യ പാലയത സമ്യക് പ്രജാ പുത്ര നിവൗരസൻ,
ഭഭുവു ശത്രുവോ ഭൂപ കോല വിദ്വംസിന സ്ഥത. സ്വന്തം മക്കളെപ്പോലെ തൻ്റെ
ജനതയെ പരിപാലിച്ച അദ്ദേഹത്തിന് കോല വിധ്വംസി
രാജാക്കന്മാർ ശത്രുക്കളായി
മാറി . തസ്യ തൈരഭവധ്യുദ്ധം അതി പ്രഭല ദണ്ഡിന, ന്യൂനൈരപി സ തൈര്യുധേ കോലവിദ്വംസിഭിർജ്ജിത യുദ്ധത്തിൽ അത്യധികം വിദഗ്‌ദ്ധനായിരുന്നെങ്കിലും യുദ്ധത്തിൽ വിദഗ്ധരല്ലാത്ത കോല വിദ്വംസി രാജാക്കന്മാരുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. 6. തഥാ സ്വപൂർമയതോ നിജ ദേശാധിപോഭവത് ആക്രാന്ത സ മഹാ ഭാഗ സ്തൈ സ്ഥധാ പ്രബലരിഭി. ആ പ്രസിദ്ധരായ ശത്രുരാജാക്കന്മാരാൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ട ആ മഹാൻ തൻ്റെ നഗരത്തിലെത്തി അവിടെ രാജാവായി. (പരാജയപ്പെട്ട്, അവൻ തൻ്റെ രാജ്യം നഷ്‌ടപ്പെട്ടു, തൻ്റെ ജന്മനഗരത്തിൻ്റെ അധിപനായി മാത്രം. ) 7. അമാത്യൈർ ഭലിഭിർ ദുഷ്ടൈ ദുർബലസ്യ ധുരാത്മഭി, കോസോ ഭലം ചാപഹൃതം തത്രാപി സ്വപുരേ സഥാ. അവൻ്റെ ശക്തരും ദുഷ്ടരുമായ മന്ത്രിമാർ അവൻ്റെ നഗരത്തിൽ ശക്തിയില്ലാത്തവൻ്റെ ഖജനാവും സൈന്യവും അപഹരിച്ചു.











8. തഥോ മൃഗയാ വ്യജേന ഹൃതസ്വാംയ സ ഭൂപതി,
ഏകകീ, ഹയമാരുഹ്യ ജഗമ ഗഹനം വനം.
പിന്നീട് രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട ആ രാജാവ് വേട്ടയാടാനെന്ന വ്യാജേന ഒറ്റയ്ക്ക് കുതിരപ്പുറത്ത് ഇരുണ്ട വനമേഖലയിലെത്തി.
9. സാ തത്രാശ്രമ മദ്രാക്ഷിദ് ദ്വിജ വാര്യസ്യ മേധസാ,
പ്രശാന്ത സ്വപധകീർണം മുനി ശിഷ്യോപശോഭിതം.
അവിടെ അദ്ദേഹം തൻ്റെ ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം ശാന്തമായ മൃഗങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും തിളങ്ങുന്നതുമായ മഹാബ്രാഹ്മണനായ സുമേധസിൻ്റെ ആശ്രമം കണ്ടു.
10. തസ്തോ കംചിത് സകലം മുനിനാ തേന സത്കൃതാ
ഇതശ്ചേതശ്ച വിചാരം സ്ഥസ്മിൻ മുനിവാരാശ്രമമേ.
മഹർഷിയുടെ ആതിഥ്യ മര്യാദയിൽ ആ രാജാവ് കുറേക്കാലം അവിടെയും ഇവിടെയും യാത്ര ചെയ്തു.
11. സോ ചിന്തായതദാ തത്ര മമത്വക്രുഷ്ട ചേതന,
മത്പൂർവൈ പലിതം പൂർവം മായാഹീനം പുരം ഹിതത്.
അഹംഭാവത്താൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ട മനസ്സ് ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു. എൻ്റെ പൂർവ്വികർ പരിപാലിച്ച ആ നഗരം തീർച്ചയായും എൻ്റേതല്ല.
12. മദ് ഭൃത്യൈ സ്ഥൈര സദ് വൃത്യൈർ ധർമ്മത പാല്യതേ ന വാ,
ന ജാനേ സപ്രധാനോ മേ ശൂരഹസ്തി സദാമധ.
13. മമ വൈരി വാസം യാഥാ കാണ് ഭോഗാനുപ ലപ്സ്യതേ.
“മോശം സ്വഭാവമുള്ള എൻ്റെ സേവകർ എൻ്റെ പൗരന്മാരെ ശരിയായി പരിപാലിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. അത്യുഗ്രനും വീരശൂരനുമായ എൻ്റെ ആനപ്പടയുടെ തലവൻ എൻ്റെ ശത്രുക്കളുടെ കയ്യിൽ എങ്ങനെയിരിക്കുന്നുവെന്ന് എനിക്കറിയില്ല.
14. യേ മാമാനുഗത നിത്യം പ്രസാദ ധന ഭോജനൈ അനുവ്രതിം
ദ്രുവം അവർ കുർവന്ത്യന്യ മഹി ബ്രൂതം.
"ഞാൻ നൽകിയ അംഗീകാരവും സമ്പത്തും ഭക്ഷണവും കൊണ്ട് ജീവിച്ചവർ മറ്റ് രാജാക്കന്മാരെ സേവിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത് എന്നത് തീർച്ചയാണ്."
15. അസ്മ്യഗ്വയ ശീലസ്ഥൈ കുർവത്ഭി സതതാം വയം,
സഞ്ചിത സോതി ദുഃഖേന ക്ഷയം കോശോ ഗമിഷ്യതി
ഏതച്ഛന്യാച്ച സത്തതം ചിന്തയാമാസ പാർഥിവ.
“അവരുടെ ദുശ്ശീലങ്ങൾ നിമിത്തം ചിലവഴിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും ചെലവഴിക്കുന്നതിനാൽ, എൻ്റെ ഖജനാവ് താമസിയാതെ കാലിയാകും. ” അങ്ങനെ രാജാവ് വിഷമിച്ചു.
16. തത്ര വിപ്രാശ്രമാഭ്യാസേ വൈശ്യമേഖം ദദർശ സ,
സ പ്രഷ്ടസ്തേന കസ്ത്വാം ഭോ ഹേതുശ്ചാഗമനേത്ര കാ.
ആ രാജാവ് മുനിയുടെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം ഒരു വൈശ്യനെ (വ്യാപാരികളുടെ സമൂഹത്തിൽ പെട്ടവൻ) കണ്ട് അവനോട് ചോദിച്ചു, “നീ ആരാണ്? പിന്നെ എന്തിനാ ഇവിടെ വന്നത്?"
17. ശശോക ഇവ കസ്മാത്വാം ദുർമന ഇവ ലക്ഷ്യസേ.,
ഇത്യാകർണ്യ വചസ്തസ്യ ഭൂപതേ പ്രണയോ ദിതം.
18. പ്രത്യുവാച സ തം വൈശ്യ പ്രശ്രയവനതോ നൃപം.
എന്തിനാണ് സങ്കടപ്പെട്ട് അസ്വസ്ഥനായ മനസ്സോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതെന്ന രാജാവിൻ്റെ സ്നേഹനിർഭരമായ ചോദ്യത്തിന്, വിനയത്തോടെ വൈശ്യൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
19. വൈശ്യോ ഉവാച:-
സമാധിർനാമ വൈശ്യോ അഹം ഉത്പന്നോ ധനിനാം കുലേ,
പുത്ര ധാരൈർനിരസ്ഥശ്ച ധനലോഭദാ സാധുഭി,
വിഹീനസ്വജനൈർധരൈ പുത്രൈരാധയ മേ ധനം.
20. വനാംഭ്യഗാധോ ദുഃഖീ നിരസ്തശ്ചാപ്തബന്ധഭി.
വൈശ്യൻ പറഞ്ഞു:-
"ഞാൻ സമാധിയെന്ന വൈശ്യനാണ്, ഒരു സമ്പന്ന കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു. പണത്തോടുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹം നിമിത്തം, എൻ്റെ എല്ലാ സമ്പത്തും അപഹരിച്ചു, മോശം സ്വഭാവമുള്ള എൻ്റെ ഭാര്യമാരും മക്കളും എന്നെ പുറത്താക്കി. അങ്ങനെ ഞാൻ, എൻ്റെ ഭാര്യ മക്കളില്ലാതെ, എൻ്റെ ഉറ്റസുഹൃത്തുക്കളാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട, കഠിനമായ ദുഃഖത്തോടെ ഈ വനത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ”
21. പ്രവൃതിം സ്വജനാച ധരണം ഛാത്ര സംസ്‌ഥിത,
കിം നു തേഷാം ഗൃഹേ, ക്ഷേമം കിം നു സമ്പ്രതം,
22. കദം അവർ കിം നു സദ് വൃത ദുർവൃത കിം നേ മേ സുത.
“എൻ്റെ മക്കളുടെയും ഭാര്യമാരുടെയും മറ്റ് ബന്ധുക്കളുടെയും ക്ഷേമത്തെക്കുറിച്ച് ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് എനിക്കറിയില്ല. അവരുടെ വീട്ടിൽ സന്തോഷമാണോ കഷ്ടപ്പാടാണോ എന്നറിയില്ല. എൻ്റെ മക്കൾ നല്ല പെരുമാറ്റമാണോ മോശം സ്വഭാവമുള്ളവരാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. ”
23. രജോ ഉവാച
യൈർ നിരസ്ഥോ ഭവൻ ലുബ്ധൈർ പുത്രാ ധരാധിഭിർ ധനൈ,
തേഷു കിം ഭവത സ്നേഹമനുഭദ്നാധി മാനസം.
രാജാവ് പറഞ്ഞു:
"നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരും ഭാര്യമാരും പണത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹത്താൽ നിങ്ങളെ പുറത്താക്കി. എന്തുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും അവരെ സ്നേഹിക്കുന്നത്? ”
24. . വൈശ്യ ഉവാച
ഏവതാദ്യാദ പ്രാഹ ഭവനസ്മാദ്ഗതം വാചാ,
കിം കരോമി ന ഭദ്നാതി മമ നിഷ്തൂരതം മന.
വൈശ്യ പറഞ്ഞു:-
"നീ പറഞ്ഞതെല്ലാം സത്യമാണ്, പക്ഷേ എങ്ങനെയെങ്കിലും എൻ്റെ മനസ്സ് ക്രൂരമായ വിദ്വേഷത്തിലേക്ക് വഴിമാറുന്നില്ല."
25. യൈ സന്ധ്യാജ്യ പിതൃ സ്നേഹം ധനലുബ്ധൈർ നിരാകൃതൈ,
പതി സ്വജന ഹർദംച ഹർധി തേഷ്വേവ മേ മന.
അച്ഛനോടുള്ള സ്നേഹവും ഭർത്താവിനോടുള്ള സ്നേഹവും സ്വന്തം ആളുകളോടുള്ള സ്നേഹവും ഉപേക്ഷിച്ച് എന്നെ പുറത്താക്കിയവരോട് എൻ്റെ മനസ്സിന് ഇപ്പോഴും സ്നേഹമുണ്ട്.
26. കിമേതന്നഭി ജാനാമി ജനനാഭി മഹാ മാതേ,
യത് പ്രേമ പ്രവണം ചിതം വിഗുണേഷ്വഭി ബന്ധുഷു.
ഹേ മഹാത്മാവേ, ഞാൻ ബുദ്ധിമാനാണെങ്കിലും, നല്ലതല്ലാത്ത ബന്ധങ്ങളോട് എൻ്റെ മനസ്സിന് സ്നേഹമുണ്ട്. എന്തുകൊണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
27. തേഷാം കൃതേ മേ നിസ്വാസോ ദൗർമനസ്യം ന ജായതേ,
കരോമി കിം യന്ന മനസ്തേഷ്വ പ്രീതിഷു നിഷ്ടൂരം.
അവർ കാരണം എനിക്ക് കടുത്ത ശ്വാസവും അഗാധമായ സങ്കടവുമുണ്ട്, പക്ഷേ എന്നോട് സ്നേഹമില്ലാത്തവരോട് എൻ്റെ മനസ്സ് ക്രൂരമല്ല.
28. മാർക്കണ്ഡേയ ഉവാച:-
തഥാസ്ഥൌ സഹിയോതൌ വിപ്രാ, തം മുനീം സമുപസ്ഥിതൌ,
സംധിർ നാമ വ്യ്ശ്യോ അസൌ സ ച പാർഥിവ സത്തമ.
മാർക്കണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു:-
ഹേ ബ്രാഹ്മണേ, അതിനുശേഷം വൈശ്യൻ സമാധിയെ വിളിച്ചു, ആ മഹാരാജാവ് ഒത്തുചേർന്ന് ആ മുനിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
29. കൃത്വാ തു തൌ യധാ ന്യായം യദർഹം തേന സംവിധം,
ഉപവിഷ്ടൌ കഥാ കശ്ചിത് ചക്രതു ർ വൈശ്യ പാർഥിവൌ.
വൈശ്യനും രാജാവും മുനിയുമായി മര്യാദപ്രകാരം സംഭാഷണം നടത്തിയ ശേഷം ചില വാർത്തകളും കഥകളും പറഞ്ഞു.
30. രജോ ഉവാച
ഭഗവത്സ്വമഹം പ്രഷ്ടു മിചാക്യം വദസ്യ ആ,
ദുഃഖായ യൻമേ മനസാ സ്വ ചിത്തായ തഥാം വിനാ ।
ഹേ മഹാത്മാവേ, ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് എൻ്റെ മനസ്സ് എൻ്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാകാത്തത്? അതെനിക്ക് ദുഃഖം സൃഷ്ടിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? ദയവായി ഈ രഹസ്യം എന്നോട് പറയൂ.
31. മമത്വാം ഗാഥാ രാജ്യസ്യ രാജയംഗേഷ്വഖിലേഷ് ഭി,
ജനതോ ⁇ ഫി യദഗ്നസ്യ കിമേതൻ മുനി സത്തമ.
ഹേ മഹാമുനി, ഞാൻ ജ്ഞാനിയാണെങ്കിലും, എൻ്റെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ട എനിക്ക് എൻ്റെ രാജ്യത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്?
32. അയംച നികൃത പുത്രൈ ധാരൈർ ബ്രൂത്യൈ സ്ഥധോത് ജഡിത,
സ്വജനേന ച സംത്യക്തസ്തേഷു ഹർധീ തധാപ്യതി.
മക്കളാലും ഭാര്യമാരാലും ദാസന്മാരാലും സ്വന്തക്കാരാലും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഈ വൈശ്യനും അവരോട് വളരെ അടുപ്പം തോന്നുന്നു.
33. ഏവ മേഷാ തദാഹംച ദ്വാപ്യത്യന്ത ദുഃഖിതൌ,
ദുഷ്ട ദോഷേപി വിഷയേ മമത്വക്രുഷ്ട മനസാ
അവനും ഞാനും, ഒരു കാര്യത്തിൽ മോശം ഗുണങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടും, നമ്മുടെ മനസ്സ് ആ വിഷയത്തിൽ ആകർഷിക്കപ്പെടുകയും ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ദുഃഖിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
34. താൽ കിമേതൻ മഹാ ഭാഗ, യാൻ മോഹ ജ്ഞാനിനോരപി,
മമാസ്യ ച ഭവതെയ്ഷ വിവേകാന്ധസ്യ മൂഢത.
ഹേ മഹാജ്ഞാനിയായ ആത്മാവേ, വിവേകമില്ലാത്ത ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഈ വിഡ്ഢി ഗുണം അവനിലും രണ്ടുപേരും ജ്ഞാനികളായ എനിക്കും വന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്.
35. ഋഷിർ ഉവാച:-
ജ്ഞാനമസ്തി സമസ്തസ്യ ജന്തോർ വിഷയ ഗോചരേ,
വിഷയശ്ച മഹാ ഭാഗ, യാതി ചൈവം പൃധക് പ്രുധക്.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
ലോകത്തിൽ ജനിക്കുന്ന എല്ലാ ജന്തുക്കൾക്കും ഇന്നത്തെ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ച് അറിവുണ്ട്. എന്നാൽ മഹാത്മാവേ, ഈ അറിവ് പല തരത്തിലാണ്.
36. ദിവന്ധ പ്രാണിനാ കേചിത് രാത്രവന്ദ സ്ഥദപരേ,
കേചി ദിവ തഥാ രാത്രൌ പ്രാണിനാ സ്തൂല്യ ദൃഷ്ടയാ.
ചില മൃഗങ്ങൾ പകൽ അന്ധരാണ്, ചിലത് രാത്രിയിൽ അന്ധരാണ്, എന്നാൽ പകലും രാത്രിയും ഒരുപോലെ കാണാൻ കഴിയുന്ന മൃഗങ്ങളുമുണ്ട്.
(ചിലർ രാത്രിയിലോ പകലോ അന്ധരായതുകൊണ്ടോ രാത്രിയോ പകലോ അന്ധരായതുകൊണ്ടോ അവരുടെ അഭിനിവേശവും ആഗ്രഹവും മാറില്ലെന്ന് മഹർഷി പറയുന്നു. )
37. ജ്ഞാനിനോ മനുജ സത്യം കിന്നതേ നഹി കേവലം,
യതോ ഹി ജ്ഞാനിനാ സർവേ പശു പക്ഷി മൃഗധായ.
മനുഷ്യർ ജ്ഞാനികളാണെങ്കിലും അവർ മാത്രമല്ല ജ്ഞാനികൾ എന്നത് സത്യമാണ്.. പശുവും പക്ഷികളും വന്യമൃഗങ്ങളും പോലും ജ്ഞാനികളാണ്.
(ജ്ഞാനം എപ്പോഴും തെറ്റായ അറിവോ അജ്ഞതയോ കലർന്നതാണെന്ന് ജ്ഞാനി പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. മനുഷ്യൻ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും ഇത് സത്യമാണ്)
38. ജ്ഞാനഞ്ച തൻ മനുഷ്യാനാം യതേഷാം മൃഗ പക്ഷിനാം,
മനുഷ്യാഞ്ച യതേഷാം തുല്യമാന്യ തധോ ഭയോ.
മൃഗത്തിനോ പക്ഷിക്കോ എന്തു ജ്ഞാനമുണ്ടോ, ആ ജ്ഞാനം മനുഷ്യനുമുണ്ട്. അതുപോലെ മനുഷ്യന് അവൻ്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി എന്ത് പ്രത്യേക അറിവ് ഉണ്ടോ, പക്ഷികൾക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും അവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് പര്യാപ്തമാണ്. ഈ പ്രത്യേക അറിവൊഴികെ മറ്റ് അറിവുകൾ (ഭക്ഷണം, ഉറക്കം, സ്നേഹം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള) മനുഷ്യർക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും പക്ഷികൾക്കും ഒരുപോലെയാണ്.
39. ജ്ഞാനേപി സതി പശ്യൈതൻ പതംഗംചാവ ചംഗുഷു,
കന മോക്ഷാ ദ്രുതൻ മോഹദ് പീഢ്യമന്നനാപി ക്ഷുധാ
, ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലേ വിശപ്പ് മാറൂ എന്നറിഞ്ഞിട്ടും, വിശപ്പ് കൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പക്ഷികൾ കൊക്കിൽ ഭക്ഷണക്കഷ്ണങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. അവരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്
40. മനുഷ്യ മനുജ വ്യാഗ്ര, സാബിലാക്ഷ സുതാൻ പ്രതി,
ലോഭാത് പ്രത്യുപകാരായ നൻവേതാൻ കിം ന പശ്യസി.
ഹേ മനുഷ്യരിൽ സിംഹമേ, മനുഷ്യൻ അവരുടെ മക്കളോട് വാത്സല്യം കാണിക്കുന്നത് അവരുടെ ആവശ്യങ്ങളിൽ അവരെ സഹായിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെയാണ്. എന്നാൽ ഈ പക്ഷികളെ നിങ്ങൾ കാണുന്നില്ലേ?
(ആശയില്ലാതെയാണ് പക്ഷികൾ ഈ കർമ്മം ചെയ്യുന്നതെന്ന് മുനി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. )
41. തദപി മമതവർത്തേ മോഹഗർതേ നിപാഠിത,
മഹാമായ പ്രഭാവേന സംസാര സ്ഥിതികർരിണാ.
അങ്ങനെയാണെങ്കിലും, മഹാ മന്ത്രവാദിനിയുടെ ശക്തിയാൽ, മനുഷ്യൻ ആസക്തിയുടെയും വാത്സല്യത്തിൻ്റെയും ചുഴിയിലേക്ക് തള്ളപ്പെടുകയും മനുഷ്യജീവിതത്തിൻ്റെ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
42. തന്നത്ര വിസ്മയ കാര്യോ യോഗ നിദ്രാ ജഗത്പതേ,
മഹാമായ ഹരേശ്ചൈതതായ സംമോഹ്യതേ ജഗത്.
മഹാമന്ത്രവാദിനി പ്രപഞ്ചനാഥനായ വിഷ്ണുവിൻ്റെ യോഗനിദ്രയാണ്. ആ മന്ത്രവാദി ലോകത്തെ മുഴുവൻ മയക്കുന്നു, അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ പ്രതികരണത്തെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ അതിശയിക്കേണ്ടതില്ല.

(ദേവന്മാർ ഉറങ്ങുന്നില്ല, എന്നാൽ അവരുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ സംഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് എടുത്തുകളയുകയും ലോകത്തെ മറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതാണ് യോഗനിദ്ര. )
43. ജ്ഞാനീനാം ആപി ചേതംസി ദേവി ഭഗവതീ ഹി സ,
ബലദാക്രുഷ്യ മോഹായ മഹാമായ പ്രചാദി.
എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളുടെയും ആൾരൂപമായ ആ പ്രശസ്ത സ്ത്രീ മഹാ മായ (മഹാ മന്ത്രവാദിനി) പ്രത്യേക അറിവുള്ളവരുടെ പോലും മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുകയും അവരെ വാത്സല്യത്തിൻ്റെ നികൃഷ്ട സഹജാവബോധത്തോടെ പെരുമാറുകയും ചെയ്യുന്നു.
(പ്രത്യേക ജ്ഞാനത്താൽ അനുഗ്രഹീതരായവരുടെ സഹജാവബോധം അവൾ വരയ്ക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളെപ്പോലുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ അവൾക്ക് അത് എളുപ്പത്തിൽ ചെയ്യാൻ കഴിയും. )
44. തയാ വിസൃജ്യതേ വിശ്വം ത്രൈലോക്യം സ ചരാചരം,
സൈഷാ പ്രസന്ന വരദാ നൃണാം ഭവതി മുക്തയേ.
ചലിക്കുന്നതും അചഞ്ചലവുമായ വസ്തുക്കളാൽ അവൾ മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ഈ ആസക്തിക്ക് കാരണം അവളാണെങ്കിലും അവൾ പ്രസാദിച്ചാൽ അവൾ മനുഷ്യർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നു.
45. സാ വിദ്യാ പരമ മുക്തേർ ഹേതു ഭൂത സനാതനി,
സംസാര ബന്ധ ഹേതുശ്ച ശൈവ സർവേശ്വരേശ്വരി.
അവൾ ഏറ്റവും വലിയ അറിവാണ്, അത് മോക്ഷത്തിന് കാരണമാണ്, കൂടാതെ ലൗകിക ലോകവുമായുള്ള ആസക്തിയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന അജ്ഞതയുമാണ്. കൂടാതെ അവൾ എല്ലാ ദൈവങ്ങളുടെയും ദേവതയാണ്.
46. ​​രാജോവാച:-
ഭഗവാൻ കാ ഹി സാ ദേവി, മഹാമയേതി യാം ഭവാൻ,
ബ്രവീതി കദമുത്പന്ന സാ കർമ്മസ്യശ്ച കിം ദ്വിജ.
രാജാവ് പറഞ്ഞു:-
ഹേ ദൈവഭക്തനേ, മഹാ മന്ത്രവാദിനിയായി അങ്ങ് പരാമർശിച്ച ഈ പരിശുദ്ധ സ്ത്രീ ആരാണ്? അവൾ എവിടെ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്? ഹേയ് രണ്ടുതവണ ജനിച്ചവളെ, അവളുടെ കടമകൾ എന്തൊക്കെയാണ്?
47. യത് പ്രഭാവാ ച സാ ദേവീ യത് സ്വരൂപാ യദുത്ഭവ,
തത് സർവ്വം ശ്രോതുമിച്ചാമി ത്വതോ ബ്രവിദംവര.
ഹേ, ബ്രഹ്മത്തെ (പരമസത്യം) അറിയുന്നവരിൽ പ്രധാനികളിൽ ഒരാൾ, ആ പരിശുദ്ധ സ്ത്രീയുടെ ശക്തികൾ എന്തൊക്കെയാണ്, അവൾ എങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നു, എവിടെ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്? ഇതെല്ലാം എന്നോട് പറയുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കൂ.
48. ഋഷിർ ഉവാച:-
നിത്യൈവ സാ ജഗത് മൂർത്തിസ്ഥായ സർവമിദം തഥം,
തദപി ആ സമുദ്പതിർ ബഹുധാ ശ്രൂയതാം മമ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
പ്രപഞ്ചസ്വരൂപിയായ ആ പരിശുദ്ധ സ്ത്രീ ശാശ്വതയാണ്, അവൾ ഈ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിച്ചു. എന്നാൽ പല കേസുകളിലും അവൾ എങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടുവെന്ന് എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്നതിൽ സന്തോഷമുണ്ട്.
49. ദേവാനാം കാര്യ സിദ്ധാർത്ഥം ആവിർഭവതി സാ യധാ,
ഉത്പന്നേതി തദാ ലോകേ സാ നിത്യാപ്യഭിധീയതേ.
ആ പുണ്യവതി ശാശ്വതമായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ദേവന്മാരെ സഹായിക്കുന്നതിനായി അവൾ ലോകത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം, അവൾ ആ സമയത്താണ് ജനിച്ചതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
50. യോഗനിദ്രം യദാ വിഷ്ണുർ ജഗത്യകാർണവികൃതേ,
ആസ്തീര്യ ശേഷമഭജത് കൽപന്തേ ഭഗവാൻ പ്രഭു
51. തഥാ ദ്വാവാസൂരൌ ഘോരൌ വിഖ്യതോ മധു കൈദഭൗ,
വിഷ്ണു കർണ മാലോത് ഭൂതൌ ഹന്തും ബ്രാഹ്മണമുധ്യതൌ.
മഹാവിഷ്ണു ശേഷൻ്റെ ശയനത്തിൽ തൻ്റെ യോഗമയമായ മയക്കത്തിലേക്ക് [1] പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ഒരൊറ്റ സമുദ്രത്തിന് മുകളിൽ (ഭൂമിയും കടലും ലോകാവസാനത്തിൽ (പ്രളയം) രൂപാന്തരപ്പെട്ടു) കിടക്കുന്ന മഹാസർപ്പം. വിഷ്ണുവിൻ്റെ ചെവി മെഴുക്, മധു, കൈദഭ എന്നീ പ്രശസ്തരും ഭയങ്കരരുമായ രണ്ട് അസുരന്മാർ ബ്രഹ്മാവിനെ വിഷമിപ്പിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.
(ജലപ്രളയത്തിന് ശേഷം അവശേഷിക്കുന്നത് അത് മാത്രമായിരുന്നുവെന്നും ശേഷ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. )
52. ദൃഷ്ട്വാ തവസുരൌ ചോഗ്രൌ പ്രസുപ്തം ച ജനാർദനം,
തുഷ്ടവ യോഗനിദ്രം താമേകാഗ്ര ഹൃദ്യ സ്ഥിത
53. വിഭോധനാർത്ഥായ ഹരേർ ഹരി നേത്ര കൃതേം ജാഗതി സംത്രേം
ജാതിദ് കൃതാലയാം വിശ്വേസ്രേംദ്ഗാരേം
വാതിം വിഷ്ണോർ അതുലം തേജസ പ്രഭു
വിഷ്ണുവിൻ്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന താമരപ്പൂവിൽ ഇരിക്കുന്ന എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും അധിപനായ ബ്രഹ്മദേവൻ ആ രണ്ട് രക്ഷസന്മാരെയും കാണുകയും മഹാവിഷ്ണു ഗാഢമായ യോഗസുഷുപ്തിയിൽ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് കണ്ട് സർവ്വവ്യാപിയായ "യോഗ നിദ്ര" എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു. , വിഷ്ണുവിനെ ഉണർത്തുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ, സമാനതകളില്ലാത്ത, വിഷ്ണുവിൻ്റെ കണ്ണുകൾക്കുള്ളിൽ ജീവിക്കുന്ന ആളുകളെ പരിപാലിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
55. ബ്രഹ്മ ഉവാച:-
ത്വാം സ്വാഹാ, ത്വാം സ്വധാ, ത്വം ഹി വഷത്കരാ സ്വരാത്മികാ,
സുധാ ത്വാം അക്ഷരേ നിത്യാ, ത്രിധാമാത്രാത്മികാ സ്ഥിരാഃ.
ബ്രഹ്മ വൃദ്ധ,
നീ ദേവന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവനാണ് (സ്വാഹ എന്നത് അഗ്നിദേവൻ്റെ ഭാര്യയുടെ പേരും), നീ ഞങ്ങളുടെ മേനിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവനാണ്, (സ്വധയാണ് മാനുകളുടെ ആഹാരം) നീ ശബ്ദമാണ് (അഗ്നിയാഗത്തിൻ്റെ ശബ്ദം) ), നിങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൻ്റെ വ്യക്തിത്വമാണ്, നിങ്ങൾ അമൃതയാണ് (അമൃത്) നിങ്ങൾ AA, UU, MA എന്നീ മൂന്ന് അക്ഷരങ്ങളുടെ പകുതി അക്ഷരമാണ്.
56. അർദ്ധ മാത്രാ സ്ഥിതാ, നിത്യ, യാനുചാര്യ, വിശേഷത,
ത്വമേവ സാ, ത്വാം സവിത്രീ, ത്വാം ദേവി, ജനനി പരാ,
നീ ജീവിക്കുന്നത് “ഓം” എന്ന അർദ്ധാക്ഷരത്തിലാണ്, നീ എന്നും ജീവിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ചു നാമം പറയാൻ കഴിയാത്ത ആളാണ്, അങ്ങ് ഗായത്രിയാണ്, പരിശുദ്ധ മാതാവ്, അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും വലിയ അമ്മയാണ്.
57. ത്വയൈതത് ധാര്യതേ വിശ്വം, ത്വൈതത് സൃജ്യതേ ജഗത്,
ത്വയ്യത് പല്യതേ ദേവി, ത്വമത്സ്യന്തേ ച സർവധാ.
ഹേ പരിശുദ്ധ ദേവീ, ഈ പ്രപഞ്ചം നീ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്, ഈ പ്രപഞ്ചം നീയാണ് പരിപാലിക്കുന്നത്, അവസാനം നിങ്ങൾ ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു, അങ്ങനെ ഈ ലോകം നിങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വഹിക്കുന്നു.
58. വിശ്രുഷ്ടൌ സൃഷ്ടി രൂപ ത്വാം, സ്ഥിരരൂപാ ച പാലനേ,
തഥാ സംഹ്രുതിരൂപന്തേ ജഗതോസ്യ ജഗൻ മയേ.
ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നത് നിങ്ങളാണ്, പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ സ്രഷ്ടാവും നിങ്ങളാണ്, പ്രപഞ്ചത്തെ പരിപാലിക്കുന്നതിലെ ഭരണാധികാരിയും നിങ്ങളാണ് അവസാനത്തെ നാശത്തിൻ്റെ ആൾരൂപവും.
59. മഹാ വിദ്യാ, മഹാ മായാ, മഹാ മേധാ, മഹാ സ്മൃതി,
മഹാ മോഹാ ച ഭവതീ മഹാദേവി മഹാസൂരി.
നീയാണ് മഹത്തായ അറിവ്, നീ മഹത്തായ മന്ത്രവാദിയാണ്, അറിയാനുള്ള മഹത്തായ ശക്തിയാണ് നീ, വേദങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള മഹത്തായ അറിവാണ്, നിങ്ങളാണ് മഹത്തായ അഭിനിവേശം, നിങ്ങൾ മഹത്തായ ദേവതയാണ്, ദൈവങ്ങളുടെ പിന്നിലെ മഹാശക്തിയാണ്.
60. പ്രകൃതി സ്ത്വം, ഹി സർവസ്യ ഗുണത്രയ വിഭവാനി,
കാല രാത്രിർ മഹാ രാത്രിർ മോഹ രാത്രിശ്ച ധരുണാ.
നീ സത്വ (ആത്മീയ), രാജസ (ഭൗതികം), തമോ (ബേസർ) സഹജാവബോധം എന്നീ മൂന്ന് ഗുണങ്ങളെ വേർതിരിക്കുന്ന മാതാവാണ്, നീയാണ് പ്രളയത്തിൻ്റെ അവസാന രാത്രി, നീ ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ അവസാന രാത്രി, നീയാണ് അടിസ്ഥാന അന്ധകാരം. which makes one do that action a do not do,
61. ത്വാം ശ്രീസ് ത്വാം ഈശ്വരി, ത്വാം ഹ്രീ സ്ത്വം ബുദ്ധിർ ബോധ ലക്ഷണ,
ലജ്ജാ പുഷ്ടിഷ്ഠാ തുഷ്ടിസ്ത്വാം ശാന്തി ക്ഷന്തിരേവ ച.
നീ ലക്ഷ്മീ ദേവിയാണ്, നീ ശിവൻ്റെ ഭാര്യയാണ്, നീ നാണമുള്ളവളാണ്, നിർണായകമായ തീരുമാനമെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ബുദ്ധിയാണ് നിങ്ങൾ, തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാൻ ഞങ്ങളെ മടിക്കുന്ന ബുദ്ധിയാണ് നിങ്ങൾ, അതുപോലെ സന്തോഷവും ആശ്വാസവും ക്ഷമയും.
62. ഗാഡ്ഗിനി, സൂൽനി, ഘോര, ഗാധിനി, ചക്രിണി, താധ,
ശംഖിനി, ചാപിനി, ഭനഭൂസുണ്ഡി, പരിഗായുദ്ധ.
നീ വാളുള്ളവനാണ്, കുന്തം കൊണ്ട് ഒന്നാണ്, ഒരു കൈയിൽ തലയും വഹിക്കുന്നവനാണ്, നിങ്ങൾ ഗദയും, നിങ്ങൾ ഒരു ചക്രവും ഉള്ളവനാണ്, നിങ്ങൾ ഒരു ശംഖും, നിങ്ങൾ ഒരു വില്ലും ആണ്. അതുപോലെ നീ അമ്പും പരിചയും ഭൂസുണ്ഡിയും ഒന്നാകുന്നു.
(ഇത് അവൾക്ക് പത്ത് കൈകളുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. )
63. സൗമ്യ സൗമ്യതരാ ശേഷാ സൗമ്യേഷ്ഠ അതിസുന്ദരീ,
പരാപരാണം പരമാ ത്വമേവ പരമേശ്വരി.
നിങ്ങൾ കൃപയും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ മുഖമുള്ള ഒരാളാണ്, നിങ്ങൾ കൂടുതൽ ക്ഷമയുള്ള ഒരാളാണ്, നിങ്ങൾ എല്ലാ മനോഹരവസ്തുക്കളിലും ഏറ്റവും സുന്ദരിയാണ്, നിങ്ങൾ എല്ലാ ദൈവങ്ങളേക്കാളും വലിയവരാണ്, നിങ്ങൾ ശിവൻ്റെ ഭാര്യയുമാണ്.
64. യച്ച കിഞ്ചിത് ക്വചിദ്വസ്തു സദസദ്വാഖിലാത്മിഖേ,
തസ്യ സർവസ്യ യാ ശക്തി സ ത്വാം കിം സ്ഥൂയസേ തദാ.
ഈ ലോകത്തുള്ള എല്ലാറ്റിൻ്റെയും ആത്മാവേ, ഞാൻ നിന്നോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു, കാരണം ജീവനില്ലാത്ത ഏറ്റവും ചെറിയ ജീവൻ്റെയും വസ്തുക്കളുടെയും പിന്നിലെ ശക്തി നീയാണ്.
65. യയാ ത്വയാ ജഗത് ശ്രുഷ്ട ജഗത് പഠതി യോ ജഗത്,
സോപി നിദ്രവാസം നീത കസ്ത്വാം സ്തോതുമിഹേശ്വര.
സൃഷ്ടിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ മഹാവിഷ്ണുവിനെ നീ നിദ്രയിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. അത് കാരണം ഈ ലോകത്തിൽ നിന്നോട് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ആർക്കാണ് കഴിവുള്ളത്?
66. വിഷ്ണു ശരീരഗ്രഹണ മഹാ മീശാന ഏവ ച,
കാരിതസ്തേയതോ അഥസ്ത്വം കാ സ്തോതും ശക്തിമാൻ ഭവേത്.
വിഷ്ണു ഭഗവാൻ രുദ്രൻ്റെയും എൻ്റെയും ശരീരം നീ ഏറ്റെടുത്തു. ഇക്കാരണത്താൽ, ഈ ലോകത്ത് ആരാണ് നിങ്ങളോട് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പ്രാപ്തനാകുക?
67. സാ ത്വമിതം പ്രഭാവൈ സ്വൈരുധാരൈ ദേവി, സംസ്തുതാ
മോഹയൈതൌ ദുരാദർശവസുരൌ മധു കൈദഭൗ.
നിങ്ങളുടെ എല്ലാ മഹത്തായ ഗുണങ്ങളോടും കൂടി ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ, ദയവായി മോശമായ അസുരന്മാരെ ഉണ്ടാക്കുക. മധുവും കൈദഭയും വിവേകമില്ലാത്ത ജീവികളിലേക്ക്.
68. പ്രഭോദം ച ജഗത് സ്വാമീ നിയതം അച്യുതോ ലഘു
ഭോദശ്ച ക്രിയാതമസ്യ ഹന്തുമേതൌ മഹാസുരൌ ।
സർവ്വലോകത്തിൻ്റെയും നാഥനായ ലീ അച്യുത വേഗം ഉണരുക. ഈ മഹാനായ അസുരന്മാരെ കൊല്ലാനുള്ള ഉത്സാഹവും ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ ശക്തിയും അവനു നൽകണം.
69. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഏവം സ്തുതാ തദാ ദേവി താമസി തത്ര വേദസ,
നേത്രസ്യ നാസികാ ബഹു ഹൃദയേഭ്യ സ്തുധോരസ.
70. നിർഗമ്യ ദർശനേ തസ്ഥൌ ബ്രഹ്മണോ അവ്യക്ത ജന്മനാ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
വിഷ്ണുവിൻ്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച താമരയിൽ ബ്രഹ്മാവ് ഇപ്രകാരം സ്തുതിക്കുകയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു, നിദ്രയുടെ ആത്മാവും നികൃഷ്ടമായ ഗുണങ്ങളുള്ളതുമായ ആ പുണ്യസ്ത്രീ കണ്ണുകൾ, മുഖം, മൂക്ക്, കൈകൾ, ഹൃദയം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ സന്നിധിയിൽ വന്നു. വിഷ്ണുവിനെ ഉണർത്താനും മധുവിനെയും കൈദബയെയും കൊല്ലാനും വിഷ്ണുവിൻ്റെ ആത്മാവ്.
71. ഏകാർണവേ അഹിസയാനതഥാ തഥാ സ ദാരുഷേ ച നീ,
മധു കൈദഭൗ ദുരത്മാനവ അതി വീര്യ പരാക്രമൌ.
72. ക്രോധ രക്ത ക്ഷണൌ ഹന്തും ബ്രാഹ്മണം ജനിതോധ്യമൌ.
അവളാൽ ഉണർന്ന് (മോചിതനായി) പ്രപഞ്ചനാഥനായ വിഷ്ണു ഏകീകൃത കടലിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സർപ്പശയ്യയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. പിന്നീട്, പരാക്രമശാലികളും ക്രൂരരുമായ മസ്തിഷ്കശക്തിയുള്ള മധുവിനെയും കൈദബയെയും അത്യധികം കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ളതും ബ്രഹ്മാവിനെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നതും അവൻ കണ്ടു.
(മഹാ മന്ത്രവാദിനിയായ ദേവിക്ക് ബാഹ്യമായി നികൃഷ്ടമായ ഗുണങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ നല്ല ഗുണങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, നികൃഷ്ടമായ ഈ ബാഹ്യഭാവത്തോടെ അവൾ വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു. മധുവിനെയും കൈദഭനെയും വധിച്ചതായി തന്ത്രി സാഹിത്യം പറയുന്നു. വിഷ്ണു.ഈ രണ്ട് രാക്ഷസന്മാരുമായി
മല്ലയുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടി വന്നതിനാൽ, അവർ പറയുന്നതനുസരിച്ച് അവൾ വിഷ്ണുവിൻ്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു
.
പിന്നീട് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ആ മഹാവിഷ്ണു എഴുന്നേറ്റ് അയ്യായിരം വർഷം മധുവിനോടും കൈദഭനോടും കൂടി വെറുംകൈകളോടെ യുദ്ധം ചെയ്തു.
(500 വർഷം യുദ്ധം ചെയ്തിട്ടും അവർ തളർന്നില്ല, കാരണം അവർ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം മാത്രമേ മരിക്കൂ എന്ന് വരം വാങ്ങിയിരുന്നു. അവസാനം വിഷ്ണു അവർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. -ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ മുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്. അർത്ഥം)
74. തവാപ്യതി ബാലോന്മഥൌ മഹാ മായാ വിമോഹിതൌ,
ഉക്തവന്തൌ വരോസ്മതോ വൃതമിതി കേശവം.
അതിശക്തരായ മധുവും കൈദഭനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ട് (യുദ്ധത്തിൽ തോൽക്കാതെ) മഹാ മന്ത്രവാദിനിയായ ദേവിയാൽ മയങ്ങി, വിഷ്ണുവിനോട് തങ്ങൾ ഇരുവരും തനിക്ക് ഒരു വരം അർപ്പിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു.
75. ശ്രീ ഭഗവാൻ ഉവാച
ഭവേതമധ്യാ മേ തുഷ്ടൌ മമ വധ്യാവുഭാവപി,
കിമന്യേന വരേണത്ര ഏതവധി വൃതം മയാ
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു:-
നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും സന്തുഷ്ടരാണെങ്കിൽ എന്നാൽ കൊല്ലപ്പെടാൻ നിങ്ങൾ സമ്മതിക്കണം. മറ്റേതെങ്കിലും അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം? എനിക്ക് ആ അനുഗ്രഹം മാത്രം വേണം.
76. ഋഷിർ ഉവാച:-
വഞ്ചിതാഭ്യമിതി തദാ സർവമപോമയം ജഗത്,
വിലോക്യ താഭ്യാം ഗധിതോ ഭഗവാൻ കമലേക്ഷണ.
ഏവം ജാഹി ന യാ ത്രോർവീ സലിലേന പരിപ്ലൂത ।
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
താമരക്കണ്ണുകളുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിനാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ട്, ലോകം മുഴുവൻ വെള്ളത്താൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുകണ്ട്, ഭൂമിയിലെ വെള്ളമില്ലാത്ത ഒരു സ്ഥലത്ത് വച്ച് തങ്ങളെ കൊല്ലാൻ അവർ അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
77. തദേത്യുക്ത്യോ ഭഗവത സങ്ക ചക്ര ഗധാബൃധ,
കൃത്വാ ചക്രേണ വാ ചിന്നേ ജഗനേ ശിരസി തയോ.
"അങ്ങനെയിരിക്കട്ടെ" എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, അവരുടെ തലകൾ തൻ്റെ മടിയിൽ വയ്ക്കുകയും ശംഖും ചക്രവും ഗദയും വഹിക്കുന്ന ഭഗവാൻ അവരെ പുണ്യചക്രത്താൽ വെട്ടിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
(മധു, കൈദഭം എന്നീ മേദസ്സുകളിൽ നിന്നാണ് മഹാവിഷ്ണു ഭൂമിയെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്നും അതുകൊണ്ടാണ് സംസ്കൃതത്തിൽ ഭൂമിയുടെ പര്യായങ്ങളിലൊന്ന് മേധം എന്നും ഒരു കഥയുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണു പാപത്തിന് തപസ്സു ചെയ്തു എന്നൊരു കഥയും ഉണ്ട്. മധുവിനെയും കൈദഭനെയും വധിക്കുകയും വരദ നദിയുടെ തീരത്ത് മഹുകേശ്വര, കൈദഭേശ്വര എന്നീ രണ്ട് ശിവലിംഗങ്ങൾ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു.പ്രളയത്തിൽ കടൽജലം വിഷ്ണുവിൻ്റെ പാദങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ ഉയർത്താൻ കഴിയില്ല എന്നതും ശ്രദ്ധിക്കുക .
)
ദേവ്യാസ്തു ഭൂയ ശൃണു വധാമി അവർ.
അങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ മഹത്തായ പ്രാർത്ഥനയുടെ ഫലമായി ഈ മഹാമന്ത്രവാദിനി എഴുന്നേറ്റു. ഈ ദേവിയുടെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളോട് കൂടുതൽ പറയും.
ഇതി ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവതാരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ മധു കൈദഭ വധോ നാമ
പ്രഥമോധ്യായ.
മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടന്ന മധുവിൻ്റെയും കൈദഭൻ്റെയും വധത്തെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ ആദ്യ അധ്യായമാണിത്.

മാധ്യമ ചരിതം
(മധ്യഭാഗം)
അദ്ധ്യായം 2: മഹിഷാസുരൻ്റെ സൈന്യത്തെ വധിക്കുക.
ഋഷിർ ഉവാച:-
ദേവാസുരമഭൂദ്യുദ്ധം പൂർണമാ ശബ്ദശതം പുര,
മഹിഷേ അസുരനാമാധിപേ ദേവനാം ച പുരന്ദരേ
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
പണ്ടേ ഇന്ദ്രൻ ദേവരാജാവും മഹിഷൻ അസുരരാജാവും ആയിരുന്നപ്പോൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ നൂറുവർഷം യുദ്ധം ചെയ്തു.
(വിപ്ര ചിത്തി എന്ന അസുരൻ്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു മഹിഷ്മതി. അവൾ എരുമയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച സിന്ധുദീപ മുനിയെ ഭയപ്പെടുത്തി. അവൻ അവളെ ശരിക്കും എരുമയാകാൻ ശപിച്ചു. സിന്ധുദീപ മുനിയുടെ ബീജം കുടിക്കുകയും മഹിഷാസുരനെ പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്തു. സ്ഥലം. പഴയ കാലങ്ങളിൽ
മഹിഷാസുരൻ ഭരിച്ചിരുന്ന മഹിഷൂർ എന്നാണ് ഇന്ത്യയിലെ കർണാടക സംസ്ഥാനത്തിലെ ഇന്നത്തെ മൈസൂർ നഗരം
.
ആ യുദ്ധത്തിൽ ദേവസൈന്യം അസുരന്മാരുടെ വീര്യമുള്ള സൈന്യത്താൽ പരാജയപ്പെടുകയും എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ജയിച്ച ശേഷം മഹിഷാസുരൻ ഇന്ദ്രൻ (ദേവന്മാരുടെ രാജാവ്) ആയിത്തീരുകയും ചെയ്തു
3. തഥാ പരാജിത ദേവാ പദ്മയോനിം പ്രജാപതിം,
പുരസ്കൃത്യാ ഗാഥസ്ഥത്ര യാത്രാ ഗരുഡ ദ്വജ.
പരാജിതരായ ദേവന്മാർ പിന്നീട് താമരയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം ശിവനും വിഷ്ണുവും ഉള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
4. യദാ വൃതം തയോസ്തദ്വാൻ മഹിഷാസുര ചേഷ്ടിതം,
ത്രിദശ കടയാമാസു ആർ ദേവാഭി ഭവ വിസ്തരം.
ദേവൻ അവരുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് മഹിഷാസുരൻ്റെ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചും അവരുടെ മഹാപരാജയത്തെക്കുറിച്ചും അവരോട് പറഞ്ഞു.
5. സൂര്യേന്ദ്രാഗ്ന്യ നീലേന്ദുനാം യമസ്യ വരുണസ്യ ച,
അൻവേഷം ച അധികാരാൻ സ്വയ മേവധി തിഷ്ഠതി.
ആ മഹിഷാസുരൻ സൂര്യൻ, ഇന്ദ്രൻ, അഗ്നി, വായുദേവൻ, ചന്ദ്രൻ എന്നിവരുടെ ശക്തികളെ അപഹരിക്കുകയും അവരുടെ ശക്തികൾ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.
6. സ്വർഗ നിരാകൃതാ സർവേ തേന ദേവഗണാ ഭുവി,
വിചാരന്തി യദാ മർത്യ മഹിഷേണ ദുരാത്മനാ.
ദുഷ്ടാത്മാവ് മഹിഷാസുരനാൽ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളും മനുഷ്യരെപ്പോലെ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
7. ഏതദ്വാ കദിതം സർവ അമരരി ചേഷ്ടിതം,
ശരണം ച പ്രപന്ന സ്മോ വധ സ്ഥസ്യ വിചിന്ത്യം.
മഹിഷാസുരൻ്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു, നിങ്ങളുടെ അഭയം തേടി. അവനെ എങ്ങനെ കൊല്ലാനാകുമെന്ന് ദയവായി ചിന്തിക്കുക.
8. ഇത്ഥം നിസംയ ദേവാനാം വാചാംസി മദു സൂധന,
ചകാര കോപം ശംഭൂശ്ച ബ്രുകുടി കുടി ലലനൌ.
അങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പുരികം വളഞ്ഞ മുഖമുള്ള മഹാവിഷ്ണുവും ശിവനും വളരെ കോപിച്ചു.
9. തഥോ കോപ പാവം നസ്യ ചക്രിണോ വദനസ്തദാ,
നിശ്ചക്രമ മഹാതേജോ ബ്രാഹ്മണ ശങ്കരസ്യ ച.
അപ്പോൾ മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെയും പരമശിവൻ്റെയും ബ്രഹ്മാവിൻ്റെയും മുഖങ്ങളിൽനിന്നും കോപവും വിശാലവുമായ മുഖത്തുനിന്നും ഒരു കാമശക്തി ഉദിച്ചു.
10. അൻവേഷം ചൈവ ദേവാനാം ശക്രധീനം ശരീരത,
നിർഗതം സമൂഹതേജ തചൈക്യം സമാഗച്ഛത.
ഇന്ദ്രൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വളരെ വലിയ കാമശക്തി ഉദിക്കുകയും ഈ ശക്തിയുമായി ഐക്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
11. അഥീവതേജസ കുതം ജ്വാലന്തമിവ പർവ്വതം,
ധാദൃസുസ്ഥേ സുരസ്തത്ര ജ്വാല വ്യാപ്ത ദിഗന്തരം.
മഹാജ്വാലയാൽ എല്ലാ ദിശകളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന അതിശക്തമായ ആ അഗ്നിഗോളത്തെ ആ ദേവന്മാർ കണ്ടു, തിളങ്ങുന്ന പർവതത്തിന് സമാനമായി.
12. അതുലം തത്ര തതേജ സർവ ദേവ ശരീരരാജം,
ഏകസ്ഥം തദാ ഭൂനാരി വ്യാപ്ത ലോകത്രയം ത്വിഷ.
ആ ദേവസംഗമത്തിൽ, വിഷ്ണു ഉൾപ്പെടെയുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച ആ അനുപമമായ ജ്വാല ഒന്നായിത്തീർന്നു, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും തിളങ്ങുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
13. യദഭൂശ്ചംഭവം തേജസ്തേന ജായത തംഖം,
യാംയേന ചാഭവാൻ കേശ ബഹവോ വിഷ്ണു തേജസ.
ശിവൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് ദേവിയുടെ മുഖവും യമനിൽ നിന്ന് അവളുടെ മുടിയും ആ വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് അവളുടെ കൈകളും രൂപപ്പെട്ടു.
(ശിവൻ വെളുത്തതിനാൽ അവളുടെ മുഖം വെളുത്തതായിരുന്നു, യമൻ കറുത്തതിനാൽ അവളുടെ മുടി കറുപ്പും, വിഷ്ണു നീലയായതിനാൽ അവളുടെ പതിനെട്ട് കൈകളും നീലയും ആയിരുന്നു. )
14. സൗമ്യേനസ് താന്യോർ യുഗ്മം, മധ്യമൈന്ദ്രേണ ച ഭവത്,
വാരുണേന ച ജൻഗോരു നിതംബ സ്തേജസാ ബുവ.
ചന്ദ്രൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ രണ്ട് സ്തംഭങ്ങൾ, ഇന്ദ്രൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ മധ്യഭാഗം, വരുണൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ കാളക്കുട്ടികളും തുടകളും, ഭൂമിയുടെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ പിൻഭാഗവും ഉണ്ടായി.
(അവളുടെ സ്തംഭം ചന്ദ്രനിൽ നിന്നായതിനാൽ വെളുത്തതും മധ്യഭാഗം ഇന്ദ്രനിൽ നിന്നായതിനാൽ ചുവപ്പും ആയിരുന്നു)
15. ബ്രാഹ്മണ തേജസാ പധൗ തഡംഗുല്യോ അർക്ക തേജസ,
വസൂനാം ച കരങ്ഗുല്യൈ കൗഭേരണ ച നാസികാ.
അവളുടെ പാദങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ ശക്തിയാൽ നിർമ്മിച്ചതാണ്, അവളുടെ കാൽവിരലുകൾ സൂര്യൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്നും, അവളുടെ വിരലുകളിൽ നിന്ന് അവളുടെ വിരലുകളും കുഭേരൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ മൂക്കും നിർമ്മിച്ചു.
(അവളുടെ പാദങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ ശക്തിയാൽ നിർമ്മിച്ചതിനാൽ ചുവപ്പായിരുന്നു)
16. തസ്യാസ്തു ദന്ത സംഭൂത പ്രജാപത്യേന തേജസാ,
നയനാത്രിതായാം ജകജ്ഞേ തഥാ പാവക തേജസാ.
അവളുടെ പല്ലുകൾ ദക്ഷനെപ്പോലുള്ള പ്രജാപതികളുടെ ശക്തികൊണ്ടും അവളുടെ മൂന്ന് കണ്ണുകൾ അഗ്നിദേവൻ്റെ ശക്തികൊണ്ടും നിർമ്മിച്ചതാണ്.
17. ബ്രൂവൌ ച സന്ധ്യയോസ്തേജ ശ്രവണ വാനിലസ്യ ച,
അന്യേഷാം ചൈവ ദേവാനാം സംഭവസ്തേജസം ശിവ.
പ്രഭാതത്തിൻ്റെയും പ്രദോഷത്തിൻ്റെയും ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ പുരികങ്ങളും കാറ്റിൻ്റെ ദൈവത്തിൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ ചെവികളും പിന്നീട് മറ്റെല്ലാ ദേവന്മാരിൽ നിന്നുമുള്ള ശക്തിയും ഒന്നായിത്തീരുകയും അവൾ രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
18. തഥാ സമസ്ത ദേവാനാം തേജോ രാശി സമുദ് ഭാവം,
താം വിലോക്യ മൂഢം പ്രപുരമാര മഹിഷാർദ്ധിത.
മഹിഷാസുരനാൽ അസ്വസ്ഥരായ എല്ലാ ദേവന്മാരും എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ശക്തികളിൽ നിന്ന് രൂപംകൊണ്ട ദേവിയെ (ദേവിയെ) കണ്ടു സന്തോഷിച്ചു.
19. ശൂലം സൂലധ്വിനിഷ്ക്രുഷ്യ ധാധൌ തസ്യൈ പിനക ദൃക്,
ചക്രം ച ധാതവാൻ കൃഷ്ണ സമുദ്പത്യ സ്വചക്രം.
പരമശിവൻ ത്രിശൂലത്തിൻ്റെ ശക്തി എടുത്ത് അവൾക്ക് നൽകി, അതുപോലെ വിഷ്ണു തൻ്റെ ചക്രത്തിൻ്റെയും ഗദയുടെയും ശക്തി എടുത്ത് അവൾക്ക് നൽകി.
("ചക്രം ച" എന്നർത്ഥം "വിശുദ്ധ ചക്രം" എന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു, കാരണം അവൾ തൻ്റെ പതിനെട്ട് കൈകളിൽ ഒന്നിൽ ഗദ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു).
20. ശംഖം ച വരുണ, ശക്തിം ദധൗ തസ്യൈ ഹുഥാസന,
മാറുതോ ദാതാവംശ്ചാപം ബാണപൂർണേ തധേഷുധി.
വരുണൻ (മഴയുടെ ദൈവം) അവൾക്ക് ശംഖ്, അഗ്നിദേവൻ കുന്തം, കാറ്റിൻ്റെ ദൈവം അനേകം അസ്ത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആവനാഴിയും നൽകി.
21. വജ്രമിന്ദ്ര സമുദ്പത്യ കുലീസാദാമരദീപ,
ദധൌ തസ്യൈ സഹസ്രാക്ഷോ ഗണ്ഡം ഐരാവദത് ജഗത്.
ദേവരാജാവായ ആയിരം കണ്ണുകളുള്ള ഇന്ദ്രൻ വജ്രായുധത്തിൽ (വജ്രായുധം) വജ്രവും തൻ്റെ ആന ഐരാവതത്തിൽ നിന്ന് മണിയും എടുത്ത് (ആകർഷിച്ചു) അവൾക്ക് നൽകി.
22. കാലദണ്ഡധ്യമോ ദണ്ഡം പാസം ചംഭു പതിർ ദധൗ,
പ്രജാപതിശ്ചാക്ഷ മാലം ദധൗ ബ്രഹ്മ കമണ്ഡലും.
മരണത്തിൻ്റെ ദേവനായ യമ അവൾക്ക് തൻ്റെ വടികൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച വടിയും വരുണൻ തൻ്റെ കയറുകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച കയറും സൃഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവ് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ കൊന്ത ചങ്ങലയും വെള്ളമെടുക്കാൻ പാത്രവും നൽകി.
23. സമസ്ത റോമ കൂപേഷു നിജ രശ്മിൻ ദിവാകര,
കാലശ്ച ദാതവൻ ഗദ്ഗം തസ്യാശ്ചർമ്മ ച നിർമലം.
തൻ്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ രോമ സുഷിരങ്ങളിൽ നിന്നും എടുത്ത എല്ലാ കിരണങ്ങളും സൂര്യദേവൻ അവൾക്ക് നൽകി, കാലത്തിൻ്റെ ദൈവം (മരണത്തിൻ്റെ ദൈവം) അവൾക്ക് തൻ്റെ വാളും തിളങ്ങുന്ന പരിചയും നൽകി.
24. ക്ഷീരോദശ്ചാമലം ഹാരമജരേ ച തദംബരേ.
പാൽ കടൽ അവൾക്ക് വളരെ വ്യക്തമായ മുത്തുകളുടെ മാല നൽകി, എന്നും പുതുമയുള്ളതും ഒരിക്കലും നശിപ്പിക്കാത്തതുമായ തുണിത്തരങ്ങൾ.
25. ചൂഡാമണിം തഥാ ദിവ്യാം കുണ്ഡലേ കടകനി ച,
അർദ ചന്ദ്രം വിമലൌ തദ്വത് ഗ്രൈവേയകമുത്തമം.
26. നൂപുരൌ വിമലൌ തദ്വത് ഗ്രൈവേയകമുത്തമം,
അംഗുല്യക രത്നാനി സമസ്തസ്വാംഗുലീഷു ച.
27. വിശ്വകർമാ ധാദൌ തസ്യൈ പരശുമ് ച അതി നിർമലം,
അസ്താന്യനേക രൂപാണി തഥാ ബേധ്യം ച ദംശനം.
ദേവാസിലെ ആർക്കിടെക്റ്റ് ആൻ്റ് ക്രാഫ്റ്റ് സ്പെഷ്യലിസ്റ്റായ വിശ്വകർമ്മ അവൾക്ക് തലയിൽ ധരിക്കാൻ ഒരു ആഭരണം, സ്റ്റഡുകൾ, വളകൾ, അവളുടെ എല്ലാ കൈകൾക്കും വിശുദ്ധ ചന്ദ്രക്കല, തോളിൽ ആംലെറ്റുകൾ എന്നിവയും വളരെ വിശുദ്ധമായ കാൽവിരലുകൾ, വളരെ വിശുദ്ധമായ കോടാലി, നിരവധി തരം അമ്പുകൾ എന്നിവയും നൽകി. മുറിക്കാൻ കഴിയാത്ത കവചം.
28. അധധാ ജലധി തസ്യൈ പങ്കജംചാദി ശോഭനം,
ഹിമവാൻ വാഹനം സിംഹം, രത്നാനി വിവിധാനി ച.
കടൽദേവൻ അവളുടെ തലയിലും കഴുത്തിലും ധരിക്കാൻ ഒരിക്കലും മങ്ങാത്ത പൂക്കളാൽ നിർമ്മിച്ച മാലകളും വളരെ മനോഹരമായ ഒരു താമരപ്പൂവും നൽകി, ഹിമാലയ പർവ്വതം അവൾക്ക് സവാരി ചെയ്യാൻ ഒരു സിംഹത്തെയും നിരവധി തരം രത്നങ്ങളെയും നൽകി.
29. ദധാ വസൂന്യം സുരായ പാണപത്രം ധനാധിപ,
ശേഷശ്ച സർവ നാഗേശോ മഹാ മണി വിഭൂഷിതം.
30. നാഗാ ഹരം ദധൌ തസ്യൈ ദാതേ യ പൃഥ്വിമിമാം
കുഭേര, സമ്പത്തിൻ്റെ ദേവൻ അവൾക്ക് ഒരു പാനപാത്രം നിറയെ വീഞ്ഞ് നൽകി, ഭൂമിയെ വഹിക്കുന്നവനും പാമ്പുകളുടെ രാജാവുമായ അനന്തൻ അവൾക്ക് വിലയേറിയ ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു നാഗമാല നൽകി.
(ഒരു വ്യാഖ്യാതാവ് പറയുന്നത് അമൃത് നിറഞ്ഞ പാനപാത്രം എന്നാണ്, ഭൂരിപക്ഷം പേരും അതിനെ വീഞ്ഞ് നിറഞ്ഞ പാനപാത്രമായിട്ടാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്. ദേവിക്ക് 18 കൈകളുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും പിന്നിലെ അടിസ്ഥാന ശക്തിയാണെന്നും മേൽപ്പറഞ്ഞ വാക്യങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു
.
ഗോരേണ കൃത്സ്നാമ പൂരിതം നഭ ।
ഇങ്ങനെ മറ്റു പല ആഭരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റു ദേവന്മാരാൽ സമ്മാനിക്കപ്പെട്ടു, അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ശക്തമായ ചിരിയോടെ നിലവിളിച്ചു, ആകാശം മുഴുവൻ അവളുടെ ശബ്ദം നിറഞ്ഞു.
32. അമയഥാതി മഹത പ്രതി സഭ്ധോ മഹാനഭൂത്,
ചുക്ഷുഭു സകല ലോക സമുദ്രാശ്ച ചകംഭിരേ.
ആ മഹത്തായ ശബ്ദം വലിയ പ്രതിധ്വനി ഉണ്ടാക്കി, അത് കാരണം ഭൂമിയും സമുദ്രവും മുഴുവൻ കുലുങ്ങി.
33. ചചല വസുധാ ചേലു, സകലശ്ച മഹീധര,
ജയേതി ദേവാശ്ച മൂഢ തമൂചു സിംഹ വാഹിനേ.
ഭൂമി കുലുങ്ങി, പർവതങ്ങളെല്ലാം കുലുങ്ങി, സിംഹത്തിന്മേൽ കയറിയ ആ ദേവിക്ക് എല്ലാ ദേവന്മാരും വിജയം ആശംസിച്ചു.
34. തുഷ്ടുവൂർ മുനയശ്ചൈനാം ഭക്തി നമ്രാത്മ മൂർത്തയ,
ദൃഷ്ട്വാ സമസ്തം സംക്ഷുബ്ധം ത്രൈലോക്യ അമരരായ.
35. സനാധാഖില സൈന്യസ്ഥേ സമുതസ്തധുരുദ്ധായുധാ.
ഭക്തിയിൽ ജനിച്ച വിനയത്തോടെ സ്തുതിച്ച മുനിമാരും ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളും (മഹിഷയും മറ്റും) ലോകം മുഴുവൻ പ്രക്ഷുബ്ധമായിരിക്കുന്നത് കണ്ട് സദാ സജ്ജരായ സൈന്യങ്ങളോടും ആയുധങ്ങളോടും കൂടി എഴുന്നേറ്റു.
36. ആ കിമേതാധിതി ക്രോധാദാഭ്യാ മഹിഷാസുര,
അഭ്യദവത താം ശബ്ദം അശേഷൈർ അസുരൈർവൃത.
മഹിഷാസുരൻ കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു: "ഇതെന്താണ്?" എല്ലാ അസുരന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് ശബ്ദത്തിൻ്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനത്തേക്ക് ഓടി.
(ശബ്ദത്തിൻ്റെ ഉറവിടം അന്വേഷിക്കാൻ ഒരു ദൂതനെ ആദ്യം അയയ്‌ക്കാതെ സ്വയം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയ അസുരൻ്റെ അധമഗുണം ഇത് കാണിക്കുന്നു.)
37. സ ദദർശ തഥോ ദേവീം വ്യാപ്ത ലോകത്രയം ത്വിഷ,
പദക്രത്യ നാഥ ഭുവം കിരീടോലികിതാംബരം.
38. ക്ഷോഭിതശേഷ പാതാളം ധനുർജ്ഞാനി സ്വനേന താം,
ധിശോ ഭുജ സഹസ്രേണ സമന്തദ് വ്യാപ്യ സംസ്ഥിദം.
പിന്നീട് അവൾ തൻ്റെ കാമശക്തിയാൽ ത്രിലോകങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നതും, പാദങ്ങളാൽ ഭൂമിയെ താഴേക്ക് തള്ളിയിടുന്നതും, കിരീടംകൊണ്ട് ആകാശത്തെ സ്പർശിക്കുന്നതും, വില്ലിൻ്റെ ഞരമ്പുകൊണ്ട് പാതാളമുൾപ്പെടെയുള്ള ലോകത്തെ കുലുക്കുന്നതും, തൻ്റെ ആയിരം കരങ്ങളാൽ എല്ലാ വശങ്ങളും പിടിച്ചടക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു. .
39. തഥാ പ്രവ വൃതേ യുദ്ധം തയാ ദേവ്യാ സുരദ്വിഷാം,
ശാസ്ത്രൈർ ബഹുധാ മുക്തിയാരാ ദേപിത ദിഗന്ധരം.
അപ്പോൾ ആ അസുരന്മാർ ദേവിയുമായി (ദേവി) ഒരു മഹായുദ്ധം നടത്തി, അതിൽ വ്യത്യസ്തമായി അയച്ച ആയുധങ്ങളും അമ്പുകളും വിവിധ ദിശകളിലേക്ക് പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
40. മഹിഷാസുര സേനാനി ചിക്ഷുരാഖ്യോ മഹാസുര,
യുയുധേ ചാമർശ്ചന്യൈർ ശ്ചതുരംഗ ബാലൻവിധാ,
രാധാന, മയൂതൈർ ഷഡ്ഭിർ ഉദഗ്രാഘ്യോ മഹാസുര.
മഹിഷാസുരൻ്റെ സൈന്യാധിപനായിരുന്ന ചിക്ഷുരൻ മഹാനായ അസുരനോടും, കാലാൾപ്പട, കുതിരപ്പട, രഥവാഹകർ, ആനപ്പുറത്ത് എന്നീ നാലുതരം സൈന്യങ്ങളോടുമൊപ്പം പോരാടിയ ചാമരോടും അറുപതുപേരുള്ള മഹാനായ അസുരനായ ഉദഗ്രയോടും അവൾ യുദ്ധം ചെയ്തു. ആയിരം രഥങ്ങൾ.
41. അയുധ്യതയുതാനം ച സഹസ്രേണ മഹാ ഹനു,
പഞ്ച ഷഡ്ഭിശ്ച നിയുതൈർ അസിലോമ മഹാസുര.
മഹാ ഹനു നൂറു ദശലക്ഷം രഥങ്ങളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ അസിലോമ എന്ന മഹാനായ അസുരൻ അഞ്ഞൂറു ദശലക്ഷം രഥങ്ങളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
42. അയുതാനാം സതൈർ ഷഡ്ഭിർ ഭഷ്കലോ യുയുധേ രണേ,
ഗജ വാജി സഹസ്രൌ ഘൈർ അനേകൈർ പരിവാരിതാ.
43. വ്യതോ രാധാനം കോടിയാ ച യുദ്ധേ തസ്മിനയുധ്യത.
ഭഷ്‌കല എന്ന അസുരൻ അറുപതുലക്ഷം രഥങ്ങളോടും പരിവാരമെന്ന അസുരൻ ആനകളാലും കുതിരകളാലും നൂറുകോടി രഥങ്ങളാലും ചുറ്റപ്പെട്ട എണ്ണമറ്റതും എണ്ണമറ്റതുമായ സംഘങ്ങളാൽ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
44. ബിദലാഖ്യോ അയുതാനാം ച പഞ്ച സദ്ഭി രദയുതൈ,
യുയുധേ സംയുഘേ തത്ര രാധാനം പരിവാരിത.
പിന്നീട് ബിദാല (പൂച്ചക്കണ്ണുള്ള അസുരൻ) അഞ്ഞൂറു ദശലക്ഷം രഥങ്ങളുമായി ആ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തു.
45. അന്യേ സിഗാ തഥ്ര യുഥസോ രഥ നാഗഹയൈർ വൃത,
യുയുധു സംയുഘേ ദേവ്യാ സഹ തത്ര മഹാസുര.
മുകളിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത മറ്റെല്ലാ അസുരന്മാരും പതിനായിരം രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളാലും ചുറ്റപ്പെട്ട ദേവിയോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
46. ​​കോടി കോടി സഹസ്രൈസ്തു രഥാനാം ദന്ധിനാം തഥാ,
ഹയാനാം ച വ്യതോ യുദ്ധേ തത്ര ഭൂൻ മഹിഷാസുര.
അതുപോലെ മഹിഷാസുരനും ആ യുദ്ധത്തിൽ ആയിരം കോടി മടങ്ങ് ആയിരം കോടി രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും കൊണ്ട് പൊരുതാൻ തയ്യാറായി.
47. തോമരൈർ ബിന്ധി പാലൈശ്ച ശക്തിഭിർ മുസലിസ്താദ,
യുയുധു സംയുഗേ, ദേവ്യാ ഗഡഗൈ പരശു പട്ടിസൈ.
ആ രാക്ഷസന്മാർ കുന്തങ്ങൾ, (വ്യക്തമല്ല), ആനയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കുന്തങ്ങൾ, കുന്തങ്ങൾ, കീടങ്ങൾ, മഴു, വിശാലമായ വാളുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്തു.
48. കേചിച ചിക്ഷുപു ശക്തി കേചിത് പാസ സ്ഥദാ പരേ,
ദേവീം ഗദ്ഗ പ്രഹരൈസ്തു തേ താം ഹന്തും പ്രചക്രമു.
അവരിൽ ചിലർ അവൾക്കു നേരെ കുന്തവും കയറും എറിഞ്ഞു. മറ്റ് മഹാ അസുരന്മാർ ആ ദേവിയെ വാളുകൊണ്ട് വെട്ടി കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു.
49. സപി ദേവി തഥാസ്ഥാനി ശാസ്ത്രയസ്തർണി ചണ്ഡികാ,
ലീലയൈവ പ്രാചിച്ചേദാ നിജ ശാസ്ത്ര്യസ്ഥാനി വർഷാണി.
അതിനുശേഷം ചണ്ഡികാദേവി തൻ്റെ ആയുധങ്ങളും അമ്പുകളും അയച്ച് കളിക്കുന്നതുപോലെ അവർ അയച്ച ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും മുറിച്ചുമാറ്റി.
50. അനയസ്ഥാനന ദേവി സ്ഥുമാന സുരർഷിഭി,
മുമോച സുര ദേഹേഷു ശാസ്ത്രാണി അസ്ത്രാണി ചേശ്വരി.
ദേവന്മാരാലും മുനിമാരാലും സ്തുതിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ദേവി ആ അസുരന്മാരുടെ ശരീരത്തിന് നേരെ ആയുധങ്ങളും അമ്പുകളും അയച്ചു.
51. സോ അപി ക്രുധോ, ദ്രുഹാസതോ ദേവ്യാ വാഹന കേസരി,
ചചാര സുര സൈന്യേഷു വനേഷ്വിവ ഹുതാസന.
ദേവിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ കുതിര സിംഹവും കോപിച്ചു, ഒഴുകുന്ന മേനുകളോടെ അഗ്നിയെപ്പോലെ അസുരന്മാരുടെ സൈന്യത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
52. നിസ്വാസാൻ മുമുചേ യാംശ്ച യുധ്യമാന രണേ അംബികാ,
തേ ഏവ സാധ്യ സംഭൂത ഗാനാ സഥാ സഹസ്രസാ.
അസുരന്മാരുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ അംബിക ദേവിയുടെ ഓരോ ആഴത്തിലുള്ള ശ്വാസവും ഉടനടി ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ചണ്ഡികകളായി മാറി.
53. യുയുധുസ്ഥേ പർശുഭിർ ഭിന്ധി പാലസി പട്ടിസൈ,
നസയന്തോ അസുരഗണാൻ ദേവി ശക്തിയുപ ബ്രഹ്മിതാ.
ദേവിയുടെ മഹാവീര്യത്താൽ ആവേശഭരിതരായ ആ ഭടന്മാർ (ചണ്ഡികന്മാർ) മഴു, വാൾ, ബിന്ധിപാല, പട്ടീശ തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങളുമായി അസുരന്മാരോട് യുദ്ധം ചെയ്തു
.
തസ്മിൻ യുദ്ധ മഹോത്സവേ.
ആ പടയാളികൾ ആ യുദ്ധോത്സവം ആഘോഷിച്ചത് കൂറ്റൻ ഡ്രമ്മുകൾ കൊണ്ടോ ശംഖ് ഊതികൊണ്ടോ മൃദംഗം (ഒരു തരം ഡ്രം) വായിച്ചോ
55. തതോ ദേവി ത്രിശൂലേന ഗധായ ശക്തി വൃഷ്ടിഭി
ഗദ്ഗാധിബിശ്ച സഥാസോ നിജഗണ മഹാസുരൻ.
പിന്നീട് ആ ദേവി ത്രിശൂലത്താലും ഗദവാളാലും കുന്തങ്ങളാലും എണ്ണമറ്റ അസുരന്മാരെ വധിച്ചു.
56. പഥയാമാസ ചൈവന്യൻ ഗണ്ഡസ്വന വിമോഹിതൻ,
അസുരൻ ഭുവി പാസേന ഭദ്രാ ചാന്യ്നാകർഷയാത്.
ചിലരെ വലിയ ക്ലോങ്ങിംഗ് ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ച് മയക്കത്തിലാക്കി, മറ്റ് ചില അസുരന്മാരെ കയറിൽ കെട്ടി ദേവി തറയിൽ വലിച്ചിഴച്ചു.
57. വിപോധിത നിപതേന ഗധ്യാ ഭുവി സേരതേ,
വേമശ്ച കേചിദ് രുധിരം ഭൂമൌ മുസലേന ബ്രൂസം ഹത.
58. കേചിത് നിപതിത ഭൂമൌ ഭിന സൂലേന വക്ഷസി.
ചില മഹാ അസുരന്മാർ വാളിൻ്റെ കഠിനമായ പ്രഹരത്താൽ രണ്ടായി മുറിഞ്ഞു. മറ്റു ചിലർ മാരകായുധം കൊണ്ട് അടിയേറ്റ് തറയിൽ വീണു. കീടത്തിൻ്റെ അടിയേറ്റ് മറ്റു ചിലർ രക്തം ഛർദ്ദിച്ചു. കുന്തങ്ങൾ നെഞ്ചിൽ തറച്ചതിനാൽ മറ്റുള്ളവർ തറയിൽ വീണു.
59. നിരാകൃത സരോ ഗന കൃത കേചിദ് രണ ജിരേ,
സേനാനു കരിനാ പ്രാണാൻ മുമുചു ത്രിദാസർധന.
അസ്ത്രങ്ങളുടെ ആൾക്കൂട്ടങ്ങളാൽ ദ്രോഹിക്കപ്പെട്ട് വളരെ ധീരരായ ചില അസുരന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ജീവൻ വെടിഞ്ഞു.
60. സിരാംസി പേതുർ അന്യേഷാമന്യേ മധ്യേ വിധരിത വിചിന്ന
ജംഗാസ്ത്വപരേ പേതുരുർവ്യം മഹാസുര
ചിലരുടെ കൈകൾ മുറിഞ്ഞു, അതുപോലെ ചിലരുടെ കഴുത്ത് മുറിഞ്ഞു, ചിലരുടെ തലകൾ നിലത്തു വീണാൽ, ചിലതിൻ്റെ നടുവിൽ മുറിഞ്ഞു. ചിലരുടെ കാര്യത്തിൽ കാലുകൾ ഒടിഞ്ഞു ഭൂമിയിൽ വീണു.
61. ഏക ഭവാക്ഷി ചരണ കേചിദിവ്യ ദ്വിധാകൃതാ,
ചിന്നേപി ചാന്യേ ശിരസി പഠിതാ പുനരുതിധാ ।
62. കബന്ധാ യുയുധുർ ദേവ്യാ ഗ്രഹീദാ പരമയൂധ.
അവയിൽ ചിലത് രണ്ട് കഷ്ണങ്ങളാക്കി, ഓരോ കഷണത്തിനും ഒരു കണ്ണും ഒരു ചെവിയും ഒരു കാലും ഉണ്ടായിരുന്നു. വേറെ ചിലർ വീണ്ടും വീണ്ടും ശിരഛേദം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടും എഴുന്നേറ്റു തലയില്ലാത്ത ശരീരമായി ദേവിയോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
(ഒരിക്കൽ ആയിരം വീരന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ശിരഛേദം ചെയ്യപ്പെട്ടാൽ തലയില്ലാത്ത ഒരു തുമ്പിക്കൈ യുദ്ധത്തിന് എഴുന്നേൽക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടു. ഈ യുദ്ധത്തിൽ പത്ത് ദശലക്ഷം തവണ പത്ത് ദശലക്ഷം തുമ്പിക്കൈകൾ എഴുന്നേറ്റു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു) 63.
കബന്ധ ചിന്ന ശിരസ ഗദ്ഗ ശക്തിയുഷ്ടി പണയ,
തിഷ്ട തിഷ്ടേഹി ഭാഷന്തോ ദേവിമന്യേ മഹാസുര .
മറ്റ് ചില അസുരന്മാർ ഓർക്കസ്ട്രയുടെ സമതുലിതമായ രാഗത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്തു. ചില തുമ്പിക്കൈകൾ ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള മൂർച്ചയുള്ള വാളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ മറ്റു ചില അസുരന്മാർ അവളോട് “നിർത്തൂ, നിർത്തൂ” എന്ന് ആക്രോശിച്ചു.
64. പതിതൈരദ നാഗ അശ്വൈ അസുരൈശ്ച വസുന്ദര,
ആഗമ്യ സഭാവത് തത്ര യാത്രാദ്ബുത മഹാ രണ.
വീണുപോയ രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും മറ്റ് വീണുപോയ അസുരന്മാരും കാരണം യുദ്ധം നടന്ന ആ യുദ്ധക്കളം കടന്നുപോകാൻ അസാധ്യമായി.
65. സോണിതൗഘ മഹാ നാധ്യാ സദ്യ സ്ത്ര വിശുഷ്രുവു,
മധ്യേ ചാസുര സൈന്യസ്യ വാരണാസുര വാജിനാം.
അവിടെ അസുര സൈന്യത്തിൻ്റെ നടുവിൽ, ആനകളും കുതിരകളും അസുരന്മാരും ഒഴുകുന്ന വലിയ രക്ത നദികൾ കാണപ്പെട്ടു.
66. ക്ഷണേന തൻ മഹാ സൈന്യമസുരാനാം തധാംഭികാ,
നിൻ്റെ്യേ ക്ഷയം യധാ വഹ്നിസ് തർണാ ധരു മഹാ ചായം.
ഒരു വലിയ അഗ്നി വൈക്കോൽ കൂമ്പാരങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ആ ദേവി വലിയ അസുര സൈന്യത്തെ നശിപ്പിച്ചു.
67. സ ച സിംഹോ മഹാ നാദ മുസ്രുജൻ ദൂത കേസര.
സരരേഭ്യോ അമരരീനാമസുനിവ വിചിൻവതീ । 68. ദേവ്യാ ഗണൈശ്ച തൈസ്തത്ര
കൃതം യുദ്ധം തദാസുരൈ , യദിശാം തുസ്തുവുർ ദേവ പുഷ്പവൃഷ്ടി മുച്ചോ ധിവി. ദേവന്മാർ അവളെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് പുഷ്പമഴ പെയ്യിക്കുമ്പോൾ, അസുരന്മാരും ദേവിയുടെ സൈന്യവും തമ്മിൽ യുദ്ധം നടന്നു. . ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ, ദേവീ മാഹാത്മയേ, മഹിഷാസുര സൈന്യവധോ നാമ, ദ്വിതിയോ അധ്യായ, ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണിക കാലഘട്ടത്തിൽ മഹിഷാസുരൻ്റെ സൈന്യത്തെ വധിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ദേവീ മാഹാത്മ്യത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ അധ്യായമാണ്.

അധ്യായം 3: മഹിഷാസുരനെ കൊല്ലൽ
1. ഋഷിർ ഉവാച:-
നിഹന്യമാനം ആ സൈന്യമാവലോക്യ മഹാസുര,
സേനാനി ചിക്ഷുര കോപാധ്യൗ യോധുമാംബികാം.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
മഹിഷാസുരൻ്റെ മുഴുവൻ സൈന്യവും നശിച്ചതായി കണ്ടപ്പോൾ, ചിക്ഷുരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അവരുടെ സൈന്യാധിപൻ ദേവിയോട് യുദ്ധം തുടങ്ങി.
2. സാ ദേവീം സര വർഷേണ വാ വർഷ സമരേ അസുര,
യധാ മേരു ഗിരേ ശൃംഗം തോയ വർഷേണ തോയധ.
ആ യുദ്ധത്തിൽ, ആ ചിക്ഷുരൻ മേരു പർവതത്തിൻ്റെ കൊടുമുടികളെ മൂടുന്ന പേമാരി പോലെ അവളുടെ നേരെ അസ്ത്രങ്ങൾ വർഷിച്ചു
3. തസ്യ ചിത്വാ തത്തോ ദേവി ലീലയേവ സാരോത് കരാൻ,
ജഗന തുരഗൻ ബനൈര്യന്തരം ചൈവ വാജിനാം.
പിന്നീട് കളിക്കുന്നതുപോലെ ദേവി അവൻ്റെ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടത്തെ വെട്ടി അവൻ്റെ കുതിരകളെയും കുതിരക്കാരനെയും കൊന്നു.
4. ചിചേധ ച ധനു സാധ്യോ ദ്വജം ചാധി സമുച്ഛൃദം,
വിവ്യാധ ചൈവ ഗാത്രേഷു ചിന്ന ധന്വാ നമൌസുഗൈ.
അപ്പോൾ ദേവി അവൻ്റെ വില്ലും അവൻ്റെ രഥത്തിൻ്റെ കൊടിമരവും മുറിച്ചുമാറ്റി അവൻ്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും അമ്പുകളാൽ അടിച്ചു.
5. സ ചൈനധൻവാ, വിരാധോ, ഹതസ്വോ ഹത സാരധി,
അഭ്യദവധ താം ദേവീം ഗദ്ഗാ ചർമ്മധരോ അസുര.
വില്ലു മുറിഞ്ഞവനും രഥം ഒടിഞ്ഞവനും കുതിരയെ കൊന്നവനും രഥവാഹകൻ കൊല്ലപ്പെട്ടവനും ആയ അസുരൻ വാളും പരിചയുമായി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
6. സിംഹമഹാത്യ ഗദ്‌ഗേന, തീഷ്ണ ധാരേണ മൂർദ്ധനി,
ജാജ്വാലയമാനം തേജോഭി രവി ഭീംഭ മിവാംഭരൻ.
സേനാപതിയായിരുന്ന ചിക്ഷുരൻ എന്ന അസുരൻ സിംഹത്തിൻ്റെ തലയിൽ വാളുകൊണ്ട് മുറിവേൽപ്പിക്കുകയും ദേവിയുടെ ഇടതുകൈയിൽ ഇടിക്കുകയും ചെയ്തു.
7. തസ്യ ഗദ്ഗോ ഭുജം പ്രാപ്യ പാപല നൃപ നന്ദന,
തഥോ ജഗ്രഹ സൂലം സ കോപധ് അരുണ ലോചന.
ഹേ രാജാവേ, ദേവിയുടെ ഭുജത്തിൽ എത്തിയ ആ വാൾ ഖണ്ഡംഖണ്ഡമായി തകർന്നു, കടുത്ത കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ അവൻ കുന്തം എടുത്തു.
8. ചിക്‌സേപാ ച തഥാസ്ഥതു ഭദ്രകല്യാം മഹാസുര,
ജാജ്വാലയമാനം തേജോഭി രവി ബിംഭ മിവാംബരത്.
പിന്നീട് ആ മഹാനായ അസുരൻ ആകാശത്തിലെത്തി, ആകാശത്തിലെ തിളങ്ങുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ ആ തിളങ്ങുന്ന കുന്തം നല്ലവരായ ദേവിയുടെ നേരെ എറിഞ്ഞു.
9. ദൃഷ്ട്വാ തദപഥശ്ചൂലം ദേവീ സൂലമമുഞ്ചാധ,
തേന തച്ഛ തഥാ നീതം ശൂലം സാ ച മഹാസുര.
അസുരൻ എറിഞ്ഞ കുന്തം തൻ്റെ നേരെ വരുന്നത് കണ്ട് അവൾ കുന്തം അയച്ച് ആ കുന്തത്തെയും ആ മഹാനായ അസുരനെയും നൂറായി പിളർന്നു.
10. ഹതേ തസ്മിൻ മഹാ വീര്യേ, മഹിഷസ്യ ചമൂപതൌ,
ആജഗമ ഗജാരുദാൻ ചാമര ത്രിദശാർദ്ദന
, മഹിഷാസുരൻ്റെ ആ അതിശക്തനായ സൈന്യാധിപൻ അവളാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു. ചാമര എന്ന അസുരൻ ആനപ്പുറത്ത് കയറി വന്നു.
11. സോപി ശക്തിം മുമോചദ ദേവ്യാസ്തമാംബികാ ദൃതം,
ഹംഗാരരിബി ഹതം ഭൂമൗ പാതയാമാസ നിഷ്പ്രഭം.
പിന്നീട് അവനും ദേവിക്ക് നേരെ കുന്തം എറിഞ്ഞു. ദേവി അതിനെ അതിവേഗം നശിപ്പിച്ചശേഷം അതിൻ്റെ തിളക്കം അഴിച്ചുമാറ്റി ഭൂമിയിൽ പതിച്ചു.
12. ഭഗ്നം ശക്തിം നിപതിതം ദൃഷ്ട്വാ ക്രോധ സമൻവിത,
ചിക്ഷേപ ചാമര സൂലം അംബനൈ സ്ഥദഭി സാചിന്നത്.
തൻ്റെ കുന്തം നശിച്ചത് കണ്ട ചാമരൻ ത്രിശൂലം എറിയുകയും ദേവി തൻ്റെ അസ്ത്രങ്ങളാൽ അതിനെ വെട്ടിക്കളയുകയും ചെയ്തു.
13. തഥാ സിംഹ സമുത്പത്യ ഗജ കുംഭന്ധര സ്ഥിധ,
ബഹു യുദ്ധേന യുധേ തേനോച്ചൈ ത്രിദശരിണാ.
പിന്നീട് ആ സിംഹം വളരെ ഉയരത്തിൽ ചാടി, ആനയുടെ നെറ്റിയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് കൈകൾ ഉപയോഗിച്ച് അസുരനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
14. യുധ്യമാനൌ തഥാസ്ഥൌ തു തസ്മാനഗൻമഹീം ഗതൌ,
യുയുധതേ അതി സംരബ്ധൌ പ്രഹരൈരതി ദാരുണൈ.
അതിനുശേഷം, യുദ്ധം ചെയ്തിരുന്ന അവർ (സിംഹവും ചാമരവും) ആനപ്പുറത്ത് നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് ചാടി, അത്യധികം കോപത്തോടെ അടികളോടെ ഭയങ്കരമായ പോരാട്ടം തുടർന്നു. (ഗുസ്തി നടക്കുന്ന മിക്ക സ്ഥലങ്ങളിലും ദേവി പങ്കെടുക്കുന്നില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. )
15. തദോ വേഗതാത് ഗമുത്പത്യ നിപത്യ ച മൃയാഗരിണ,,
കരപ്രഹരേണ ശിരശ്ചാമരസ്യ പ്രധാകൃതം.
എന്നിട്ട് ഇരുവരും ആകാശത്തേക്ക് ചാടി വീണ്ടും താഴേക്ക് വീണു. അപ്പോൾ ഒരു കൈകൊണ്ട് സിംഹം ചാമരയുടെ തല തുമ്പിക്കൈയിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി.
16. ഉദഗ്രശ്ച രണേ ദേവ്യാ ശിലാ വൃക്ഷാധിഭിർ ഹത,
ദണ്ഡ മുഷ്ടി തലൈശ്ചൈവ കരലാശ്ച നിപതിത.
യുദ്ധത്തിൽ ഉദഗ്രയും കല്ലുകളും മരങ്ങളും കൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു, കരള പല്ലുകൾ, മുഷ്ടി, ഈന്തപ്പന എന്നിവയാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
(ചിലർ "പല്ലുകൾ, മുഷ്ടി, ഈന്തപ്പന" എന്നതിനുപകരം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു, അതിൻ്റെ കൈപ്പിടി ആനക്കൊമ്പ് കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചത്. )
17. ദേവി ക്രുദ്ധ ഗധാ പഥൈ ചൂർണയാമാസ ചോദതം,
ബഷ്കലം ബിന്ധിപാലേന ബാനൈസ്തംരം തദണ്ഡകം.
18. ഉഗ്രസ്യ മുഗ്ര വീര്യം ച തദിവ ച മഹാ ഹനും,
ത്രിനേത്രാ ച ത്രിശൂലേന ജഗനാ പരമേശ്വരി.
ദേവി അത്യധികം കോപത്തോടെ തൻ്റെ ഗദയിൽ നിന്നുള്ള അടികൊണ്ട് ഉദാത്തയെ പൊടിയാക്കി. ഓരോരുത്തരുടെയും മൂന്ന് കണ്ണുകളുള്ള ദേവി, തൻ്റെ അരിവാളുകൊണ്ട് ബഷ്കലയെ കൊന്നു. അവളുടെ അസ്ത്രങ്ങളായ താമ്ര, അന്ധക, അവളുടെ ത്രിശൂലമായ ഉഗ്രസ്യ, ഉഗ്രവീര, മഹാ ഹനു.
19. ബിദ്ലസ്യാസീന കായാത് പഥയാമാസ വൈ സിരാ,
ദുർധരം ദുർമുഖം ചോഭൗ സരൈർ നിൻ്റെ യമ ക്ഷയം.
അവൾ വാളുകൊണ്ട് ബിദാലയുടെ ശിരസ്സ് അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി, അത് പ്രസിദ്ധമായി വീഴ്ത്തി, അസ്ത്രങ്ങളാൽ അവൾ ദുർധരനെയും ദുർമുഖനെയും മരണത്തിൻ്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് അയച്ചു.
20. ഏവം സംക്ഷീയമാനോ തു സ്വസൈന്യേ മഹിഷാസുര,
മഹിഷേണ സ്വരൂപേണ ത്രാശയാമാസ താൻ ഗണാൻ.
തൻ്റെ സൈന്യത്തെ ഇങ്ങനെ പരാജയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ മഹിഷാസുരൻ ഒരു പോത്തിൻ്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ദേവിയുടെ സൈന്യത്തെ ഭയപ്പെടുത്തി.
21. കശ്ചിത് തുണ്ഡ പ്രഹരേണ ഖുരക്ഷേപൈ സ്ഥാപരാൻ,
ലാംഗുല തദിതംസ്ചാന്യൻ ശൃംഗാഭ്യാം ച വിധരിതാൻ
22. വേഗേന കാംശ്ചിദ് അപാരൻ നാദേന ബ്രാമണേന ച,
നിശ്വാസ പാവനോന്യൻ പഥയാമാസ ഭൂതലേ ।
മഹിഷാസുരൻ ചിലരെ മുഖം കൊണ്ട് അടിച്ചു, മറ്റു ചിലരെ കുളമ്പു കൊണ്ട് ചവിട്ടി, മറ്റു ചിലരെ അവൻ വാൽ കൊണ്ട് അടിച്ചു, ചിലർ കൊമ്പുകൾ കൊണ്ട് കീറി, ചിലർ അവൻ്റെ വേഗത കാരണം നിലത്തു വീണു, ചിലർ ശബ്ദം കൊണ്ട്, ചിലർ ചലനം കൊണ്ട്, ചിലത് അവൻ്റെ ശ്വാസത്താൽ.
23. നിപാത്യ പ്രമധാനീക മഭ്യധാവത സോസുര,
സിംഹം ഹന്തും മഹാ ദേവ്യാ കോപം ചക്രേ തതോംബിക.
അവളുടെ സൈന്യത്തെ വീഴ്ത്തിയ ശേഷം അവൻ സിംഹത്തെ കൊല്ലാൻ ഓടി, ഇത് ദേവിയെ കോപിപ്പിച്ചു.
24. സോ അപി കോപാൻ മഹാ വീര്യ ഘുരക്ഷന്ന മഹീ തല,
ശൃംഗഭ്യാം പർവ്വതൻ ഉച്ചംശ്ചിക്ഷേപ ച നാനാധ ച.
അതിശക്തനായ അവൻ വളരെ കോപിച്ചു, തൻ്റെ മുൻ കുളമ്പുകൊണ്ട് ഭൂമിയെ കീറി തൻ്റെ രണ്ട് കൊമ്പുകളാൽ പർവതങ്ങളെ എറിഞ്ഞ് നിലവിളിച്ചു.
25. വേഗ ബ്രാമണ വിക്ഷൂന്ന മഹി തസ്യ വ്യസീര്യത,
ലാംഗുലേനാഹതശ്ചാബ്ധി പ്ലാവയാമാസ സർവത.
അവൻ്റെ വേഗത്തിലുള്ള ഭ്രമണം കാരണം ഭൂമി തകർന്നു, അവൻ്റെ വാലിൽ അടിച്ച സമുദ്രം ഉയർന്ന് ഓരോരുത്തരെയും മുക്കി.
26. ദൂതശൃംഗ വിഭിന്നശ്ച ഗണ്ഡം ഗണ്ഡം യുയുർഘന,
സ്വസ അനിലസ്ഥ സഥാസോ നിപേതുർണ്ണഭാസോ അചല.
അവൻ്റെ കൊമ്പുകളാൽ ചലിച്ച മേഘങ്ങൾ കഷണങ്ങളായി തകർന്നു, അവൻ്റെ ശ്വാസത്താൽ പറന്ന പർവതങ്ങൾ എണ്ണമറ്റ കഷണങ്ങളായി വീണു.
27. ഇതി ക്രോധ സമാധ്മാത മാപദന്തം മഹാസുര,
ദൃഷ്ട്വാ സാ ചണ്ഡികാ കോപം തദ്വധായ തദാകരോത്.
കോപത്താൽ ജ്വലിക്കുന്ന മഹിഷാസുരനെ കണ്ട് തൻ്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുക്കുന്നത് കണ്ട് ആ ചണ്ഡിക കോപാകുലയായി അവനെ കൊല്ലാൻ തീരുമാനിച്ചു.
28. സാ ക്ഷിപ്ത്വാ തസ്യ വൈ പാസം തം ബബന്ധ മഹാസുരം,
തഥ്യജ മഹിഷാംരൂപം സോ അപി ഭധോ മഹാമൃതേ.
ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ ദേവി പ്രസിദ്ധമായ പാസ (അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ കയർ) എറിഞ്ഞ് ആ മഹാനായ അസുരനെ കെട്ടി. കെട്ടിയിരുന്നെങ്കിലും അവൻ എരുമയുടെ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ചു
29. തഥാ സിംഹോ അഭവദ്സാധ്യോ യാവതാംബികാ സിര,
ചിന്നതി തവഃ പുരുഷാ ഗദ്ഗപാണിരദുർസ്യദ.
അതിനുശേഷം, അസുരൻ അതിവേഗം സിംഹമായിത്തീർന്നു, അവൾ അവൻ്റെ ശിരസ്സ് മുറിക്കുമ്പോൾ, അവൻ വാളെടുത്ത ഒരു പുരുഷനായി കാണപ്പെട്ടു.
30. തഥാ ഏവസു പുരുഷം ദേവി ചിചേധ സയകൈ,
തം ഗദ്ഗ ചർമണ സാർദ്ധം തഥാ സോ ആബൂൻ മഹാ ഗജ.
പിന്നീട് ദേവി വേഗത്തിലുള്ള അസ്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് വാളും പരിചയും കൊണ്ട് മനുഷ്യൻ്റെ തല വെട്ടി. അപ്പോൾ ആ മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് അവൻ വളരെ വലിയ ആനയായി.
31. കരേണ ച മഹാ സിംഹം തം ചകർഷ ജഗർജാ ച,
കർഷതസ്തു കരം ദേവി ഗദ്‌ഗെന നിരക്രുന്തത.
അവൻ (ആനയുടെ രൂപത്തിൽ) തൻ്റെ വലിയ തുമ്പിക്കൈ കൊണ്ട് ആ വലിയ സിംഹത്തെ വലിച്ച് കാഹളം മുഴക്കി. എന്നാൽ ദേവി വാൾ ഉപയോഗിച്ച് അവൻ്റെ വലിക്കുന്ന തുമ്പിക്കൈ വെട്ടിമാറ്റി.
32. തതോ മഹാസുരോ ഭൂയോ മാഹിഷം വപുരസ്ഥിതഃ,
തദിവ ക്ഷോഭയാമാസ ത്രൈലോക്യം സ ചരാചരം.
പിന്നീട് ആ മഹാനായ അസുരൻ വീണ്ടും എരുമയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ലോകത്തെ മുഴുവൻ അതിൻ്റെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളാലും വിറപ്പിച്ചു.
33. തഥാ ക്രുധാ ജഗന്മാതാ ചണ്ഡികാ പനമുത്തമം,
പാപൌ പുന പുനശ്ചൈവ ജഹാസ അരുണ ലോചന.
അതിനുശേഷം, ലോകത്തിൻ്റെ മുഴുവൻ അമ്മയായ ചണ്ഡികാദേവി, അത്യധികം കോപത്തോടെ, രക്തം ചൊരിയുന്ന കണ്ണുകളോടെ, ഉയർന്ന ഗുണമേന്മയുള്ള വീഞ്ഞ് കുടിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
34. നാനാർദ്ധ ചാസുര സോപി ബാല വീര്യ മധോദധദാ,
വർഷാനാഭ്യാം ച ചിക്ഷേപ ചണ്ഡികാം പ്രതി ഭൂദാരാൻ.
തൻ്റെ മഹത്തായ ശക്തിയാൽ ക്രൂരനായ ആ അസുരൻ അവളുടെ നേരെ ആക്രോശിക്കുകയും തൻ്റെ കൊമ്പുകളാൽ അവളുടെ നേരെ പർവതങ്ങൾ എറിയുകയും ചെയ്തു.
35. സാ ച താൻ പ്രഹിതാംസ്ഥേന ചൂർണയന്തി സരോത് കരൈ,
ഉവാച തം മധോദുദ്ധ മുഗ രാഗ കുലാക്ഷരം.
ആ ദേവി തൻ്റെ നേർക്ക് മലകൾ എറിഞ്ഞു പൊടിച്ചു, ചുവന്ന മുഖത്തോടും അവ്യക്തമായ വാക്കുകളോടും കൂടി അവനോട് പറഞ്ഞു.
(ചുവപ്പ് കലർന്ന മുഖവും അവ്യക്തമായ വാക്കുകളും വീഞ്ഞിൻ്റെ ഫലമായിരുന്നു. )
36. ദേവ്യുവാച:-
ഗർജ ഗർജ ക്ഷണം മൂഡ മധു യാവത് പിബാംയഹം,
മയാ ത്വയി ഹതേ അത്രൈവ ഗർജിഷ്യന്ത്യസു ദേവതാ.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഹേ വിഡ്ഢി, ഞാൻ ഈ വീഞ്ഞ് കുടിക്കുന്നതുവരെ നീ വീണ്ടും വീണ്ടും അലറിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഞാൻ നിന്നെ വേഗം കൊല്ലുമ്പോൾ ഈ ദൈവങ്ങൾ സന്തോഷത്താൽ അലറിവിളിക്കും.
37. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഏവ മുക്ത്വാ സമുത് പത്യ സാ രൂഢ താം മഹാസുരം,
പാദേനക്രമ്യ കാന്തേ ച സൂലേ മൈനാ മത്താദയാത്.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ദേവി അസുരൻ്റെ മേൽ കയറുകയും കാലുകൊണ്ട് അവനെ അടിച്ചമർത്തുകയും കുന്തം അവനിലേക്ക് കയറ്റുകയും ചെയ്തു.
38. തഥാ സോപി പദക്രാന്ത സ്ഥായ നിജ മുഖ തഥാ,
അർദ്ധ നിഷ്കാന്ത ഏവതി ദേവ്യാ വീര്യേണ സംവ്യത.
പിന്നീട് ദേവിയുടെ പാദങ്ങളിൽ അമർത്തി അവൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെയും മുഖത്തിൻ്റെയും പകുതി ഉയർത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൾ നിശ്ചലനായി.
39. അർദ്ധ നിഷ്കാന്ത ഏവ സൌ യുധ്യാ മനോ മഹാസുര,
തയാ മഹാസിനാ ദേവ്യാ ശിരശ്ചിത്വാ നിപതിത.
ആ മഹാനായ അസുരൻ തൻ്റെ പാതി ശരീരവുമായി യുദ്ധം ചെയ്‌തെങ്കിലും, ദേവി വലിയ വാളുകൊണ്ട് തല വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
40. തതോ ഹാഃ കൃതം സർവ്വം ധൈത്യ സൈന്യേ നാനാസ തത്,
പ്രഹർഷം ച പരം ജഗ്മു സകല ദേവതാ ഗണ.
പിന്നീട് ആ മഹാനായ അസുര സൈന്യം "ഹാ" "ഹാ" എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഓടിപ്പോയി, എല്ലാ ദേവന്മാരും അത്യധികം സന്തോഷിച്ചു.
41. തുഷ്ടുവസ്ഥാം സുര ദേവീം സഹ ദിവ്യൈർ മഹർഷിഭി,
ജഗുർ ഗന്ധർവാ പാതയോ നാന്യുതുശ്ചാപ്സ സരോ ഗണ.
ദേവി, ഗന്ധർവന്മാരുടെ (സ്വർഗ്ഗീയ ഗായകർ) അവളെക്കുറിച്ച് പാടുകയും അപ്സരസ് (ദേവ നർത്തകർ) നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്യണമെന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഋഷിമാരോടൊപ്പം ദേവന്മാരും പ്രാർത്ഥിച്ചു.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മന്വന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ,
മഹിഷാസുര വധോ നാമ,
തൃതിയോ അധ്യായ,
മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ മഹിഷാസുരനെ വധിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ അധ്യായമാണിത്.
അദ്ധ്യായം 4: ശക്രാദി[2] ദേവതകളുടെ പ്രാർത്ഥന
1. ഋഷിർ ഉവാച:-
സക്രധായ സുരഗണ നിഹതേ അതിവീര്യ,
തസ്മിൻ ദുരാത്മനി സുരാരി ബലേ ച ദേവ്യാ,
താം തുഷ്ടുവു പ്രണതി നമ്ര ശിരോ ദരംസ,
വാഗ്ഭി പ്രഹർഷ ദേഗമഃ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
അതിശക്തനായ അസുരസൈന്യത്തെയും പരാക്രമശാലികളും ദുർസ്വഭാവികളുമായ മഹിഷാസുരനെ ദേവിയും ഇന്ദ്രനും മറ്റ് ദേവന്മാരും മുനിമാരും തൻ്റെ വൃത്തത്തിൽ വധിച്ചപ്പോൾ, കഴുത്ത് വളച്ച് അഭിവാദ്യം ചെയ്തു, സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടെ. സന്തോഷം, ദേവിയോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു.
2. ദേവ്യാ യയാ തതമിദം ജഗദാത്മ ശക്തി,
നിശ്ശേഷ ദേവ ഗണ ശക്തി സമൂഹ മൂർത്തി,
താം അംബികാം അഖില ദേവ മഹർഷി പൂജ്യം,
ഭക്ത്യാ നാഥസ്മ വിധ ധാതു ശുഭനി സാ ന.
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ശേഖരത്തിൻ്റെ ശക്തിയാൽ ശരീരം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതും ഈ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും എല്ലാ ദേവന്മാരാലും ഋഷികളാലും പൂജിക്കപ്പെടാൻ അർഹതയുള്ളതുമായ ആ അംബികാദേവിയുടെ മുമ്പാകെ ഞങ്ങൾ പരമമായ ഭക്തിയോടെ വണങ്ങുന്നു. അവൾ നമുക്കെല്ലാവർക്കും നന്മ ചെയ്യട്ടെ.
3. യസ്യ പ്രഭവം അതുലം ഭഗവാൻ അനന്തോ,
ബ്രഹ്മ ഹരശ്ച നഹി വക്തുമലം ബലം ച,
സാ ചണ്ഡികാ അഖില ജഗത് പരിപാലനായ,
നാശായ ചാശുഭ ഭയസ്യ മതിം കരോതു.
അനുപമമായ ശക്തിയും ശക്തിയും ബ്രഹ്മാവിനും അക്ഷയമായ വിഷ്ണുവിനും പരമശിവനും പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത ആ ചണ്ഡിക, പ്രപഞ്ചത്തെ മുഴുവൻ ശരിയായി പരിപാലിക്കുന്നതിനും അവിശുദ്ധ സംഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന ഭയം അകറ്റുന്നതിനും ഞങ്ങളെ സഹായിക്കട്ടെ.
4. യാ ശ്രീ സ്വയം സുകൃതീനാം ഭവനേശ്വ ലക്ഷ്മീ,
പാപാത്മനാം കൃത ധിയാം ഹൃദയേഷു ബുദ്ധി,
ശ്രദ്ധാ സത്താം കുല ജന പ്രഭവസ്യ ലജ്ജ,
താം ത്വാം നാഥാ സ്മ പരിപാലന ദേവി വിശ്വം.
പുണ്യപുരുഷന്മാരുടെ ഭവനങ്ങളിൽ ഐശ്വര്യരൂപിണിയായും ഇരിക്കുന്നവളും പാപികളുടെ ഭവനത്തിൽ അനർത്ഥരൂപിണിയായും ഇരിക്കുന്നവളും ഹൃദയത്തിൽ ജ്ഞാനരൂപിണിയായും ഇരിക്കുന്നവളുമായ ദേവിയെ ഞങ്ങൾ വന്ദിക്കുന്നു. പഠിച്ച ആളുകളുടെ, ഗൂ ആളുകളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നല്ല പെരുമാറ്റത്തിൻ്റെ രൂപത്തിൽ ഉള്ളവരും ആയിരിക്കുന്നവരും നല്ല കുടുംബങ്ങളിൽ ജനിച്ച ആളുകളുടെ മനസ്സിൽ ലജ്ജയുടെ രൂപത്തിൽ ഉള്ളവരും ആയിരിക്കുന്നവരും. ദൈവമേ, ഈ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കൂ.
5. കിം വർണയം തവ രൂപ മചിന്ത്യ മേതാത്,
കിം ചാതി വീര്യമാസുര ക്ഷയകരി ഭൂരി,
കിം ചാഹവേഷു ചരിതാനി താവതി യാനി,
സർവേഷു ദേവ്യാസുര ദേവ ഗണാധികേഷു.
അസുരന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത നിങ്ങളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ രൂപം എങ്ങനെ വിവരിക്കും? അനേകം അസുരന്മാരുടെ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന നിൻ്റെ മഹത്തായ വീര്യത്തെ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ വിവരിക്കും? ഈ യുദ്ധത്തിൽ കാണിച്ച നിങ്ങളുടെ കഴിവിനെ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ വിവരിക്കും?
6. ഹേതു സമസ്ത ജഗതം ത്രിഗുണാപി ദോഷൈർ,
ന ജ്ഞേയസേ ഹരിഹരാധിഭിരപ്യപാര,
സർവശ്രയഖിലമിദം ജഗദംസ ഭൂത,
മവ്യഖ്യാത ഹി പരമ പ്രകൃതിസ്ത്വമധ്യ.
ലോകത്തിലെ എല്ലാറ്റിൻ്റെയും കാരണവും മൂലവും നിങ്ങളാണ്. നിങ്ങൾക്ക് സത്വ (വിശുദ്ധം), രജസ് (വീര്യം), തമസ് (അടിസ്ഥാനം) എന്നീ മൂന്ന് ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, ഒരു തരത്തിലുള്ള അഭിനിവേശവും നിങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നില്ല. വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാവ്, രുദ്രൻ എന്നീ ത്രിമൂർത്തികളെപ്പോലും പൂർണ്ണമായി അറിയാത്ത ഒരാളാണ് നിങ്ങൾ. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും ആശ്രയിക്കുന്ന ഒരാളാണ് നിങ്ങൾ. ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിങ്ങളുടെ ഭാഗമാണ്. എല്ലാ ദൈവങ്ങൾക്കും ജീവൻ നൽകിയ ആദിമ ശക്തിയായതിനാൽ, നിങ്ങൾക്ക് ഒരു വികാരവും ഇല്ല.
7. യസ്യ സമസ്ത സുരത സമുദ്രനേന,
തൃപ്തിം പ്രയതി സകലേഷു മഖേഷു ദേവീ,
സ്വാഹാസി വൈ പിതൃ ഗണസ്യ ച തൃപ്തിഹേതു,
രുചാര്യസേത്വമഥ ഏവ ജനൈ സ്വത ച.
ഹേ ദേവീ, എല്ലാ അഗ്നിയാഗങ്ങളിലും ദേവന്മാർ തൃപ്തരാകുന്നത് ഏതൊക്കെയാണെന്ന് ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് നീ "സ്വാഹാ" ആകുന്നു, നീ മാനുകളുടെ സംതൃപ്തിയുടെ ഉറവിടമായ "സ്വധ" ആകുന്നു.
("ദൈവത്തിൻ്റെ അഗ്നിക്ക് യാഗം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ മദ്ധ്യസ്ഥനാണ്. "സ്വാഹ" എന്ന പദത്തിൽ ഇടുന്ന വഴിപാടുകൾ അവൻ സ്വീകരിച്ച് ദേവന്മാർക്ക് നൽകുന്നു. മേനകളെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ "സ്വാദ" എന്ന പേരിൽ ജലം സമർപ്പിക്കുന്നു. 8. യാ മുക്തിഹേതു
രവിചിന്ത്യൌ മഹാ വൃത ത്വാ,
മഭ്യസ്യസേ സുനിയതേന്ദ്രിയ തത്വാ സരൈ,
മോക്ഷാർഥിഭിർ മുനിഭിരസ്ത സമസ്ത ദോഷൈർ,
വിദ്യാസി സാ ഭഗവതീ പരമാ ഹേ ദേവി.
ഹേ ദേവീ, നീയാണ് മോക്ഷത്തിൻ്റെ മൂലകാരണമായ ആ അറിവ്, അചിന്തനീയമായ വലിയ തപസ്സുകൊണ്ട് ഒരുവനെ ദൈവത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന ആ അറിവാണ്, കാരണം, എല്ലാ ദുരാഗ്രഹങ്ങളും പെരുമാറ്റവും നഷ്ടപ്പെട്ട, ഈശ്വരാന്വേഷണം ചിന്തിക്കുന്ന ആ മുനിമാർ നിങ്ങളെ അന്വേഷിക്കുന്നു. അവരുടെ ജീവിതത്തിൻ്റെ സത്തയാണ്, രക്ഷയുടെ മാർഗ്ഗങ്ങൾക്കായി എന്നേക്കും കൊതിക്കുന്നവരുമാണ്.
9. സഭാത്മികാ സുവി മലർഘ്യ ജുഷാം നിധാനാ,
മുദ്‌ഗേധരംയ പധാ പടവതാം ച സാമ്നാം,
ദേവീ, ത്വയി ഭഗവതീ ഭവ ഭാവനായ,
വാർത്താ ച സർവ ജഗതാം പരമാർത്ഥി ഹന്ത്രീ.
അല്ലയോ ദേവീ, നിൻ്റെ ആത്മാവ് വിശുദ്ധ നാദമാണ്, നീ വളരെ വിശുദ്ധമായ വാക്യങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ചതും മനോഹരങ്ങളായ വാക്കുകളാൽ നിർമ്മിച്ചതുമായ സാമവേദ ഗാനങ്ങളാണ്, നീയാണ് ആഗ്രഹം, നിങ്ങൾ മൂന്ന് വേദങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വമാണ്, നീ ദൈനംദിന ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിൻ്റെ സാരാംശമാണ്, നിങ്ങൾ ലോകത്തിൻ്റെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
10. മേധാസി ദേവി, വിധിതാഖില ശാസ്ത്ര സാര,
ദുർഗാസി ദുർഗാ ഭവ സാഗര നൗര സംഗ,
ശ്രീ കൈദാ ഭരി ഹൃദയൈക കൃതാധിവാസ,
ഗൗരീ ത്വമേവ ശശി മൗലി കൃത പ്രതിഷ്ഠ.
ഹേ ദേവീ, ഇതുവരെയുള്ള അറിവുകളെല്ലാം അറിയാൻ ഒരാളെ പ്രാപ്തനാക്കുന്ന ജ്ഞാനമാണ് നീ, അനുദിന ജീവിതത്തിൻ്റെ സമുദ്രം കടക്കാൻ ഒരുവനെ സഹായിക്കുന്ന തോണിയായ അനുപമയായ ദുർഗ്ഗയാണ് നീ, നീയാണ് ലക്ഷ്മീദേവി. മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ചന്ദ്രക്കല ധരിച്ചിരിക്കുന്ന പരമേശ്വരനിൽ വസിക്കുന്ന ഗൗരി ദേവിയാണ് നീ.
11. ഇഷത് സാഹസം അമലം പരിപൂർണ ചന്ദ്ര,
ഭിബാനുകാരി പ്രഹൃതമാ കാന്തി കണ്ഠം,
അത്യത്ഭുതം പ്രഹൃതമാതരുഷാ തഥാപി,
വക്ത്രം വിലോക്യ സഹസാ മഹിഷാസുരേണ.
ആകർഷകമായ പുഞ്ചിരിയോടെ സുന്ദരവും പൂർണ്ണചന്ദ്രനോട് സാമ്യമുള്ളതും തങ്കത്തിൻ്റെ തിളക്കമുള്ളതുമായ നിങ്ങളുടെ മുഖം ആണെങ്കിലും, അത് വളരെ ക്രുദ്ധനായ മഹിഷാസുരൻ വേഗത്തിൽ അടിച്ചു. ഇത് ശരിക്കും ആശ്ചര്യകരമാണ്.
12. ദൃഷ്ട്വാ തു ദേവീ, കുപിതം ബ്രുകുടികരലാ,
മുദ്രാ സങ്ക സാധ്യാ ശ്ചവീ യന്ന സാധ്യ,
പ്രാണാൻ മുമോച മഹിഷസ് തദേവ ചിത്രം,
കൈർ ജീവിതേ ഹേ കുപിതാന്തക ദർശനേന.
ഹേ ദേവീ, നിശിതമായി വളഞ്ഞ പുരികങ്ങളോടുകൂടിയ അങ്ങയുടെ കോപാകുലമായ മുഖം കണ്ടിട്ടും, ഉദിച്ചുയരുമ്പോൾ തന്നെ ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള പൗർണ്ണമിയോട് സാമ്യമുള്ള, മഹിഷാസുരൻ തൻ്റെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചില്ല. ഇത് തീർച്ചയായും ആശ്ചര്യകരമാണ്, കാരണം, മരണത്തിൻ്റെ കോപാകുലനായ ദൈവത്തെ കണ്ടതിന് ശേഷം ഏത് ജീവിയാണ് ജീവിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.
13. ദേവീ പ്രസീദ പരമാ ഭവതി ഭവയാ,
സാധ്യോ വിനാശയസി കോപവതി കുലാനി,
വിജ്ഞാനമേത ദധുനൈവ യദസ്തമേത,
ന്നേതം ഭലം സുവിപുലം മഹിഷാസുരസ്യ.
ഹേ ദേവീ, എന്നിൽ പ്രസാദിക്കണമേ. നിങ്ങൾ ഏറ്റവും ശക്തയായ ലക്ഷ്മി ദേവിയാണ്. നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷമുണ്ടെങ്കിൽ കുടുംബം വളരെയധികം വിപുലീകരിക്കപ്പെടുന്നു, നിങ്ങൾ കോപിച്ചാൽ, നിങ്ങൾ നിരവധി തലമുറകളുടെ കുടുംബങ്ങളെ നശിപ്പിക്കും. മഹിഷാസുരൻ്റെ വലുതും വലുതുമായ സൈന്യത്തെ നിങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചതിനാൽ ഇത് ഇപ്പോൾ അറിയപ്പെടുന്നു.
14. തേ സമ്മത ജന പദേശു ധനാനി തേഷാം,
തേഷാം യസാംസി ന ച സീധാതി ധർമ്മ വർഗ്ഗ,
ധന്യസ്ത ഏവ നിഭൃധാത്മജ അഭ്യത്യ ധര,
യേഷാം സദാഭ്യദയദാ ഭവതീ പ്രസന്ന.
നിങ്ങൾ ആർക്ക് എപ്പോഴും പുരോഗതി നൽകുകയും അവരിൽ സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, അവർ എല്ലാവരാലും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ആളുകളാണ്. അവർക്ക് സമ്പത്തും പ്രശസ്തിയും മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ധർമ്മം ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകുന്നില്ല. നല്ല പുത്രന്മാരും സേവകരും ഭാര്യയും ഉള്ള ആളുകളാണ് അവർ.
15. ധർമ്മാണി ദേവി, സകലാനി സദൈവ കർമ്മ,
അന്യധൂത പ്രതിധീനാം സുകൃതി കരോതി,
സ്വർഗം പ്രയതി ച തഥോ ഭവതി പ്രസാദാത്,
ലോക ത്രയേ ആപി ഫലദാ നനു ദേവി തേന.
ഹേ ദേവീ, അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അനുഗ്രഹീതനായ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും വിശുദ്ധിയുടെ വികാരങ്ങളോടെ നീതിപൂർവകമായ പെരുമാറ്റത്താൽ അനുശാസിക്കുന്ന തൻ്റെ എല്ലാ കർത്തവ്യങ്ങളും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നു. അതുമൂലം അവൻ സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും പ്രാപിക്കുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങൾ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ഫലം നൽകുന്നു എന്നത് നിശ്ചയമാണ്.
16. ദുർഗേ സ്മൃതാ ഹരസി ഭീതിമശേഷ ജന്തോ,
സ്വസ്ഥൈ സ്മൃതാ മതി മതീവ ശുഭ ദധസി,
ദാരിദ്ര്യാ ദുഃഖ ഭയ ഹരിണീ കാ ത്വധാന്യ,
സർവോപ കര കാരണയാ സദർദ്ര ചിതാ.
ദുഃഖിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും നീ നശിപ്പിക്കുന്നു, നിർഭയർക്ക് നീ മഹത്തായ ജ്ഞാനം നൽകുന്നു, ദാരിദ്ര്യഭയത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന ദൈവമേ, കരുണയുള്ള ഹൃദയമുള്ള നീയല്ലാതെ ഈ ലോകത്തിൽ മറ്റാരുണ്ട്.
17. ഏപിർ ഹതൈർ ജഗതുപൈതി സുഖം തദൈഹേ,
കുർവന്തു നാമ നരകായ ചിരായ പാപം,
സംഗ്രാമ മൃത്യു മധിഗമ്യ ദൈവം പ്രയന്തു,
മാത്വേതി നൂന മഹിതാൻ വിനിഹംസി ദേവി.
ഹേ ദേവീ ഈ ലോകം സുഖം അനുഭവിക്കണമെന്ന് കരുതി ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്നു. ഈ അസുരന്മാർ കൊല്ലപ്പെടുന്നു, അതിനാൽ ഈ അസുരന്മാർ നിരവധി യുഗങ്ങൾ കൂടുതൽ പാപങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കാനും രോഗങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ നരകത്തിൽ എത്താതിരിക്കാനും അവർ നിങ്ങളാൽ ഈ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടുകയും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുകയും ചെയ്യുന്നു. ( ദയകൊണ്ട് ഉരുകുന്ന ഹൃദയമുണ്ടെങ്കിലും ദേവി നിരവധി അസുരന്മാരെ വധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന അവസാന
ഖണ്ഡത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സംശയത്തിനുള്ള മറുപടിയാണിത്. അപി ഹി ശാസ്ത്ര പുത്ര, ഇത്തം മതിർ ഭവതി തേഷ്വാ ഹിതേസു സ്വാധി. ഹേ ദേവീ, നിൻ്റെ ദൃഷ്ടി കൊണ്ട് എല്ലാ അസുരന്മാരും ചാരമായി മാറുന്നില്ലേ? നിങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങളുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്നതിലൂടെ അവരെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കൾ പോലും സ്വർഗത്തിൽ എത്തണം എന്ന സദുദ്ദേശ്യത്തോടും കൂടിയാണ് നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങൾ അവർക്ക് നേരെ അയക്കുന്നത്. 19. ഗദ്ഗ പ്രഭ നികര വിഷുരണൈ സ്തോധാഗ്രൈ, ശൂലഗ്ര കാന്തി നിവാഹേന ദ്രുസോ അസുരാനാം, യന്നഗത വിലയമാംസുമ ദിന്ദു ഗന്ദ, യോഗ്യാനാനാം തവ വിലോകയതം ത്ദേതത്. നിങ്ങളുടെ തിളങ്ങുന്ന വാളുകളുടെ ശേഖരത്തിൻ്റെ തിളക്കത്തിലും നിങ്ങളുടെ കുന്തത്തിൻ്റെ അറ്റത്തിൻ്റെ കൂട്ടമായ മിന്നലിലും അസുരന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ ഉറ്റുനോക്കുന്നത് അവർ തണുത്ത ചന്ദ്രക്കലയാൽ അലങ്കരിച്ച നിങ്ങളുടെ വിശുദ്ധ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നതിനാലാണ്. 20. ദുർ വൃതാ വൃത സമാനം തവ ദേവീ ശീലം, രൂപം തദിവ തഥാ വിചിന്ത്യ മാതുല്യ മന്യൈ, വീര്യം ച ഹന്ത്യ ഹൃത ദേവ പരാക്രമണം, വൈരിഷ്വപി പ്രകതീതൈവ ധയാ ത്വയേതം. പരിശുദ്ധ ദേവീ, നിൻ്റെ പ്രാകൃത സ്വഭാവം നികൃഷ്ടരായ ആളുകളുടെ മോശം സ്വഭാവങ്ങളെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു, അതുപോലെ നിങ്ങളുടെ സുന്ദരിയായ മിയൻ സാധാരണ മനസ്സുകൾക്ക് ഒരിക്കലും സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല, മാത്രമല്ല മറ്റെല്ലാ സുന്ദരമായ വസ്തുക്കളുമായും സാമ്യമില്ല. നിങ്ങളുടെ വീര്യം എല്ലാ അസുരന്മാരെയും കൊല്ലുന്നു, അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളോട് പോലും നിങ്ങൾ കരുണ കാണിക്കുന്നു. (അവളാൽ വധിക്കപ്പെട്ടവർ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു) 21. കേനോപമാ ഭവതു തേസ്യ പരാക്രമസ്യ, രൂപം ച ശത്രു ഭയ കാര്യാധി ഹരി കുത്ര, ചിതേ കൃപാ സമര നിഷ്ടൂരതാ ച ദുഷ്ടാ, ത്വയേവ ദേവി, വരദേ ഭുവന ത്രയേപി.




















ഹേ ദേവീ, അങ്ങയുടെ ഭക്തരിൽ ആവശ്യപ്പെട്ട എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളും വർഷിക്കുന്നവനേ, നിൻ്റെ മഹത്തായ വീര്യത്തെ ഏത് കാര്യത്തോടാണ് ഞങ്ങൾക്ക് താരതമ്യം ചെയ്യാൻ കഴിയുക? മനോഹരവും എന്നാൽ ശത്രുക്കളിൽ ഭയം ഉളവാക്കുന്നതും ആയ നിങ്ങളുടെ രൂപത്തെ ഏതിനോട് താരതമ്യം ചെയ്യാം. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും നിന്നിൽ മാത്രമേ ഞങ്ങൾക്ക് നിൻ്റെ മനസ്സിൽ കരുണയും യുദ്ധത്തിൽ കഠിനമായ ക്രൂരതയും കാണാൻ കഴിയൂ.
22. ത്രൈലോക്യ മേതാദ് അഖിലം രിപു നാസനേന,
ത്രാതം ത്വയാ സമര മൂർധാനി തേ അപി ഹത്വാ,
നീത ദൈവം രിപു ഗാന ഭയ മാപ്യപസ്ത,
മസ്മാക മുൻമധ സുരാരി ഭവം നമസ്തേ.
മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും ശത്രുനാശത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ച, യുദ്ധക്കളത്തിൽ ശത്രുക്കളുടെ കൂട്ടത്തെ കൊന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്ക് നയിച്ച, ഞങ്ങളുടെ ഭയം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കിയ അമ്മയ്ക്ക് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം.
23. സൂലേന പാഹിനോ ദേവി, പാഹി ഗദ്‌ഗെന ചാഭികേ,
ഗണ്ഡസ്വനേന ന പാഹി ചാപജ്ഞാനിസ്വനേന ച.
അല്ലയോ ദേവീ, അങ്ങയുടെ കുന്തത്താൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും മാതാവേ, അങ്ങയുടെ വാൾ ഉപയോഗിച്ച് ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും രക്ഷിക്കണമേ, നിങ്ങളുടെ മണിനാദങ്ങളാലും വില്ലിൻ്റെ ചില്ലകളാലും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ.
24. പ്രാച്യം രക്ഷ, പ്രദീച്യം ച ചണ്ഡികേ, രക്ഷാ ദക്ഷിണേ,
ബ്രാമണേനാത്മാ സൂലസ്യ ഉത്തരസ്യം തദേശവൈ.
അല്ലയോ ദേവീ, അങ്ങയുടെ കുന്തത്തിൻ്റെ ഭ്രമണത്താൽ കിഴക്കുഭാഗത്തെ രക്ഷിക്കൂ. ചണ്ഡികാ ദേവിയുടെ പടിഞ്ഞാറ്, തെക്ക്, വടക്ക് ഭാഗങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുക.
25. സൗമ്യാനി യാനി രൂപാണി ത്രോലോക്യേ വിചാരന്തി അവർ,
യാനി ചത്യർത്ഥ ഘോരാണി തൈ രക്ഷസ് മാം സ്ഥധ ഭുവം.
ത്രിലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കുന്ന അങ്ങയുടെ സമാധാനപരമായ (സൃഷ്ടിയിലും പരിപാലനത്തിലും ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന) ആ ഭാവവും ഭയാനകമായ (നാശത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന) ആ ഭാവവും നമ്മെയും ഭൂമിയിലുള്ള മനുഷ്യരെയും രക്ഷിക്കട്ടെ. അതേ വശങ്ങൾ.
26. ഗദ്ഗ സൂല ഗധാധീനി യാനി ച അസ്ത്രാണി അവർ അംബികേ,
കര പല്ലവ സംഗീതീ തൈരസ്മാൻ രക്ഷ സർവത.
ഓ, മാതാവേ, അങ്ങയുടെ വളരെ മൃദുലമായ കൈകളിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ വാളുകളും ഗദകളും കുന്തങ്ങളും (ഒരു ഇളം ഇല പോലെ മൃദുവായ) ഞങ്ങളെ പ്രപഞ്ചത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നു.
27. ഏവം സ്തുത സുരൈർ ദിവ്യൈ കുസുമൈർ നന്ദനോദ്ഭവൈ,
അർച്ചിത ജഗതം ധാത്രി തഥാ ഗന്ധാനുലേപനൈർ.
അങ്ങനെ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ ഭരിച്ചിരുന്ന ദേവിയെ ദേവന്മാർ സ്തുതിക്കുകയും വലിയ പൂന്തോട്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച പുണ്യപുഷ്പങ്ങളാൽ ആരാധിക്കുകയും ചെരിപ്പുകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച നിരവധി പാനപാത്രങ്ങളും പേസ്റ്റുകളും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു.
28. ഭക്ത സമസ്തൈർ ത്രിദസൈർ ദിവ്യൈർ ധൂപൈർ,
പ്രാഹ പ്രസാദ മുഖി സമസ്താൻ പ്രണതൻ സുരാൻ.
ഇപ്രകാരം എല്ലാ ദേവന്മാരും പവിത്രവും ദിവ്യവുമായ പുകകളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു, ദേവി പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
29. ദേവുവാച:-
വ്രിയതാം ത്രിദശ സർവേ യദസ്മതോ ബി വഞ്ചിതം.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ദേവന്മാരേ, എന്നിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും എന്നോട് പറയൂ.
30. ദേവ ഊചു:-
യദയം നിഹത ശത്രുർ അസ്മാകം മഹിഷാസുര,
യദി വാപി വരോ ദയത്വസ്മാകം മഹേശ്വരി.
സംസ്മൃതാ സംസ്മൃതാ ത്വാം നോ ഹിംസേധാ പരമപദഃ ।
നിങ്ങൾ മഹിഷാസുരനെ വധിച്ചതിൻ്റെ കാരണം ഞങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്യാൻ നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഇനിയൊന്നും ബാക്കിയില്ല. ഹേ ദേവീ, ഞങ്ങൾ നിന്നോട് ഒരു വരം ചോദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത ഞങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ, പിന്നീട് ഞങ്ങൾ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന എല്ലാ അപകടങ്ങളെയും എപ്പോഴും നശിപ്പിക്കട്ടെ.
32. തസ്യ വിതൃധി വിഭാവൈർ ധന ധാരാധി സമ്പത്ത്,
വൃദ്ധയേ അസ്മത് പ്രസന്ന ത്വാം ഭവധോ സർവധാംഭികേ.
ഹേ പ്രപഞ്ചമാതാവേ, സദാ സന്തോഷവതിയായിരിക്കുന്നവൾ, ഏതൊരു മനുഷ്യനും ഈ സ്‌തോത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുന്നുവോ, അങ്ങ് ഞങ്ങളിൽ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു, അയാൾക്ക് ബുദ്ധി, സമ്പത്ത്, സന്തോഷം എന്നിവയിലും ധനം, പത്നി എന്നിവയിലും എന്നെന്നേക്കുമായി വർദ്ധനവ് നൽകട്ടെ.
33. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഇതി പ്രശതിധ ദേവൈർ ജഗതോ അർത്ഥ തദാത്മനാ,
തദേത്യുക്ത്വാ ഭദ്രകാലീ ബഭുവന്ദർഹിതാ നൃപ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
ഹേ രാജാവേ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും സംരക്ഷിച്ചതിലും ദേവന്മാരെ സഹായിച്ചതിലും ദേവന്മാരാൽ സന്തുഷ്ടയായ ദേവി “അങ്ങനെയാകട്ടെ” എന്ന് പറഞ്ഞു അദൃശ്യയായി.
34. ഇത്യേതദ് കതിദം ഭൂപ, സംഭൂത സാ യദാ പുരാ,
ദേവീ ദേവാ ശരീരേഭ്യോ ജഗത് ത്രയാ ഹിതൌഷിണി.
അല്ലയോ, രാജാവേ, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദേവി എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായതെങ്ങനെയെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.
35. പുനശ്ച ഗൗരീ ദേഹത്സ സമുദ് ഭൂത യദാ ഭവത്,
വധായ ദുഷ്ട ദൈത്യനാം തദാ ശുംഭ നിശുംഭയോ.
36. രക്ഷണായ ച ലോകാനാം ദേവാനാം ഉപകാരിണീ,
തച്രുണുഷ്വ മയാ ഖ്യാദം യാദവത് കടയാമി അവർ.
ദേവന്മാരെ സഹായിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ ദേവി ദുഷ്ടരായ രാക്ഷസന്മാരെയും ശുംഭനെയും നിശുംഭനെയും കൊന്ന് ലോകരക്ഷയ്ക്കായി പാർവതിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് കൂടുതൽ പറയാൻ പോകുന്നു. ഇത് കേട്ട് സന്തോഷിക്കുക.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ,
ശക്രാധി സ്തുതിർ നാമ,
ചതുര്ഥോ അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന സക്രാധി ദേവതകളുടെ പ്രാർത്ഥനയെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ നാലാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണ്.

ഉത്തമ ചരിത
(വിശുദ്ധ കഥ)
അദ്ധ്യായം 5: ദേവിയും ദൂതനും തമ്മിലുള്ള തർക്കം
1. ഋഷിർ ഉവാച:-
പുരാ ശുംഭ നിശുംഭ മസുരഭ്യാം സചീപതേ,
ത്രൈലോക്യം യജ്ഞഭാഗശ്ച ഹൃതാ മദ ബാലാശ്രയാത്.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
പണ്ടുകാലത്ത് ഇന്ദ്രൻ തൻ്റെ ശക്തിയിലും വീര്യത്തിലും അഹങ്കരിച്ചിരുന്നതിനാൽ അവൻ്റെ ത്രിലോകങ്ങളും അഗ്നിയാഗത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നതും ശുംഭൻ, നിശുംഭൻ എന്നീ രണ്ട് അസുരന്മാർ അപഹരിച്ചു.
(കശ്യപ മുനിയുടെയും ധനുവിൻ്റെയും പുത്രന്മാരായിരുന്നു ശുംഭയും നിഷ്ംഭയും)
2. തവേവ സൂര്യതാം തദ്വദ് അധികാരം തദിംധവം,
കൗഭേരമാധ യാംയാം ച ചക്രതേ വരുണസ്യ ച.
സൂര്യദേവൻ്റെയും അതുപോലെ ചന്ദ്രദേവൻ്റെയും സമ്പത്തിൻ്റെ ദൈവമായ കുഭേരൻ്റെയും മരണത്തിൻ്റെ ദേവനായ യമൻ്റെയും ശക്തികൾ അവർ ഏറ്റെടുത്തു.
3. തവേവ പവനർധിം ച ചക്രതുർ വഹ്നി കർമ്മ ച,
തതോ ദേവ വിനിർദ്ധൂധാ ബ്രഷ്ട രാജ്യ പരാജിത.
കാറ്റ് ദേവൻ്റെയും അഗ്നിദേവൻ്റെയും ചുമതലകൾ അവർ ഏറ്റെടുത്തു. ഇക്കാരണത്താൽ ദേവന്മാർ പരാജയപ്പെടുകയും അവരുടെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു
4. ഹൃതാധികാര തൃദശാസ്താഭ്യാം സർവേ നിരാകൃതാ,
മഹാ അസുരഭ്യാം തം ദേവീം സംസ്‌മാരന്ത്യാ അപരാജിതം
ഇങ്ങനെ ഈ മഹാ അസുരന്മാർ മൂലം തങ്ങളുടെ എല്ലാ ശക്തികളും നഷ്ടപ്പെട്ടതിനാൽ, എല്ലാ ദേവതകളും ഒരു ദേവതയെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു, തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല.
5. തയസ്മാകം വരോ ധാതോ യദാപത്സു സ്മൃതാഖില,
ഭവതാം നശയിഷ്യാമി തത് ക്ഷണാത് പരമപദ.
6. ഇതി കൃത്വാ മതിം ദേവാ ഹിമവന്തം നാഗേശ്വരം,
ജഗ്മുസ്തത്ര തതോ ദേവീം വിഷ്ണു മായാം പ്രതിഷ്ഠുവു.
ദേവിയെ സ്മരിച്ചാൽ അവരുടെ എല്ലാ അപകടങ്ങളും നശിപ്പിക്കുമെന്ന് ദേവി തങ്ങൾക്ക് വരം നൽകിയെന്ന് കരുതി, എല്ലാ പർവതങ്ങളുടെയും രാജാവായ ഹിമാലയത്തിലേക്ക് പോയി, വിഷ്ണുമായ (വിഷ്ണുവിൻ്റെ മായയുടെ ശക്തി) ദേവിയെ സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങി
. ദേവ ഊചു:-
നമോ ദേവ്യൈ മഹാ ദേവ്യൈ ശിവായൈ സതതം നമ,
നാമ പ്രകൃത്യൈർ ഭദ്രയൈർ നിയത പ്രണത സ്മ താം.
ദേവൻ പറഞ്ഞു:-
ദേവിക്ക് വന്ദനം. ശിവൻ്റെ പത്നിയായ ആ മഹാദേവിക്ക് നമസ്കാരം, പ്രകൃതിയും എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പരിപാലിക്കുന്നവൾക്ക് നമസ്കാരം. മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച് ആരാധനയോടെ ഞങ്ങൾ അവളെ വന്ദിക്കുന്നു.
8. രൗദ്രായൈർ നമോ നിത്യൈർ ഗൗര്യൈർ ധാത്ര്യൈർ നമോ നമ,
ജ്യോത്സ്നായൈർ ചേന്ദു രൂപിണ്യൈർ സുഖായൈർ ശതതാം നമ.
രുദ്രനെപ്പോലെ കോപിഷ്ഠയായ അവൾക്ക് നമസ്കാരം. ലോകങ്ങളെ നോക്കുന്നതിൽ എന്നും സ്ഥിരതയുള്ള ആ പാർവതിക്ക് നമസ്കാരം. പ്രകാശത്തിൻ്റെ രൂപവും ചന്ദ്രൻ്റെ രൂപവും സ്ഥിരമായ സന്തോഷത്തിൻ്റെ രൂപവുമായ അവൾക്ക് നമസ്കാരം.
9. കല്യാണൈർ പ്രണത വൃദ്യൈർ സിധ്യൈർ കൂർമയൈർ നമോ നമ,
നൈരുത്യൈർ ഭൂഭൃതം ലക്ഷ്മ്യൈർ സർവണ്യൈർ തേ നമോ നമ.
നൻമ മാത്രം ചെയ്യുന്നവൾക്കും, തന്നെ ഉപ്പിലിടുന്നവരെയെല്ലാം അനുഗ്രഹിക്കുന്നവൾക്കും, അത്യധികം ശക്തിയുള്ളവളും, ലോകത്തെ പരിപാലിക്കുന്നവൾക്കും (ലോകത്തെ ഉയർത്തിയ കൂർമ്മയെപ്പോലെ) അഭിവാദനങ്ങളും അഭിവാദനങ്ങളും. അസുര ശക്തിയും, രാജാക്കന്മാരുടെ പിന്നിലെ ശക്തിയും, ശിവൻ്റെ പത്നിയും ആയ അവൾക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം.
10. ദുർഗായൈർ ദുർഗാ പരായൈ സരായൈ സർവ കരിണ്യൈ,
ഖയ്ത്യൈ തദൈവ ക്രുഷ്ണായൈ ധൂമയൈ സത്തതാം നമ.
ദുഃഖം ഏറ്റുവാങ്ങാൻ കഴിയുന്ന, ദുഃഖത്തിൻ്റെ മറുതീരത്തേക്ക് നമ്മെ കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയുന്ന, എല്ലാത്തിനും കാരണക്കാരിയായ, വളരെ പ്രശസ്തയായ, കറുത്ത നിറമുള്ള, പുകയുടെ നിറമുള്ള അവൾക്ക് എപ്പോഴും നമസ്കാരം.
11. അതി സൗമ്യതി രൗദ്രയൈർ നാഥസ്തസ്യൈർ നമോ നമ,
നമോ ജഗത് പ്രതിഷ്ഠയാർ ദേവൈർ കൃത്യൈർ നമോ നമ.
സമാധാനത്തിനും കോപത്തിനും അതീതയായ അവളെ ഞങ്ങൾ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുകയും ഞങ്ങളുടെ അഭിവാദനങ്ങൾ അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സമസ്ത പ്രപഞ്ചത്തിനും ആധാരമായ, ദേവന്മാരുടെ പിന്നിലെ ശക്തിയായ, കർമ്മോന്മുഖയായ അവൾക്ക് അനേകം നമസ്കാരം.
12. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു വിഷ്ണു മയേതി സബ്ധിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും പ്രാണശക്തിയായ ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
13. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ചേതംത്യഭി ധീയതേ,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തനത്തിൽ മൂലശക്തിയായ ആ ദേവിക്ക് അഭിവാദനങ്ങൾ, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
14. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ബുദ്ധി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നാസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും ബുദ്ധിശക്തിയായി വസിക്കുന്ന ആ ദേവതയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം.
15. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു നിദ്രാ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
നിദ്രയുടെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, വന്ദനം
16. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ക്ഷുധാ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
വിശപ്പിൻ്റെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
17. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ഛായ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
നിഴലിൻ്റെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, വന്ദനം
18. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ശക്തി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
ആന്തരികശക്തിയുടെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവതയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം, വന്ദനം
19. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു തൃഷ്ണ രൂപേണ സംസ്‌ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
രക്ഷാകരവും സംഭരിക്കുന്നതുമായ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവതയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം
20. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ക്ഷന്തി രൂപേണ സംസ്‌ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
സഹനശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
21. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ജാതി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
അനേകത്തിൽ ഏകത്വ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
22. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ലജ്ജ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
ലജ്ജാശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
23. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ശാന്തി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
ശാന്തിയുടെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, വന്ദനം
24. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ശ്രദ്ധ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
എല്ലാ ജീവികളിലും ധാരണ ശക്തിയായി വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, വന്ദനം
25. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു കാന്തി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
പ്രകാശശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവതയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം.
26. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ലക്ഷ്മീ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
സമ്പത്തിൻ്റെ ശക്തിയായോ ദൈവം നൽകിയ സ്വത്തോ ആയി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവതയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം.
27. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു വൃതി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
എല്ലാ ജീവികളിലും കർമ്മശക്തിയായി വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം
28. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു സ്മൃതി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
സ്മരണ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
29. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ദയാ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
കരുണയുടെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, വന്ദനം
30. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു തുഷ്ടി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
എല്ലാ ജീവികളിലും സന്തോഷത്തിൻ്റെ ശക്തിയായി വസിക്കുന്ന ആ ദേവതയ്ക്ക് അഭിവാദനങ്ങൾ, അഭിവാദനങ്ങൾ, അഭിവാദനങ്ങൾ.
31. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു മാതൃരൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
മാതൃത്വത്തിൻ്റെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
32. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ബ്രാൻഡി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
മായയുടെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
33. ഇന്ദ്രയാണം അധിഷ്ഠാത്രി ഭൂതനം അഖിലേഷു യ,
ഭൂതേഷു സതതം തസ്യൈ വ്യാപ്തൈ ദേവ്യൈ നമോ നമ.
ദൈനംദിന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന അവയവങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ ആന്തരിക ശക്തിയും ആത്മാവും ബുദ്ധിപരമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന അവയവങ്ങളും പഞ്ചഭൂതങ്ങളുടെ പിന്നിലെ ഉറവിടവുമായ ആ ദേവിക്ക് നമസ്‌കാരങ്ങളും നമസ്‌കാരങ്ങളും. ഭൂമി, വെള്ളം, വായു, തീ, ഈതർ.
34. ചിതി രൂപേണ യാ കൃത്സ്നാമേദത്വ്യാപ്യൈ സ്ഥിത ജഗത്,
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ നമോ നമ.
സൂക്ഷ്മശക്തിയുടെ രൂപത്തിൽ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന അഭിവാദനങ്ങൾ, അഭിവാദനങ്ങൾ, അഭിവാദനങ്ങൾ.
35. സ്തുത സുരൈ പൂർവാ മബീഷ്ട സംസ്‌രയാ,
തഥാ സുരേന്ദ്രേണ ദിനേഷു സേവിത,
കരോതു സാ ന ശുഭ ഹേതുരീശ്വൈ,
ശുഭാനി ഭദ്രാണി അഭിഹന്തു ചാ പദാ.
36. യാ സമപ്രധം ചോദധ ദൈത്യതപിതൈർ,
രസ്മാഭിരീശ ച സുരൈർ നമസ്യതേ,
യാ ച സ്മൃത തത് ക്ഷണമേവ ഹന്തി ന,
സർവപാധോ ഭക്തി വിനമ്ര മൂർത്തിഭി.
പ്രാചീനകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവ് തുടങ്ങിയ ദേവന്മാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൾ, ദേവേന്ദ്രൻ തൻ്റെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തുതീർക്കാൻ ദിവസേന സേവിക്കുന്നവൾ, അസുരന്മാരാൽ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന ദേവന്മാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവൾ, സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന ആ ദേവത നമുക്ക് നന്മ വരുത്തട്ടെ. ഞങ്ങൾ അവളെ ഓർക്കുമ്പോൾ അവളോടുള്ള ഭക്തി നമ്മുടെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും പരിഹരിക്കുന്നു, ലോകത്തിലെ എല്ലാ നല്ല കാര്യങ്ങൾക്കും കാരണം ആരാണ്. നമ്മുടെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും നശിപ്പിക്കട്ടെ.
37. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഏവം സ്ഥാവധി യുക്താനം ദേവാനാം തത്ര പാർവതി,
സ്നാതു മബ്യായൌ തോയേ ജാഹ്നവ്യ നൃപ നന്ദന,
മഹർഷി പറഞ്ഞു:
ഹേ രാജാവേ, ഇപ്രകാരം ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ച ആ പാർവ്വതി ദേവി ഹിമാലയപർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് അവരുടെ മുമ്പിൽ കുളിക്കുന്നതിനായി നദിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. ഗംഗ.
38. സബ്രവേതാൻ സുരാൻ ശുഭ്രൂർ ഭവദ്ഭി സ്തൂയഹേ അത്രകാ,
ശരീര കോശ തശ്ചസ്യ സമുദ്ഭൂത ബ്രവിചിവാ.
അതിസുന്ദരിയായ പാർവതി ദേവന്മാരോട് ചോദിച്ചു, "നിങ്ങൾ ആരെയാണ് ഹിമാലയത്തിൽ സ്തുതിക്കുന്നത്?" പാർവതിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ കൂശികി ദേവിയാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്.
(ഒരിക്കൽ ശിവൻ പാർവതിയെ കാളി എന്ന് വിളിച്ചു (കറുത്ത പെൺകുട്ടിയും പാർവതിയും ഇതിൽ അസ്വസ്ഥയായി ഗൗതമയുടെ ആശ്രമത്തിൽ ചെന്ന് തപസ്സ് ചെയ്ത് അവളുടെ കറുത്ത ഭാഗം (കാളി) നീക്കി വെളുത്തതായി (ഗൗരി))
39. സ്തോത്രം മമൈതാദ് ക്രിയതേ ശുംഭ ദൈത്യ നിരകൃതൈർ,
ദേവൈ സമേതൈർ സമരേ നിശുംബേന പരാജിതൈർ.
യുദ്ധത്തിൽ നിശുംഭനാൽ പരാജയപ്പെട്ടവരും ശുംഭനാൽ നിന്ദിക്കപ്പെട്ടവരുമായ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഈ സ്തുതികൾ ചെയ്തു.
40. സരേര കോശദസ്തസ്യ പാർവത്യ നിസ്ശ്രുതാംഭികാ,
കൗശികീതി സമസ്തേഷു തഥോ ലോകേഷു ഗീയതേ.
ആ ദേവി പാർവതിയുടെ (കോശ) ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതിനാൽ ലോകം മുഴുവൻ അവളെ കൗശികി എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
41. തസ്യാം വിനിർഗതയ്ന്തു കൃഷ്ണാ ഭൂതസ്പി പരാവതി,
കാലികേതി സമാഖ്യാത ഹിമചല കൃതാശ്രയാ.
ഒരിക്കൽ ആ ദേവി തൻ്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് പോയപ്പോൾ, പാർവതി ദേവി കാളിയുടെ കറുത്ത രൂപം ധരിച്ച് ഹിമാലയ പർവതത്തിൽ താമസിച്ചു.
(ദേവി ഗംഗാനദിയിൽ കുളിക്കാൻ പോയില്ല, കറുത്ത രൂപത്തിൽ അവിടെത്തന്നെ തുടർന്നു എന്നാണ് അനുമാനം. )
42. തഥോ അംബികാ പരം രൂപം ഭിബ്രണം സുമനോഹരം,
ദദർശ ഛന്ദോ മുണ്ഡശ്ച ബ്രൂത്യൗ ശുംഭ നിശുംഭയോ.
പിന്നീട് ശുംഭൻ്റെയും നിശുംഭൻ്റെയും സേവകരായ ചണ്ഡയും മുണ്ടയും ദേവിയെ അവളുടെ അതിസുന്ദരമായ കാളികാരൂപത്തിൽ കണ്ടു.
43. താഭ്യാം ശുംഭയ ചാക്യഥാ സാഥേവ സുമനോഹര,
കപ്യസ്ഥേ സ്ത്രീർ മഹാ രാജാ, ഭാസയന്തി ഹിമാചലം.
അവൾ ചന്ദയെയും മുണ്ടയെയും അവരുടെ രാജാവിനെ അറിയിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു, "അല്ലയോ മഹാരാജാവേ, ഹിമാലയ പർവതങ്ങളിൽ പർവതത്തെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുണ്ട്."
44. നൈവ താദൃക് ക്വചിദ്രൂപം ദൃഷ്ടം കേന ചിദുതമം,
ജ്ഞായതം കാപ്യസൗ ദേവി ഗൃഹ്യതാം ച അസുരേശ്വര.
എല്ലാ അസുരന്മാരുടെയും കർത്താവേ, ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു സ്ത്രീയെ ഇതുവരെ പ്രപഞ്ചത്തിൽ എവിടെയും കണ്ടിട്ടില്ല. അതിനാൽ നിങ്ങൾ അവളെക്കുറിച്ച് അറിയുകയും അവളെ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.
45. സ്ത്രീ രത്നം ഇതി ചാർവാംഗി ധ്യോതയന്തി ദിശശ്ച,
സാ തു തിഷ്ഠതി ദൈത്യേന്ദ്ര, താം ഭവാൻ ദൃഷ്ടും അർഹതി.
ഹേയ്, എല്ലാ അസുരന്മാരുടെയും രാജാവേ, സ്ത്രീകൾക്കിടയിലെ ആ രത്നം വളരെ സുന്ദരമാണ്, അവളുടെ തിളക്കം കാരണം എല്ലാ ദിക്കുകളും മിന്നിമറയുന്നു, അതിനാൽ നിങ്ങൾ അവളെ കാണണം.
46. ​​യാനി രത്നാനി മനയോ ഗജ അശ്വാധാനി വൈ പ്രഭോ,
ത്രൈലോക്യ തു സമസ്ഥാനി സമ്പ്രതം ഭന്തി തേ ഗൃഹേ.
ഹേ ഭഗവാനേ, ആന, കുതിര, ആഭരണങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റ് വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്തുക്കൾ നിങ്ങളുടെ ഭവനത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം.
47. ഐരാവത സമാനീതോ ഗജ രത്നം പുരന്ദരത്,
പാരിജാത തരു ചായം തഥാ ഉച്ഛസ്രവ ഹയാ.
ഐരാവതമെന്നറിയപ്പെട്ട ആനയെയും പാരിജാതമെന്ന ആഗ്രഹം നൽകുന്ന വൃക്ഷത്തെയും ഉച്ചൈശ്രവമെന്ന മഹാകുതിരയെയും നീ ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് അപഹരിച്ചു.
48. വിമാനം ഹംസ സംയുക്തമേത തിഷ്ഠതി അവർ അംഗനേ,
രത്ന ഭൂതമിഹാ നീതം യദസിദ്വേദം അത്ഭുതം.
മഹാത്ഭുതമായ ഹംസങ്ങളുള്ള ആ അത്ഭുതവിമാനം അങ്ങ് കൊണ്ടുവന്ന് നിങ്ങളുടെ മുറ്റത്ത് നിർത്തിയതാണ്.
49. നിധിരേശ മഹാ പത്മ സമാനീതോ ധനേശ്വരാത്,
കിഞ്ചിത്കിനീം ദധൗ ചാബ്ധി ർമലമാംലാന പങ്കജം.
ഭഗവാൻ കുഭേരനിൽ നിന്ന്, മഹാപത്മം (വലിയ താമര) എന്ന ധനം കൊണ്ടുവന്നു, സമുദ്രം നിങ്ങൾക്ക് മങ്ങാത്ത താമരയുടെ മാല നൽകി.
50. ഛത്രം തേ വരുണം ഗേഹേ കാഞ്ചനസ്രവി തിഷ്ഠതി,
തദയം സിന്ധനവരോ യാ പുരസിത് പ്രജാപതേ.
സ്വർണ്ണമഴ പെയ്യിക്കാൻ കഴിവുള്ള വരുണൻ്റെ ആ കുടയും ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ഈ രത്ന രാജ്ഞിയും നിങ്ങളുടെ ഭവനത്തിലുണ്ട്.
51. മൃത്യോരോൽക്രാന്തിധാ നാമ ശക്തീശ, ത്വയാ ഹൃത,
പാസ സലിലരാജസ്യ ബ്രതൃസ്തവ പരിഗൃഹേ.
ദൈവമേ, നീ യമദേവനിൽ നിന്ന് മൃത്യു വരുണൻ്റെ ശക്തിയും വലിയ കയർ ആയുധവും നിൻ്റെ സഹോദരൻ്റെ ഭവനത്തിലുണ്ട്.
52. നിശുംഭസ്യാബ്ധി ജാതശ്ച സമസ്തോ രത്നാ ജാഥയാ,
വഹ്നിശ്ചാപി ദധൌ തുഭ്യ മാഗ്നിസൌചേ ച വാസസി.
കടലിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന എല്ലാ വിലയേറിയ രത്നങ്ങളും നിശുംഭൻ്റെ ഭവനത്തിലുണ്ട്, അഗ്നിദേവൻ അഗ്നിയാൽ വൃത്തിയാക്കിയ വസ്ത്രങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് സമ്മാനിച്ചു.
53. ഏവം ധൈത്യേന്ദ്ര രത്നാനി സമസ്ഥാനീയ ഹൃതാനിതേ,
സ്ത്രീ രത്ന മേഷ കല്യാണി ത്വാ കസ്മന്ന ഗൃഹ്യതേ.
ഹേ അസുരരാജാവേ, അമൂല്യമായ രത്‌നങ്ങളെല്ലാം കൊണ്ടുവന്നത് നിനക്കു വേണ്ടിയാണെന്നും, സ്ത്രീകളിൽ രത്‌നമായ ഈ അംബിക എങ്ങനെ നിൻ്റെ അടുക്കൽ ഇല്ലെന്നുമാണ് പറഞ്ഞത്.
54. ഋഷിർ ഉവാച:-
നിസംയേതി വാച ശുംഭ സ തഥാ ചണ്ഡ മുണ്ഡയോ,
പ്രേഷയാമാസ സുഗ്രീവം ധൂതം ദേവ്യാ മഹാസുരം.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
അപ്പോൾ ചണ്ഡൻ്റെയും മുണ്ടയുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ട ശുംബാസുരൻ, സുഗ്രീവൻ എന്ന മഹാനായ അസുരനെ ദേവിയെ കാണാൻ ദൂതനായി അയച്ചു.
55. ഇതി ചേതി ച വക്തവ്യം സാ ഗത്വാ വചനം മമ,
യധാ ചാഭ്യേതി സംപ്രീത്യ തഥാ കാര്യം ത്വയാ ലഘു.
എൻ്റെ കൽപ്പനകൾ നിമിത്തം നീ അവളുടെ വാക്കുകൾ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ പറയുകയും സ്നേഹത്തോടെ അവളെ വേഗത്തിൽ ഇവിടെയെത്തിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുകയും വേണം.
56. സ തത്ര ഗത്വാ യഥാസ്ഥേ ശൈലോധേശേ അതി ശോഭനേ,
സാ ദേവി താം തഥാ പ്രാഹ ശ്ലശ്നം മധുരായ ഗിരാ.
ആ ദൂതൻ ആ ദേവി വസിച്ചിരുന്ന അതിമനോഹരമായ പർവതപ്രദേശങ്ങളിൽ ചെന്ന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ ഈ മധുരവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
57. ധൂത ഉവാച:-
ദേവീ, ദൈത്യേശ്വര ശുംഭ ത്രൈലോക്യ പരമേശ്വര,
ധൂതോഹം പ്രേഷിതസ്തേന ത്വത്സകാശമിഹാഗത.
ഹേ സ്ത്രീയേ, ത്രിലോകത്തിൻ്റെയും അധിപനായ ശുംഭൻ എന്നെ ദൂതനായി അയച്ചു, ഞാൻ അങ്ങയുടെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു.
58. അവ്യഹതഗ്ന സർവാസു യാ സധാ ദേവ യോനിഷു,
നിർജിത അഖില ധൈത്യരീ സ യദാഹ ശൃണുഷ്വ തത്.
എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും അടുക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത, എല്ലാ ദേവന്മാരെയും പരാജയപ്പെടുത്തിയ ശുംഭൻ്റെ വാക്കുകൾ ദയവായി കേൾക്കൂ.
59. മമ ത്രൈലോക്യമഖിലം മമ ദേവ വസാനുഘ,
യജ്ഞ ഭഗാനാം സർവാനുപശ്നാമി പൃഥക് പൃഥക്.
മൂന്ന് ലോകങ്ങളും എല്ലാം ആകുന്നു, എൻ്റെ ദേവതകൾ എൻ്റെ ആജ്ഞകൾ അനുസരിക്കുന്നു, അവർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള അഗ്നിയാഗങ്ങളിൽ ഞാനും പങ്കുചേരുന്നു.
60. ത്രൈലോക്യ വര രത്നാനി മമ വശ്യന്യശേഷത,
തദിവ ഗജ രത്നം ച ഹൃതം ദേവേന്ദ്ര വാഹനം.
മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും വിലപിടിപ്പുള്ള എല്ലാ രത്നങ്ങളും എൻ്റെ പക്കലുണ്ട്, ഇന്ദ്രൻ കയറിയിരുന്ന ആനയെ ഞാനും എടുത്തിട്ടുണ്ട്.
61. ക്ഷേരോദ മധോനോഅത്ബുദ്ധ മസ്വ രത്നം മാമരൈ,
ഉച്ചൈസ്രവ സസംജ്ഞം ആ പ്രണിപ്ത്യ സമർപിതം.
ഉച്ചൈശ്രവസ്, ക്ഷീരസാഗരത്തിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ആ വലിയ കുതിരയെ ദേവന്മാർ എൻ്റെ കാൽക്കൽ വീണതിനുശേഷം എനിക്ക് സമർപ്പിച്ചു.
62. യാനി ചാന്യാനി ദേവേഷു ഗന്ധർവേഷു രാഗേഷു ച,
രത്ന ഭൂതാനി താനി മയ്യേവ ശോഭനേ.
ഹേ മിന്നുന്ന പെണ്ണേ, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവ്വന്മാരും മറ്റും ഉള്ള എല്ലാ അമൂല്യ രത്നങ്ങളും എൻ്റെ കൂടെയുണ്ട്.
63. സ്ത്രീ രത്ന ഭൂതം ത്വാം ദേവി ലോകേ മാന്യാമഹേ വയം,
സാ ത്വമസ്മാനുപാഗശ്ച യതോ രത്ന ഭുജോ വയം.
ഹേ സ്ത്രീ, ഈ ലോകത്തിലെ സ്ത്രീകളിൽ ഏറ്റവും മഹത്തായ രത്നം നീയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു, ഞങ്ങൾ എല്ലാ രത്നങ്ങളും ആസ്വദിക്കുന്നവരായതിനാൽ, എന്നെ നേടുന്നതിൽ നിങ്ങൾ സന്തോഷിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.
64. മാം വാ മമനുജം വാ അപി നിശുംഭമുരു വിക്രമം,
ഭജ ത്വാം ചഞ്ചലപാംഗി, രത്ന ഭൂതസി വൈ യഥാ.
ഹേയ് സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടി, സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ നിങ്ങൾ ഉയർന്ന സ്ഥാനം നേടിയതിനാൽ, നിങ്ങൾ എന്നോട് അല്ലെങ്കിൽ എൻ്റെ സഹോദരനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുക.
65. പരമേശ്വര്യമതുലം പ്രാപ്ശ്യസേ മത് പരിഗ്രൗഹാത്,
ഏതത് ബുദ്ധ്യാ സമോലോച്യ മത് പരിഗൃഹതാം വ്രജ.
എൻ്റെ പത്നിയാകുന്നതിലൂടെ, നിങ്ങൾ സമാനതകളില്ലാത്ത വലിയ സമ്പത്ത് നേടുന്നു, അതിനാൽ ഇത് ശരിയായി ചിന്തിച്ച് എൻ്റെ ഭാര്യയാകുക.
66. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഇത്യുക്താ സാ ദേവീ ഗംഭീരാന്തസ്മിതാ ജഗൗ,
ദുർഗാ ഭഗവതീ ഭദ്രാ യയേദം ധാര്യതേ ജഗത്.
ദൂതൻ്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദുർഗ്ഗാദേവി, ഏറ്റവും വലിയ ദേവി, ലോകത്തെ അതിൻ്റെ നന്മയ്ക്കായി ധരിച്ചിരുന്ന ആ ദേവി വഞ്ചനാപരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ ഇനിപ്പറയുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
67. ദേവുവാച:-
സത്യമുക്തം ത്വയാനത്ര മിഥ്യാ കിഞ്ചിത് ത്വയോതിദം,
ത്രൈലോക്യാധിപതി ശുംഭോ നിശുംഭശ്ചാപി താദൃശ.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഈ കേസിൽ നിങ്ങൾ സത്യമാണ് പറഞ്ഞത്, നിങ്ങൾ ഒന്നും അതിശയോക്തിപരമായി പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ശുംഭൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനാണ്, അതുപോലെ നിശുംഭനും.
68. കിന്ത്വത്ര യത് പ്രതിജ്ഞാദം മിഥ്യാ തത് ക്രിയതേകദം,
ശ്രൂയതാം അൽപ ബുദ്ധിത്വാദ് പ്രതിജ്ഞാ യാ കൃതാ പുരാ.
എൻ്റെ കാര്യത്തിൽ ഭർത്താവിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തതിന് അറിവില്ലായ്മ കാരണം എടുത്ത സത്യവാങ്മൂലം പ്രശ്നമായി. ദയവായി അതിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
69. യോ മാം ജയതി സംഗ്രാമേ യോ മേ ദർപം വ്യാപോഹതി,
യോ മേ പ്രതിഭലോ ലോകേ സാ മേ ഭർത്ത ഭവിഷ്യതി.
യുദ്ധത്തിൽ എന്നെ ജയിക്കുന്നവനും എൻ്റെ അഭിമാനം ഇല്ലാതാക്കുന്നവനും ശക്തിയിൽ എനിക്ക് തുല്യനായവനും എൻ്റെ ഭർത്താവായി മാറും.
70. തദശ്ചതു ശുംഭോത നിശുംഭോ വാ മഹാസുര,
മാം ജിത്വാ കിഞ്ചിരേനത്ര പാണിം ഗൃഹ്നാഥു മേ ലഘു.
അതുകൊണ്ട് മഹാനായ അസുര ശുംഭനോ നിശുംഭനോ ഇവിടെ വരട്ടെ, അവർ എന്നെ വേഗത്തിൽ വിജയിപ്പിച്ച് എന്നെ വിവാഹം കഴിക്കട്ടെ. ഇതിൽ സമയം പാഴാക്കാതിരിക്കട്ടെ.
71. ധൂത ഉവാച:-
അവലിപ്ഥസി മൈവം ത്വാം ദേവി ബ്രൂഹി മമാഗ്രത,
ത്രൈലോക്യേ കാ പുമാം തിഷ്ടേഹ്ദാഗ്രേ ശുംഭ നിശുംഭയോ.
ഹേ ലേഡി, നിങ്ങൾ വളരെ അഭിമാനിക്കുന്നു കാരണം നിങ്ങൾ എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറയരുത്. മനുഷ്യന് ശുംഭനും നിശുംഭനുമെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും.
72. അന്യേഷ മപി ധിത്യനാം സർവേ ദേവാ ന വൈ യുധി,
തിഷ്ഠന്തി സമുഖേ ദേവി, കിം പുന സ്ത്വം ഏകിക.
ഹേ സ്ത്രീയേ, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും മറ്റ് അസുരന്മാർക്ക് മുന്നിൽ യുദ്ധത്തിന് നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല, ഒറ്റയ്‌ക്കും ദുർബ്ബലമായ ലൈംഗികതയ്‌ക്കും എങ്ങനെ പോരാടാനാകും?
73. ഇന്ദ്രാധ്യ സകല തേ ദേവാ ഷ്ഠസ്തുര്യശന്ന സംയുഗേ,
ശുംഭദീനാം കഥം തേഷാം സ്ത്രീ ശ്രമസി സം മുഖം.
ശുംഭൻ്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ രാക്ഷസന്മാർക്ക് മുമ്പ് ഇന്ദ്രൻ്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും അവരെ നേരിടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നിസ്സഹായയായ പെൺകുട്ടിയായ നിനക്കോ?
74. സാ ത്വാം ഗച മയൈവോക്ത പരസ്വം ശുംഭ നിശുംഭയോ,
കേശകർഷണ നിർദുഗ്ധ ഗൗരവ മാ ഗമിഷ്യസി.
ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ നിങ്ങൾ അവരുടെ മുന്നിൽ വന്ന് നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ബഹുമാനവും നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ അവരുടെ മുമ്പിൽ നിങ്ങളുടെ മുടിയിൽ വലിച്ചിടുന്നതാണ് നല്ലത്.
75. ദേവുവാച:-
ഏവമേതാദ് ബലീ ശുംഭോ നിശുംഭശ്ചാദി വീര്യവാൻ,
കിം കരോമി പ്രതിജ്ഞാ മേ യദനലോചിതഃ പുരാ.
ശുംഭനും നിശുംഭനും അതിശക്തന്മാരാണെന്നത് ശരിയാണ്, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യാം, ഞാൻ അധികം ആലോചിക്കാതെ പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു.
76. സ ത്വാം ഗച മയൈവോക്തം യദേതത് സർവ മാതൃദ്ധാ,
തഥാ ചക്ഷ്വാ അസുരേന്ദ്രായ സ ച യുക്തം കരോതു യത്.
തിരിച്ചു പോയതിനു ശേഷം ശുംഭനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഒഴിവാക്കാതെ പറയൂ. ആ ശുംഭൻ ഉചിതമായത് തീരുമാനിക്കട്ടെ.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മ്യേ,
ദേവീ ധൂത സംവാദോ നമ,
പഞ്ചമോ അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന ദൂതന്മാരുമായുള്ള ദേവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചയെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണ്.
അദ്ധ്യായം 6: ധൂമ്ര ലോചന വധം
1. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഇത്യകർണ്യ വചോ ദേവ്യാ സ ധൂതോ അമർഷപൂരിത,
സമചഷ്ട സമാഗമ്യ ധിത്യ രാജായ വിസ്താരത്.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
ദേവിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ ദൂതൻ കോപാകുലനായി ശുംഭാസുരൻ്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് അവളുടെ വാക്കുകൾ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
2. തസ്യ ധൂതസ്യ തദ്വാക്യമകർണ്യ സുരരാത് തഥാ,
ശക്രോധ പ്രാഹ ദൈത്യനം അധിപ ധൂമ്രലോചന.
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് അസുരരാജാവായ ശുംഭൻ കോപാകുലനായി തൻ്റെ സൈന്യാധിപനായ ധൂമ്രലോചനനോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
3. ഹേ ധൂമ്രലോചന ആസു ത്വാം സ്വസൈന്യ പരിവാരിത,
താമാനായ ബലദുഷ്ടാം കേശകർഷണ വിഹ്വലം.
ഹേ, ധൂമൃലോചനാ, നീ എൻ്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം ചെന്ന് ആ ദുഷ്ടയായ സ്ത്രീയെ അവളുടെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് ബലമായി അവളെ വേഗം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
4. ആ പരിത്രണാധ കശ്ചിദ്യധി വോതിഷ്ഠതേ പര,
സ ഹന്തവ്യോ അമരോ യാപി യക്ഷോ ഗന്ധർവോ ഏവ വാ.
ദേവനോ യക്ഷനോ ഗന്ധർവ്വനോ മറ്റാരെങ്കിലുമോ ആവട്ടെ, അവളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആരെങ്കിലും ശ്രമിച്ചാൽ അവൻ കൊല്ലപ്പെടാൻ യോഗ്യനാണ്.
5. ഋഷിർ ഉവാച:-
തേനാഗ്നപ്തസ്തഥാ സീഗ്രാം സ ധൈത്യോ ധൂമൃലോചന,
വൃതഃ ഷഷ്ട്യ സഹസ്രനാം അസുരാണാം ദൃതം യയൌ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
അനന്തരം ശുംഭനാൽ ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ട ധൂമൃലോചനൻ അറുപതിനായിരം അസുരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് വേഗത്തിൽ പോയി.
6. സ ദൃഷ്ട്വാ താം തത്തോ ദേവീം തുഹിനാചല സംസ്ഥിതാം,
ജഗദോചൗ പ്രഹീതി മൂലം ശുംഭ നിശുംഭയോ.
അപ്പോൾ ആ ധൂമ്രലോചനൻ ഹിമാലയത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന ദേവിയെ കണ്ട് ശുംഭൻ്റെയും നിശുംഭൻ്റെയും അടുത്തേക്ക് പോകാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു (അവളോട് ആജ്ഞാപിച്ചു).
7. ന ചേത് പ്രീത്യധ്യാ ഭവതി മത്ബാർത്തരമുപൈഷ്യതി,
തതോ ബലന്നയാംയധ്യ കേശകർഷണ വിഹ്വലം.
നീ എൻ്റെ ഭഗവാൻ ശുംഭൻ്റെ അടുത്തേക്ക് സ്നേഹത്തോടെ വരുന്നില്ലെന്ന് കരുതുക, അത് കാരണം ഞാൻ നിൻ്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് ബലമായി അങ്ങോട്ട് വലിച്ചിടും.
8. ദേവ്യൂവാച:-
ധൈത്യേശ്വരേണ പ്രഹിതോ ബലവൻ ബാല സംവ്രത,
ബാലന്നയസി മാമേവം തഥാ കിം തേ കരംയഹം.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
സമർത്ഥരായ ഒരു സൈന്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അസുരന്മാരുടെ പ്രഭുക്കന്മാർ അയച്ചു, നിങ്ങൾ എന്നെ ബലമായി കൊണ്ടുപോകുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും?
9. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഇത്യുക്ത സോ അഭ്യാദവതമസുരോ ധൂമ്രലോചന,
ഹം കരേണേ നൈവ തം ബസ്മ സാ ചകരംഭികാ തഥാ.
ദേവിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധൂമ്രലോചന അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തി, പക്ഷേ അവളുടെ "ഹും" എന്ന ശബ്ദം കൊണ്ട് ഭസ്മമായി.
10. അഥ ക്രുദ്ധം മഹാ സൈന്യമസുരാനാം തദംബികാ,
വാവർഷ സായകൈ സ്തീഷ്ണൈ സ്ഥധാ ശക്തി പരസ്വധൈ.
പിന്നീട് ആ ദേവി മഹാകോപത്തോടെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളും കുന്തങ്ങളും മറ്റ് ആയുധങ്ങളും അസുരന്മാരുടെ വലിയ സൈന്യത്തിന് നേരെ വർഷിച്ചു
11. തതോ ധൂതശത കോപത് കൃത്വാ നാദം സുബൈരവം,
പാപാസുര സേനയം സിംഹോ ദേവ്യാ സ്വവാഹന.
പിന്നീട് ദേവിയുടെ കുതിരയായ സിംഹം വളരെ കോപിഷ്ഠനായി, ഇളകിയ മുടിയുമായി അസുരന്മാരുടെ സൈന്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
(സേനാപതിയില്ലാത്ത സൈന്യവുമായി ദേവി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് യോഗ്യമല്ലെന്ന് കരുതിയാണ് സിംഹം യുദ്ധം ചെയ്തത്. )
12. കശ്ചിത് കര പ്രഹരേണ ദൈത്യനാസേന ചാപരൻ,
ആക്രാന്ത്യ ചാധാരേണന്യാൻ ജഗനാ ച മഹാസുരൻ.
ആ സിംഹം ചില അസുരന്മാരെ കൈകൊണ്ടും ചിലരെ മുഖം കൊണ്ടും ആക്രമണം കൊണ്ടും ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ടും പല മഹാ അസുരന്മാരെയും കൊന്നു.
13. കേശഞ്ചിത് പടയാമാസ നഖൈ കോഷ്ടാനി കേസരി,
തഥാ തലപ്രഹരേണ ശിരംസി കൃതവാൻ പൃഥക് ।
ആ സിംഹം നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് പലരുടെയും ഹൃദയം കീറി, പലരുടെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് തല വേർപെടുത്തി.
14. വിചിന്ന ബഹുശിരസാ കൃതസ്തേന തഥാപരേ,
പാപൌ ച രുധിരം കോഷ്ടധന്യേഷാം ധൂതകേസരഃ.
ധൈര്യശാലിയായ ആ സിംഹം അനേകം അസുരന്മാരെ കൈകളില്ലാത്തവരും തലയില്ലാത്തവരുമാക്കി, അതിൻ്റെ മേനിയിലെ രോമങ്ങൾ കുലുക്കി, ദഹനേന്ദ്രിയങ്ങളിൽ നിന്ന് പല അസുരന്മാരുടെ രക്തവും കുടിച്ചു.
15. ക്ഷണേന തത് ബലം സർവ്വം ക്ഷയം നീതാൻ മഹാത്മന,
തേന കേസരീണ ദേവ്യാ വാഹനേനാതി കോപിനാ.
മഹാത്മാവായ ദേവിയുടെ ആ കുതിരപ്പട വളരെ കോപിഷ്ഠനായി, ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ സൈന്യത്തെ മുഴുവൻ നശിപ്പിച്ചു.
16. ശ്രുത്വാ തമാസുരം ദേവ്യാ നിഹതം ധൂമ്രലോചനം,
അഗ്നപയാമാസ ച തൌ ചണ്ഡാ മുണ്ഡൌ മഹാസുരൌ.
17. ചുകോപ ദൈത്യാധിപതി ശുംഭ പ്രസ്ഫൃതധാര,
അഗ്നപയാമാസ ച തൌ ചണ്ഡാ മുണ്ടൌ മഹാസുരൌ.
ധൂമ്രലോചന എന്ന ആ അസുരൻ ദേവിയാൽ വധിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും അവൻ്റെ സൈന്യത്തെ മുഴുവൻ അവളുടെ സിംഹത്താൽ വധിച്ചുവെന്നും കേട്ട്, കോപത്താൽ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളുള്ള അസുരരാജാവായ ശുംഭൻ, ചണ്ഡ, മുണ്ഡ എന്നീ മഹാ അസുരന്മാരോട് ഇപ്രകാരം ആജ്ഞാപിച്ചു.
18. ഹേ ഛന്ദ, ഹേ മുണ്ഡ ബലൈർ ബഹുഭി പരിവാരിഥൌ,
തത്ര ഗച്ഛത ഗത്വാ ച സാ സമാനീയതാം ലഘു.
ഹേ ചന്ദയും ഹേ മുണ്ടയും നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരു വലിയ അസുര സൈന്യത്തോടൊപ്പം പോയി അവളെ വേഗം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരണം.
19. കേശേഷ്വക്രുഷ്യ ഭദ്രാ വാ യധി വാ സംശയോ യുധി,
തദശേഷായുധൈ സർവൈർ അസുരൈർ വിനഹന്യതാം.
ഒന്നുകിൽ അവളുടെ മുടി പിടിച്ചോ കയറിൽ കെട്ടിയോ അവളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക. നിങ്ങൾക്ക് യുദ്ധത്തിൽ എന്തെങ്കിലും സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും എല്ലാ ആയുധങ്ങളെയും ഉപയോഗിച്ച് അവളെ കൊല്ലുക.
20. തസ്യാം ഹതായാം ദുഷ്ടയാം സിംഹേ ച വിനിപതിതേ,
സീഗ്രാമഗമ്യതാം ബധ്വാ ഗ്രഹീത്വാ തമധമാംബികാം.
അസുരന്മാരെ വെറുക്കുന്ന ദേവിയെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തുകയും സിംഹം കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്താൽ ആ ദേവിയെ പിടിച്ചോ കെട്ടിയോ കൊണ്ടുവരണം.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മ്യേ,
ധോമ്രലോചന വധോ നാമ,
ഷഷ്ടോ അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന ധൂമ്രലോചന വധത്തെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ ആറാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണ്.

അദ്ധ്യായം 7: ചണ്ഡ, മുണ്ഡ വധം
1. ഋഷിർ ഉവാച:-
അഗ്നപ്തസ്ഥേ തഥോ ദൈത്യ ചണ്ഡ മുണ്ഡ പുരോഗമ,
ചതുരംഗ ബലോപേത യയുർഭൂയ്തയുധ.
അപ്പോൾ ആ അസുരൻ അയച്ച ചണ്ഡനും മുണ്ടയും നാലുതരം സൈന്യങ്ങളുമായി ആയുധങ്ങൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് അവിടേക്ക് പോയി.
2. ധാദൃസുസ്ഥേ തഥോ ദേവീമീശദസം വ്യവസ്ഥിതം,
സിംഹസ്യോപരി ശൈലേന്ദ്ര ശൃംഗേ മഹതി കാഞ്ചനേ.
വലിയ സ്വർണ്ണ ഹിമാലയത്തിൻ്റെ മുകളിൽ സിംഹത്തിൻ്റെ പുറത്ത് കയറി ചിരിക്കുന്ന ദേവിയെ അവർ കണ്ടു.
3. അവ ദൃഷ്ട്വാ താം സമാധാതു മുധ്യമാം ചകുരുദ്യുത,
​​അക്രുഷ്ട ചാപസി ധരസ്തദന്യേ തത്സമീപഗാ.
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ ആവേശത്തോടെ അവളെയും വില്ലും വാളും പോലുള്ള ആയുധങ്ങളുമായി അവളെ പിടികൂടാൻ ശ്രമിച്ചു തുടങ്ങി.
4. തഥാ കോപം ചകരോച്ചൈ രംബിക താനാരിൻ പ്രതി,
കോപേന ചാസ്യ വദനം മശീവർണ മഭൂത് തദാ.
ആ ദേവി ശത്രുക്കളോട് വളരെ ദേഷ്യപ്പെടുകയും അവളുടെ മുഖം ഇന്ത്യൻ മഷി പോലെ കറുത്തതായി മാറുകയും ചെയ്തു.
5. ബ്രുകുടി കുടില തസ്യ ലലാതാ ഫലകദ്ഭുതം,
കാലീ കരാല വദന വിനിഷ്ക്രാന്തസി പാസിനി.
വളഞ്ഞ പുരികങ്ങളാൽ വളഞ്ഞ അവളുടെ വിശാലമായ നെറ്റിയിൽ നിന്ന് വാളും കയറും ധരിച്ച കാളി എന്ന ദേവി എഴുന്നേറ്റു.
6. വിചിത്ര ഗത്വാംഗധര നര മാലാ വിഭൂഷണ,
ദ്വീപിചർമ്മ പരീധന ശുഷ്ക മമാസാദി ഭൈരവ.
7. അതി വിസ്താര വദന ജിഹ്വാ ലലന ഭീഷണ,
നിമഗ്ന ആരക്ത നയന നാദ പൂരിത ദിങ്മുഖ.
അവൾ വളരെ വിചിത്രമായ ഒരു വാൾ പിടിച്ച്, മനുഷ്യ തലയോട്ടി മാല ധരിച്ച, കടുവയുടെ തോൽ ധരിച്ച, ശരീരത്തിൽ മാംസമില്ലാത്ത, വളരെ ഭയാനകമായ രൂപത്തോടെ, വിശാലമായ മുഖത്തോടെ, നാവ് ചലിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ വളരെ ഭയങ്കരമായി കാണപ്പെട്ടു. , കുഴിഞ്ഞ ചുവന്ന കണ്ണുകൾ, തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് അവളുടെ ഗർജ്ജനം കൊണ്ട് എല്ലാ ദിശകളിലും നിറഞ്ഞു.
8. സാ വേഗേനാഭി പഠിതാ ഗതയന്തി മ്ഹാസുരാൻ,
സൈന്യേ തത്രാ സുരരീനാംഭയക്ഷതാ തത് ബലം.
ആ ദേവി നേരെയും വേഗത്തിലും പോയി മഹാനായ അസുരന്മാർക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയും സൈന്യത്തിൻ്റെ ഭാഗമായ ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.
9. പാർഷ്ണി ഗ്രഹാങ്ഗുസഗ്രഹിയോദ്ധഗണ്ഡ സമൻവിതാൻ,
സമാധായിക ഹസ്തേന മുഖേ ചിക്ഷേപ വാരണാൻ.
കൂറ്റൻ ആനകളെയും അതിൻ്റെ പുറകുവശത്ത് കവചം വെക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെയും, നീളമുള്ള കുന്തം കൊണ്ട് പരിശീലകനെയും, അതിൽ കയറുന്ന നായകനെയും അവൾ പിടികൂടി ചതച്ച് വായിലാക്കി.
10. തദിവ യോദ്ധം തുരാഗൈ രദം സാരധിനാ സഹ,
നിക്ഷിപ്യ വക്ത്രേ ദശനൈ ശ്ചർവന്ത്യൈതി ഭൈരവം.
അതുപോലെ അവൾ കുതിരകളെയും ഡ്രൈവറെയും ഒപ്പം സാരഥിയും വായിൽ കയറ്റി പല്ലുകൊണ്ട് ഭയങ്കരമായി ചവയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
11. ഏകം ജഗ്രഹ കേശേഷു ഗ്രീവായമധ ചാപരം,
പദനക്രമ്യ ചൈവന്യമുരസ അന്യമപോധയാത്.
അവൾ ഒരു അസുരനെ അവൻ്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ച്, മറ്റൊരാൾ തൊണ്ടയിൽ പിടിച്ചു, മറ്റൊരാളെ അവളുടെ കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടിയും മറ്റൊരാളെ അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ അമർത്തിയും കൊന്നു.
12. തൈര് മുക്താനി ച ശാസ്ത്രാണി മഹാസ്ത്രാണി തദാ അസുരൈ,
മുഖേന ജഗ്രാഹ രുഷാ ദശനൈർ മധിതന്യപി.
ആ അസുരന്മാർ (ചണ്ഡയും മുണ്ടയും) തനിക്കെതിരെ അയച്ച അമ്പുകളും ആയുധങ്ങളും അവൾ പിടിച്ച് പല്ലുകൊണ്ട് തകർത്തു.
13. ബലിനാം തത് ബലം സർവമാസുരാനാം മഹാത്മാനം,
മമർദ്ധ ആഭക്ഷയച്ഛന്യ നാന്യാംസുശ്ച തദയതത്ധാ.
വലുതും കരുത്തുറ്റതുമായ അസുരന്മാർ അടങ്ങുന്ന മുഴുവൻ അസുര സൈന്യത്തെയും അവൾ തോൽപ്പിച്ചു. അവൾ അവയിൽ ചിലത് തിന്നുകയും മറ്റുള്ളവർക്ക് കഠിനമായ ശിക്ഷ നൽകുകയും ചെയ്തു.
14. അസീന നിഹത കേചിത് കേചിത് ഗദ്വാംഗ തദിത,
ജഗ്മൂർ വിനാശമസുര ദന്തഗ്രാഭിഹതസ്തധ.
അസുരന്മാരിൽ ചിലരെ വാൾ കൊണ്ടും ചിലർ ഗദ്ഗായുധം (വളഞ്ഞ അറ്റം ഉള്ള വാൾ) ചിലർ പല്ലുകൾ കൊണ്ടും ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
15. ക്ഷണേന തത്ബലം സർവ്വാം അസുരാനാം നിപതിതം,
ദൃഷ്ട്വാ ഛന്ദോ അഭിധുദ്രവാ കലിം അതിഭീഷണം.
അല്പസമയത്തിനുള്ളിൽ അസുര സൈന്യം മുഴുവൻ നശിച്ചത് കണ്ട് ചണ്ഡൻ ഭയങ്കരിയായ കാളിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
16. സരവർഷൈ മഹാ ഭീമൈ ആർ ഭീമാക്ഷീം തം മഹാസുര,
ചടയാമാസ ചക്രൈശ്ച മുണ്ഡ ക്ഷിപ്തൈ സഹസ്രസ.
ഭയങ്കരമായ അമ്പുകളുള്ള ചണ്ഡനും ചക്രം (ചക്രം) എന്ന ആയുധം അയക്കുന്ന മുണ്ഡനും ഭയങ്കരമായ കണ്ണുകളുള്ള കാളിയുമായി വീണ്ടും വീണ്ടും യുദ്ധം ചെയ്തു.
17. താനി ചാകന്യനേകാനി വിഷമാനാനി തൻ മുഖം,
ഭാബുര്യധർക ബിംഭാനി സുബഹൂനി ഗാനോധരം.
കാളി ദേവിയുടെ മുഖത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന നിരവധി ചക്രങ്ങൾ (ചക്രങ്ങൾ) ഇടതൂർന്ന മേഘങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ച നിരവധി സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
18. തതോ ജഹാസതിരുഷാ ഭീമം ഭൈരവ നാധിനി,
കാലീ കരാല വക്ത്രാന്ത ദുർ ദർശനോജ്ജ്വല.
അപ്പോൾ ആ കാളീദേവി ഭയാനകമായ വിധത്തിൽ അലറിവിളിച്ചും നോക്കിനിൽക്കാൻ കഴിയാത്ത തിളങ്ങുന്ന പല്ലുകളുള്ള ഭയാനകമായ മുഖവുമുള്ളവൾ വിശാലമായും ഉച്ചത്തിലും
ചിരിച്ചു
.
ആ ദേവി തൻ്റെ വാൾ വളരെ ഉയരത്തിൽ ഉയർത്തി, "ഹാം" എന്ന് സംസാരിച്ചു, ചന്ദയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി, അവൻ്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് അവൻ്റെ തല വെട്ടി.
("ഹാം" എന്ന് പറയുന്നത്, അവൾ വളരെ കോപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു)
20. അധ മുണ്ഡോ അഭ്യാദതം ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡം നിപതിതം,
താം അപ്യ പതയത് ഭൂമൌ സ ഗദഗ്ഭിഹതാം രുഷാ.
അപ്പോൾ മുണ്ട വീണത് കണ്ട ചന്ദ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി, കാളി ദേവി തൻ്റെ വാളുകൊണ്ട് അവനെ അടിച്ചു, അവൻ നിലത്തു വീണു.
21. ഹതശേഷം തഥാ സൈന്യം ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡം നിപതിതം.,
മുണ്ഡശ്ച സുമഹ വീര്യം ധിശോ ഭേജേ ഭയാതുരം.
ചണ്ഡനും അത്യധികം വീരനായ മുണ്ഡനും വീണുപോയത് കണ്ട് ഏത് അസുര സൈന്യം അവശേഷിച്ചാലും ഭയത്താൽ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടി.
22. ശിരശ്ഛന്ദസ്യ കാലീ ച ഗ്രഹീത്വാ മുണ്ഡമേവ ച,
പ്രാഹ പ്രചണ്ഡ് അട്ടഹാസ മിശ്രാമഭേത്യ ചണ്ഡികം.
അപ്പോൾ കാളി ദേവി ചണ്ടയുടെയും മുണ്ടയുടെയും തലയിൽ പിടിച്ച് ചണ്ഡികാദേവിയുടെ അടുത്ത് വന്ന് അത്യധികം ആഹ്ലാദത്തോടെ പറഞ്ഞു.
23. മയോ തത്രോപ ഹൃതൌ ചണ്ഡ മുണ്ഡൌ മഹാ പശു,
യുദ്ധ യജ്ഞേ സ്വയം ശുംഭം നിശുംഭം ച ഹനിഷ്യസി.
ഈ യുദ്ധാഗ്നിയാഗത്തിൽ ഈ ചണ്ഡനേയും മുണ്ഡനേയും ബലിമൃഗങ്ങളായി ഞാൻ നിൻ്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു, നീ തന്നെ ശുംഭനെയും നിശുംഭനെയും കൊന്ന് ഈ യുദ്ധത്തിൽ ബലിയർപ്പിക്കും.
24. ഋഷിര ഉവാച:-
തവനീതൌ തഥോ ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡ മുണ്ടൌ മഹാസുരൌ,
ഉവാച കാലിം കല്യാണി ലളിതം ചണ്ഡികാ വാച.
അപ്പോൾ വളരെ മനോഹരമായ വാക്കുകൾ പറയുന്ന ആ ചണ്ഡിക, അസുരന്മാരായ ചണ്ഡനേയും മുണ്ഡനേയും തന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത് കണ്ട്, കാളിദേവിയോട് ഇനിപ്പറയുന്ന മനോഹരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
25. യസ്മാഛന്ദശ്ച മുണ്ഡശ്ച ഗ്രഹീത്വാ ത്വാം ഉപഗത,
ചാമുണ്ഡേതി തഥോ ലോകേ ഖ്യാതാ ദേവി ബവിഷ്യസി.
ഹേ കാളീ, ചണ്ഡനേയും മുണ്ടയേയും കൊന്നതിനാൽ നീ ഇഹലോകത്ത് പ്രശസ്തനാകുകയും ചാമുണ്ഡ എന്നറിയപ്പെടുകയും ചെയ്യും.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ,
ചണ്ഡ മുണ്ഡ വധോ നാമ,
സപ്തമോ അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടന്ന ചന്ദ, മുണ്ഡ വധത്തെ കുറിച്ച് ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ ഏഴാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണ്.
അദ്ധ്യായം 8: രക്തഭീജ വധം
1. ഋഷിർ ഉവാച:-
ചണ്ഡേ ച നിഹതേ ദൈത്യേ മുണ്ഡേ ച വിനിപതിതേ,
ബഹുലേഷു ച സൈന്യേഷു ക്ഷയിതേഷ്വാസുരേശ്വര.
2. തഥാ കോപ പരധീന ചേത ശുംഭ പ്രതാപവാൻ,
ഉദ്യോഗം സർവ സൈന്യാനാം ദൈത്യനാം അധിദേശ ഹ.
ചണ്ഡൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, മുണ്ട വീണു, ഒരു വലിയ സൈന്യം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, വളരെ പ്രശസ്തനായ അസുരന്മാരുടെ ശുംഭദേവൻ അങ്ങേയറ്റം കോപിക്കുകയും ദേവിയോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അസുരന്മാരുടെ മുഴുവൻ സൈന്യത്തിനും ആജ്ഞാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
3. അധ്യാ സർവ ബലൈർ ദൈത്യ ഷഡസീതിരുധായുധ,
കംഭൂനം ചതുരസീതിർ നിർയന്തു സ്വബലൈർ വ്യഥ.
സൈന്യത്തിൻ്റെ നാല് വിഭാഗങ്ങളും എൺപത്തിയാറു സംഘങ്ങളും അവരുടെ സ്വന്തം സൈന്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട എൺപത്തിനാല് കംബുമാരും (അസുരന്മാരുടെ ഒരു സംഘം) അവൾക്കെതിരെ യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറാവട്ടെ.
4. കോടി വീര്യാണി പഞ്ചാസദൗരാണം കുലാനി വൈ,
സതം കുലാനി ധൂമ്രാനാം നിർഗചന്തു മാമാഗ്നയ.
കോടി വീര്യന്മാർ (കോടി വീരന്മാർ) എന്ന അമ്പത് സംഘങ്ങളും ധൂമ്ര കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച അമ്പത് ഗ്രൂപ്പുകളും എൻ്റെ കൽപ്പന പ്രകാരം ആരംഭിക്കുന്നു.
5. കാലക, ദൗർഹൃദ, മൈര്യ, കാലകേയസ്തദസുര,
യുദ്ധായ സജ്ജ നിർയന്തു ആഗ്നയാ ത്വരിതാ മമ.
കലകൻ, ദുർഹൃത്തിൻ്റെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവർ, കലകപുത്രൻമാർ, എൻ്റെ ആജ്ഞയനുസരിച്ച് എല്ലാ ക്രമീകരണങ്ങളും വേഗത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു.
6. ഇത്യജ്ഞാപ്യാസുരപതി ശുംഭോ ഭൈരവ ശശാന,
നിർജഗമ മഹാ സൈന്യ സഹറൈർ ബഹുബീർ വൃത.
അങ്ങനെ ആജ്ഞാപിച്ച ശേഷം ശക്തമായ നിയന്ത്രണമുള്ള അസുരനായ ശുംഭൻ ആയിരക്കണക്കിന് വലിയ സൈന്യങ്ങളാൽ വളയാൻ തുടങ്ങി.
7. ആയന്തം ചണ്ഡികാ ദൃഷ്ട്വാ തത്സൈന്യമതി ഭീഷണം,
ജ്യസ്വനൈ പൂരയാമാസ ധരണി ഗഗനാന്തരം.
ഭയങ്കരമായ ആ ശുംഭ സൈന്യം തൻ്റെ നേരെ വരുന്നതുകണ്ട് ആ ചണ്ഡികാ ദേവി തൻ്റെ വില്ലിൻ്റെ നൂൽ വലിച്ച് ആകാശത്തിനും ഭൂമിക്കും ഇടയിലുള്ള ഇടം "ത്വങ്" എന്ന നാദത്താൽ നിറച്ചു
8. തഥാ സിംഹോ മഹാനദാ മഥീവ കൃതവൻ നൃപ,
ഗന്ധസ്വനേന തന്നദം അംബികാ ചോപാഭ്യം ഹയാത് .
ഹേ രാജാവേ, പിന്നീട് സിംഹവും ഗർജ്ജിച്ചു, ദേവി മണി മുഴക്കി ആ ഗർജ്ജനത്തിൻ്റെ ശബ്ദം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
9. ധനുർജ്യ സിംഹ ഗന്ധനം നാദ പൂരിത ദിങ്മുഖ,
നിനദൈർഭീഷണൈർ കലി ജിഗ്യേ വിസ്തരിതാനന.
ഈ സിംഹശബ്ദവും വില്ലിൻ്റെ മുഴക്കവും മണിനാദവും, എല്ലാ ദിക്കുകളും നിറഞ്ഞു, വിശാലമായ മുഖമുള്ള കാളിയുടെ ശബ്ദത്തിന്മേൽ വിജയിച്ചു (വളരെ ഉച്ചത്തിൽ).
10. തന്നിനാദമ്മുപാശ്രുതു ദൈത്യസൈന്യൈർ ചതുര്ദിശം,
ദേവീ സിംഹസ്തധാ കാലീ സരോഷൈർ പരിവാരിതാ.
ആ ശബ്ദം കേട്ട് കോപാകുലരായ അസുര സൈന്യം അംബിക ദേവിയെയും സിംഹത്തെയും കാളിയെയും വളഞ്ഞു.
11. ഏതസ്മിന്നന്തരേ ഭൂപ, വിനാശയ സുരദ്വിഷം,
ഭാവയാമരസിംഹനം അതി വീര്യ ബലാൻവിത.
12. ബ്രഹ്മേശ ഗുഹാ വിഷ്ണുനാം തദൈവേന്ദ്രസ്യ ശക്തായ,
സർരേരേഭ്യോ വിനിഷ്ക്രമ്യ രൂപൈർ ചണ്ഡികം യയു.
ഹേ രാജാവേ, ഈ സമയത്ത് അസുരന്മാരുടെ നാശത്തിനും ദേവന്മാരുടെ പ്രയോജനത്തിനും വേണ്ടി, ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ, വിഷ്ണു, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഇന്ദ്രൻ എന്നിവരുടെ അതിബലവും ബുദ്ധിശക്തിയുമുള്ള ശക്തികൾ (സഹജമായ സ്ത്രീശക്തികൾ) പുറത്തു വന്നു, തത്തുല്യമായ ദേവന്മാരുടെ ഭാവത്തോടെ. ചണ്ഡികയിലെത്തി.
(ശക്തി എന്നതിന് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ശക്തി എന്നാണ് അർത്ഥം, ഇവിടെ അത് അനിവാര്യമായ ശക്തിയാണ്. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നുള്ള ശക്തിയെ ബ്രാഹ്മണി എന്നും ശിവനിൽ നിന്ന് മഹേശ്വരി എന്നും വിഷ്ണു, വൈഷ്ണവി, നരസിംഹി, വരാഹി എന്നിവരിൽ നിന്നും ഇന്ദ്ര ഇന്ദ്രാണിയിൽ നിന്നും സുബ്രഹ്മണ്യത്തിൽ നിന്ന് കൗമാരിയെന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടു. ചണ്ഡികയോടൊപ്പം അവരെ വിളിക്കുന്നു. അഷ്ട ദുർഗ്ഗകൾ)
13. യസ്യ ദേവസ്യ യദ്രോപം യധാ ഭൂഷണ വാഹനം,
ത്ദ്വാ ദേവശക്തി രസുരാൻ യോധുമയയൗ.
ഈ ശക്തികളിൽ ഓരോരുത്തർക്കും ഒരേ ദേവൻ്റെ ഒരേ മ്യാൻ, ഒരേ ആഭരണങ്ങൾ, ഒരേ കുതിര എന്നിവ ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും അസുരന്മാരുമായി യുദ്ധം തുടങ്ങി.
14. ഹംസ യുക്ത വിമാനഗ്രേ സാക്ഷ സൂത്ര കമണ്ഡലു,
ആയത ബ്രാഹ്മണ ശക്തി ബ്രാഹ്മണി സാഭിധീയതേ.
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നുള്ള ശക്തി ഹംസങ്ങളുമായി ഒരു വിമാനത്തിൽ വന്നു, പാനപാത്രവും മുത്തുകളുടെ ശൃംഖലയും ഉണ്ടായിരുന്നു, ആ ദേവി ബ്രാഹ്മണി എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
15. മഹേശ്വരീ വൃഷാരൂഢാ ത്രിശൂല ധാരിണീ,
മഹഹി വലയാ പ്രാപ്ത ചന്ദ്ര രേഖാ വിഭൂഷണാ.
മഹാ ത്രിശൂലവും പിടിച്ച് സർപ്പങ്ങളെ വളകളായും ചന്ദ്രക്കലയെ ശിരസ്സിൽ അണിയിച്ചും മഹേശ്വരി കാളപ്പുറത്ത് കയറി അവിടെയെത്തി.
16. കൗമാരീ ശക്തി ഹസ്താ ച മയൂരാ വര വാഹന,
യോധുമാഭ്യൌ ദത്യാനാം അംബികാ ഗുഹാവൂപിനീ.
കൗമാരി എന്ന സുബ്രഹ്മണ്യൻ്റെ ശക്തി, കുന്തം പിടിച്ച്, തേജസ്വിയായ മയിലിന്മേൽ കയറി, സുബ്രഹ്മണ്യനോട് സമാനമായ രൂപമുള്ള അസുരന്മാരുമായി യുദ്ധത്തിന് ആരംഭിച്ചു.
17. തദൈവ വൈഷ്ണവ ശക്തിർ ഗരുഡോപരി സംസ്ഥിതാ,
സങ്ക ചക്ര ഗധാ ശാർംഗ ഗദ്ഗ ഹസ്താഭ്യൌ.
അതുപോലെ വിഷ്ണുവിൻ്റെ ശക്തി ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, വില്ല്, വാൾ എന്നിവയുമായി ഗരുഡൻ്റെ (കഴുത) മേൽ കയറി.
18. യജ്ഞ വരാഹമതുലം രൂപം യാ ബിഭൃതോ ഹരേ,
ശക്തിസാപ്യൌ തത്ര വാരാഹിം ബിഭൃതി താനും.
പന്നിയുടെ രൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ അനുപമമായ മഹർഷി രൂപം; വരാഹി എന്നു വിളിക്കുന്നവരും അവിടെ വന്നു.
19. നരസിംഹി മൃസിംഹസ്യ ബിഭ്രതി സദൃശം വപു,
പ്രാപ്ത തത്ര ശതക്ഷ പക്ഷിപ്ത നക്ഷത്ര സംഹതി.
സിംഹ-മനുഷ്യൻ്റെ രൂപവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ശക്തി (നരസിംഹവും അവിടെ വന്നു, അത് അതിൻ്റെ മേനികൊണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ശേഖരത്തെ തകർക്കുന്നു.
20. വജ്രസ്ഥാ തദൈവൈന്ദ്രി ഗജ രാജോപരിസ്ഥിദാ,
പ്രാപ്ത സഹസ്ര നയന യഥാ ശക്രസ്ഥാദിവ സാ.
അതുപോലെ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ ഒരു ശക്തിയിൽ എത്തി. അവിടെ വജ്രായുധം (വജ്രായുധം) പിടിച്ച് ആയിരം കണ്ണുകളുള്ള ഐരാവത എന്ന ആനപ്പുറത്ത് കയറി
21. തദാ പരിവൃത സ്ഥബിർ ഈശാനോ ദേവ ശക്തിഭി,
ഹന്യന്തം അസുര സീഗ്രാം മമ പ്രീത്യാഹ ചണ്ഡികാം.പിന്നെ
വിവിധ ദേവന്മാരിൽ നിന്നുള്ള ആ ശക്തികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ചണ്ഡികൻ പരമേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു. അവളോടുള്ള സ്നേഹം നിമിത്തം അവൾ അസുരന്മാരെ വേഗത്തിൽ കൊല്ലണം.
(ഇത് അൽപ്പം ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്നു, പക്ഷേ ഒരു വായന സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഇത് "പരമേശ്വര" അല്ല
, മറിച്ച് "
പരമേശ്വരനിൽ നിന്നുള്ള ശക്തിയാണ്. സത്താ നിനാധിനി.അപ്പോൾ
ദേവിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന്, ചണ്ഡികയുടെ ഭയാനകവും അത്യധികം കോപിക്കുന്നതുമായ ശക്തി ശിവൻ്റെ നൂറുകണക്കിന് ശബ്ദങ്ങളോടെ ഉയർന്നു.
23. സാ ചാഹ ധൂംരാജതിലമീശാനം അപരാജിത,
ധൂതത്വം ഗച ഭഗവാൻ, പരസ്വം ശുംഭ നിശുംഭയോ.
അജയ്യനായ ആ ചണ്ഡിക ചുവന്ന മുടിയുമായി ശിവനോട് പറഞ്ഞു, "ഹേ ദൈവമേ, ദയവായി ശുംഭൻ്റെയും നിശുംഭൻ്റെയും അടുത്തേക്ക് എൻ്റെ ദൂതനായി പോകൂ. ”
24. ബ്രൂഹി ശുംഭം നിശുംഭശ്ച ധനാവവതി ഗർവിതൌ,
യേ ചാന്യൈ ധനസ്ഥത്ര യുദ്ധായ സമുപസ്ഥിതഃ.
അഹങ്കാരികളായ ശുംഭനോടും നിഷ്ഭനോടും യുദ്ധത്തിനായി അവിടെ ഒത്തുകൂടിയ മറ്റ് അസുരന്മാരോടും ദയവായി പറയുക.
25. ത്രൈലോക്യമിന്ദ്രോ ലഭതം ദേവാ സന്തു ഹവിർഭുജ,
യോയം പ്രയഥാ പാതാളം യദി ജീവിതം ഇച്ഛാദ ।
ജീവനോടെ തുടരാൻ നിങ്ങൾക്ക് താൽപ്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, പാതാളത്തിലേക്ക് (പാതാളത്തിൽ) പോയി ഇന്ദ്രനെ മൂന്ന് ലോകങ്ങളും ഭരിക്കാൻ അനുവദിക്കുക, കൂടാതെ ദേവന്മാരെ അഗ്നിയാഗത്തിൽ നിന്ന് അവരുടെ പങ്ക് ഭക്ഷിക്കാൻ അനുവദിക്കുക.
26. ബലവലേപധധാ ചേദ് ബവന്തോ യുദ്ധ കാംക്ഷിണ,
തഥാ ഗച്ഛത ത്രുപ്യന്തു മചിവ പിസിതേന വാ.
അല്ലാത്തപക്ഷം, നിങ്ങളുടെ അമിതമായ സ്വയം വിലയിരുത്തൽ കാരണം, നിങ്ങൾക്ക് യുദ്ധത്തിൽ താൽപ്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, എൻ്റെ അനുയായികൾ നിങ്ങളുടെ മാംസം കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടട്ടെ.
27. യഥോ നിയുക്തോ ദൌത്യേന തയാ ദേവ്യാ ശിവ സ്വയം,
ശിവ ധൂതി ഇതി ലോകേ അസ്മിം സ്ഥഥാ സാ ഖ്യാതി മാഗത.
അവൾ പരമശിവനെ തന്നെ ദൂതനായി അയച്ചതിനാൽ ഈ മനുഷ്യലോകത്ത് അവൾ ശിവദൂതി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായി. (ശിവനെ ദൂതനായി അയച്ചവൾ).
28. അവ അപി ശ്രുത്വാ ദേവ്യാ സാർവ്വഖ്യാതം മഹാസുര,
അമർഷ പൂരിത ജന്മാർയുതാ കഥായനി സ്തിധാ.
പരമശിവൻ പറഞ്ഞ ചണ്ഡികയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ആ മഹാ അസുരന്മാർ കോപം നിറഞ്ഞ് ദേവി ലഭ്യമായ ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങി.
29. തഥാ പ്രഥമമേവാഗ്രേ സരഷത്യഷ്ടി വൃഷ്ടിഭി,
വവർഷ രൂഢത അമർഷസ്തം ദേവീമാരരായ.
അപ്പോൾ ദേവശത്രുക്കളായ ആ ശത്രുക്കൾ കോപം നിമിത്തം ദേവതകളുടെ ശരീരത്തിന് നേരെ അമ്പുകളുടെയും കുന്തങ്ങളുടെയും വാളുകളുടെയും മഴ പെയ്യിച്ചു.
30. സാ ച താൻ പ്രഹിതാൻ ബാണൻ ശൂല ശക്തി പരസ്വദൻ,
ചിചേധ ലീലയാദ് മത്ത ധനുർമുക്തൈർ മഹേഷുഭി.
ആ ചണ്ഡിക അസുരന്മാർ കളിയായി അയച്ച അസ്ത്രങ്ങളും കുന്തങ്ങളും വാളും എല്ലാം തൻ്റെ മഹാസ്ത്രങ്ങളാൽ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
31. തസ്യാഗ്രസ്ഥദാ കാലീ ശൂലപാദ വിതരിതൻ,
ഗദ്വാംഗപധിതാംസ്ചാന്യൻ കുർവതിവ്യാചരതദ.
അപ്പോൾ അതുപോലെതന്നെ കാളീദേവി ചിലരുടെ തലയോട്ടികൾ കുന്തംകൊണ്ട് പൊട്ടിച്ചും മറ്റുള്ളവരെ വാളുകൊണ്ട് വേദനിപ്പിച്ചും അവളുടെ മുന്നിലൂടെ നടന്നു.
32. കമണ്ഡലു ജലക്ഷേപ ഹത വീര്യാൻ ഹതൗജസ,
ബ്രഹ്മണി ചകരോചത്രൂൺ യേന യേന സ്മ ധാവതി.
ബ്രാഹ്മണി ഏത് വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചാലും, അവൾ തൻ്റെ വിശുദ്ധ പാത്രത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം തളിച്ചു, സൈനികർക്ക് ശക്തി കുറയുകയും ശക്തിയില്ലാത്തവരുമാക്കുകയും ചെയ്തു.
33. മഹേശ്വരീ ത്രിശൂലേന തഥാ ചക്രേണ വൈഷ്ണവീ,
ദൈത്യൻ ജഗനാ കൗമാരീ തഥാ ശക്തിയാദി കോപനാ.
മഹേശ്വരി തൻ്റെ ത്രിശൂലവും വൈഷ്ണവി തൻ്റെ വിശുദ്ധ ചക്രവും കൗമാരിയും തൻ്റെ കുന്തം കൊണ്ട് ആ അസുരന്മാരെ മഹാകോപത്തോടെ വധിച്ചു.
34. ഐന്ദ്രീ കുലീശപതേന സഥാസോ ദൈത്യ ധനവ,
പേതുർ വിദാരിത ഭൂമൌ രുധിരൂഘ പ്രഹർഷിണ.
ഐന്ദ്രിയുടെ വജരൗധയുടെ ആഘാതത്തോടെ, നിരവധി അസുരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും രക്തം വാർന്നുകൊണ്ട് യുദ്ധക്കളത്തിൽ വീണു.
35. തുണ്ഡ പ്രഹാര വിധ്വസ്ഥ ദംഷ്ടഗ്ര ക്ഷത വക്ഷസ,
വരാഹ മൂർത്ത്യ നൃപഥം ശക്രേണ ച വിധരിതാ.
അവയിൽ പലതും വരാഹിയുടെ മുഖത്തടിച്ചതിനാലും അവളുടെ നഖങ്ങൾ കീറിയതിനാലും അവളുടെ ചക്രായുധം (ചക്രം) മൂലവും വീണു.
36. നഖൈർ വിധരിതാംസ്ചാന്യൻ ബക്ഷയന്തി മഹാസുരൻ,
നാരസിംഹീ ച ചാരാജൗ നാദാ പൂർണിതാ ദിഗംബരാ.
നരസിംഹി ചില മഹാ അസുരന്മാരെ അവളുടെ നഖങ്ങളാൽ കീറിയും ചിലരെ ഭക്ഷിച്ചും എല്ലാ വശങ്ങളും ആകാശവും നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്താൽ ബഹിരാകാശത്തുടനീളം സഞ്ചരിച്ചു.
37. ചണ്ഡത്തഹാസൈരാസുര ശിവ ധൂത്യഭിഭാഷിത,
പർതു വിധരിത ഭൂമൗ തംശ്ച ഗദ്ധ സാ തദാ.
ശിവദൂതിയുടെ വലിയ ഗർജ്ജനം കേട്ട് വീണുപോയ ആ അസുരന്മാരെ അവൾ ഉടനെ ഭക്ഷിച്ചു.
38. ഇതി മാതൃ ഗാനം ക്രുദം മർദയന്തം മഹാസുരൻ,
ദൃഷ്ട്വാഭ്യുപായൈർ വിവിധൈർ നേസുർ ദേവരി സൈനികാ.
രോഷാകുലരായ ദേവതകളുടെ വ്യത്യസ്‌തമായ യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളാൽ ഇങ്ങനെ വധിക്കപ്പെട്ട അസുര ഭടന്മാർ ഓടിപ്പോയി.
39. പലായന പരാൻ ദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യൻ മാതൃഗണാർധിതൻ,
യോധുമഭ്യയൗ ക്രുധോ രക്ത ഭീജോ മഹാസുര.
മഹാനായ അസുരൻ രക്തഭീജ (തൻ്റെ രക്തത്തെ വിത്തായി ഉപയോഗിക്കുന്നവൻ) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, തൻ്റെ സൈന്യം മാതൃദേവതകളാൽ വിഷമിക്കുകയും ഓടിപ്പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതുകണ്ട്, അത്യന്തം ദേഷ്യപ്പെടുകയും യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
40. രക്തബിന്ദുരായധാ ഭൂമൌ പഥത്യസ്യ ശരീരതഃ,
സമുത്പഥതി മേധിന്യസ്തത് പ്രമാണോ മഹാസുരഃ.
അവൻ്റെ ഒരു തുള്ളി രക്തം നിലത്ത് വീഴുമ്പോൾ, അതിൽ നിന്ന് അവനെപ്പോലെ മറ്റൊരു അസുരൻ എഴുന്നേൽക്കും.
41. യുയുധേ ച ഗധാപാണിർ ഇന്ദ്ര ശക്തി മഹാസുര,
തത്ശ്ചൈന്ദ്രി സ്വ വജ്രേണ രക്ത ഭീജമ താദയാത്.
അവൻ കൈയിൽ ഗദയുമായി ഇന്ദ്രാണിയോട് യുദ്ധം ചെയ്തു, അവൾ തൻ്റെ വജ്രായുധം കൊണ്ട് അവനെ അടിച്ചു,
42. കുലിസേന ഹതസ്യാസു ബഹു സുസ്രവ ശോണിതം,
സംതസ്ധുസ്തതോ യോധസ്തദ്രൂപാ സ്ഥത് പരാക്രമ.
വജ്രായുധത്തിൻ്റെ അടിയിൽ അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ധാരാളം രക്തം വീഴുകയും ആ രക്തത്തിൽ നിന്ന് അവൻ്റെ രൂപവും വീര്യവും പോലെയുള്ള നിരവധി അസുരന്മാർ ഉയർന്നുവരുകയും ചെയ്തു.
43,യാവന്ത പഥിതസ്തസ്യ ശരീരാദ് രക്ത ബിന്ധവ,
തവന്ത പുരുഷ ജാതസ്തദ് വീര്യ ബാല വിക്രമ.
അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീണ രക്തത്തുള്ളികളുടെ എണ്ണമനുസരിച്ച്, അതിൽ നിന്ന് ശക്തിയിലും വീര്യത്തിലും തുല്യരായ അസുരന്മാർ ഉയർന്നു.
44. അവർ ചാപി യുധസ്ഥത്ര പുരുഷ രക്ത സംഭവ,
'സമം മാതൃഭിരത്യുഗ്ര ശാസ്താ പഠതി ഭീഷണം.
ആ യുദ്ധത്തിൽ രക്തത്തുള്ളികളിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ എല്ലാ പുരുഷന്മാരും വളരെ ശക്തമായ ആയുധങ്ങളുമായി മാതൃദേവതകളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
45. പുനശ്ച വജ്രപഥേന ക്ഷതമസ്യ ശിരോ യദാ,
വവാഹ രക്തം പുരുഷസ്തഥോ ജാഥാ സഹസ്രസ.
പിന്നീട് രക്തബീജയുടെ തല വജ്രായുധത്താൽ മുറിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾക്ക് ധാരാളം രക്തം വന്നു, ആ രക്തപ്രവാഹത്തിൽ നിന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് പുരുഷന്മാർ എഴുന്നേറ്റു.
46. ​​വൈഷ്ണവീ സമരേ ചൈനം ചക്രണോഭി ജഗനാ ഹ,
ഗധായ തടയാമാസ ഇന്ദ്രി താംസുരേശ്വരം.
യുദ്ധത്തിൽ വിഷ്ണവി അവനെ ചക്രം കൊണ്ട് വെട്ടി, ഇന്ദ്രി അവനെ വീണ്ടും വജ്രായുധം കൊണ്ട് അടിച്ചു.
47. വൈഷ്ണവീ ചക്ര ബിന്നസ്യ രുദിര ശ്രവ സംഭവൈ,
സഹരാസോ ജഗത് വ്യാപം തഃ പ്രമാണൈ മഹാസുരൈഃ ।
വൈഷ്ണവിയുടെ ചക്രം (വിശുദ്ധ ചക്രം) ഏൽപ്പിച്ച മുറിവ് കാരണം രക്തം ധാരാളമായി ഒഴുകുകയും അവനെപ്പോലുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് അസുരന്മാരാൽ ലോകം നിറയുകയും ചെയ്തു.
48. ശക്തി ജഗന കൗമാരീ വാരാഹി തദാസിന,
മഹേശ്വരി ത്രിശൂലേന രക്തബീജം മഹാസുരം.
കുന്തവുമായി കൗമാരിയും വാളുമായി വരാഹിയും ത്രിശൂലവുമായി മാഹേശ്വരിയും രക്തഭീജനെ വിഷമിപ്പിച്ചു.
49. സ ചാപി ഗധ്യാ ദൈത്യ സർവവാഹനാത് പ്രുദക്,
മാതൃ കോപ സമാവിഷ്തോ രക്ത ഭീജോ മഹാസുര.
രക്തഭീജ എന്നു പേരുള്ള ആ മഹാനായ അസുരൻ അത്യധികം കോപത്തോടെ മാതൃദേവതകളെ പ്രത്യേകം തല്ലിക്കൊന്നു.
50. തസ്യാഹതസ്യ ബഹുധാ ശക്തി സൂലാധിഭിർ ഭുവി,
പാപതയോ വൈ രക്തൌ ഗസ്ഥേന സംഗ്നാഥസോ അസുര.
കുന്തം, വാൾ തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങളാൽ അവനിൽ നിന്ന് തറയിൽ വീണ രക്തത്തിൻ്റെ അളവ് നിരവധി അസുരന്മാരെ ഉയർത്തി.
51. തൈശ്ചാസുര സൃഖ് സംഭൂതൈ രസുരൈ സകലം ജഗത്,
വ്യാപ്തമസി തതോ ദേവ ഭയമജഗ്മുരുത്തമം.
ആ അസുരൻ്റെ രക്തത്തിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ അസുരന്മാർ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുകയും അത് നിമിത്തം ദേവന്മാർ വലിയ ഭയത്താൽ നിറയുകയും ചെയ്തു.
52. താൻ വിശണ്ണൻ സുരാൻ ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡികാ പ്രാഹ സത്ത്വര,
ഉവാച കലീം ചാമുണ്ഡേ, വിസ്തീർണം വദനം കുരു.
ദേവന്മാർ വിഷമിക്കുന്നത് കണ്ട് ചണ്ഡികാ ദേവി കാളിയോട് പറഞ്ഞു, “ഹേ ചാമുണ്ഡേ, നിൻ്റെ മുഖം വളരെ വിശാലമാക്കൂ. ”
53. മച്ഛത്രപാത സംഭൂതൻ രക്തഭിന്ദുൻ മഹാസുരൻ,
രക്തഭിന്ദോ പ്രതീച ത്വാൻ വക്ത്രോണായേന വേഗിത.
എൻ്റെ ആയുധങ്ങൾ കാരണം രക്തം വീഴുമ്പോൾ രക്തത്തുള്ളികളായി ഈ മഹാ അസുരന്മാരെ നിങ്ങളുടെ വിശാലമായ മുഖത്താൽ നിങ്ങൾ പിടിക്കുന്നു.
54. ബകഷയന്തി ചര രണേ തദുത്പന്നൻ മഹാസുരൻ,
ഏവമേഷാ ക്ഷയം ദൈത്യ ക്ഷീനരക്തോ ഗമിഷ്യതി.
രക്തത്തുള്ളികളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന അസുരന്മാരെ ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് യുദ്ധക്കളത്തിൽ യാത്ര ചെയ്യുക, ഈ രക്തഭീജൻ ഉടൻ തന്നെ രക്തം നഷ്ടപ്പെട്ട് മരിക്കും.
55. ഭക്ഷ്യമാനസ്ത്വയാ ചോഗ്ര നചോത്പതി ചാപരേ,
ഇത്യുക്ത്വാ താം തഥോ ദേവി സൂലേനാഭി ജഗനാ താം.
"നിങ്ങൾ അവയെ ഭക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ പുതിയ അസുരന്മാർ ഉണ്ടാകില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചണ്ഡിക ആ അസുര രക്തഭീജനെ തൻ്റെ ത്രിശൂലത്താൽ അടിച്ചു.
56. മുഖേന കാലി ജഗൃഹേ രക്തഭീജസ്യ ശോണിതം,
തഥോ ആശാവാ ജഗാനാധ ഗദത തത്ര ചണ്ഡികാം.
രക്തഭീജയുടെ രക്തം കാളി തൻ്റെ മുഖത്ത് കുടിച്ചു, അതിനുശേഷം രക്തഭീജ തൻ്റെ ഗദകൊണ്ട് ചണ്ഡികയെ അടിച്ചു.
57. ന ചാസ്യ വേദാനാം ചക്രേ ഗധാപഥോ അൽപികാമപി,
തസ്യാഹതസ്യ ദേഹതു ബഹു സുസ്രവ ശോണിതം.
ഗദയുടെ ആ അടി ചണ്ഡികയ്ക്ക് വേദനയൊന്നും നൽകിയില്ല, ചണ്ഡികയുടെ അടിയേറ്റ രക്തഭീജയ്ക്ക് ധാരാളം രക്തം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
58. യഥാസ്ഥാദ് വക്ത്രേണ ചാമുണ്ഡോ സമ്പതീച്ഛതി,
മുഖേ സമുത്ഗത യേസ്യ രക്തപഥാൻ മഹാസുര.
59. തസ്ംശ്ച ഗധാദ ചാമുണ്ഡോ പാപൌ തസ്യ ച സോണിതം.
ആ ചാമുണ്ഡാ ദേവി രക്തഭീജയിൽ നിന്ന് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വീഴുന്ന രക്തം മുഖത്ത് പിടിച്ച് കുടിച്ചു. അവൻ്റെ രക്തം വീണു ഇതിനകം ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച ആ അസുരന്മാരെയും അവൾ ഭക്ഷിച്ചു. രക്തഭീജയുടെ രക്തവും അവൾ കുടിച്ചു.
60. ദേവീ സൂലേന വജ്രേണ ബാണൈരസിഭിര്യഷ്ടിഭി,
ജഗന രക്ത ഭീജം തം ചാമുണ്ഡ പീഠ സോണിതം.
ചണ്ഡികാദേവി രക്തം കുടിച്ച രക്തഭീജനെ ത്രിശൂലം, വജ്രായുധം, അസ്ത്രങ്ങൾ, വാൾ തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങളാൽ ചണ്ഡികാദേവി അടിച്ചു.
61. സപപഥ മഹാ പൃഷ്ടേ ശാസ്ത്ര സംഘ സമാഹത,
നീരക്തശ്ച മഹീപാല രക്ത ഭീജോ മഹാസുര.
ഹേ രാജാവേ, രക്തഭീജ എന്ന ആ അസുരൻ മതിയായ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുകയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രക്തം മുഴുവൻ നഷ്ടപ്പെട്ട് തറയിൽ വീണു.
62. തത്സ്ഥേ ഹർഷമതുല മവാപ്സ്ത്രിദാസ നൃപ,
ഹതേ മാതൃ ഗണസ്തസ്മിൻ നാനാർത്തസ്യങ് മദോദധത.
ഹേ രാജാവേ, പിന്നീട്, രക്തഭീജൻ്റെ മരണം സംഭവിച്ചപ്പോൾ ദേവന്മാർക്ക് വലിയ സന്തോഷമുണ്ടായി.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മ്യേ,
രക്ത ഭീജ വധോ നമ,
അഷ്ടമോ അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന രക്തഭീജനെ വധിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ എട്ടാം അധ്യായമാണ്.

അദ്ധ്യായം 9: നിശുംഭ വധം
1. രജോ ഉവാച:-
വിചിത്രമിധമാഖ്യതം ഭഗവാൻ ഭവത മമ,
ദേവ്യാശ്ചരിതാ മാഹാത്മ്യം രക്ത ഭീജ വധാശ്രിതം.
രാജാവ് പറഞ്ഞു:-
ഹേ ദേവൻ മഹർഷിയെപ്പോലെ, രക്തഭീജനെ വധിച്ച മഹാദേവിയുടെ വിചിത്രമായ കഥയാണ് നിങ്ങൾ ഇതുവരെ എന്നോട് പറഞ്ഞത്.
2. ഭൂയശ്ചേചംയഹം സ്രോതും രക്ത ഭീജേനിപതിതേ,
ചകാര ശുംഭോ യത് കർമ്മ നിശുംബശ്ചിതി കോപാന.
രക്തഭീജനെ വധിച്ചപ്പോൾ കോപാകുലരായ ശുംഭനും നിശുംഭനും ചെയ്തതിൻ്റെ കഥ കേൾക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
3. ഋഷിർ ഉവാച:-
ചകാര കോപ മാതുലം രക്ത ഭീജേ നിപതിതേ,
ശുംഭാസുരോ നിശുംഭശ്ച ഹതേഷ്വന്യേഷു ചാഹവേ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
രക്തഭീജൻ യുദ്ധത്തിൽ വീണപ്പോഴും മറ്റ് അസുരന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോഴും ശുംഭനും നിശുംഭനും സമാനതകളില്ലാത്ത കോപം അനുഭവിച്ചു.
4. ഹന്യമാനം മഹാ സൈന്യം വിലോക്യ മർഷ മുധ്വാഹൻ,
അഭ്യദവ്ൻ നിശുംഭോ അധ മുഖ്യായ അസുര സേനായ.
പിന്നീട് നിശുംഭൻ തൻ്റെ സൈന്യത്തിൻ്റെ വലിയൊരു ഭാഗം കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട് അത്യന്തം കോപിഷ്ഠനായി തൻ്റെ അസുര സൈന്യവുമായി യുദ്ധത്തിനായി ദേവിയുടെ അടുത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
5. തസ്യാഗതസ്തഥാ പ്രുഷ്ടേ പാർശ്വയോശ്ച മഹാസുര,
സദഷ്ടൗഷ്ടപൂത ക്രുധാ ഹന്തും ദേവി മുപായയു.
അവൻ്റെ മുന്നിലും പിന്നിലും, കടിച്ചുപറിച്ച ചുണ്ടുകളാൽ ദേവിയെ വധിക്കുന്നതിനായി നിരവധി അസുരന്മാർ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
6. അജഗമ മഹാ വീര്യ ശുംഭോ അപി സ്വബലൈർ വൃത,
നിഹന്തും ചണ്ഡികം കോപാത് കൃത്വാ യുദ്ധം മാതൃഭി.
ആ മഹാപരാക്രമിയായ ശുംഭൻ തൻ്റെ മഹാസൈന്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഏഴ് മാതൃദേവതകളോട് യുദ്ധം ചെയ്യുകയും കോപം നിമിത്തം ചണ്ഡികാദേവിയെ കൊല്ലാൻ വരികയും ചെയ്തു.
7. തതോ യുദ്ധമതീ വാസീ ദേവ്യോ ശുംഭ നിശുംഭയോ,
സർവശമതിവോഗ്രാം മേഘയോരിവ വർഷത.
അപ്പോൾ ശുംഭനും നിശുംഭനും രണ്ടു മഴമേഘങ്ങൾ പോലെ അസ്ത്രങ്ങൾ വർഷിച്ചു ദേവിയോട് വലിയ യുദ്ധം തുടങ്ങി.
8. ചിചേദസ്താംചരംസ്ഥാഭ്യം ചണ്ഡികാ സ്വസരോൽക്കരൈ.
തദയാമാസ മാറ്റ്ഷു ശാസ്ത്രോഘൈര സുരേശ്വരൌ ।
ആ ദേവി രണ്ടുപേരും അയച്ച അസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം വെട്ടിക്കളയുകയും അസ്ത്രങ്ങളാലും മറ്റ് ആയുധങ്ങളാലും അവരെ കഠിനമായി ശിക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.
9. നിശുംഭോ നിഷിതം ഗദ്ഗം ചർമ്മ ചാധയ സുപ്രഭം,
അത്താദയൻ മൂർദ്ധിനി സിംഹം ദേവ്യാ വാഹനമുത്തമം.
നിശുംഭൻ മൂർച്ചയുള്ള വാളും പരിചയും എടുത്ത് ദേവിയുടെ വലിയ കുതിരയുടെ നെറ്റിയിൽ അടിച്ചു.
10. തദിതേ വാഹനേ ദേവി ക്ഷുരപ്രേണാസിമുത്തമം,
നിശുംഭസ്യശു ചിചേധ ചർമ ചാപ്യഷ്ട ചന്ദ്രകം.
തൻ്റെ കുതിരയെ (സിംഹം) മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നത് കണ്ട്, ആ ദേവി അമ്പ് കൊണ്ട് എട്ട് ചന്ദ്രന്മാർ വരച്ച നിശുംഭൻ്റെ പ്രത്യേക വാളും പരിചയും തകർത്തു.
11. ഛിന്നേ ചർമ്മണി ഗാദ്‌ഗെ ച ശക്തിം ചിക്ഷേപ സോ അസുര,
തമപ്യസ്യ ദ്വിധാചക്രേ ചക്രേണാഭിമുഖഗതാം.
തൻ്റെ വാളും പരിചയും നഷ്ടപ്പെട്ടത് കണ്ട് നിശുംഭൻ കുന്തം കൊണ്ട് അവളെ എതിർത്തു. ദേവി തൻ്റെ പുണ്യചക്രം കൊണ്ട് അത് മുറിച്ചു.
12. കോപമധ്മതോ നിശുംഭോ അധ സൂലം ജഗ്രഹ ധനവ,
ആയന്തം മുഷ്ടിപതേന ദേവി തചാപ്യചൂർണയാത്.
അപ്പോൾ അവൻ്റെ കോപം നിമിത്തം തിളങ്ങി നിന്ന നിശുംഭൻ ത്രിശൂലം അവളുടെ നേരെ എറിയുകയും അവൾ അത് തൻ്റെ മുഷ്ടി കൊണ്ട് തന്നെ പൊടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
13. ആവിദ്യാധ ഗദാം സോ അപി ചിക്ഷേപ ചണ്ഡികാം പ്രതി,
സാപി ദേവ്യാ ത്രിശൂലേന ഭിന്ന ബസ്മത്വാമാഗധാ.
പിന്നീട് അവൻ തൻ്റെ ഗദ കറക്കി ദേവിയുടെ ദിശയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു, ആ ഗദ ദേവിയുടെ ത്രിശൂലത്താൽ ഒടിഞ്ഞ് ഭസ്മമായി.
14. തഥാ പരശു ഹസ്തം തമയന്തം ദൈത്യപുംഗവം,
ആഹത്യ ദേവി ബണൌ ഘൈരപഥയത ഭൂതലേ.
അപ്പോൾ അസുരൻ കോടാലിയുമായി ദേവിയുടെ നേരെ വരുകയും അവൾ തൻ്റെ അസ്ത്രങ്ങളാൽ അവനെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു.
15. തസ്മിന്നിപതിതേ ഭൂമൌ നിശുംഭേ ഭീമ വിക്രമേ,
ബ്രഹര്യഥീവ സംക്രുദാ പ്രയൌ യോധുമാംഭികാം.
പരാക്രമശാലിയായ തൻ്റെ സഹോദരൻ നിശുംഭൻ നിലത്ത് വീണത് കണ്ട ശുംഭൻ അത്യധികം കോപത്തോടെ ദേവിയോട് യുദ്ധത്തിന് പോയി.
16. സ രാധാസ്തദ് അത്യുച്ചൈർ ഉഗ്രഗീത പരമയൂധൈ,
ഭുജൈ ആശതബീർ അതുല്യൈർ വ്യാപ്യശേഷം ഭബൗ നഭ.
പിന്നെ ഒരു രഥത്തിൽ കയറി നിരവധി വിശേഷപ്പെട്ട ആയുധങ്ങളുമായി അവൻ തൻ്റെ എട്ട് കൈകൾ ഉപയോഗിച്ച് ആകാശത്ത് വ്യാപിച്ചു.
17. തമയന്തം സമലോക്യ ദേവി ശംഖമവധ്യാത്,
ജ്യാശബ്ദം ദനുശ്ചകരഥീവ ദുസ്സഹം.
അവൻ വരുന്നതുകണ്ട് ആ ദേവി ശംഖ് ഊതി വില്ലിൻ്റെ ചരട് വലിച്ച് അസഹനീയമായ ഒരു ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു.
18. പൂരയാമാസ കകുഭോ നിജ ഗണ്ഡസ്വനേന ച,
സമസ്ത ദൈത്യ സൈന്യനം തേജോ വധ വിധായിനാ.
എല്ലാ അസുരന്മാരുടെയും വീര്യത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ള അവളുടെ മണിനാദം കൊണ്ട് അവൾ എല്ലാ ദിശകളും നിറഞ്ഞു.
19. തഥാ സിംഹോ മഹാനാധൌ സ്ഥ്യജിതേഭ മഹാ മധൈ,
പൂരയാമാസ ഗഗനം ഗാം തദോപാധിശോ ദാസ.
ആനകളുടെ ആവേശം അടക്കിപ്പിടിക്കാൻ കഴിവുള്ള വലിയ ഗർജ്ജനത്തോടെ ആ സിംഹം ദശദിക്കുകളിലും ആകാശത്തും ഭൂമിയിലും നിറഞ്ഞു.
20. തഥാ കാലീ സമുത്പത്യ ഗഗനം ക്ഷ്മമാതാദയാത്,
കരാഭ്യാം തന്നിനാധേന പ്രാക് സ്വനസ്ഥേ തിരോഹിത.
അപ്പോൾ ചണ്ഡിക ആകാശത്തേക്ക് ചാടി ഭൂമിയെ കൈകൊണ്ട് അടിച്ചു, ഈ ശബ്ദം മറ്റെല്ലാ മുൻ ശബ്ദങ്ങളെയും വിളറിയതാക്കി.
21. അട്ടത്തഹാസമശിവം ശിവദൂതി ചകാര ഹ,
തായ് ശബ്ദൈർ അസുരാസ്ത്രേഷു ശുംഭ കോപം പരമ യയൌ.
അപ്പോൾ ശിവദൂതി ദേവി ഭയങ്കരമായ ശബ്ദത്തോടെ വളരെ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു, ആ ശബ്ദം കാരണം അസുരന്മാർ ഭയപ്പെട്ടു, ശുംഭൻ അത്യന്തം കോപിച്ചു.
22. ദുരാത്മസ്ഥിഷ്ഠാ തിഷ്ടേതി വ്യാജഹാരാംബികാ യദാ,
തഥാ ജായേത്യ അഭിഹതാം ദേവൈർ ആകാശ സംസ്ഥിതൈ ।
ഹേ മോശം ഒന്ന് നിർത്തൂ, നിർത്തൂ എന്ന് ദേവി നിലവിളിച്ചപ്പോൾ ആകാശത്ത് നിന്നിരുന്ന ദേവന്മാർ “വിജയം, വിജയം. ”
23. ശുംഭോനാഗത്യ യാ ശക്തിർമുക്താ ജ്വാലതി ഭീഷണ,
ആയന്തി വഹ്നി കൂട്ടഭാ സാ നിരസ്ഥ മഹോൽഖയാ.
ശുംഭൻ എറിഞ്ഞ ആ മിന്നുന്ന കുന്തം, അവൻ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നതിനുശേഷം ഒരു അഗ്നിഗോളം പോലെ മുന്നേറി, എന്നാൽ ദേവി തൻ്റെ "മഹോൽഖ" എന്ന ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് നശിപ്പിച്ചു. (ഇത് മഹത്തായ മിന്നുന്ന പ്രകാശമുള്ള ദേവിയുടെ ഒരു വലിയ കുന്തമാണ്. )
24. സിംഹ നാദേന ശുംഭസ്യ വ്യാപം ലോക ത്രയാന്തരം,
നിർഘത നിസ്വാനോ ഘോരോ ജിത വാൻ അവനിപതേ.
ഹേ രാജാവേ, ശുംഭ ഗർജ്ജനം പോലെ സിംഹം മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും വ്യാപിക്കുകയും ഭയങ്കരമായ ഇടിമുഴക്കത്തേക്കാൾ തീവ്രതയുണ്ടായിരുന്നു.
25. ശുംഭ മുക്തൻ ശരൻ ദേവി ശുംഭസ്ഥാത് പ്രഹിതൻ ശരൻ,
ചിചേധ സ്വ സരൈർ ഉഗ്രൈ ശതശോധ സഹസ്രസ.
അപ്പോൾ ശുംഭൻ അയച്ച അസ്ത്രങ്ങളും ദേവി അയച്ച അസ്ത്രങ്ങളും യഥാക്രമം ദേവിയും ശുംഭനും അവരുടെ അസ്ത്രങ്ങൾ നൂറുകണക്കിന്, ആയിരം എന്നിങ്ങനെ വെട്ടിമുറിച്ചു.
26. തഥാ സാ ചണ്ഡികാ ക്രുധ സൂലേന ജഗനാ താം,
സ തദബി ഹതോ ഭൂമൌ മൂർഛിതോ നിപപാത ഹ.
അപ്പോൾ ആ ചണ്ഡിക ക്രോധത്തോടെ ശുംഭനെ തൻ്റെ കുന്തം കൊണ്ട് അടിച്ചപ്പോൾ അവൻ ബോധംകെട്ട് യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീണു.
27. തഥോ നിഷ്ഭ സമ്പ്ര്യ ചേതനമത കാർമുക,
ആജഗണ സരൈർ ദേവീം കലീം കേസരിണം തഥാ.
ഈ സമയം നിശുംഭൻ മയക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്ന് തൻ്റെ വില്ലുകൾ എടുത്ത് ദേവിയേയും സിംഹത്തേയും അമ്പുകളാൽ ശിക്ഷിച്ചു. (മുകളിൽ 14-ാം ശ്ലോകം കാണുക)
28. പുനശ്ച കൃത്വാ ബഹൂനനയുതം ധനുജേശ്വര,
ചക്രയുതേന ധിതിജാചദയാമാസ ചണ്ഡികം.
തൻ്റെ മാന്ത്രിക ശക്തിയാൽ, അസുരന്മാരുടെ ആ അധിപൻ അദ്ദേഹത്തിന് പതിനായിരം കൈകൾ ഉണ്ടാക്കി, പതിനായിരം ചക്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ദേവിയെ പൊതിഞ്ഞു.
29. തഥോ ഭഗവതീ ക്രുധാ ദുർഗാ ദുർഗാർത്തി നാസിനി,
ചിചേധ താനി ചക്രാണി സ്വ സാരൈ സായകംശ്ച താൻ.
പിന്നീട് ദുരാത്മാക്കളെ വധിച്ച ചണ്ഡികാദേവി കോപാകുലയായി ആ ചക്രങ്ങളും അമ്പുകളും വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
30. തഥോ നിശുംഭോ വേഗതേന ഗധാ മാധായ ചണ്ഡികം,
അഭ്യധാവത വൈ ഹന്തും ദൈത്യ സേന സമാവൃത.
അപ്പോൾ നിശുംഭൻ അസുര സൈന്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ടു, ദേവിയെ ആക്രമിക്കാൻ ഗദ്ഗദവും സ്വീകരിച്ചു.
31. തസ്യപഥത ഏവസു ഗാദം ചിചേദ ചണ്ഡികാ,
ഗദ്‌ഗെന ശീത ധാരേണ സ ച ശൂലം സമാധധേ.
അവൻ അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ തന്നെ ചണ്ഡികാദേവി അവൻ്റെ ഗദ അറുത്തുമാറ്റി, പിന്നെ അവൻ ഒരു കുന്തം കൊണ്ട് സ്വയം ആയുധമാക്കി.
32. ശൂലഹസ്തം സമയന്തം നിശുംഭമമാരാർദ്ധനം,
ഹൃദി വിവിധ സൂലേന വേഗ വിധേന ചണ്ഡിക.
ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവനും കുന്തം ഏന്തിയ നിശുംഭനെ മറ്റൊരു കുന്തംകൊണ്ട് ആ ദേവി ശിക്ഷിച്ചു.
33. ബിന്നസ്യ തസ്യ സൂലേന ഹൃദയ നിസ്ശ്രുതോ അപാര,
മഹാബലോ മഹാ വീര്യസ്ഥിഷ്ഠേഹി പുരുഷോ വദൻ.
നെഞ്ച് പിളർന്ന നിശുംഭനിൽ നിന്ന് ശക്തനും പരാക്രമശാലിയുമായ മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ “നിർത്തൂ, നിർത്തൂ. ”(ഇവിടെ ഈ മനുഷ്യൻ അവൻ്റെ ആത്മാവാണെന്ന് നാം അനുമാനിക്കണം. )
34. തസ്യ നിഷ്ക്രമതോ ദേവി പ്രഹസ്യ സ്വാനവതത,
സിര ചിചേധ ഗദ്‌ഗെന തഥോ അസവപതാത് ഭുവി.
അതുകണ്ട് ദേവി ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ്റെ ശിരസ്സ് വാളുകൊണ്ട് വെട്ടിയിട്ട് അവൻ നിലത്തുവീണു.
35. തസ്യ സിംഹശ്ച ഖധോഗ്ര ദംഷ്ട്ര ക്ഷുണ്ണ ശിരോധരൻ,
അസുരം സ്ഥം തഥാ കലി ശിവദൂതി തഥാ അപാരൻ.
അപ്പോൾ ആ സിംഹം ഭയങ്കരമായ പല്ലുകളാൽ കഴുത്ത് തകർന്ന നിരവധി അസുരന്മാരെ ഭക്ഷിച്ചു, ചാമുണ്ഡയും ശിവദൂതിയും ചില അസുരന്മാരെയും ഭക്ഷിച്ചു.
36. കൗമാരീ ശക്തി നിർഭിന്ന കേചിന്നേശൂർ മഹാ സുര,
ബ്രാഹ്മണി മന്ദ്രപൂതേന തോയേനന്യേ നിരാകൃതാ.
ചില അസുരന്മാർ കൗമാരിയുടെ കുന്തത്താൽ ഒടിഞ്ഞുവീണ് മരിച്ചു, മറ്റു ചിലർ ബ്രാഹ്മണി തളിച്ച പുണ്യജലം കൊണ്ട് തളർന്നുപോയി.
37. മഹേശ്വരീ ത്രിശൂലേന ഭിന്ന പേതുർ സ്ഥധ അപരേ,
വരാഹി തുണ്ഡ ഗതേന കേചിത് ചൂർണീകൃത ഭുവി.
അതുപോലെ നിരവധി അസുരന്മാർ മഹേശ്വരിയുടെ ത്രിശൂലത്താലും ചിലർ വരാഹിയുടെ മുഖത്താലും കീറി വീണു.
38. ഗണ്ഡം ഗണ്ഡം ച ചക്രേണ വൈഷ്ണവ്യാ ധനവ കൃതാ,
വജ്രേണ ചൈന്ദ്രേ ഹസ്താഗ്ര വിമുക്തേന തഥാ അപരേ.
ചിലത് വൈഷ്ണവിയുടെ പുണ്യചക്രത്താലും മറ്റു ചിലത് ഇന്ദ്രിയുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് എറിഞ്ഞ വജ്രായുധത്താലും കഷണങ്ങളായി മുറിഞ്ഞു.
39. കേചിദ്വിനേശൂരാസുര കേചിത് നശത മഹാ ഹവാത്,
ബക്ഷിതശ്ചാപരേ കാലീ ശിവ ധൂതി, മൃഗതിപൈ.
മഹായുദ്ധത്തിൽ ചില അസുരന്മാർ നശിച്ചു, ചിലർ ഓടിപ്പോയി, ചിലരെ കാളിയും ശിവദൂതിയും ഭക്ഷിച്ചു.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മന്വന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ,
നിഷ്ഭ വധോ നമ, നവമോ അധ്യായ
,
ഇതി ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ ഒമ്പതാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണ് . നിശുംഭം നിഹതം ദൃഷ്ട്വാ ബ്രതരം പ്രാണസമ്മിതം, ഹന്യമാനം ബലഞ്ചൈവ ശുംഭ ക്രുദാ അബ്രവീദ്വച. മഹർഷി പറഞ്ഞു:- സഹോദരനെപ്പോലെയുള്ള തൻറെ സൈന്യവും വധിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ട ശുംഭൻ അത്യന്തം കോപിഷ്ഠനായി പറഞ്ഞു. 2. ബലവാലേ പ ദുഷ്ടേ, ത്വാം മാ ദുർഗേ, ഗർവ്വമാവഹ, അന്യസം ബലമാശ്രിത്യ യുധ്യസേ യാതി മനാനി. ഹേ ദുർഗ്ഗാ, ഹേ ചീത്ത പെണ്ണേ, നിൻ്റെ ശക്തിയിൽ നീ അഭിമാനിക്കേണ്ടതില്ല, കാരണം നീ ഈ യുദ്ധം ചെയ്തത് മറ്റുള്ളവരുടെ സഹായത്തോടെയാണ്, അവരുടെ ശക്തിയെ ആശ്രയിച്ചാണ്. 3. ദേവ്യൂവാച:- ഏകൈവാഹം ജഗത്യത്ര ദ്വിതീയ കാ മമാ പര, പശ്യിത ദുഷ്ട, മയ്യേവ വിശന്ത്യോ മദ്വിഭൂതയ.












ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഈ ലോകത്ത് ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളൂ, രണ്ടാമത്തേത് എവിടെയാണ്. ഈ ആളുകളെല്ലാം എൻ്റെ ഉള്ളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് ദയവായി കാണുക.
4. തഥാ സമസ്തസ്ത ദേവ്യോ ബ്രഹ്മണി പ്രമുഖാലയം,
തസ്യ ദേവ്യസ്ഥാനൌ ജഗ്മൂർ ഏകൈവസീ തദംബികാ.
പിന്നീട് ബ്രാഹ്മണി മുതലായ ദേവതകളെല്ലാം ചണ്ഡികാദേവിയുടെ ശരീരവുമായി ഒന്നിക്കുകയും ദേവി തനിച്ചാവുകയും ചെയ്തു.
5. ദേവീ ഉവാച:-
അഹം വിഭൂത്യാ ബഹുഭിരിഹ രൂപൈർ യഥാസ്തദ,
തത്സംഹൃതം മായൈകേവ തിഷ്ടാംയജൗ സ്ഥിരോഭവ.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഈ യുദ്ധക്കളത്തിൽ ഞാൻ എൻ്റെ സഹജമായ ശക്തിയാൽ പല രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു, ഇപ്പോൾ ബഹുസ്വരത ഏകത്വം ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു, ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ഉറച്ചുനിന്നുകൊണ്ട് എന്നോടു യുദ്ധം ചെയ്യുക.
6. ഋഷിർ ഉവാച:-
തഥാ പ്രവാവൃതം യുദ്ധം ദേവ്യാ ശുംഭസ്യ ചോ ഭയോ,
പശ്യിതം സർവ ദേവാനാം അസുരാണാം ച ദാരുണം.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
പിന്നീട് എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ ഇരുവരും (ശുംഭയും ദേവിയും) തമ്മിൽ ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം നടന്നു.
7. ശരവർഷൈ സിതൈ ശാസ്ത്രൈസ്ഥധ അസ്ത്രൈശ്ചൈവ ധരുണൈ,
തയോർ യുദ്ധമഭൂത് ഭൂയ സർവ ലോക ഭയങ്കരം.
അവർക്കിടയിൽ വളരെ ഭയങ്കരവും ഭയങ്കരവുമായ യുദ്ധം നടന്നു, അതിൽ മൂർച്ചയുള്ള അസ്ത്രങ്ങൾ വർഷിക്കുകയും മറ്റ് ആയുധങ്ങളും ഭയാനകമായ വലിയ അസ്ത്രങ്ങളും പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു
8. ദിവ്യനാസ്ത്രാണി സഥാസോ മുമുച്ചേ യന്യധാംബികാ,
ബാബഞ്ച താനി ദൈത്യേന്ദ്ര സ്ഥത് പ്രതി ഗാഥാ കർതൃഭി.
പിന്നീട് ദേവി നൂറുകണക്കിന് ദേവീ അസ്ത്രങ്ങൾ അയച്ചപ്പോൾ, അവരെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ള അസ്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ശുംഭൻ അവരെ നശിപ്പിച്ചു.
9. മുക്താനി തേന ചാസ്ത്രാണി ദിവ്യാനി പരമേശ്വരി,
ബൻബഞ്ച ലീലയൈവോഗ്ര ഹൂങ്കാരോചരണാധിഭി.
ആ ചണ്ഡികാ ദേവി ശുംഭൻ അയച്ച ദിവ്യ അസ്ത്രങ്ങളെ തൻ്റെ ദീർഘനിശ്വാസത്താൽ (ഹം) വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
10. തഥാ സാര സഥൈർ ദേവീ മചാധയത സോ അസുര,
സാപി ആ കുപിതാ ദേവി ധനു ചിച്ഛേധ ചേഷുഭി.
അപ്പോൾ ആ ശുംഭൻ നൂറുകണക്കിന് അസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ദേവിയെ മൂടുകയും അതുമൂലം കോപാകുലനായി അവൾ തൻ്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അവൻ്റെ വില്ല് വെട്ടിമാറ്റുകയും ചെയ്തു.
11. ചിന്നേ ധനുഷി ദൈത്യേന്ദ്ര സ്ഥധ ശക്തി മദദദേ,
ചിചേച്ഛദ ദേവീ ചക്രേണ തമപ്യസ്യ കരേ സ്ഥിതം.
അവൻ്റെ വില്ല് ഒടിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ ശുംഭൻ അവൻ്റെ കൈയിൽ ഒരു കുന്തം എടുത്തു, ദേവി തൻ്റെ പുണ്യചക്രം കൊണ്ട് അതിനെ മുറിച്ചു.
12. തഥാ ഗദ്ഗമുപാധായ ശതചന്ദ്രം ച ഭാനുമാത്,
അഭ്യദവത താം ദേവീം ദൈത്യനാം അധിപേശ്വര.
അപ്പോൾ അസുരന്മാരുടെ തലവനായ ശുംഭൻ നൂറു ചന്ദ്രനെയും സൂര്യനെയും പോലെ തിളങ്ങുന്ന വാളും പരിചയും എടുത്ത് ദേവിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
13. തസ്യ പഥത ഏവസു ഗദ്ഗം ചിചേദ ചണ്ഡിക,
ധനുർ മുക്തൈ ശിതൈർബാണൈശ്ചർമ ചർക്കരകമലം.
ചണ്ഡികാ ദേവി അവൻ വരുമ്പോൾ സൂര്യനെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന അവൻ്റെ വാളും പരിചയും അവളുടെ വില്ലിൽ നിന്ന് അയച്ച അമ്പുകളാൽ മുറിച്ചുമാറ്റി.
14. ഹതസ്വാ സ തഥാ ദൈത്യ ചിന്നധൻവാ വിശാരധി,
ജഗ്രാഹ മുദ്ഗരം ഗോരം അംബികാ നിധനോധ്യാധ.
അപ്പോൾ കുതിരകൾ കൊല്ലപ്പെട്ടവനും വില്ല് ഒടിഞ്ഞവനും രഥവാഹകൻ കൊല്ലപ്പെട്ടവനുമായ ആ അസുരൻ ദേവിയെ കൊല്ലാൻ ഭയങ്കരമായ ഗദ എടുത്തു.
15. ചിചേധാ പഥത തസ്യ മുദ്ഗരം നിഷിതൈ സരൈ,
തദപി സോ അഭ്യദവതം മുഷ്ടി മുധ്യംയ വേഗവാൻ.
മൂർച്ചയേറിയ അസ്ത്രങ്ങളാൽ അവളുടെ അടുത്തെത്തിയ ശുംഭൻ്റെ ഗദ അവൾ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു. അതു വകവയ്ക്കാതെ അവൻ മുഷ്ടി നീട്ടി ദേവിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
16. സാ മുഷ്ടിം പദയാമാസ ഹൃദയേ ദൈത്യ പുംഗവ,
ദേവ്യസ്ഥം ചാപി സാ ദേവി തലനോരസ്യ താദയാത്.
അസുരനായ ആ അസുരൻ ദേവിയുടെ നെറ്റിയിൽ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി അടിക്കുകയും അവൾ അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ കൈപ്പത്തികൊണ്ട് അടിക്കുകയും ചെയ്തു.
17. താലപ്രഹരഭി ഹതോ നിപപാത മഹീതലേ,
സാ ദൈത്യരാജ സഹസാ പുനരേവ തദോസ്തിധാ.
അവളുടെ അടിയേറ്റ് ആ അസുരരാജാവ് നിലത്ത് വീണെങ്കിലും സുഖം പ്രാപിച്ച് വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു.
18. ഉത്പത്യ ച പ്രഗൃഹ്യോ ഉച്ചൈർ ദേവീം ഗഗനമസ്തിധാ,
തത്രാപി സാ നിരാധാരാ യുയുധേ തേന ചണ്ഡികാ.
ആ ശുംഭൻ ചാടി ദേവിയെ പിടിച്ച് ആകാശത്ത് ഉയർത്തി നിർത്തി, പക്ഷേ ചണ്ഡിക ഒരു പിന്തുണയും കൂടാതെ അവനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
19. നിയുദ്ധം ഖേ തഥാ ദൈത്യശ്ചണ്ഡികാ ച പരസ്പരം,
ചക്രതു പ്രധമം യുദ്ധം മുനി വിസ്മയകാരകം.
അപ്പോൾ ആ അസുരനും ചണ്ഡികാദേവിയും ആദ്യം ആകാശത്ത് വെറും കൈകളോടെ യുദ്ധം ചെയ്തു, ഋഷിമാരെ അമ്പരപ്പിച്ചു.
20. തഥോ നിയുദ്ധം ശുചിരം കൃത്വാ തേനാംഭികാ സഹ,
ഉത്പത്യ ബ്രമയാമാസ ചിക്ഷേപ ധരണി തലേ.
ഏറെ നേരം വെറുംകൈയോടെ യുദ്ധം ചെയ്ത ശേഷം ആ ദേവി അവനെ പൊക്കി നിലത്തിട്ടു.
21. സംക്ഷിപ്തോ ധരണിം പ്രാപ്യ മുഷ്ടി മുധ്യംയ വേഗതാ,
അഭ്യദവത ദുഷ്ടാത്മ ചണ്ഡിക നിധാനേചയാ.
അങ്ങനെ വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട അസുരൻ ഭൂമിയിൽ എത്തി, വേഗത്തിൽ സുഖം പ്രാപിച്ചു, ദേവിയെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
22. തമയന്തം തത്തോ ദേവി സർവ ദൈത്യ ജനേശ്വരം,
ജഗത്യം പാതയാമാസ ഭിത്വാ സൂലേന വക്ഷസി.
പിന്നീട് ആ ദേവി എല്ലാ അസുരന്മാരുടെയും രാജാവായ അവനെ ത്രിശൂലം കൊണ്ട് നെഞ്ച് കീറി നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
23. സാ ഗാഥാസു പപ്തോർവ്യാം ദേവി സൂലഗ്രാവിക്ഷത,
ചലനൻ സകലം പൃഥ്വീം സബ്ധി ദ്വീപം സപർവ്വതം.
ദേവിയുടെ ത്രിശൂലത്താൽ കീറിയ ആ ശുംഭൻ സമുദ്രങ്ങളും ദ്വീപുകളും പർവതങ്ങളും ഉള്ള ഭൂമിയെ മുഴുവൻ കുലുക്കി നിലത്ത് വീണു.
24. തഥാ പ്രസന്നമഖിലം ഹതേ തസ്മിൻ ദുരാത്മനി,
ജഗത്സ്വസ്ഥ്യമതീവാപ നിർമലം ച ഭവന്നഭ.
ദുഷ്ടനെ വധിച്ചപ്പോൾ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ സന്തോഷിച്ചു, ലോകം ശാന്തമായി, ആകാശം തെളിഞ്ഞു
25. ഉത്പഥമേഘ സോൾക യേ പ്രഗസംസ്ഥേ സമം യയു,
സരിതോ മാർഗ വഹിന്യസ്തഥാ സംസ്ഥാത്ര പതിതേ.
ശുംഭൻ മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് വാൽനക്ഷത്രത്തിൻ്റെ ആകൃതിയിലുള്ള ആ മേഘങ്ങൾ ശാന്തമായി, എല്ലാ നദികളും ശരിയായ ദിശയിലേക്ക് ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.
26. തതോ ദേവ ഗണ സർവേ ഹർഷ നിർഭര മനസാ,
ഭഭുവുർ നിഹതേ തസ്മിൻ ഗന്ധർവ്വ ലളിതം ജഗു.
അവൻ്റെ വധം കാരണം എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളുടെയും മനസ്സ് സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞു. ഗന്ധർവ്വൻ മനോഹരമായി പാടി.
27. അവധായാംസ്തധൈ വന്യൈ നാന്യതു ശ്ചാപസരോഗനാ.
വാവു പുണ്യസ്തദാ വത സുപ്രഭോ ഭൂ ദിവാകര ।
അതുപോലെ മറ്റൊരു കൂട്ടം ദേവന്മാർ സംഗീതോപകരണങ്ങൾ വായിച്ചു, അപ്സരസ് (ആകാശ നർത്തകർ) ഗ്രൂപ്പുകളായി നൃത്തം ചെയ്തു, വിശുദ്ധ കാറ്റ് വീശുകയും സൂര്യൻ തിളങ്ങുകയും ചെയ്തു.
28. ജാജ്വാലുശ്ചഗ്നായ ശാന്താ ശാന്താ ദിഗ്ജനിതസ്വനാ.
തീ ശാന്തമായി ജ്വലിച്ചു, വിവിധ ദിശകളിലെ ശബ്ദങ്ങളും ശാന്തമായി.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ,
ശുംഭ വധോ നാമ,
ദമസ്‌ക് അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന ശുംഭ വധത്തെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ പത്താം അധ്യായമാണ്.

അധ്യായം 11: നാരായണിയോടുള്ള പ്രാർത്ഥന
1. ദേവ്യാ ഹതേ തത്ര മഹാസുരേന്ദ്ര,
സേന്ദ്ര സുരവഹ്നി പുരോഗമസ്തം,
കാത്യായനിം തുഷ്ടുവരിഷ്ട ലാഭ,
വികാസി വക്ത്രാബ്ജ വികാസിതാസ.
എല്ലാ മഹാ അസുരന്മാരുടെയും തലവനായ ശുംഭൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവന്മാരെ അഗ്നിദേവൻ നയിച്ചു, പൂർണ്ണമായും തുറന്ന താമരപ്പൂക്കളുമായി സാമ്യമുള്ള വളരെ സന്തുഷ്ട മുഖങ്ങളോടെ, കാത്യായനി ദേവിയെ (ചണ്ഡികാദേവി) ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിച്ചു.
(കാത്യായന മഹർഷിയുടെ മകളായി ജനിച്ച പാർവതി കാത്യായനി എന്നറിയപ്പെട്ടു.)
2. ദേവി പ്രപന്നാർത്തി ഹരേ പ്രസീദ,
പ്രസീദ മാതർ ജഗത അഖില,
പ്രസീദ വിശ്വേശ്വരി, പാഹി വിശ്വം,
ത്വാം ഈശ്വരി ദേവി ചര ചരസ്യ.
പ്രസാദിക്കണമേ, ഹേ ദേവീ, നിന്നോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവരുടെ ദുഃഖം തീർക്കുന്നവനേ, പ്രസാദിക്കണമേ, ഹേ ദേവീ, പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും സൃഷ്ടിച്ചവനും പ്രസാദിക്കണമേ, ഹേ, ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ മുഴുവനും പരിപാലിക്കുന്ന ദേവി, ഹേ ദേവീ, നീ ഈ ലോകത്തിൻ്റെ രാജ്ഞിയാണ്.
3. അധാരഭൂത ജഗത് സ്വം ഏക,
മഹീ സ്വരൂപേണ യഥാ സ്ഥിതസി,
അപം സ്വരൂപ സ്ദിതയാ ത്വൈതത്,
അപ്യൈയതേ കൃത്സ്നമാലംഘ്യ വീര്യേ.
അജയ്യമായ വീര്യമുള്ള ഹേ ദേവീ, നീ ലോകത്തിൻ്റെ രൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു, ലോകത്തിൻ്റെ യഥാർത്ഥ അടിസ്ഥാനം നീയാണ്, നീ ലോകത്തെ മുഴുവൻ ജലരൂപത്തിൽ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു (വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു).
4. ത്വാം വൈഷ്ണവീ ശക്തിരനന്ത വീര്യ,
വിശ്വസ്യ ഭീജം പരമസി മയാ.
സംമോഹിതം ദേവി, സമസ്ത മേതാ,
ത്വാം വൈ പ്രസന്ന ഭുവി മുക്തി ഹേതു.
ഹേ ദേവീ, ഒരിക്കലും അവസാനമില്ലാത്ത മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ ശക്തിയാണ് നീ. മായാ ദേവിയുടെ (മിഥ്യാധാരണ) രൂപത്തിലുള്ള മുഴുവൻ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെയും അടിസ്ഥാന അടിസ്ഥാനം നിങ്ങളാണ്. ഹേ ദേവീ, നീ ഈ ലോകത്തെ മുഴുവൻ മോഹിപ്പിക്കുന്നു, നീ പ്രസാദിച്ചാൽ ലോകം മുഴുവനും മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു എന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. (അവളുടെ മായയുടെ രൂപത്താൽ അവൾ നമ്മെ സാധാരണ ജീവിതം നയിക്കുകയും അവളുടെ ജ്ഞാനസ്വരൂപത്തെ അവൾ മോക്ഷത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.)
5. വിദ്യാ സമസ്തസ്തവ ദേവി, ഭേദ,
സ്ത്രീയാ സമസ്ത സകല ജഗത്സു,
ത്വൈകായ പൂരിതമംബയൈതത്,
കാ തേ സ്തുതി സ്ഥവ്യാപാര അപരോക്തി.
ഹേ ദേവീ, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും, 64 കലകളിൽ നന്നായി പഠിച്ച എല്ലാ സ്ത്രീകളും നിങ്ങളുടെ ഭാഗമാണ്, ഈ ലോകം അമ്മയുടെ രൂപത്തിൽ നിങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണ്, അതിനാൽ നിങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ സ്തുതികളെല്ലാം ശരിക്കും അപര്യാപ്തമാണ്.
6. സർവ ഭൂത യദാ ദേവി സ്വർഗ മുക്തി പ്രധായാനി,
ത്വാം സ്തുത സ്തുതയേ കാ വാ ഭവന്തു പരമോക്തയാ.
നിങ്ങൾ പ്രപഞ്ചസ്വരൂപനാണ്, സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവനാണ്, അങ്ങ് സ്തുതിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനയിൽ കൂടുതൽ എന്ത് ചേർക്കാൻ കഴിയും?
7. സർവസ്യ ബുദ്ധി രൂപേണ, ജനസ്യ ഹൃദി സംസ്ഥേ,
സ്വർഗാപവർഗധേ ദേവി, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
ഹേ ദേവീ, എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിൽ ബുദ്ധിയായി ജീവിക്കുന്നവൾ, ആളുകൾക്ക് സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നവളേ, നാരായണീ, നിനക്ക് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം.
(ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, അടുത്ത പതിനാറ് ശ്ലോകങ്ങളെ നാരായണി സ്തുതി എന്ന് വിളിക്കുന്നു. നാരായണി "ആത്യന്തിക ദൈവത്തിന് പിന്നിലെ സഹജമായ ശക്തി" യെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. "എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാനം നൽകുന്നവൾ" എന്നതിനർത്ഥം. "അല്ലെങ്കിൽ "കർത്താവിൻ്റെ പിന്നിലെ ശക്തി അവൾ. നാരായണ. ” അല്ലെങ്കിൽ ഭഗവാൻ നാരായണൻ്റെ പിന്നിലുള്ള മായയുടെ ശക്തി അല്ലെങ്കിൽ അവൾ മോക്ഷത്തിൻ്റെ
വ്യക്തിത്വമാണ് അല്ലെങ്കിൽ ദേവന്മാർ ആരാധിക്കാൻ യോഗ്യയായവളാണ്
.
ഹേ ശക്താ, സൂക്ഷ്മകാലത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയുടെ പരിണാമത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നവനും ലോകനാശത്തിലെ പ്രധാന ശക്തിയുമായവനേ, നാരായണീ, നിനക്ക് ഞങ്ങളുടെ
നമസ്കാരം 30 കഷ്ടങ്ങൾ.ഇവ സമയത്തിൻ്റെ ചെറിയ അളവുകളാണ്.)
9. സർവ മംഗള മാംഗൽയേ, ശിവേ, സർവാർത്ഥ സാധകേ,
ശരണ്യേ ത്രയംബികേ ഗൗരീ നാരായണി നമോസ്തുതേ.
സർവ്വ നന്മകളും നൽകുന്നവളും, ശാന്തിയുള്ളവളും, സർവ്വസമ്പത്തും നൽകുന്നവളും, ആശ്രയിക്കാവുന്നവളും, മൂന്ന് കണ്ണുകളുള്ളവളും, സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ളവളുമായ ദേവീ, നാരായണീ 10. സൃഷ്ടി
സ്ഥിതി വിനാശനം ശക്തിഭൂതേ, സനാതനി,
ഗുണാശ്രയേ, ഗുണമേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
ഹേ ദേവീ, സൃഷ്ടിയുടെയും പരിപാലനത്തിൻ്റെയും സംഹാരത്തിൻ്റെയും പിന്നിലെ ശക്തി ആരാണ്. ഹേ ദേവീ, സത്വ, രജസ്സ്, തമസ്സ് എന്നീ മൂന്ന് സ്വഭാവങ്ങളാൽ ആശ്രയിക്കപ്പെട്ടവൾ, എല്ലാ നല്ല സ്വഭാവങ്ങളാലും നിറഞ്ഞവൾ, നാരായണീ 11. ശരണഗാഥ ദീനാർത്ഥ,
പരിത്രണ പാരായണേ,
സർവസ്യാർത്തി ഹരേ ദേവി, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
ഹേ ദേവീ, നിനക്കു കീഴടങ്ങുന്നവരെയും കഷ്ടപ്പെടുന്നവരെയും പരിചരിക്കുന്ന ദേവേ, ഹേ ലോകം മുഴുവനും എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും അകറ്റുന്ന ദേവി, നിനക്കു ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം, നാരായണി 12.
ഹംസ യുക്ത വിമാനസ്ഥേ, ബ്രാഹ്മണി രൂപ ധാരിണി,
കൗശംഭ ക്ഷരികേ ദേവി, നാരായണി നമോഷ്തുതേ.
ഹംസങ്ങളോടുകൂടെ വായുവിമാനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൾ, ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ രൂപമുള്ളവൾ, ദുർഭ പുല്ല് കലർന്ന ജലം തളിക്കുന്നവൾ, നാരായണീ, നിനക്കു ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം
13. ത്രിശൂല ചന്ദ്രഹി ധാരേ, മഹാ വൃഷഭ വാഹിനി,
മഹേശ്വരി സ്വരൂപേണ നാരായണി നമോസ്തേ.
ശിവരൂപമുള്ളവൾ, ത്രിശൂലം ധരിച്ചവൾ, ചന്ദ്രക്കലയും സർപ്പവും അണിയുന്നവൾ, മഹാകാളയുടെ മേൽ കയറുന്നവൾ, നാരായണീ,
14. മയൂര കുക്കുട വൃതേ, മഹാശക്തി ധാരേ അനഘേ,
കൗമാരീ രൂപാ. സംസ്ഥാനേ, നാരായണി നമോസ്ഥേ.
കോഴിയും മയിലും ഉള്ളവളും, വലിയ കുന്തം പിടിച്ചവളും, പാപം ചെയ്യാത്തവളും, സുബ്രഹ്മണ്യൻ്റെ ഭാവമുള്ളവളുമായ ദേവിയുടെ, നാരായണീ, നിനക്ക് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം.
15. സംഖ ചക്ര ഗധാ ശാർങ്ഖ്യ ഗ്രഹീത പരമയൂധേ,
പ്രസീദ വൈഷ്ണവി രൂപേ, നാരായണി നമോഷ്തുതേ.
ഓ, ഗദ, ചക്രം, ശംഖ്, വില്ല് എന്നിവ നിങ്ങളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന, മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ രൂപമായ, ഞങ്ങളിൽ പ്രസാദിക്കണമേ, നാരായണി 16. ഗ്രഹീതോഗ്ര
മഹാ ചക്രേ, ദംഷ്ട്രോ ദ്യുത വസുന്ധരേ,
വരാഹ രൂപിണി, ശിവേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
മഹത്തായ പുണ്യചക്രത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചവൾ, ഭൂമിയെ മുൻപല്ലുകളിൽ പിടിക്കുന്നവൾ, വരാഹരൂപമുള്ളവൾ, നന്മ മാത്രം ചെയ്യുന്നവളേ, നാരായണീ 17. നൃസിംഹ രൂപേണോഗ്രേണ ഹംതും ദൈത്യൻ കൃതോധ്യമേ,
ത്രൈലോക്യ
ത്രാണ സഹിതേ, നിനക്കു ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം. നാരായണീ നമോസ്തുതേ.
നരസിംഹരൂപമുള്ളവൾ, ഭയാനകമായ രൂപം ഉള്ളവൾ, അസുരന്മാരെ കൊല്ലാൻ തയ്യാറുള്ളവൾ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും പരിപാലിക്കുന്നവൾ, നാരായണീ
18. കിരീടിനി, മഹാ വജ്രേ, സഹസ്ര നയനോജ്വാലേ,
വൃത്ര പ്രാണാ ഹരേ, നാരായണി നമോഷ്ഠേ.
മഹത്തായ വജ്രായുധത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന, ആയിരം കണ്ണുകളാൽ തിളങ്ങുന്ന, വൃത്ര അസുരനെ നിഗ്രഹിച്ചവൾ, ഇന്ദ്രൻ്റെ രൂപമുള്ളവൾ, നാരായണീ,
19. ശിവദൂതി സ്വരൂപേണ ഹതാ ദൈത്യ മഹാ ബാലേ,
ഘോര രൂപേ. , മഹാരവേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
ശിവധൂതിയുടെ രൂപമുള്ളവൾ, അസുരന്മാരുടെ മഹാസൈന്യത്തെ വധിച്ചവൾ, ഭയാനകമായ രൂപമുള്ളവൾ, മഹത്തായ ശബ്ദമുള്ളവൾ, നാരായണീ, നിനക്കു
ഞങ്ങളുടെ
നമസ്കാരം , നാരായണി നമോസ്തുതേ.
പല്ലിനാൽ ഭയങ്കരമായ മുഖമുള്ളവൾ, തലയോട്ടിമാല അണിയുന്നവൾ, മുണ്ട എന്ന ഭീമനെ വധിച്ചവൾ, കാളി ദേവി, നാരായണീ, 21.
ലക്ഷ്മീ ലജ്ജേ മഹാവിദ്യേ, ശ്രദ്ധേ, പുഷ്ടി സ്വധേ, നിനക്കു ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം. ദ്രുവേ,
മഹാ രാത്രി മഹാ മായേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
ഹേ ലക്ഷ്മീദേവി, ലജ്ജയുടെ ആൾരൂപവും, ഉപനിഷത്തുകളുടെ രൂപവും, മതപരമായ കോപമുള്ളവയും, അത്യധികം ശക്തിയുള്ളവനും, മാൻമാരുടെ രൂപവും, ശാശ്വതവും, പ്രളയത്തിൻ്റെ രാത്രിയും ആരാണ്. എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും കാരണമാണ്, നാരായണീ, നിനക്ക് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം
22. മേധേ, സരസ്വതി, വരേ, ഭൂതി ഭബ്രവി, താമസി,
നിയതേ, ത്വാം, പ്രസീദേഷ, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
ഓ ദേവീ, ബുദ്ധിയുടെ ദേവത, വാക്കിൻ്റെ ദേവത, ആരാണ് ഏറ്റവും വലുത്, ആരാണ് സത്വ, രജോ, തമസ്സ് എന്നിവയുടെ ദേവത, ആരാണ് ഞങ്ങളുടെ ദേവത, ദയവായി ഞങ്ങളോട് ദയ കാണിക്കേണമേ, നിനക്ക് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം. നാരായണി
23. സർവ സ്വരൂപേ സർവേഷേ, സർവ ശക്തി സമൻവിതേ,
ഭയേഭ്യ സ്ത്രാഹിണോ ദേവി, ദുർഗാദേവി നമോസ്തുതേ.
അല്ലയോ ദേവീ, എല്ലാ രൂപങ്ങളും സ്വീകരിക്കുന്നവനും, എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും ദേവതയും, എല്ലാത്തരം ശക്തികളുമുള്ളവളും, ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ, ദുർഗ്ഗാദേവി, നിനക്കു ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം.
24. ഏതതേ വദനം സൌമ്യം, ലോചന ത്രയ ഭൂഷിതം,
പാതു ന സർവ ഭൂതേഭ്യ, കഥായനി നമോസ്തുതേ.
ഓ കാത്യായനി ദേവീ, അങ്ങേയ്ക്ക് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം, മൂന്ന് കണ്ണുകളാൽ അലംകൃതമായ അങ്ങയുടെ സുന്ദരമായ മുഖം എല്ലാ ജീവികളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
25. ജ്വാല കരള മാത്യുഗ്ര മേശാസുര സൂധനം,
ത്രിശൂലം പാദു നോ ഭീദർ ഭദ്രകാളി, നമോസ്തുതേ.
അല്ലയോ ഭദ്രകാളി ദേവീ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം, തീജ്വാലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട അങ്ങയുടെ ഭയാനകമായ ത്രിശൂലം, അത്യന്തം കോപിച്ചിരിക്കുന്നതും എല്ലാ അസുരന്മാരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാനായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നതും ഞങ്ങളെ ഭയത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
26. ഹിനാസ്തി അതിസാരം തേജാംസി, സ്വനേന പൂര്യ സാ ജഗത്,
സാ ഗണ്ഡ പാതു നോ ദേവീപാപേഭ്യേന സുതനിവ.
ഹേ ദേവീ, ത്രിലോകത്തെയും നാദത്താൽ നിറയ്ക്കുന്ന, അസുരന്മാരുടെ ശക്തിയെ നശിപ്പിക്കുന്ന നിൻ്റെ കൈയിലുള്ള ആ മണി ഞങ്ങളെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ഒരു അമ്മ തൻ്റെ പുത്രന്മാരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ.
27. അസുരസൃഗ്വാസ പംഗ ചർച്ചിതസ്ഥേ കരോജ്ജ്വല,
ശുഭയ ഗദ്ഗോ ഭവതു ചണ്ഡികേ, ത്വാം നാഥ വയം.
ഹേ ദേവീ ചണ്ഡികേ, അസുരന്മാരുടെ മാംസവും രക്തവും കാരണം മലിനമായ ആ തിളങ്ങുന്ന വാൾ നിൻ്റെ കൈകളിൽ ഞങ്ങൾക്ക് നന്മ ചെയ്യട്ടെ. ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നു.
28. രോഗാങ്ശേഷനാപഹംസി തുഷ്ട,
രുഷ്ടാ തു കമാൻ സകലാൻ അഭിഷതാൻ,
ത്വാശ്രീതാനാം ന വിപന്നരാണം,
ത്വമാശ്രിത ഹ്യാശ്രയതാം പ്രയന്തി.
നിങ്ങൾ സന്തോഷവാനാണെങ്കിൽ എല്ലാത്തരം പ്രശ്‌നങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കും, ദേഷ്യമുണ്ടെങ്കിൽ അഭികാമ്യമായ എല്ലാ സംഭവങ്ങളും നശിപ്പിക്കും. നിങ്ങൾക്ക് കീഴടങ്ങുന്ന ആർക്കും അപകടങ്ങളൊന്നുമില്ല, അവർ മറ്റുള്ളവരെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നു, തിരിച്ചും അല്ല.
29. ഏതത് കൃതം യത് കദനം ത്വയാദ്യൈ,
ധർമ്മദ്വിഷം ദേവി, മഹാസുരാനം,
രൂപൈരനേകൈർ ബഹുദാത്മ മൂർത്തിം.
കൃത്വാംബികേ തത് പ്രകരോതി കന്യാ?
ഹേ ദേവീ, നിൻ്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം പലതാക്കി വിഭജിക്കുന്ന ഈ പ്രവൃത്തിയും ന്യായമായ പ്രവൃത്തിയെ വെറുക്കുന്ന മഹാനായ അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയും മറ്റാർക്കും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല, അല്ലേ?
30. വിദ്യാസു ശാസ്ത്രേഷു വിവേകാ ധീപ,
ഷഡ്യേഷു വാക്യേഷു ച കാ ത്വധാന്യ,
മമത്വാ ഗർത്തേ അതി മഹാ അന്ധകാരേ,
ഭിബ്രമായത്യേ തധീവ വിശ്വം.
മന്ത്രവും (പവിത്രമായ മന്ത്രങ്ങളും) മന്ത്രവാദവും, മതം അനുശാസിക്കുന്ന നിയമങ്ങളും, തത്വശാസ്ത്രവും വേദങ്ങളും പഠിപ്പിക്കുന്ന മഹത്തായ ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടും, ലോകത്തെ മുഴുവൻ അന്ധകാരത്തിലും അജ്ഞതയിലും അഹംഭാവത്തിൻ്റെ കിണറ്റിൽ നിർത്താനും അവരെ ഭ്രമിപ്പിക്കാനും നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നു. .
നിനക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കാണ് ഇത് ചെയ്യാൻ കഴിയുക?(ഇത് മനുഷ്യരുടെ ദർശനത്തെ മറയ്ക്കുന്ന വിഷ്ണുമായ (വിഷ്ണുവിൻ്റെ മായയുടെ ശക്തി) എന്ന ദേവിയുടെ രൂപത്തെ
സ്തുതിക്കുന്നു
. മധ്യേ,
തത്ര സ്ഥിതാ ത്വാം പരിപാസി വിശ്വം ।
രാക്ഷസന്മാരിൽ നിന്നും, മഹാവിഷങ്ങളിൽ നിന്നും, ശത്രുക്കളിൽ നിന്നും, കള്ളന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും, കടലിലെ അപകടങ്ങളിൽ നിന്നും നിങ്ങൾ ഈ ലോകത്തെ മുഴുവൻ രക്ഷിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
32. വിശ്വേശ്വരി ത്വാം പരിപാസി വിശ്വം,
വിശ്വാത്മികാ ധാരയസീതി വിശ്വം,
വിശ്വേസാ വന്ധ്യാ ഭവതി ഭവന്തി,
വിശ്വാസ്രായ യേ ത്വയി ഭക്തി നമ്ര.
ഹേ ദേവീ, നീ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിനാകെ ദേവതയാണ്, അതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ പ്രപഞ്ചത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ ആത്മാവാണ്, അതിനാൽ നിങ്ങൾ അതിനെ പരിപാലിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ യജമാനന്മാർക്ക് നിങ്ങൾ ആദരണീയനാണ്, അതിനാൽ നിങ്ങളെ വിനയത്തോടെ ആരാധിക്കുന്ന എല്ലാവരും പ്രപഞ്ചം ആശ്രയിക്കുന്ന ആളുകളായി മാറുന്നു.
33. ദേവീ പ്രസീദ പരിപാലയ നോ അരി ഭീതേർ,
നിത്യം യധാ അസുര വധ ധു നൈവ സാധ്യ,
പാപാനി സർവ ജഗതം പ്രശമം നയസു,
ഉത്പതാപക ജനിതാംശ്ച മഹോപ സർഗാൻ.
അല്ലയോ ദേവീ, ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കണമേ. ആ അസുരന്മാരെ ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് നിഗ്രഹിച്ച് ശത്രുഭയത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ എങ്ങനെ രക്ഷിച്ചോ അതുപോലെ ഞങ്ങളെ എക്കാലവും രക്ഷിക്കൂ. ഇഹലോകത്ത് ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പാപങ്ങളും, ധർമ്മം പാലിക്കാതെ മനുഷ്യർ തന്നെ വരുത്തിവെക്കുന്ന വലിയ പ്രശ്നങ്ങളും അവസാനിപ്പിക്കുക.
34. പ്രണതം പ്രസീദ ത്വാം ദേവി വിശ്വാർത്ഥി ഹാരിണീ,
ത്രൈലോക്യ വാസിനാമീഡ്യേ ലോകാനാം വരദാ ഭവ.
ഹേ ദേവീ, ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ വേദനകളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു, നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്ന എല്ലാവരിലും പ്രസാദിക്കുക. ഹേ ദേവി, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും എല്ലാ ജീവികളാലും ആരാധിക്കപ്പെടാൻ യോഗ്യയായ ദേവി അവർക്ക് വരം നൽകുന്നു.
35. ദേവുവാച:-
വരദഹം സുരഗണ, വരമ യന്മസേചദ,
തം വൃണുധ്വം ജഗതം ഉപകാരകം.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഇവിടെ സമ്മേളിച്ചിരിക്കുന്ന ദേവന്മാരേ, ഞാൻ വരം നൽകുന്നവനാണ്. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന് സഹായകരമാകുന്ന ഏത് അനുഗ്രഹവും ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് തരാം.
36. ദേവ ഊചു:-
സർവ ബദ്ധ പ്രശമനം ത്രൈലോക്യസ്യ അഖിലേശ്വരി,
ഏവമേവ ത്വയാ കാര്യമസ്മാദ് വൈരി വിനാശനം.
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു:-
ഹേ ലോകത്തിൻ്റെ ദേവീ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നത് ദയവായി തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുക.
37. ദേവുവാച:-
വൈവസ്ഥേന്തരേ പ്രാപ്‌തേ അഷ്ട വിംസതി മേ യുഗേ,
ശുംഭോ നിശുംഭശ്ചൈവന്യ വത് പഥസ്യതേ മഹാ സുരൗ,
വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിൽ (വൈവസ്വത മനുവിൻ്റെ ഭരണകാലത്ത്), ഇരുപത്തിയെട്ടാം യുഗത്തിൽ നിഹും ശുഭയും (ഭാഗം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന) മറ്റ് രണ്ട് പേർ ജനിക്കും. .
38. നന്ദ ഗോപാ ഗൃഹേ ജാഥാ യശോധാ ഗർഭ സംഭവ,
തത്സ്ഥൌ നശയിഷ്യാമി വിന്ധ്യാ ചലാ വാസിനി.
അപ്പോൾ ഞാൻ നന്ദഗോപൻ്റെ ഭവനത്തിൽ യശോധയ്ക്ക് ജനിച്ച് വിന്ധ്യപർവ്വതങ്ങളിൽ വസിച്ച് അവരെ കൊല്ലും.
39. പുനരപ്യതി രൗദ്രേണ രൂപേണ പൃഥ്വിതലേ,
അവതീര്യ ഹനിഷ്യാമി വൈപ്രചിതാംശ്ച ദാനവാൻ ।
വീണ്ടും ഞാൻ ഈ ലോകത്തിൽ ഭയങ്കരമായ രൂപത്തിൽ ജനിക്കുകയും വൈപ്രചിത്തിയുടെ പുത്രന്മാരായ അസുരന്മാരെ കൊല്ലുകയും ചെയ്യും.
40. ഭക്ഷ്യന്ത്യശ്ച തനുഗ്രൻ വൈപ്രചിതാൻ മഹാസുരൻ,
രക്ത ദന്ത ബവിഷ്യന്തി ധാദിമി കുസുമോപമാ.
വൈപ്രചിത്തിപുത്രന്മാരായ ആ രണ്ട് ഭയങ്കര രാക്ഷസന്മാരെ ഭക്ഷിച്ചാൽ എൻ്റെ പല്ലുകൾ മാതളപ്പൂക്കൾ പോലെ ചുവന്നു. (എല്ലായിടത്തും ചുവന്നിരിക്കുന്ന ദേവിയുടെ ഈ രൂപം രക്ത ചാമുണ്ഡാ എന്നറിയപ്പെടുന്നു)
41. തഥാ മാം ദേവതാ സ്വർഗേ മർത്യ ലോകേ ച മാനവ,
സ്തുവന്തോ വ്യഹരീഷ്യന്തി സതതം രക്ത ദണ്ഡികാം.
അത് കൊണ്ട് തന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഭൂമിയിലുള്ള മനുഷ്യരും എന്നെ എപ്പോഴും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും രക്തദണ്ഡിക എന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്യും. (ചുവന്ന പല്ലുകളുള്ള ദേവി)
42. ഭൂയാശ്ച സത വാർഷികം അന വൃഷ്ടിയാനംഭസി,
മുനിഭി സംസ്മൃതാ ഭൂമൗ സാംബവിഷ്യാമിയയോനിജ.
പിന്നീട് നൂറുവർഷമായി ലോകത്ത് മഴ പെയ്യാതെ വരുമ്പോൾ ഋഷിമാർ എന്നെ സ്മരിക്കുകയും ഒരു സ്ത്രീയുടെ സഹായമില്ലാതെ ജനിക്കുകയും ചെയ്യും. (പാർവ്വതിയിൽ നിന്ന് വരുന്ന ചാമുണ്ഡിയെപ്പോലെ)
43. തഥാ സതേന നേത്രാണാം നിരീക്ഷിഷ്യാമി യൻമുനിൻ,
കീർത്തിയിഷ്യന്തി മനുജാ സതക്ഷീം ഇതി മാം തഥാ.
അപ്പോൾ ഞാൻ മുനിമാരെ എൻ്റെ നൂറു കണ്ണുകളാൽ കാണും, അപ്പോൾ ആളുകൾ എന്നെ സതാക്ഷി (നൂറു കണ്ണുള്ള ദേവി) എന്ന് സ്തുതിക്കും
44. തതോഹം അഖിലം ലോകമാത്മാ ദേഹ സമുദ്ഭവൈ,
ബരിഷ്യാമി സുര, സാകൈർ അവൃഷ്ടേ പ്രാണ ധാരകൈ.
അയ്യോ ദേവാ, എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്ന വിളകൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച് മഴ പെയ്യുന്നതുവരെ ഞാൻ ലോകത്തെ മുഴുവൻ സംരക്ഷിക്കും. (വ്യാഖ്യാതാക്കൾ അമരന്തുകളെ അവൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന വിളയായി പരാമർശിക്കുന്നു)
45. സാകംഭാരീതി വിഖ്യാതം തഥാ യാസ്യാമഹം ഭുവി,
തത്രൈവ ച വദിഷ്യാമി ദുർഗമ ആഖ്യാം മഹാ സുരം.
46. ​​ദുർഗാ ദേവീതി വിഖ്യാതം തൻമേ നാമ ഭവിഷ്യതി.
അപ്പോൾ ഞാൻ ശകംഭാരി (ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അമരം പോലുള്ള സസ്യങ്ങൾ നൽകി വയറു നിറച്ചവൾ) എന്ന പേരിൽ ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധനാകും, ആ സമയത്ത് ഞാൻ ദുർഗമ എന്ന അസുരനെ കൊല്ലുകയും ദുർഗ്ഗ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്യും.
47. രക്ഷംസി ബക്ഷയിഷ്യാമി മുനീനാം ത്രാണാ കാരണാത്,
തഥാ മാം മുനയ സർവേ സ്തോഷ്യന്ത്യാ നമ്ര മൂർത്തയ.
48. ഭീമാ ദേവീതി വിഖ്യാതം തൻമേ നാമ ഭവിഷ്യതി.
അപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു വലിയ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ഹിമാലയ പർവതങ്ങളിൽ വസിക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഋഷിമാരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ എന്നെ ഭക്തിയോടെ വന്ദിക്കും, ഭീമാദേവി (വളരെ വലിയ രൂപമുള്ള ദേവി) എന്ന പേരിൽ ഞാൻ പ്രസിദ്ധനാകും
49. തദാഹം ബ്രാമരം രൂപം കൃത്വാ അസംഖ്യായഷദ് പദം,
ത്രൈലോക്യസ്യ ഹിതാർത്ഥായ വദിഷ്യാമി മഹാസുരം.
50. ബ്രമരീതി ച മാം ലോകസ്ഥധാ സ്തോഷ്യന്തി സർവധാ.
മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്ന അരുണൻ എന്ന മഹാനായ അസുരൻ ആ സമയത്ത്, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി അനന്തമായ കറുത്ത തേനീച്ചകളുടെ രൂപത്തിൽ ഞാൻ ജനിക്കും, അപ്പോൾ ഞാൻ ആ മഹാനായ അസുരനെ കൊല്ലും. അപ്പോൾ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ആളുകൾ എന്നെ ബ്രമാരി എന്ന് പുകഴ്ത്തും.
51. ഇത്ഥം യദാ യദാ ബാധ ധനവോത ഭവിഷ്യതി,
തദാ തദാ വതീര്യഹം കരിഷ്യമാരി സംക്ഷ്യം.
ഇതുപോലെ അസുരന്മാരിൽ നിന്ന് പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴെല്ലാം ഞാൻ അവതാരമെടുത്ത് നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കും.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ,
നാരായണീ സ്തുതിർ നാമ,
ഏകാദസോ അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണം സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നാരായണിയോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ പതിനൊന്നാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണ് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ
12-ാം അദ്ധ്യായം: ദേവിയുടെ മഹത്വം.
1. ദേവ്യൂവാച:-
ഏഭി സ്ഥവൈ ശ്ച മാം നിത്യം സ്തോഷ്യതേ യാ സമാഹിത,
തസ്യാഹം സകല ബാധാം നശയിഷ്യാമസംസ്യം.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ ആരെങ്കിലും ഈ പ്രാർത്ഥന കൊണ്ട് ദിവസവും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു, അവൻ്റെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും ഞാൻ തീർച്ചയായും ഇല്ലാതാക്കും.
2. മധു കൈദബ നാസം ച മഹിഷാസുര ഗാഥനം,
കീർത്തയിഷ്യന്തി യേ തദ്വാദം ശുംഭ നിശുംഭയോ.
3. അഷ്ടംയാം ച ചതുർദാസ്യം നവംയം ചൈക ചേതസാ,
ശ്രോഷ്യന്തി ചൈവ യേ ഭക്ത്യാ മമ മാഹത്മ്യമുത്തമം.
4. ന തേഷാം ദുഷ്കൃതം കിഞ്ചിത് ദുഷ്കൃതോത ന ചപധ,
ന ബവിഷ്യതി ദാരിദ്ര്യം ന ചൈവേഷ്ട വിയോജനം.
മധു, കൈദഭൻ, മഹിഷാസുരൻ, ശുംഭൻ, നിശുംഭൻ എന്നിവരുടെ മരണകഥ പാടുകയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരും ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നവരും അഷ്ടമി (അമാവാസിയും പൗർണ്ണമിയും കഴിഞ്ഞ് എട്ടാം ദിവസം), ചതുര്ഥിയിൽ (നാലാം ദിവസം) എൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെ ഈ മഹത്തായ കഥകൾ കേൾക്കുന്നു. അമാവാസിയും പൗർണ്ണമിയും കഴിഞ്ഞ് നവമിയും (അമാവാസിയും പൗർണ്ണമിയും കഴിഞ്ഞ് ഒമ്പതാം ദിവസം) ഒരിക്കലും പാപങ്ങൾ ഉണ്ടാകില്ല, മോശം പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അപകടമുണ്ടാകില്ല, ദാരിദ്ര്യവും അവരെ സ്നേഹിക്കുന്നവരുമായി വേർപിരിയലും ഉണ്ടാകില്ല.
5. ശത്രുതോ ന ഭയം തസ്യ, ദസ്യുതോ വാ ന രജത,
ന ശാസ്ത്രാലതോ യൗഘത് കദാചിത് ബവിഷ്യതി.
അത്തരക്കാർക്ക് ശത്രുക്കളെയോ കള്ളന്മാരെയോ രാജാക്കന്മാരെയോ ഭയമില്ല, ആയുധങ്ങൾ, അഗ്നി, വെള്ളപ്പൊക്കം എന്നിവയിൽ നിന്ന് എന്നേക്കും ഭയമില്ല.
6. തസ്മാൻമമൈതാൻ മാഹാത്മ്യം പതിതവ്യം സമാഹിതൈ,
ശ്രോതവ്യം ച സദാ ഭക്ത്യാ പരം സ്വസ്ഥ്യാനം മഹത്.
അതിനാൽ എല്ലാ നന്മകളുടെയും കവാടമായ ഈ മഹത്തായ കഥ ഭക്തിപൂർവ്വം വായിക്കുകയും കേൾക്കുകയും വേണം.
7. ഉപസർഗണശേഷംസ്തു ആഹ മാരീ സമുത്ഭവൻ,
തദാ ത്രിവിധമുൽപാതം മാഹാത്മ്യം സമയേൻമമ.
എൻ്റെ സ്തുതി (സ്തുതിയുടെ കഥ) എല്ലാത്തരം മഹാമാരികളെയും മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള പ്രശ്‌നങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കും. (നമ്മിൽ നിന്ന്, പ്രേതങ്ങളിൽ നിന്നും ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങളിൽ നിന്നും)
8. യത്രൈതത് പത്യതേ സംയങ് നിത്യമയതനേ മമ,
സദാ ന തദ്വിമോക്ഷ്യാമി സന്നിധ്യം തത്ര മേ സ്ഥിതം ।
എൻ്റെ ഒരു ക്ഷേത്രവും ഞാൻ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല, അവിടെ ഇത് അനുശാസിക്കുന്ന രീതി അനുസരിച്ച് വായിക്കുന്നു, ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ എൻ്റെ സാന്നിധ്യം എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കും.
9. ബലിപ്രധാനേ പൂജയം അഗ്നി കാര്യേ മഹോത്സവേ,
സർവം മമൈതദ് ചരിതമുചാര്യം ശ്രവ്യമേവ ച.
എന്നെ ലക്ഷ്യം വച്ചുള്ള യാഗങ്ങളിലും പ്രാർത്ഥനകളിലും അഗ്നിബലികളിലും മഹോത്സവങ്ങളിലും എൻ്റെ മുഴുവൻ കഥയും വായിക്കുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.
10. ജനത അജനാഥ വാപി ബലി പൂജം തഥാ കൃതം,
പ്രതീക്ഷിഷ്യാമഹം പ്രീത്യ വഹ്നി ഹോമം തഥാ കൃതം.
എൻ്റെ കഥ കേൾക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്‌താൽ, ഈ രീതികളിൽ അവഗാഹമുള്ളവരോ അല്ലെങ്കിൽ രീതികളെക്കുറിച്ച് അറിവില്ലാത്തവരോ ചെയ്യുന്ന യാഗങ്ങളും പ്രാർത്ഥനകളും അഗ്നിയാഗങ്ങളും രണ്ടും ഞാൻ സ്നേഹപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കും.
11. ശരത് കാലേ മഹാ പൂജാ ക്രിയതേ യാ ച വാർഷികീ,
തസ്യം മമൈതാൻ മാഹാത്മ്യം ശ്രുത്വാ ഭക്തി സമൻവിത.
12. സർവ ബാധവി നിർമുക്തോ ദാന ധന്യ സുതാൻവിത,
മനുഷ്യോ മത് പ്രസാദേന ബവിഷ്യതി ന സംശയ.
ശരദ് നവരാത്രിയുടെയും വസന്തനവരാത്രിയുടെയും മഹത്തായ പ്രാർത്ഥനകളിൽ, എൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെ ഈ കഥ പൂർണ്ണമായി കേൾക്കുന്നവർ, എൻ്റെ കൃപയും അനുഗ്രഹവും കാരണം എല്ലാ മഹാപ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തരാകും എന്നതിൽ
സംശയമില്ല
ച യുദ്ധേഷു ജായതേ നിർഭയ പുമാൻ.
എൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെയും വിശുദ്ധ ജന്മത്തിൻ്റെയും യുദ്ധങ്ങളിലെ വീര്യത്തിൻ്റെയും ഈ കഥ കേൾക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ ഭയരഹിതരാകും.
14. രിപവ സംക്ഷയം യാന്തി കല്യാണം ചോപപദ്യതേ,
നന്ദതേ ച കുലം പുംസം മാഹാത്മ്യം മമ ശൃണ്വതം.
എൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെ ഈ കഥ കേൾക്കുന്നവർ അവരുടെ ശത്രുക്കളെയെല്ലാം നശിപ്പിക്കും, നല്ല കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും, അവരുടെ കുടുംബം വർദ്ധിക്കും.
15. ശാന്തി കർമ്മാണി സർവത്ര തഥാ ദുസ്വപ്ന ദർശനേ,
ഗൃഹ പീഢാസു ചോഗ്രസു മാഹാത്മ്യം ശൃണുയാത് മമ.
സമാധാനം കൊണ്ടുവരാൻ എല്ലാ ആചാരങ്ങളിലും, മോശം സ്വപ്നങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്ന സമയങ്ങളിലും, ഒൻപത് ഗ്രഹങ്ങൾ നിങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്ന സമയങ്ങളിലും, എൻ്റെ പ്രശസ്തിയുടെ ഈ കഥ കേൾക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.
16. ഉപസർഗ സമം യാന്തി ഗൃഹ പീഡാശ്ച ദാരുണ,
ദുസ്വപ്നം ച നൃഭിർദൃഷ്ടം സുസ്വപ്നാമുപ ജായതേ.
ഗ്രഹങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും കുഴപ്പങ്ങളും നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും മനുഷ്യർ കാണുന്ന മോശം സ്വപ്നങ്ങൾ നല്ല സ്വപ്നങ്ങളായി മാറുകയും ചെയ്യും.
17. ബാലഗ്രഹാഭി ഭൂതനം ബാലനം ശാന്തി കാരകം,
ശംഘധാ ഭേദേ ച നൃണം മൈത്രീ കാരണംതമം.
കുട്ടികളെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്ന ദുരാത്മാക്കളാൽ വിഷമിക്കുന്ന കുട്ടികൾക്ക് ഇത് സമാധാനം നൽകുകയും സുഹൃത്തുക്കൾ തമ്മിലുള്ള വഴക്കുകൾ അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.
18. ദുർവൃത്താനാം അശേഷനം ബാല ഹണികാരം പരം,
രക്ഷോഭൂത പിശാചനം പടനാദേവനാശനം.
എൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെ കഥ നിങ്ങൾ വായിച്ചാൽ, നിങ്ങളെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്ന എല്ലാ ചീത്ത ആളുകളും അവരുടെ ശക്തി നഷ്ടപ്പെടും, എല്ലാ പ്രേതങ്ങളും പിശാചുകളും ദുരാത്മാക്കളും നശിപ്പിക്കപ്പെടും.
19. സർവം മമൈതാൻ മാഹാത്മ്യം മമ സന്നിധി കാരകം,
പശു പുഷ്പാർഗ ധൂപൈശ്ച ഗന്ധ ദീപൈർ സ്തോദതമൈ.
20. വിപ്രാണാം ഭോജനൈർ ഹോമൈ പ്രോക്ഷണീയൈരഹർ നിസം,
അന്യൈശ്ച വിവിധൈർ ഭോഗൈർ പ്രദാനൈർ വത്സരണായ.
21. പ്രീതിർമേ ക്രിയതേ സാസ്മിൻ സക്രുധാചരിതേ ശ്രുതേ,
ശ്രുതം ഹരതി പാപാനി തദാരോഗ്യം പ്രച്ഛതി.
എൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെ ഈ കഥ എവിടെ വായിച്ചാലും എൻ്റെ സാന്നിധ്യം ഉറപ്പാക്കും. പശുക്കൾ, പുഷ്പങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ, വഴിപാടുകൾ, മറ്റ് സുഗന്ധങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ, രാവും പകലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് അന്നദാനം, മറ്റ് സുഖങ്ങളും ദാനങ്ങളും ഒരു വർഷം തുടർച്ചയായി നൽകി എന്നിൽ സൃഷ്ടിച്ച എല്ലാ സന്തോഷവും ഇത് വായിച്ചും കേട്ടും ലഭിക്കും. കഥകൾ മാത്രം. ഈ കഥ കേൾക്കുന്നതും വായിക്കുന്നതും ഒരിക്കൽ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
22. രക്ഷം കരോതി ഭൂതേഭ്യോ ജന്മം കീർത്തനം മമ,
യുദ്ധാശു ചരിതം യൻമേ ദുഷ്ട ദൈത്യ നിബർഹണം.
23. തസ്മിൻ ശ്രിതേ വൈരി കൃതം ഭയം പുംസാം ന ജായതേ,
യുഷ്മാഭി സ്തുതയോ യശ്ച യശ്ച ബ്രഹ്മ ഋഷിഭിഃ കൃതഃ.
24. ബ്രാഹ്മണാ ച കൃതസ്ഥസ്തു പ്രയചന്തി ശുഭം മതിം.
എൻ്റെ ജന്മങ്ങളുടെ കഥ പ്രേതങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണം നൽകുന്നു. ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ദുഷ്ടരായ അസുരന്മാരെ വധിച്ച കഥ കേൾക്കുമ്പോൾ, ശത്രുക്കളാൽ മനുഷ്യരിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഭയം ഇല്ലാതാകുന്നു. അങ്ങ് ചെയ്യുന്ന പ്രാർത്ഥനകളും ശ്രേഷ്ഠരായ ഋഷിമാർ ചെയ്ത പ്രാർത്ഥനകളും ബ്രഹ്മദേവൻ ചെയ്ത പ്രാർത്ഥനയും നല്ല പെരുമാറ്റം നൽകുന്നു.
25. ദസ്യുഭിർവാ വൃത ശൂന്യേ ഗ്രഹിതോ വാപി ശത്രുഭിഃ,
സിംഹവ്യാഗ്രാനുയതോ, വാ വനേ വാ വനഹസ്തിഭിഃ.
26. രഗ്ന ക്രുധേന ചാഗ്നാപ്തോ വധ്യോ ബന്ധഗാധോ അപി വാ,
ആഗൂർണിതോ വാ വതേന സ്ഥിതപോതേ മഹാർണവേ.
27. പഠത്സു ചാപി ശാസ്ത്രേഷു സംഗ്രാമേ ബ്രൂസ ദാരുണേ,
സർവബാധാസു ഘോരാസു വേദനാഭ്യർധിതോ, അപി വാ
28. സ്മരൻ മമൈതചരിതം നരോ മുച്യതേ സങ്കടാത്.
ഒരാൾ കാട്ടുതീയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടാലും, ദൂരെ ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് കള്ളൻമാർ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ടാലും, ശത്രുക്കളുടെ പിടിയിൽ അകപ്പെട്ടാലും, കാട്ടിൽ കടുവയും സിംഹവും പിന്തുടരുമ്പോൾ, കൊല്ലാൻ തയ്യാറായ കാട്ടാനകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടാലും, അല്ലെങ്കിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടാലും കോപാകുലനായ രാജാവിനാൽ കൊല്ലപ്പെടുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ അത്യധികം കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ചുഴലിക്കാറ്റിൽ ആടിയുലയുന്ന കടലിലെ ഒരു കപ്പലിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുകയോ, ഭയാനകമായ ഒരു യുദ്ധത്തിൽ ആയുധങ്ങളെല്ലാം നഷ്‌ടപ്പെടുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അസഹനീയമായ വേദനയാൽ ഗുരുതരമായി വിഷമിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ (മനുഷ്യൻ) രക്ഷിക്കപ്പെടും. എൻ്റെ കഥയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തുകൊണ്ട് അവൻ്റെ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്ന്.
29. മമ പ്രഭവദ് സിംഹാധ്യ ദാസ്യവോ വൈരിണസ്തദ,
ധൂരദേവ പാലയന്തേ സ്മരഥശ്ചരിതം മമ.
എൻ്റെ ശക്തി നിമിത്തം, സിംഹങ്ങളും കള്ളന്മാരും ശത്രുക്കളും എൻ്റെ കഥയെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോകും.
30. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഇത്യുക്ത്വാ സാ ഭഗവതീ ചണ്ഡികാ ചണ്ഡ വിക്രമ,
പശ്യതമേവേ ദേവാനാം തത്രൈവന്തരാ ധീയത.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
അത്യധികം ധീരയായ ചണ്ഡികാദേവി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞിട്ട് ദേവന്മാർ കാണുമ്പോൾ തന്നെ അവിടെ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷയായി.
31. തേപി ദേവ നിരതങ്ഗ സ്വാധികരണ് യധാ പുരാ,
യജ്ഞഭാഗഭുജ സർവേ ചക്രുർവിനിഹത്താരായ.
ആ ദേവന്മാരെല്ലാം, അവരുടെ ശത്രുക്കൾ വധിക്കപ്പെട്ടു, അഗ്നിയാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വിഹിതം ലഭിക്കാൻ തുടങ്ങി, നിർഭയരായി, പഴയതുപോലെ തങ്ങളുടെ ശക്തി പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്താൻ തുടങ്ങി.
32. ദൈത്യശ്ച ദേവ്യാ നിഹതേ ശുംഭേ ദേവാ റിപോ യുധി,
ജഗത്ദ്വിദ്വംസിനി തസ്മിൻ മഹോഗ്രേ അതുല വിക്രമേ,
നിശുംഭേ ച മഹാ വീര്യേ ശേഷ പാതാളമയയു.
ദേവശത്രുവും മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും അലട്ടുന്നവനുമായ മഹാനായ ശുംഭൻ, അത്യധികം കോപിച്ചവനും സമാനതകളില്ലാത്ത ശക്തിയും അതിശക്തനുമായ നിശുംഭൻ യുദ്ധത്തിൽ ദേവിയാൽ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ശേഷിച്ച അസുരന്മാർ പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി.
33. ഏവം ഭഗവതീ ദേവി സാ നിത്യപി പുന പുന,
ശംഭൂയ കുരുതേ ഭൂപ, ജഗത പരിപാലനം.
ഹേ രാജാവേ, അങ്ങനെ ദേവിയായ ദേവി എന്നെന്നും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിച്ച് മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു.
34. തയൈത്തൻമോഹ്യതേ വിശ്വം ശൈവ വിശ്വം പ്രസൂയതേ,
സായാ ചിതാ ച വിജനം തുഷ്ട രൂധിം പ്രായശ്ചധി.
ദേവി ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ മോഹിപ്പിക്കുകയും അവൾ തന്നെ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന് ജന്മം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു കാര്യത്തിലും താൽപ്പര്യമില്ലാതെ ആ ദേവിയെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് മോക്ഷത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതും ഭൗതിക അർത്ഥത്തിൽ സമ്പത്ത് നൽകുന്നതുമായ അറിവ് നൽകുന്നു.
35. വ്യാപം തയൈതത് സകലം ബ്രഹ്മാണ്ഡം മനുജേശ്വര,
മഹാ കല്യാ മഹാ കാലേ മഹാ മയി സ്വരൂപായ.
ഹേ മനുഷ്യരാജാവേ, ജലപ്രളയകാലത്ത് അവൾ സംഹാരകാരിയായി ഈ ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുകയും ബ്രഹ്മാവിനെപ്പോലുള്ള മഹാദേവന്മാരെ അവരുടെ ജോലികൾ കൃത്യമായി നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
36. ശൈവ കാലേ മഹാമാരി ശൈവ സൃഷ്ടി ഭവത്യജ,
സ്ഥിതിം കരോതി ഭൂതാനാം ശൈവ കാലേ സനാതനി.
പ്രളയകാലത്തും സൃഷ്ടിസമയത്ത് (പ്രളയത്തിന് ശേഷം) ഒരു ജന്മവുമില്ലാത്ത ആ ദേവി സൃഷ്ടിയുടെ ശക്തിയായി മാറുമ്പോൾ, അവൾ നശിപ്പിക്കുന്നവളാണ്.
37. ഭാവകാലേ നൃണാം ശൈവ ലക്ഷ്മീർ വൃദ്ധിപ്രദ,
ശൈവഭാവേ തഥാലക്ഷ്മീർ വിനാശയോപജായതേ.
നല്ല കാലത്ത് മനുഷ്യവാസത്തിൽ അവൾ തന്നെ പുരോഗതി നൽകുന്ന ലക്ഷ്മീ ദേവിയായി മാറുന്നു, മോശം സമയങ്ങളിൽ അവൾ തന്നെ അലക്ഷ്മിയായി നാശം വരുത്തുന്നു.
38. സ്തുത സംപൂജിത പുഷ്പൈർ ധൂപ ഗന്ധഭിർ സ്ഥധ,
ദദാത് വിതം പുത്രാംശ്ച മതിം ധർമ്മേ ഗതിം ശുഭം.
പ്രാർത്ഥനകളാലും പുഷ്പധൂപങ്ങളാലും ചന്ദനത്താലും അവളെ ആരാധിക്കുന്നത് സമ്പത്തും സന്താനങ്ങളും സദ്ബുദ്ധിയും മോക്ഷവും നൽകുന്നു.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മന്വന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മ്യേ,
ദേവീചരിത മാഹാത്മ്യം നാമം,
ദ്വാദസോ അധ്യായം, മാർക്കണ്ഡേയ
പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ ദേവിയുടെ കഥയുടെ മഹത്വം പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണിത് . ഏതതേ കദിതം ഭൂപ, ദേവീ മാഹാത്മ്യം ഉത്തമം, ഏവം പ്രഭവ സാ ദേവി യയേധം ധര്യധേ ജഗത്. മഹർഷി പറഞ്ഞു:- ഹേ രാജാവേ, ഞാൻ ദേവീമാഹാത്മ്യം എന്ന പുണ്യകഥ പറഞ്ഞു. ” ലോകത്തെ മുഴുവൻ തൻ്റെ കൂടെ വഹിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് മഹത്വമ്യത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന എല്ലാ മഹത്വങ്ങളും ഉണ്ട്. 2. വിദ്യാ തദിവ ക്രിയതേ ഭഗവദ് വിഷ്ണു മായയാ, തയാ തവമേഷ വൈശ്യശ്ച തദൈവായൈ വിവേകിനാ, 3. മോഹ്യന്തേ മോഹിതശ്ചൈവ മോഹമേഷ്യന്തി ചാപരേ, തമുപൈഹി മഹാരാജാ, ശരണം പരമേശ്വരീം. 4. ആരാധിതാ സൈവേ നൃണാം ഭോഗ സ്വർഗാപവർഗധാ. അറിവ് അല്ലെങ്കിൽ ബുദ്ധി വിഷ്ണുമായയുടെ ശക്തിയാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്, നിങ്ങളെയും വൈശ്യനെയും പോലുള്ള ജ്ഞാനികളിൽ നിന്ന് സത്യം മറയ്ക്കാൻ അവൾ തന്നെ മിഥ്യാധാരണകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മറ്റു ചിലർക്ക് മിഥ്യാധാരണ മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. അതിനാൽ, രാജാവേ, ഈ മഹാദേവിയുടെ മുമ്പാകെ കീഴടങ്ങുക. ഒരിക്കൽ അവളെ ആരാധിച്ചാൽ ആ ദേവി ഭൗതിക സുഖങ്ങളും സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നൽകും. മാർക്കണ്ഡേയ ഉവാച:- ഇതി തസ്യ വാചാ ശ്രുത്വാ സുരാധാ സ നരാധിപഃ । 5. പ്രണിപത്യ മഹാഭാഗം തം ഋഷിം സംഷിതാ വൃതം, നിർവിണ്ണോ അതി മമത്വേന രാജ്യാപഹരണേന ച. 6. ജഗാമ സാധ്യസ്ഥാപസേ സ ച വൈശ്യോ മഹാ മുനേ, സന്ദർശനാർത്ഥം അംഭയ നദീ പുലിനമാശ്രിത. മാർക്കണ്ഡേയ മുനി പറഞ്ഞു:- സുമേധ മഹർഷിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സുരധ രാജാവ് മഹാഭാഗ്യവാനായി. അഹംഭാവം നിമിത്തം അത്യധികം ദു:ഖിതനായി, തൻറെ രാജ്യം അപഹരിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്ത ആ മുനിയെ വന്ദിച്ചുകൊണ്ട്, തപസ്സുചെയ്യാൻ ഉടനെ പോയി. വൈശ്യരും അതുതന്നെ ചെയ്തു. ഹേ മുനി അവർ ദേവിയെ ദർശിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾക്കായി നദീതീരത്തെത്തി. (മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിൽ ക്രോഷ്ടകി മഹർഷിയോട് മാർക്കണ്ഡേയ മുനി ഈ കഥ പറയുന്നു.) 7. സ ച വൈശ്യ തപസ്തപേ ദേവി സൂക്തം പരാം ജപാൻ, തൌ തസ്മിൻ പുലിനേ ദേവ്യാ കൃത്വാ മൂർത്തിം മഹിമയീം. 8. അർഹണം ചക്രതസ്തസ്യ പുഷ്പ ദൂപാഗ്നി തർപ്പണൈ. ആ രാജാവും വൈശ്യരും "ദേവീസൂക്തം" ആവർത്തിച്ച് തപസ്സു ചെയ്തു. അവർ മണൽത്തറയിൽ ചെളികൊണ്ട് ദേവിയുടെ പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി, പുഷ്പങ്ങൾ, ധൂപം, അഗ്നിയാഗം എന്നിവയിലൂടെയും അവളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള മറ്റ് മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും ആരാധിച്ചു.

























("ദേവീ സൂക്തം" എന്ന് പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ധാരാളം വിവാദങ്ങളുണ്ട്. അവളുടെ മഹത്വത്തെ പുകഴ്ത്താൻ അത്യന്തം യോജിച്ച അക്ഷരാർത്ഥം മാത്രമാണ്. ഇത് ഋഗ്വേദത്തിലെ മന്ത്രമാണെന്ന് ചിലർ പറയുന്നു. ചിലർ പറയുന്നു സ്തോത്രം "ദേവീസൂക്തം" എന്ന് വിളിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് അഞ്ചാം അദ്ധ്യായത്തിലെ "നമോ ദേവ്യൈ മഹാ ദേവ്യൈ..." എന്ന് തുടങ്ങുന്ന പ്രാർത്ഥനയാണ്. ശ്ലോക സംഖ്യകൾ 7-36) 9.
നിരാഹാരൌ യഥാഹരൌ തൻമനസ്കൌ സമാഹിതൌ,
ധാധ്ത്സ്തുവതൗ ഗാത്ര സുഗുക്ഷിതം.
അവർ കുറച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, പിന്നെ ഭക്ഷണമില്ല, മനസ്സ് ദേവിയിൽ ഏകാഗ്രമാക്കി, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച്, അവരുടെ ശരീരത്തിലെ രക്തം നനഞ്ഞ വഴിപാട് അവർ അവൾക്ക് സമർപ്പിച്ചു.
10. ഏവം സമാരാധയതോ സ്ത്രീഭിർ വർഷൈർ യതാത്മനോ.,
പരിതുഷ്ടാ ജഗത്ദാത്രി പ്രത്യക്ഷം പ്രാഹ ചണ്ഡികാ.
അങ്ങനെ മൂന്നുവർഷത്തോളം ഏകാഗ്രതയോടെ ആരാധിക്കപ്പെട്ട്, ലോകമാതാവായ ചണ്ഡികാദേവി പ്രസാദിച്ചു അവരുടെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
11. ദേവുവാച:-
യത് പ്രഥയതേ ത്വയാ ഭൂപ, ത്വയാ ച കുല നന്ദന,
മത്തസ്താത് പ്രാപ്യതം സർവം പരിതുഷ്ട ദദ്ദാദ്മി വാം.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഹേ രാജാവേ, ഹേ ഒരു കുടുംബത്തിലെ (വൈശ്യേ) നല്ല പുത്രാ, നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പ്രാർത്ഥിച്ചതെല്ലാം എന്നിൽ നിന്ന് നേടൂ. ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാം നൽകും.
12. മാർക്കണ്ഡേയ ഉവാച:-
തഥോ വവ്രേ നൃപോ രാജ്യമവി ബ്രാംസ ജന്മനി,
അത്രാപി ച നിജം രാജ്യം ഹത ശത്രു ബലം ബലാത്.
മാർക്കണ്ഡേയ മുനി പറഞ്ഞു:-
അപ്പോൾ രാജാവ് തൻ്റെ അടുത്ത ജന്മത്തിൽ പോലും രാജത്വവും അതുപോലെ തന്നെ ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഇപ്പോഴത്തെ ജന്മത്തിൽ തൻ്റെ രാജ്യവും അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
13. മാമേത്യാഹമിതി പ്രജ്ഞ സങ്കവിച്യുതികാരകം,
അപ്പോൾ ത്യാഗബോധത്തോടെയുള്ള മഹാജ്ഞാനമുള്ള ആ വൈശ്യൻ, ഞാനും എൻ്റെയും പോലെയുള്ള വികാരങ്ങൾ ഉണ്ടാകാത്ത ജ്ഞാനം അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
14. ദേവ്യൂവാച:-
സ്വൽപൈ രഹേഭിർ നൃപതേ, സ്വം രാജ്യം പ്രാപ്സ്യതേ ഭവാൻ,
ഹത്വാ റിപുനസ്കലിതം തവ തത്ര ഭവിഷ്യതി.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഹേ രാജാവേ, ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നീ നിൻ്റെ രാജ്യം വീണ്ടെടുക്കും. അവിടെ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കും, നിങ്ങളുടെ രാജ്യം നിങ്ങൾക്ക് ശാശ്വതമാകും.
15. മൃതശ്ച ഭൂയ സമ്പ്ര്യ ജന്മ ദേവത്ദ്വിശ്വത,
സാവർണികോ നാമ മനുർ ഭവാൻ ഭുവി ഭവിഷ്യതി.
ഈ ശരീരം ദാനം ചെയ്ത ശേഷം നിങ്ങൾ സൂര്യദേവനിൽ നിന്ന് ലോകത്തിൽ വീണ്ടും ജനിക്കുകയും "സാവർണി" എന്ന മനുവായിത്തീരുകയും ചെയ്യും. ”
(അദ്ദേഹം സൂര്യദേവൻ്റെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി മാറുകയും ലോകം മുഴുവൻ ഭരിക്കുകയും ചെയ്യും. )
16. വൈശ്യ വാര്യ ത്വയാ യശ്ച വരോ അസ്മതോ അഭിവഞ്ചിദ,
താം പ്രായശ്ചാമി സംസിധൈ തവ ജ്ഞാനം ഭവിഷ്യതി.
ഹേ മഹാനായ വൈശ്യാ, നീ എന്നിൽ നിന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ച വരം നിനക്കു നൽകപ്പെടുകയും നീ ഈശ്വരജ്ഞാനം നേടുകയും മോക്ഷം നേടുകയും ചെയ്യും.
17. മാർക്കണ്ഡേയ ഉവാച:-
ഇതി ദത്ത്വാ തയോർ ദേവാ, യദാ അഭിലാക്ഷിതം വരം,
ബഭൂവന്തർഹിതാ സാധ്യോ ഭക്ത്യാ താഭ്യം അഭിഷ്ടുത.
മകണ്ഡേയ മുനി പറഞ്ഞു:-
ഇപ്രകാരം അവർ ആവശ്യപ്പെട്ട വരങ്ങൾ അവർക്ക് നൽകി, ഭക്തിയോടെ അവരെ ആരാധിച്ചതിനുശേഷം അവൾ പെട്ടെന്ന് അദൃശ്യയായി.
18. ഏവം ദേവ്യാ വരം ലഭ്ധ്വാ സുരാധാ ക്ഷ്ത്യർഷഭ,
സൂര്യ ജനമ സമാസാധ്യ സവർണിർ ഭവിത മനു.
സവർണർ ഭവിത മനു.
അങ്ങനെ ക്ഷത്രിയൻ (രാജവംശത്തിൽ പെട്ട) രാജാവ് സുരധ, ദേവിയിൽ നിന്ന് വരം നേടിയ ശേഷം, സൂര്യദേവനിൽ ജനിച്ചു, സാവർണി എന്ന മനുവായി മാറും.
സാവർണി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു മനു
(ഇതിഹാസത്തിലെ അവസാനത്തെ ഏതാനും വാക്കുകൾ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ച് ഒരു ഇതിഹാസം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് സാധാരണമാണ്. )
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മന്വന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മ്യേ,
സുരധാ വൈശ്യോർ വര പ്രധാനം നമ,
ത്രയോദസോർ അധ്യായ,
ഇത് പതിമൂന്നാം അധ്യായമാണ്. മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ സുരധയ്ക്കും വൈശ്യർക്കും വരം നൽകുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദേവീമാഹാത്മ്യം
* അവരുടെ ഉള്ളിലെ സഹജശക്തി
യോഗ നിദ്ര ഒരു താമസിക ശക്തിയാണ്, അതായത് അധമമായ ഗുണങ്ങളുടെ ദേവത(ദേവന്മാർ ഉറങ്ങുന്നില്ല, എന്നാൽ അവരുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ സംഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് എടുത്തുകളയുകയും ലോകത്തെ മറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതാണ് യോഗനിദ്ര. )

43. ജ്ഞാനീനാം ആപി ചേതംസി ദേവി ഭഗവതീ ഹി സ,
ബലദാക്രുഷ്യ മോഹായ മഹാമായ പ്രചാദി.
എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളുടെയും ആൾരൂപമായ ആ പ്രശസ്ത സ്ത്രീ മഹാ മായ (മഹാ മന്ത്രവാദിനി) പ്രത്യേക അറിവുള്ളവരുടെ പോലും മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുകയും അവരെ വാത്സല്യത്തിൻ്റെ നികൃഷ്ട സഹജാവബോധത്തോടെ പെരുമാറുകയും ചെയ്യുന്നു.
(പ്രത്യേക ജ്ഞാനത്താൽ അനുഗ്രഹീതരായവരുടെ സഹജാവബോധം അവൾ വരയ്ക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളെപ്പോലുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ അവൾക്ക് അത് എളുപ്പത്തിൽ ചെയ്യാൻ കഴിയും. )
44. തയാ വിസൃജ്യതേ വിശ്വം ത്രൈലോക്യം സ ചരാചരം,
സൈഷാ പ്രസന്ന വരദാ നൃണാം ഭവതി മുക്തയേ.
ചലിക്കുന്നതും അചഞ്ചലവുമായ വസ്തുക്കളാൽ അവൾ മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ഈ ആസക്തിക്ക് കാരണം അവളാണെങ്കിലും അവൾ പ്രസാദിച്ചാൽ അവൾ മനുഷ്യർക്ക് മോക്ഷം നൽകുന്നു.
45. സാ വിദ്യാ പരമ മുക്തേർ ഹേതു ഭൂത സനാതനി,
സംസാര ബന്ധ ഹേതുശ്ച ശൈവ സർവേശ്വരേശ്വരി.
അവൾ ഏറ്റവും വലിയ അറിവാണ്, അത് മോക്ഷത്തിന് കാരണമാണ്, കൂടാതെ ലൗകിക ലോകവുമായുള്ള ആസക്തിയിലേക്ക് നയിക്കുന്ന അജ്ഞതയുമാണ്. കൂടാതെ അവൾ എല്ലാ ദൈവങ്ങളുടെയും ദേവതയാണ്.
46. ​​രാജോവാച:-
ഭഗവാൻ കാ ഹി സാ ദേവി, മഹാമയേതി യാം ഭവാൻ,
ബ്രവീതി കദമുത്പന്ന സാ കർമ്മസ്യശ്ച കിം ദ്വിജ.
രാജാവ് പറഞ്ഞു:-
ഹേ ദൈവഭക്തനേ, മഹാ മന്ത്രവാദിനിയായി അങ്ങ് പരാമർശിച്ച ഈ പരിശുദ്ധ സ്ത്രീ ആരാണ്? അവൾ എവിടെ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്? ഹേയ് രണ്ടുതവണ ജനിച്ചവളെ, അവളുടെ കടമകൾ എന്തൊക്കെയാണ്?
47. യത് പ്രഭാവാ ച സാ ദേവീ യത് സ്വരൂപാ യദുത്ഭവ,
തത് സർവ്വം ശ്രോതുമിച്ചാമി ത്വതോ ബ്രവിദംവര.
ഹേ, ബ്രഹ്മത്തെ (പരമസത്യം) അറിയുന്നവരിൽ പ്രധാനികളിൽ ഒരാൾ, ആ പരിശുദ്ധ സ്ത്രീയുടെ ശക്തികൾ എന്തൊക്കെയാണ്, അവൾ എങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നു, എവിടെ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്? ഇതെല്ലാം എന്നോട് പറയുന്നതിൽ സന്തോഷിക്കൂ.
48. ഋഷിർ ഉവാച:-
നിത്യൈവ സാ ജഗത് മൂർത്തിസ്ഥായ സർവമിദം തഥം,
തദപി ആ സമുദ്പതിർ ബഹുധാ ശ്രൂയതാം മമ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
പ്രപഞ്ചസ്വരൂപിയായ ആ പരിശുദ്ധ സ്ത്രീ ശാശ്വതയാണ്, അവൾ ഈ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിച്ചു. എന്നാൽ പല കേസുകളിലും അവൾ എങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടുവെന്ന് എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്നതിൽ സന്തോഷമുണ്ട്.
49. ദേവാനാം കാര്യ സിദ്ധാർത്ഥം ആവിർഭവതി സാ യധാ,
ഉത്പന്നേതി തദാ ലോകേ സാ നിത്യാപ്യഭിധീയതേ.
ആ പുണ്യവതി ശാശ്വതമായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ദേവന്മാരെ സഹായിക്കുന്നതിനായി അവൾ ലോകത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം, അവൾ ആ സമയത്താണ് ജനിച്ചതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
50. യോഗനിദ്രം യദാ വിഷ്ണുർ ജഗത്യകാർണവികൃതേ,
ആസ്തീര്യ ശേഷമഭജത് കൽപന്തേ ഭഗവാൻ പ്രഭു
51. തഥാ ദ്വാവാസൂരൌ ഘോരൌ വിഖ്യതോ മധു കൈദഭൗ,
വിഷ്ണു കർണ മാലോത് ഭൂതൌ ഹന്തും ബ്രാഹ്മണമുധ്യതൌ.
മഹാവിഷ്ണു ശേഷൻ്റെ ശയനത്തിൽ തൻ്റെ യോഗമയമായ മയക്കത്തിലേക്ക് [1] പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ഒരൊറ്റ സമുദ്രത്തിന് മുകളിൽ (ഭൂമിയും കടലും ലോകാവസാനത്തിൽ (പ്രളയം) രൂപാന്തരപ്പെട്ടു) കിടക്കുന്ന മഹാസർപ്പം. വിഷ്ണുവിൻ്റെ ചെവി മെഴുക്, മധു, കൈദഭ എന്നീ പ്രശസ്തരും ഭയങ്കരരുമായ രണ്ട് അസുരന്മാർ ബ്രഹ്മാവിനെ വിഷമിപ്പിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.
(ജലപ്രളയത്തിന് ശേഷം അവശേഷിക്കുന്നത് അത് മാത്രമായിരുന്നുവെന്നും ശേഷ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. )
52. ദൃഷ്ട്വാ തവസുരൌ ചോഗ്രൌ പ്രസുപ്തം ച ജനാർദനം,
തുഷ്ടവ യോഗനിദ്രം താമേകാഗ്ര ഹൃദ്യ സ്ഥിത
53. വിഭോധനാർത്ഥായ ഹരേർ ഹരി നേത്ര കൃതേം ജാഗതി സംത്രേം
ജാതിദ് കൃതാലയാം വിശ്വേസ്രേംദ്ഗാരേം
വാതിം വിഷ്ണോർ അതുലം തേജസ പ്രഭു
വിഷ്ണുവിൻ്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന താമരപ്പൂവിൽ ഇരിക്കുന്ന എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും അധിപനായ ബ്രഹ്മദേവൻ ആ രണ്ട് രക്ഷസന്മാരെയും കാണുകയും മഹാവിഷ്ണു ഗാഢമായ യോഗസുഷുപ്തിയിൽ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് കണ്ട് സർവ്വവ്യാപിയായ "യോഗ നിദ്ര" എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു. , വിഷ്ണുവിനെ ഉണർത്തുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ, സമാനതകളില്ലാത്ത, വിഷ്ണുവിൻ്റെ കണ്ണുകൾക്കുള്ളിൽ ജീവിക്കുന്ന ആളുകളെ പരിപാലിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
55. ബ്രഹ്മ ഉവാച:-
ത്വാം സ്വാഹാ, ത്വാം സ്വധാ, ത്വം ഹി വഷത്കരാ സ്വരാത്മികാ,
സുധാ ത്വാം അക്ഷരേ നിത്യാ, ത്രിധാമാത്രാത്മികാ സ്ഥിരാഃ.
ബ്രഹ്മ വൃദ്ധ,
നീ ദേവന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവനാണ് (സ്വാഹ എന്നത് അഗ്നിദേവൻ്റെ ഭാര്യയുടെ പേരും), നീ ഞങ്ങളുടെ മേനിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നവനാണ്, (സ്വധയാണ് മാനുകളുടെ ആഹാരം) നീ ശബ്ദമാണ് (അഗ്നിയാഗത്തിൻ്റെ ശബ്ദം) ), നിങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൻ്റെ വ്യക്തിത്വമാണ്, നിങ്ങൾ അമൃതയാണ് (അമൃത്) നിങ്ങൾ AA, UU, MA എന്നീ മൂന്ന് അക്ഷരങ്ങളുടെ പകുതി അക്ഷരമാണ്.
56. അർദ്ധ മാത്രാ സ്ഥിതാ, നിത്യ, യാനുചാര്യ, വിശേഷത,
ത്വമേവ സാ, ത്വാം സവിത്രീ, ത്വാം ദേവി, ജനനി പരാ,
നീ ജീവിക്കുന്നത് “ഓം” എന്ന അർദ്ധാക്ഷരത്തിലാണ്, നീ എന്നും ജീവിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ചു നാമം പറയാൻ കഴിയാത്ത ആളാണ്, അങ്ങ് ഗായത്രിയാണ്, പരിശുദ്ധ മാതാവ്, അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും വലിയ അമ്മയാണ്.
57. ത്വയൈതത് ധാര്യതേ വിശ്വം, ത്വൈതത് സൃജ്യതേ ജഗത്,
ത്വയ്യത് പല്യതേ ദേവി, ത്വമത്സ്യന്തേ ച സർവധാ.
ഹേ പരിശുദ്ധ ദേവീ, ഈ പ്രപഞ്ചം നീ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്, ഈ പ്രപഞ്ചം നീയാണ് പരിപാലിക്കുന്നത്, അവസാനം നിങ്ങൾ ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു, അങ്ങനെ ഈ ലോകം നിങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വഹിക്കുന്നു.
58. വിശ്രുഷ്ടൌ സൃഷ്ടി രൂപ ത്വാം, സ്ഥിരരൂപാ ച പാലനേ,
തഥാ സംഹ്രുതിരൂപന്തേ ജഗതോസ്യ ജഗൻ മയേ.
ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നത് നിങ്ങളാണ്, പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ സ്രഷ്ടാവും നിങ്ങളാണ്, പ്രപഞ്ചത്തെ പരിപാലിക്കുന്നതിലെ ഭരണാധികാരിയും നിങ്ങളാണ് അവസാനത്തെ നാശത്തിൻ്റെ ആൾരൂപവും.
59. മഹാ വിദ്യാ, മഹാ മായാ, മഹാ മേധാ, മഹാ സ്മൃതി,
മഹാ മോഹാ ച ഭവതീ മഹാദേവി മഹാസൂരി.
നീയാണ് മഹത്തായ അറിവ്, നീ മഹത്തായ മന്ത്രവാദിയാണ്, അറിയാനുള്ള മഹത്തായ ശക്തിയാണ് നീ, വേദങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള മഹത്തായ അറിവാണ്, നിങ്ങളാണ് മഹത്തായ അഭിനിവേശം, നിങ്ങൾ മഹത്തായ ദേവതയാണ്, ദൈവങ്ങളുടെ പിന്നിലെ മഹാശക്തിയാണ്.
60. പ്രകൃതി സ്ത്വം, ഹി സർവസ്യ ഗുണത്രയ വിഭവാനി,
കാല രാത്രിർ മഹാ രാത്രിർ മോഹ രാത്രിശ്ച ധരുണാ.
നീ സത്വ (ആത്മീയ), രാജസ (ഭൗതികം), തമോ (ബേസർ) സഹജാവബോധം എന്നീ മൂന്ന് ഗുണങ്ങളെ വേർതിരിക്കുന്ന മാതാവാണ്, നീയാണ് പ്രളയത്തിൻ്റെ അവസാന രാത്രി, നീ ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ അവസാന രാത്രി, നീയാണ് അടിസ്ഥാന അന്ധകാരം. which makes one do that action a do not do,
61. ത്വാം ശ്രീസ് ത്വാം ഈശ്വരി, ത്വാം ഹ്രീ സ്ത്വം ബുദ്ധിർ ബോധ ലക്ഷണ,
ലജ്ജാ പുഷ്ടിഷ്ഠാ തുഷ്ടിസ്ത്വാം ശാന്തി ക്ഷന്തിരേവ ച.
നീ ലക്ഷ്മീ ദേവിയാണ്, നീ ശിവൻ്റെ ഭാര്യയാണ്, നീ നാണമുള്ളവളാണ്, നിർണായകമായ തീരുമാനമെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ബുദ്ധിയാണ് നിങ്ങൾ, തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാൻ ഞങ്ങളെ മടിക്കുന്ന ബുദ്ധിയാണ് നിങ്ങൾ, അതുപോലെ സന്തോഷവും ആശ്വാസവും ക്ഷമയും.
62. ഗാഡ്ഗിനി, സൂൽനി, ഘോര, ഗാധിനി, ചക്രിണി, താധ,
ശംഖിനി, ചാപിനി, ഭനഭൂസുണ്ഡി, പരിഗായുദ്ധ.
നീ വാളുള്ളവനാണ്, കുന്തം കൊണ്ട് ഒന്നാണ്, ഒരു കൈയിൽ തലയും വഹിക്കുന്നവനാണ്, നിങ്ങൾ ഗദയും, നിങ്ങൾ ഒരു ചക്രവും ഉള്ളവനാണ്, നിങ്ങൾ ഒരു ശംഖും, നിങ്ങൾ ഒരു വില്ലും ആണ്. അതുപോലെ നീ അമ്പും പരിചയും ഭൂസുണ്ഡിയും ഒന്നാകുന്നു.
(ഇത് അവൾക്ക് പത്ത് കൈകളുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. )
63. സൗമ്യ സൗമ്യതരാ ശേഷാ സൗമ്യേഷ്ഠ അതിസുന്ദരീ,
പരാപരാണം പരമാ ത്വമേവ പരമേശ്വരി.
നിങ്ങൾ കൃപയും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ മുഖമുള്ള ഒരാളാണ്, നിങ്ങൾ കൂടുതൽ ക്ഷമയുള്ള ഒരാളാണ്, നിങ്ങൾ എല്ലാ മനോഹരവസ്തുക്കളിലും ഏറ്റവും സുന്ദരിയാണ്, നിങ്ങൾ എല്ലാ ദൈവങ്ങളേക്കാളും വലിയവരാണ്, നിങ്ങൾ ശിവൻ്റെ ഭാര്യയുമാണ്.
64. യച്ച കിഞ്ചിത് ക്വചിദ്വസ്തു സദസദ്വാഖിലാത്മിഖേ,
തസ്യ സർവസ്യ യാ ശക്തി സ ത്വാം കിം സ്ഥൂയസേ തദാ.
ഈ ലോകത്തുള്ള എല്ലാറ്റിൻ്റെയും ആത്മാവേ, ഞാൻ നിന്നോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു, കാരണം ജീവനില്ലാത്ത ഏറ്റവും ചെറിയ ജീവൻ്റെയും വസ്തുക്കളുടെയും പിന്നിലെ ശക്തി നീയാണ്.
65. യയാ ത്വയാ ജഗത് ശ്രുഷ്ട ജഗത് പഠതി യോ ജഗത്,
സോപി നിദ്രവാസം നീത കസ്ത്വാം സ്തോതുമിഹേശ്വര.
സൃഷ്ടിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആ മഹാവിഷ്ണുവിനെ നീ നിദ്രയിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. അത് കാരണം ഈ ലോകത്തിൽ നിന്നോട് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ആർക്കാണ് കഴിവുള്ളത്?
66. വിഷ്ണു ശരീരഗ്രഹണ മഹാ മീശാന ഏവ ച,
കാരിതസ്തേയതോ അഥസ്ത്വം കാ സ്തോതും ശക്തിമാൻ ഭവേത്.
വിഷ്ണു ഭഗവാൻ രുദ്രൻ്റെയും എൻ്റെയും ശരീരം നീ ഏറ്റെടുത്തു. ഇക്കാരണത്താൽ, ഈ ലോകത്ത് ആരാണ് നിങ്ങളോട് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പ്രാപ്തനാകുക?
67. സാ ത്വമിതം പ്രഭാവൈ സ്വൈരുധാരൈ ദേവി, സംസ്തുതാ
മോഹയൈതൌ ദുരാദർശവസുരൌ മധു കൈദഭൗ.
നിങ്ങളുടെ എല്ലാ മഹത്തായ ഗുണങ്ങളോടും കൂടി ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ, ദയവായി മോശമായ അസുരന്മാരെ ഉണ്ടാക്കുക. മധുവും കൈദഭയും വിവേകമില്ലാത്ത ജീവികളിലേക്ക്.
68. പ്രഭോദം ച ജഗത് സ്വാമീ നിയതം അച്യുതോ ലഘു
ഭോദശ്ച ക്രിയാതമസ്യ ഹന്തുമേതൌ മഹാസുരൌ ।
സർവ്വലോകത്തിൻ്റെയും നാഥനായ ലീ അച്യുത വേഗം ഉണരുക. ഈ മഹാനായ അസുരന്മാരെ കൊല്ലാനുള്ള ഉത്സാഹവും ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ ശക്തിയും അവനു നൽകണം.
69. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഏവം സ്തുതാ തദാ ദേവി താമസി തത്ര വേദസ,
നേത്രസ്യ നാസികാ ബഹു ഹൃദയേഭ്യ സ്തുധോരസ.
70. നിർഗമ്യ ദർശനേ തസ്ഥൌ ബ്രഹ്മണോ അവ്യക്ത ജന്മനാ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
വിഷ്ണുവിൻ്റെ ഉദരത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച താമരയിൽ ബ്രഹ്മാവ് ഇപ്രകാരം സ്തുതിക്കുകയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു, നിദ്രയുടെ ആത്മാവും നികൃഷ്ടമായ ഗുണങ്ങളുള്ളതുമായ ആ പുണ്യസ്ത്രീ കണ്ണുകൾ, മുഖം, മൂക്ക്, കൈകൾ, ഹൃദയം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ സന്നിധിയിൽ വന്നു. വിഷ്ണുവിനെ ഉണർത്താനും മധുവിനെയും കൈദബയെയും കൊല്ലാനും വിഷ്ണുവിൻ്റെ ആത്മാവ്.
71. ഏകാർണവേ അഹിസയാനതഥാ തഥാ സ ദാരുഷേ ച നീ,
മധു കൈദഭൗ ദുരത്മാനവ അതി വീര്യ പരാക്രമൌ.
72. ക്രോധ രക്ത ക്ഷണൌ ഹന്തും ബ്രാഹ്മണം ജനിതോധ്യമൌ.
അവളാൽ ഉണർന്ന് (മോചിതനായി) പ്രപഞ്ചനാഥനായ വിഷ്ണു ഏകീകൃത കടലിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന സർപ്പശയ്യയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. പിന്നീട്, പരാക്രമശാലികളും ക്രൂരരുമായ മസ്തിഷ്കശക്തിയുള്ള മധുവിനെയും കൈദബയെയും അത്യധികം കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ളതും ബ്രഹ്മാവിനെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നതും അവൻ കണ്ടു.
(മഹാ മന്ത്രവാദിനിയായ ദേവിക്ക് ബാഹ്യമായി നികൃഷ്ടമായ ഗുണങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ നല്ല ഗുണങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, നികൃഷ്ടമായ ഈ ബാഹ്യഭാവത്തോടെ അവൾ വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു. മധുവിനെയും കൈദഭനെയും വധിച്ചതായി തന്ത്രി സാഹിത്യം പറയുന്നു. വിഷ്ണു.ഈ രണ്ട് രാക്ഷസന്മാരുമായി
മല്ലയുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടി വന്നതിനാൽ, അവർ പറയുന്നതനുസരിച്ച് അവൾ വിഷ്ണുവിൻ്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു
.
പിന്നീട് എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ആ മഹാവിഷ്ണു എഴുന്നേറ്റ് അയ്യായിരം വർഷം മധുവിനോടും കൈദഭനോടും കൂടി വെറുംകൈകളോടെ യുദ്ധം ചെയ്തു.
(500 വർഷം യുദ്ധം ചെയ്തിട്ടും അവർ തളർന്നില്ല, കാരണം അവർ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം മാത്രമേ മരിക്കൂ എന്ന് വരം വാങ്ങിയിരുന്നു. അവസാനം വിഷ്ണു അവർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. -ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ മുകളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങളുണ്ട്. അർത്ഥം)
74. തവാപ്യതി ബാലോന്മഥൌ മഹാ മായാ വിമോഹിതൌ,
ഉക്തവന്തൌ വരോസ്മതോ വൃതമിതി കേശവം.
അതിശക്തരായ മധുവും കൈദഭനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ട് (യുദ്ധത്തിൽ തോൽക്കാതെ) മഹാ മന്ത്രവാദിനിയായ ദേവിയാൽ മയങ്ങി, വിഷ്ണുവിനോട് തങ്ങൾ ഇരുവരും തനിക്ക് ഒരു വരം അർപ്പിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു.
75. ശ്രീ ഭഗവാൻ ഉവാച
ഭവേതമധ്യാ മേ തുഷ്ടൌ മമ വധ്യാവുഭാവപി,
കിമന്യേന വരേണത്ര ഏതവധി വൃതം മയാ
മഹാദേവൻ പറഞ്ഞു:-
നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും സന്തുഷ്ടരാണെങ്കിൽ എന്നാൽ കൊല്ലപ്പെടാൻ നിങ്ങൾ സമ്മതിക്കണം. മറ്റേതെങ്കിലും അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം? എനിക്ക് ആ അനുഗ്രഹം മാത്രം വേണം.
76. ഋഷിർ ഉവാച:-
വഞ്ചിതാഭ്യമിതി തദാ സർവമപോമയം ജഗത്,
വിലോക്യ താഭ്യാം ഗധിതോ ഭഗവാൻ കമലേക്ഷണ.
ഏവം ജാഹി ന യാ ത്രോർവീ സലിലേന പരിപ്ലൂത ।
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
താമരക്കണ്ണുകളുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിനാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ട്, ലോകം മുഴുവൻ വെള്ളത്താൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുകണ്ട്, ഭൂമിയിലെ വെള്ളമില്ലാത്ത ഒരു സ്ഥലത്ത് വച്ച് തങ്ങളെ കൊല്ലാൻ അവർ അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
77. തദേത്യുക്ത്യോ ഭഗവത സങ്ക ചക്ര ഗധാബൃധ,
കൃത്വാ ചക്രേണ വാ ചിന്നേ ജഗനേ ശിരസി തയോ.
"അങ്ങനെയിരിക്കട്ടെ" എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, അവരുടെ തലകൾ തൻ്റെ മടിയിൽ വയ്ക്കുകയും ശംഖും ചക്രവും ഗദയും വഹിക്കുന്ന ഭഗവാൻ അവരെ പുണ്യചക്രത്താൽ വെട്ടിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
(മധു, കൈദഭം എന്നീ മേദസ്സുകളിൽ നിന്നാണ് മഹാവിഷ്ണു ഭൂമിയെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്നും അതുകൊണ്ടാണ് സംസ്കൃതത്തിൽ ഭൂമിയുടെ പര്യായങ്ങളിലൊന്ന് മേധം എന്നും ഒരു കഥയുണ്ട്. മഹാവിഷ്ണു പാപത്തിന് തപസ്സു ചെയ്തു എന്നൊരു കഥയും ഉണ്ട്. മധുവിനെയും കൈദഭനെയും വധിക്കുകയും വരദ നദിയുടെ തീരത്ത് മഹുകേശ്വര, കൈദഭേശ്വര എന്നീ രണ്ട് ശിവലിംഗങ്ങൾ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു.പ്രളയത്തിൽ കടൽജലം വിഷ്ണുവിൻ്റെ പാദങ്ങൾക്ക് മുകളിൽ ഉയർത്താൻ കഴിയില്ല എന്നതും ശ്രദ്ധിക്കുക .
)
ദേവ്യാസ്തു ഭൂയ ശൃണു വധാമി അവർ.
അങ്ങനെ ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ മഹത്തായ പ്രാർത്ഥനയുടെ ഫലമായി ഈ മഹാമന്ത്രവാദിനി എഴുന്നേറ്റു. ഈ ദേവിയുടെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളോട് കൂടുതൽ പറയും.
ഇതി ശ്രീ മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവതാരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ മധു കൈദഭ വധോ നാമ
പ്രഥമോധ്യായ.
മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടന്ന മധുവിൻ്റെയും കൈദഭൻ്റെയും വധത്തെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ ആദ്യ അധ്യായമാണിത്.

മാധ്യമ ചരിതം
(മധ്യഭാഗം)
അദ്ധ്യായം 2: മഹിഷാസുരൻ്റെ സൈന്യത്തെ വധിക്കുക.
ഋഷിർ ഉവാച:-
ദേവാസുരമഭൂദ്യുദ്ധം പൂർണമാ ശബ്ദശതം പുര,
മഹിഷേ അസുരനാമാധിപേ ദേവനാം ച പുരന്ദരേ
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
പണ്ടേ ഇന്ദ്രൻ ദേവരാജാവും മഹിഷൻ അസുരരാജാവും ആയിരുന്നപ്പോൾ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ നൂറുവർഷം യുദ്ധം ചെയ്തു.
(വിപ്ര ചിത്തി എന്ന അസുരൻ്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു മഹിഷ്മതി. അവൾ എരുമയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച സിന്ധുദീപ മുനിയെ ഭയപ്പെടുത്തി. അവൻ അവളെ ശരിക്കും എരുമയാകാൻ ശപിച്ചു. സിന്ധുദീപ മുനിയുടെ ബീജം കുടിക്കുകയും മഹിഷാസുരനെ പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്തു. സ്ഥലം. പഴയ കാലങ്ങളിൽ
മഹിഷാസുരൻ ഭരിച്ചിരുന്ന മഹിഷൂർ എന്നാണ് ഇന്ത്യയിലെ കർണാടക സംസ്ഥാനത്തിലെ ഇന്നത്തെ മൈസൂർ നഗരം
.
ആ യുദ്ധത്തിൽ ദേവസൈന്യം അസുരന്മാരുടെ വീര്യമുള്ള സൈന്യത്താൽ പരാജയപ്പെടുകയും എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ജയിച്ച ശേഷം മഹിഷാസുരൻ ഇന്ദ്രൻ (ദേവന്മാരുടെ രാജാവ്) ആയിത്തീരുകയും ചെയ്തു
3. തഥാ പരാജിത ദേവാ പദ്മയോനിം പ്രജാപതിം,
പുരസ്കൃത്യാ ഗാഥസ്ഥത്ര യാത്രാ ഗരുഡ ദ്വജ.
പരാജിതരായ ദേവന്മാർ പിന്നീട് താമരയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവിനൊപ്പം ശിവനും വിഷ്ണുവും ഉള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
4. യദാ വൃതം തയോസ്തദ്വാൻ മഹിഷാസുര ചേഷ്ടിതം,
ത്രിദശ കടയാമാസു ആർ ദേവാഭി ഭവ വിസ്തരം.
ദേവൻ അവരുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് മഹിഷാസുരൻ്റെ പ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചും അവരുടെ മഹാപരാജയത്തെക്കുറിച്ചും അവരോട് പറഞ്ഞു.
5. സൂര്യേന്ദ്രാഗ്ന്യ നീലേന്ദുനാം യമസ്യ വരുണസ്യ ച,
അൻവേഷം ച അധികാരാൻ സ്വയ മേവധി തിഷ്ഠതി.
ആ മഹിഷാസുരൻ സൂര്യൻ, ഇന്ദ്രൻ, അഗ്നി, വായുദേവൻ, ചന്ദ്രൻ എന്നിവരുടെ ശക്തികളെ അപഹരിക്കുകയും അവരുടെ ശക്തികൾ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.
6. സ്വർഗ നിരാകൃതാ സർവേ തേന ദേവഗണാ ഭുവി,
വിചാരന്തി യദാ മർത്യ മഹിഷേണ ദുരാത്മനാ.
ദുഷ്ടാത്മാവ് മഹിഷാസുരനാൽ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളും മനുഷ്യരെപ്പോലെ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
7. ഏതദ്വാ കദിതം സർവ അമരരി ചേഷ്ടിതം,
ശരണം ച പ്രപന്ന സ്മോ വധ സ്ഥസ്യ വിചിന്ത്യം.
മഹിഷാസുരൻ്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു, നിങ്ങളുടെ അഭയം തേടി. അവനെ എങ്ങനെ കൊല്ലാനാകുമെന്ന് ദയവായി ചിന്തിക്കുക.
8. ഇത്ഥം നിസംയ ദേവാനാം വാചാംസി മദു സൂധന,
ചകാര കോപം ശംഭൂശ്ച ബ്രുകുടി കുടി ലലനൌ.
അങ്ങനെ ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പുരികം വളഞ്ഞ മുഖമുള്ള മഹാവിഷ്ണുവും ശിവനും വളരെ കോപിച്ചു.
9. തഥോ കോപ പാവം നസ്യ ചക്രിണോ വദനസ്തദാ,
നിശ്ചക്രമ മഹാതേജോ ബ്രാഹ്മണ ശങ്കരസ്യ ച.
അപ്പോൾ മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെയും പരമശിവൻ്റെയും ബ്രഹ്മാവിൻ്റെയും മുഖങ്ങളിൽനിന്നും കോപവും വിശാലവുമായ മുഖത്തുനിന്നും ഒരു കാമശക്തി ഉദിച്ചു.
10. അൻവേഷം ചൈവ ദേവാനാം ശക്രധീനം ശരീരത,
നിർഗതം സമൂഹതേജ തചൈക്യം സമാഗച്ഛത.
ഇന്ദ്രൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വളരെ വലിയ കാമശക്തി ഉദിക്കുകയും ഈ ശക്തിയുമായി ഐക്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
11. അഥീവതേജസ കുതം ജ്വാലന്തമിവ പർവ്വതം,
ധാദൃസുസ്ഥേ സുരസ്തത്ര ജ്വാല വ്യാപ്ത ദിഗന്തരം.
മഹാജ്വാലയാൽ എല്ലാ ദിശകളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന അതിശക്തമായ ആ അഗ്നിഗോളത്തെ ആ ദേവന്മാർ കണ്ടു, തിളങ്ങുന്ന പർവതത്തിന് സമാനമായി.
12. അതുലം തത്ര തതേജ സർവ ദേവ ശരീരരാജം,
ഏകസ്ഥം തദാ ഭൂനാരി വ്യാപ്ത ലോകത്രയം ത്വിഷ.
ആ ദേവസംഗമത്തിൽ, വിഷ്ണു ഉൾപ്പെടെയുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച ആ അനുപമമായ ജ്വാല ഒന്നായിത്തീർന്നു, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും തിളങ്ങുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു.
13. യദഭൂശ്ചംഭവം തേജസ്തേന ജായത തംഖം,
യാംയേന ചാഭവാൻ കേശ ബഹവോ വിഷ്ണു തേജസ.
ശിവൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് ദേവിയുടെ മുഖവും യമനിൽ നിന്ന് അവളുടെ മുടിയും ആ വിഷ്ണുവിൽ നിന്ന് അവളുടെ കൈകളും രൂപപ്പെട്ടു.
(ശിവൻ വെളുത്തതിനാൽ അവളുടെ മുഖം വെളുത്തതായിരുന്നു, യമൻ കറുത്തതിനാൽ അവളുടെ മുടി കറുപ്പും, വിഷ്ണു നീലയായതിനാൽ അവളുടെ പതിനെട്ട് കൈകളും നീലയും ആയിരുന്നു. )
14. സൗമ്യേനസ് താന്യോർ യുഗ്മം, മധ്യമൈന്ദ്രേണ ച ഭവത്,
വാരുണേന ച ജൻഗോരു നിതംബ സ്തേജസാ ബുവ.
ചന്ദ്രൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ രണ്ട് സ്തംഭങ്ങൾ, ഇന്ദ്രൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ മധ്യഭാഗം, വരുണൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ കാളക്കുട്ടികളും തുടകളും, ഭൂമിയുടെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ പിൻഭാഗവും ഉണ്ടായി.
(അവളുടെ സ്തംഭം ചന്ദ്രനിൽ നിന്നായതിനാൽ വെളുത്തതും മധ്യഭാഗം ഇന്ദ്രനിൽ നിന്നായതിനാൽ ചുവപ്പും ആയിരുന്നു)
15. ബ്രാഹ്മണ തേജസാ പധൗ തഡംഗുല്യോ അർക്ക തേജസ,
വസൂനാം ച കരങ്ഗുല്യൈ കൗഭേരണ ച നാസികാ.
അവളുടെ പാദങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ ശക്തിയാൽ നിർമ്മിച്ചതാണ്, അവളുടെ കാൽവിരലുകൾ സൂര്യൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്നും, അവളുടെ വിരലുകളിൽ നിന്ന് അവളുടെ വിരലുകളും കുഭേരൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ മൂക്കും നിർമ്മിച്ചു.
(അവളുടെ പാദങ്ങൾ ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ ശക്തിയാൽ നിർമ്മിച്ചതിനാൽ ചുവപ്പായിരുന്നു)
16. തസ്യാസ്തു ദന്ത സംഭൂത പ്രജാപത്യേന തേജസാ,
നയനാത്രിതായാം ജകജ്ഞേ തഥാ പാവക തേജസാ.
അവളുടെ പല്ലുകൾ ദക്ഷനെപ്പോലുള്ള പ്രജാപതികളുടെ ശക്തികൊണ്ടും അവളുടെ മൂന്ന് കണ്ണുകൾ അഗ്നിദേവൻ്റെ ശക്തികൊണ്ടും നിർമ്മിച്ചതാണ്.
17. ബ്രൂവൌ ച സന്ധ്യയോസ്തേജ ശ്രവണ വാനിലസ്യ ച,
അന്യേഷാം ചൈവ ദേവാനാം സംഭവസ്തേജസം ശിവ.
പ്രഭാതത്തിൻ്റെയും പ്രദോഷത്തിൻ്റെയും ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ പുരികങ്ങളും കാറ്റിൻ്റെ ദൈവത്തിൻ്റെ ശക്തിയിൽ നിന്ന് അവളുടെ ചെവികളും പിന്നീട് മറ്റെല്ലാ ദേവന്മാരിൽ നിന്നുമുള്ള ശക്തിയും ഒന്നായിത്തീരുകയും അവൾ രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
18. തഥാ സമസ്ത ദേവാനാം തേജോ രാശി സമുദ് ഭാവം,
താം വിലോക്യ മൂഢം പ്രപുരമാര മഹിഷാർദ്ധിത.
മഹിഷാസുരനാൽ അസ്വസ്ഥരായ എല്ലാ ദേവന്മാരും എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ശക്തികളിൽ നിന്ന് രൂപംകൊണ്ട ദേവിയെ (ദേവിയെ) കണ്ടു സന്തോഷിച്ചു.
19. ശൂലം സൂലധ്വിനിഷ്ക്രുഷ്യ ധാധൌ തസ്യൈ പിനക ദൃക്,
ചക്രം ച ധാതവാൻ കൃഷ്ണ സമുദ്പത്യ സ്വചക്രം.
പരമശിവൻ ത്രിശൂലത്തിൻ്റെ ശക്തി എടുത്ത് അവൾക്ക് നൽകി, അതുപോലെ വിഷ്ണു തൻ്റെ ചക്രത്തിൻ്റെയും ഗദയുടെയും ശക്തി എടുത്ത് അവൾക്ക് നൽകി.
("ചക്രം ച" എന്നർത്ഥം "വിശുദ്ധ ചക്രം" എന്നും വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു, കാരണം അവൾ തൻ്റെ പതിനെട്ട് കൈകളിൽ ഒന്നിൽ ഗദ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു).
20. ശംഖം ച വരുണ, ശക്തിം ദധൗ തസ്യൈ ഹുഥാസന,
മാറുതോ ദാതാവംശ്ചാപം ബാണപൂർണേ തധേഷുധി.
വരുണൻ (മഴയുടെ ദൈവം) അവൾക്ക് ശംഖ്, അഗ്നിദേവൻ കുന്തം, കാറ്റിൻ്റെ ദൈവം അനേകം അസ്ത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആവനാഴിയും നൽകി.
21. വജ്രമിന്ദ്ര സമുദ്പത്യ കുലീസാദാമരദീപ,
ദധൌ തസ്യൈ സഹസ്രാക്ഷോ ഗണ്ഡം ഐരാവദത് ജഗത്.
ദേവരാജാവായ ആയിരം കണ്ണുകളുള്ള ഇന്ദ്രൻ വജ്രായുധത്തിൽ (വജ്രായുധം) വജ്രവും തൻ്റെ ആന ഐരാവതത്തിൽ നിന്ന് മണിയും എടുത്ത് (ആകർഷിച്ചു) അവൾക്ക് നൽകി.
22. കാലദണ്ഡധ്യമോ ദണ്ഡം പാസം ചംഭു പതിർ ദധൗ,
പ്രജാപതിശ്ചാക്ഷ മാലം ദധൗ ബ്രഹ്മ കമണ്ഡലും.
മരണത്തിൻ്റെ ദേവനായ യമ അവൾക്ക് തൻ്റെ വടികൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച വടിയും വരുണൻ തൻ്റെ കയറുകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച കയറും സൃഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവ് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ കൊന്ത ചങ്ങലയും വെള്ളമെടുക്കാൻ പാത്രവും നൽകി.
23. സമസ്ത റോമ കൂപേഷു നിജ രശ്മിൻ ദിവാകര,
കാലശ്ച ദാതവൻ ഗദ്ഗം തസ്യാശ്ചർമ്മ ച നിർമലം.
തൻ്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ രോമ സുഷിരങ്ങളിൽ നിന്നും എടുത്ത എല്ലാ കിരണങ്ങളും സൂര്യദേവൻ അവൾക്ക് നൽകി, കാലത്തിൻ്റെ ദൈവം (മരണത്തിൻ്റെ ദൈവം) അവൾക്ക് തൻ്റെ വാളും തിളങ്ങുന്ന പരിചയും നൽകി.
24. ക്ഷീരോദശ്ചാമലം ഹാരമജരേ ച തദംബരേ.
പാൽ കടൽ അവൾക്ക് വളരെ വ്യക്തമായ മുത്തുകളുടെ മാല നൽകി, എന്നും പുതുമയുള്ളതും ഒരിക്കലും നശിപ്പിക്കാത്തതുമായ തുണിത്തരങ്ങൾ.
25. ചൂഡാമണിം തഥാ ദിവ്യാം കുണ്ഡലേ കടകനി ച,
അർദ ചന്ദ്രം വിമലൌ തദ്വത് ഗ്രൈവേയകമുത്തമം.
26. നൂപുരൌ വിമലൌ തദ്വത് ഗ്രൈവേയകമുത്തമം,
അംഗുല്യക രത്നാനി സമസ്തസ്വാംഗുലീഷു ച.
27. വിശ്വകർമാ ധാദൌ തസ്യൈ പരശുമ് ച അതി നിർമലം,
അസ്താന്യനേക രൂപാണി തഥാ ബേധ്യം ച ദംശനം.
ദേവാസിലെ ആർക്കിടെക്റ്റ് ആൻ്റ് ക്രാഫ്റ്റ് സ്പെഷ്യലിസ്റ്റായ വിശ്വകർമ്മ അവൾക്ക് തലയിൽ ധരിക്കാൻ ഒരു ആഭരണം, സ്റ്റഡുകൾ, വളകൾ, അവളുടെ എല്ലാ കൈകൾക്കും വിശുദ്ധ ചന്ദ്രക്കല, തോളിൽ ആംലെറ്റുകൾ എന്നിവയും വളരെ വിശുദ്ധമായ കാൽവിരലുകൾ, വളരെ വിശുദ്ധമായ കോടാലി, നിരവധി തരം അമ്പുകൾ എന്നിവയും നൽകി. മുറിക്കാൻ കഴിയാത്ത കവചം.
28. അധധാ ജലധി തസ്യൈ പങ്കജംചാദി ശോഭനം,
ഹിമവാൻ വാഹനം സിംഹം, രത്നാനി വിവിധാനി ച.
കടൽദേവൻ അവളുടെ തലയിലും കഴുത്തിലും ധരിക്കാൻ ഒരിക്കലും മങ്ങാത്ത പൂക്കളാൽ നിർമ്മിച്ച മാലകളും വളരെ മനോഹരമായ ഒരു താമരപ്പൂവും നൽകി, ഹിമാലയ പർവ്വതം അവൾക്ക് സവാരി ചെയ്യാൻ ഒരു സിംഹത്തെയും നിരവധി തരം രത്നങ്ങളെയും നൽകി.
29. ദധാ വസൂന്യം സുരായ പാണപത്രം ധനാധിപ,
ശേഷശ്ച സർവ നാഗേശോ മഹാ മണി വിഭൂഷിതം.
30. നാഗാ ഹരം ദധൌ തസ്യൈ ദാതേ യ പൃഥ്വിമിമാം
കുഭേര, സമ്പത്തിൻ്റെ ദേവൻ അവൾക്ക് ഒരു പാനപാത്രം നിറയെ വീഞ്ഞ് നൽകി, ഭൂമിയെ വഹിക്കുന്നവനും പാമ്പുകളുടെ രാജാവുമായ അനന്തൻ അവൾക്ക് വിലയേറിയ ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു നാഗമാല നൽകി.
(ഒരു വ്യാഖ്യാതാവ് പറയുന്നത് അമൃത് നിറഞ്ഞ പാനപാത്രം എന്നാണ്, ഭൂരിപക്ഷം പേരും അതിനെ വീഞ്ഞ് നിറഞ്ഞ പാനപാത്രമായിട്ടാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത്. ദേവിക്ക് 18 കൈകളുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും പിന്നിലെ അടിസ്ഥാന ശക്തിയാണെന്നും മേൽപ്പറഞ്ഞ വാക്യങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു
.
ഗോരേണ കൃത്സ്നാമ പൂരിതം നഭ ।
ഇങ്ങനെ മറ്റു പല ആഭരണങ്ങളും ആയുധങ്ങളും മറ്റു ദേവന്മാരാൽ സമ്മാനിക്കപ്പെട്ടു, അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ശക്തമായ ചിരിയോടെ നിലവിളിച്ചു, ആകാശം മുഴുവൻ അവളുടെ ശബ്ദം നിറഞ്ഞു.
32. അമയഥാതി മഹത പ്രതി സഭ്ധോ മഹാനഭൂത്,
ചുക്ഷുഭു സകല ലോക സമുദ്രാശ്ച ചകംഭിരേ.
ആ മഹത്തായ ശബ്ദം വലിയ പ്രതിധ്വനി ഉണ്ടാക്കി, അത് കാരണം ഭൂമിയും സമുദ്രവും മുഴുവൻ കുലുങ്ങി.
33. ചചല വസുധാ ചേലു, സകലശ്ച മഹീധര,
ജയേതി ദേവാശ്ച മൂഢ തമൂചു സിംഹ വാഹിനേ.
ഭൂമി കുലുങ്ങി, പർവതങ്ങളെല്ലാം കുലുങ്ങി, സിംഹത്തിന്മേൽ കയറിയ ആ ദേവിക്ക് എല്ലാ ദേവന്മാരും വിജയം ആശംസിച്ചു.
34. തുഷ്ടുവൂർ മുനയശ്ചൈനാം ഭക്തി നമ്രാത്മ മൂർത്തയ,
ദൃഷ്ട്വാ സമസ്തം സംക്ഷുബ്ധം ത്രൈലോക്യ അമരരായ.
35. സനാധാഖില സൈന്യസ്ഥേ സമുതസ്തധുരുദ്ധായുധാ.
ഭക്തിയിൽ ജനിച്ച വിനയത്തോടെ സ്തുതിച്ച മുനിമാരും ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളും (മഹിഷയും മറ്റും) ലോകം മുഴുവൻ പ്രക്ഷുബ്ധമായിരിക്കുന്നത് കണ്ട് സദാ സജ്ജരായ സൈന്യങ്ങളോടും ആയുധങ്ങളോടും കൂടി എഴുന്നേറ്റു.
36. ആ കിമേതാധിതി ക്രോധാദാഭ്യാ മഹിഷാസുര,
അഭ്യദവത താം ശബ്ദം അശേഷൈർ അസുരൈർവൃത.
മഹിഷാസുരൻ കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു: "ഇതെന്താണ്?" എല്ലാ അസുരന്മാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് ശബ്ദത്തിൻ്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനത്തേക്ക് ഓടി.
(ശബ്ദത്തിൻ്റെ ഉറവിടം അന്വേഷിക്കാൻ ഒരു ദൂതനെ ആദ്യം അയയ്‌ക്കാതെ സ്വയം യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയ അസുരൻ്റെ അധമഗുണം ഇത് കാണിക്കുന്നു.)
37. സ ദദർശ തഥോ ദേവീം വ്യാപ്ത ലോകത്രയം ത്വിഷ,
പദക്രത്യ നാഥ ഭുവം കിരീടോലികിതാംബരം.
38. ക്ഷോഭിതശേഷ പാതാളം ധനുർജ്ഞാനി സ്വനേന താം,
ധിശോ ഭുജ സഹസ്രേണ സമന്തദ് വ്യാപ്യ സംസ്ഥിദം.
പിന്നീട് അവൾ തൻ്റെ കാമശക്തിയാൽ ത്രിലോകങ്ങളിലും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നതും, പാദങ്ങളാൽ ഭൂമിയെ താഴേക്ക് തള്ളിയിടുന്നതും, കിരീടംകൊണ്ട് ആകാശത്തെ സ്പർശിക്കുന്നതും, വില്ലിൻ്റെ ഞരമ്പുകൊണ്ട് പാതാളമുൾപ്പെടെയുള്ള ലോകത്തെ കുലുക്കുന്നതും, തൻ്റെ ആയിരം കരങ്ങളാൽ എല്ലാ വശങ്ങളും പിടിച്ചടക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു. .
39. തഥാ പ്രവ വൃതേ യുദ്ധം തയാ ദേവ്യാ സുരദ്വിഷാം,
ശാസ്ത്രൈർ ബഹുധാ മുക്തിയാരാ ദേപിത ദിഗന്ധരം.
അപ്പോൾ ആ അസുരന്മാർ ദേവിയുമായി (ദേവി) ഒരു മഹായുദ്ധം നടത്തി, അതിൽ വ്യത്യസ്തമായി അയച്ച ആയുധങ്ങളും അമ്പുകളും വിവിധ ദിശകളിലേക്ക് പ്രകാശിപ്പിച്ചു.
40. മഹിഷാസുര സേനാനി ചിക്ഷുരാഖ്യോ മഹാസുര,
യുയുധേ ചാമർശ്ചന്യൈർ ശ്ചതുരംഗ ബാലൻവിധാ,
രാധാന, മയൂതൈർ ഷഡ്ഭിർ ഉദഗ്രാഘ്യോ മഹാസുര.
മഹിഷാസുരൻ്റെ സൈന്യാധിപനായിരുന്ന ചിക്ഷുരൻ മഹാനായ അസുരനോടും, കാലാൾപ്പട, കുതിരപ്പട, രഥവാഹകർ, ആനപ്പുറത്ത് എന്നീ നാലുതരം സൈന്യങ്ങളോടുമൊപ്പം പോരാടിയ ചാമരോടും അറുപതുപേരുള്ള മഹാനായ അസുരനായ ഉദഗ്രയോടും അവൾ യുദ്ധം ചെയ്തു. ആയിരം രഥങ്ങൾ.
41. അയുധ്യതയുതാനം ച സഹസ്രേണ മഹാ ഹനു,
പഞ്ച ഷഡ്ഭിശ്ച നിയുതൈർ അസിലോമ മഹാസുര.
മഹാ ഹനു നൂറു ദശലക്ഷം രഥങ്ങളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ അസിലോമ എന്ന മഹാനായ അസുരൻ അഞ്ഞൂറു ദശലക്ഷം രഥങ്ങളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
42. അയുതാനാം സതൈർ ഷഡ്ഭിർ ഭഷ്കലോ യുയുധേ രണേ,
ഗജ വാജി സഹസ്രൌ ഘൈർ അനേകൈർ പരിവാരിതാ.
43. വ്യതോ രാധാനം കോടിയാ ച യുദ്ധേ തസ്മിനയുധ്യത.
ഭഷ്‌കല എന്ന അസുരൻ അറുപതുലക്ഷം രഥങ്ങളോടും പരിവാരമെന്ന അസുരൻ ആനകളാലും കുതിരകളാലും നൂറുകോടി രഥങ്ങളാലും ചുറ്റപ്പെട്ട എണ്ണമറ്റതും എണ്ണമറ്റതുമായ സംഘങ്ങളാൽ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
44. ബിദലാഖ്യോ അയുതാനാം ച പഞ്ച സദ്ഭി രദയുതൈ,
യുയുധേ സംയുഘേ തത്ര രാധാനം പരിവാരിത.
പിന്നീട് ബിദാല (പൂച്ചക്കണ്ണുള്ള അസുരൻ) അഞ്ഞൂറു ദശലക്ഷം രഥങ്ങളുമായി ആ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തു.
45. അന്യേ സിഗാ തഥ്ര യുഥസോ രഥ നാഗഹയൈർ വൃത,
യുയുധു സംയുഘേ ദേവ്യാ സഹ തത്ര മഹാസുര.
മുകളിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത മറ്റെല്ലാ അസുരന്മാരും പതിനായിരം രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളാലും ചുറ്റപ്പെട്ട ദേവിയോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
46. ​​കോടി കോടി സഹസ്രൈസ്തു രഥാനാം ദന്ധിനാം തഥാ,
ഹയാനാം ച വ്യതോ യുദ്ധേ തത്ര ഭൂൻ മഹിഷാസുര.
അതുപോലെ മഹിഷാസുരനും ആ യുദ്ധത്തിൽ ആയിരം കോടി മടങ്ങ് ആയിരം കോടി രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും കൊണ്ട് പൊരുതാൻ തയ്യാറായി.
47. തോമരൈർ ബിന്ധി പാലൈശ്ച ശക്തിഭിർ മുസലിസ്താദ,
യുയുധു സംയുഗേ, ദേവ്യാ ഗഡഗൈ പരശു പട്ടിസൈ.
ആ രാക്ഷസന്മാർ കുന്തങ്ങൾ, (വ്യക്തമല്ല), ആനയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കുന്തങ്ങൾ, കുന്തങ്ങൾ, കീടങ്ങൾ, മഴു, വിശാലമായ വാളുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് യുദ്ധം ചെയ്തു.
48. കേചിച ചിക്ഷുപു ശക്തി കേചിത് പാസ സ്ഥദാ പരേ,
ദേവീം ഗദ്ഗ പ്രഹരൈസ്തു തേ താം ഹന്തും പ്രചക്രമു.
അവരിൽ ചിലർ അവൾക്കു നേരെ കുന്തവും കയറും എറിഞ്ഞു. മറ്റ് മഹാ അസുരന്മാർ ആ ദേവിയെ വാളുകൊണ്ട് വെട്ടി കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു.
49. സപി ദേവി തഥാസ്ഥാനി ശാസ്ത്രയസ്തർണി ചണ്ഡികാ,
ലീലയൈവ പ്രാചിച്ചേദാ നിജ ശാസ്ത്ര്യസ്ഥാനി വർഷാണി.
അതിനുശേഷം ചണ്ഡികാദേവി തൻ്റെ ആയുധങ്ങളും അമ്പുകളും അയച്ച് കളിക്കുന്നതുപോലെ അവർ അയച്ച ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും മുറിച്ചുമാറ്റി.
50. അനയസ്ഥാനന ദേവി സ്ഥുമാന സുരർഷിഭി,
മുമോച സുര ദേഹേഷു ശാസ്ത്രാണി അസ്ത്രാണി ചേശ്വരി.
ദേവന്മാരാലും മുനിമാരാലും സ്തുതിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ദേവി ആ അസുരന്മാരുടെ ശരീരത്തിന് നേരെ ആയുധങ്ങളും അമ്പുകളും അയച്ചു.
51. സോ അപി ക്രുധോ, ദ്രുഹാസതോ ദേവ്യാ വാഹന കേസരി,
ചചാര സുര സൈന്യേഷു വനേഷ്വിവ ഹുതാസന.
ദേവിയുടെ പ്രസിദ്ധമായ കുതിര സിംഹവും കോപിച്ചു, ഒഴുകുന്ന മേനുകളോടെ അഗ്നിയെപ്പോലെ അസുരന്മാരുടെ സൈന്യത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചു.
52. നിസ്വാസാൻ മുമുചേ യാംശ്ച യുധ്യമാന രണേ അംബികാ,
തേ ഏവ സാധ്യ സംഭൂത ഗാനാ സഥാ സഹസ്രസാ.
അസുരന്മാരുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ അംബിക ദേവിയുടെ ഓരോ ആഴത്തിലുള്ള ശ്വാസവും ഉടനടി ദശലക്ഷക്കണക്കിന് ചണ്ഡികകളായി മാറി.
53. യുയുധുസ്ഥേ പർശുഭിർ ഭിന്ധി പാലസി പട്ടിസൈ,
നസയന്തോ അസുരഗണാൻ ദേവി ശക്തിയുപ ബ്രഹ്മിതാ.
ദേവിയുടെ മഹാവീര്യത്താൽ ആവേശഭരിതരായ ആ ഭടന്മാർ (ചണ്ഡികന്മാർ) മഴു, വാൾ, ബിന്ധിപാല, പട്ടീശ തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങളുമായി അസുരന്മാരോട് യുദ്ധം ചെയ്തു
.
തസ്മിൻ യുദ്ധ മഹോത്സവേ.
ആ പടയാളികൾ ആ യുദ്ധോത്സവം ആഘോഷിച്ചത് കൂറ്റൻ ഡ്രമ്മുകൾ കൊണ്ടോ ശംഖ് ഊതികൊണ്ടോ മൃദംഗം (ഒരു തരം ഡ്രം) വായിച്ചോ
55. തതോ ദേവി ത്രിശൂലേന ഗധായ ശക്തി വൃഷ്ടിഭി
ഗദ്ഗാധിബിശ്ച സഥാസോ നിജഗണ മഹാസുരൻ.
പിന്നീട് ആ ദേവി ത്രിശൂലത്താലും ഗദവാളാലും കുന്തങ്ങളാലും എണ്ണമറ്റ അസുരന്മാരെ വധിച്ചു.
56. പഥയാമാസ ചൈവന്യൻ ഗണ്ഡസ്വന വിമോഹിതൻ,
അസുരൻ ഭുവി പാസേന ഭദ്രാ ചാന്യ്നാകർഷയാത്.
ചിലരെ വലിയ ക്ലോങ്ങിംഗ് ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ച് മയക്കത്തിലാക്കി, മറ്റ് ചില അസുരന്മാരെ കയറിൽ കെട്ടി ദേവി തറയിൽ വലിച്ചിഴച്ചു.
57. വിപോധിത നിപതേന ഗധ്യാ ഭുവി സേരതേ,
വേമശ്ച കേചിദ് രുധിരം ഭൂമൌ മുസലേന ബ്രൂസം ഹത.
58. കേചിത് നിപതിത ഭൂമൌ ഭിന സൂലേന വക്ഷസി.
ചില മഹാ അസുരന്മാർ വാളിൻ്റെ കഠിനമായ പ്രഹരത്താൽ രണ്ടായി മുറിഞ്ഞു. മറ്റു ചിലർ മാരകായുധം കൊണ്ട് അടിയേറ്റ് തറയിൽ വീണു. കീടത്തിൻ്റെ അടിയേറ്റ് മറ്റു ചിലർ രക്തം ഛർദ്ദിച്ചു. കുന്തങ്ങൾ നെഞ്ചിൽ തറച്ചതിനാൽ മറ്റുള്ളവർ തറയിൽ വീണു.
59. നിരാകൃത സരോ ഗന കൃത കേചിദ് രണ ജിരേ,
സേനാനു കരിനാ പ്രാണാൻ മുമുചു ത്രിദാസർധന.
അസ്ത്രങ്ങളുടെ ആൾക്കൂട്ടങ്ങളാൽ ദ്രോഹിക്കപ്പെട്ട് വളരെ ധീരരായ ചില അസുരന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ജീവൻ വെടിഞ്ഞു.
60. സിരാംസി പേതുർ അന്യേഷാമന്യേ മധ്യേ വിധരിത വിചിന്ന
ജംഗാസ്ത്വപരേ പേതുരുർവ്യം മഹാസുര
ചിലരുടെ കൈകൾ മുറിഞ്ഞു, അതുപോലെ ചിലരുടെ കഴുത്ത് മുറിഞ്ഞു, ചിലരുടെ തലകൾ നിലത്തു വീണാൽ, ചിലതിൻ്റെ നടുവിൽ മുറിഞ്ഞു. ചിലരുടെ കാര്യത്തിൽ കാലുകൾ ഒടിഞ്ഞു ഭൂമിയിൽ വീണു.
61. ഏക ഭവാക്ഷി ചരണ കേചിദിവ്യ ദ്വിധാകൃതാ,
ചിന്നേപി ചാന്യേ ശിരസി പഠിതാ പുനരുതിധാ ।
62. കബന്ധാ യുയുധുർ ദേവ്യാ ഗ്രഹീദാ പരമയൂധ.
അവയിൽ ചിലത് രണ്ട് കഷ്ണങ്ങളാക്കി, ഓരോ കഷണത്തിനും ഒരു കണ്ണും ഒരു ചെവിയും ഒരു കാലും ഉണ്ടായിരുന്നു. വേറെ ചിലർ വീണ്ടും വീണ്ടും ശിരഛേദം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടും എഴുന്നേറ്റു തലയില്ലാത്ത ശരീരമായി ദേവിയോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
(ഒരിക്കൽ ആയിരം വീരന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ശിരഛേദം ചെയ്യപ്പെട്ടാൽ തലയില്ലാത്ത ഒരു തുമ്പിക്കൈ യുദ്ധത്തിന് എഴുന്നേൽക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടു. ഈ യുദ്ധത്തിൽ പത്ത് ദശലക്ഷം തവണ പത്ത് ദശലക്ഷം തുമ്പിക്കൈകൾ എഴുന്നേറ്റു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു) 63.
കബന്ധ ചിന്ന ശിരസ ഗദ്ഗ ശക്തിയുഷ്ടി പണയ,
തിഷ്ട തിഷ്ടേഹി ഭാഷന്തോ ദേവിമന്യേ മഹാസുര .
മറ്റ് ചില അസുരന്മാർ ഓർക്കസ്ട്രയുടെ സമതുലിതമായ രാഗത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്തു. ചില തുമ്പിക്കൈകൾ ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള മൂർച്ചയുള്ള വാളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ മറ്റു ചില അസുരന്മാർ അവളോട് “നിർത്തൂ, നിർത്തൂ” എന്ന് ആക്രോശിച്ചു.
64. പതിതൈരദ നാഗ അശ്വൈ അസുരൈശ്ച വസുന്ദര,
ആഗമ്യ സഭാവത് തത്ര യാത്രാദ്ബുത മഹാ രണ.
വീണുപോയ രഥങ്ങളും ആനകളും കുതിരകളും മറ്റ് വീണുപോയ അസുരന്മാരും കാരണം യുദ്ധം നടന്ന ആ യുദ്ധക്കളം കടന്നുപോകാൻ അസാധ്യമായി.
65. സോണിതൗഘ മഹാ നാധ്യാ സദ്യ സ്ത്ര വിശുഷ്രുവു,
മധ്യേ ചാസുര സൈന്യസ്യ വാരണാസുര വാജിനാം.
അവിടെ അസുര സൈന്യത്തിൻ്റെ നടുവിൽ, ആനകളും കുതിരകളും അസുരന്മാരും ഒഴുകുന്ന വലിയ രക്ത നദികൾ കാണപ്പെട്ടു.
66. ക്ഷണേന തൻ മഹാ സൈന്യമസുരാനാം തധാംഭികാ,
നിൻ്റെ്യേ ക്ഷയം യധാ വഹ്നിസ് തർണാ ധരു മഹാ ചായം.
ഒരു വലിയ അഗ്നി വൈക്കോൽ കൂമ്പാരങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ആ ദേവി വലിയ അസുര സൈന്യത്തെ നശിപ്പിച്ചു.
67. സ ച സിംഹോ മഹാ നാദ മുസ്രുജൻ ദൂത കേസര.
സരരേഭ്യോ അമരരീനാമസുനിവ വിചിൻവതീ । 68. ദേവ്യാ ഗണൈശ്ച തൈസ്തത്ര
കൃതം യുദ്ധം തദാസുരൈ , യദിശാം തുസ്തുവുർ ദേവ പുഷ്പവൃഷ്ടി മുച്ചോ ധിവി. ദേവന്മാർ അവളെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് പുഷ്പമഴ പെയ്യിക്കുമ്പോൾ, അസുരന്മാരും ദേവിയുടെ സൈന്യവും തമ്മിൽ യുദ്ധം നടന്നു. . ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ, ദേവീ മാഹാത്മയേ, മഹിഷാസുര സൈന്യവധോ നാമ, ദ്വിതിയോ അധ്യായ, ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണിക കാലഘട്ടത്തിൽ മഹിഷാസുരൻ്റെ സൈന്യത്തെ വധിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ദേവീ മാഹാത്മ്യത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ അധ്യായമാണ്.

അധ്യായം 3: മഹിഷാസുരനെ കൊല്ലൽ
1. ഋഷിർ ഉവാച:-
നിഹന്യമാനം ആ സൈന്യമാവലോക്യ മഹാസുര,
സേനാനി ചിക്ഷുര കോപാധ്യൗ യോധുമാംബികാം.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
മഹിഷാസുരൻ്റെ മുഴുവൻ സൈന്യവും നശിച്ചതായി കണ്ടപ്പോൾ, ചിക്ഷുരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അവരുടെ സൈന്യാധിപൻ ദേവിയോട് യുദ്ധം തുടങ്ങി.
2. സാ ദേവീം സര വർഷേണ വാ വർഷ സമരേ അസുര,
യധാ മേരു ഗിരേ ശൃംഗം തോയ വർഷേണ തോയധ.
ആ യുദ്ധത്തിൽ, ആ ചിക്ഷുരൻ മേരു പർവതത്തിൻ്റെ കൊടുമുടികളെ മൂടുന്ന പേമാരി പോലെ അവളുടെ നേരെ അസ്ത്രങ്ങൾ വർഷിച്ചു
3. തസ്യ ചിത്വാ തത്തോ ദേവി ലീലയേവ സാരോത് കരാൻ,
ജഗന തുരഗൻ ബനൈര്യന്തരം ചൈവ വാജിനാം.
പിന്നീട് കളിക്കുന്നതുപോലെ ദേവി അവൻ്റെ അമ്പുകളുടെ കൂട്ടത്തെ വെട്ടി അവൻ്റെ കുതിരകളെയും കുതിരക്കാരനെയും കൊന്നു.
4. ചിചേധ ച ധനു സാധ്യോ ദ്വജം ചാധി സമുച്ഛൃദം,
വിവ്യാധ ചൈവ ഗാത്രേഷു ചിന്ന ധന്വാ നമൌസുഗൈ.
അപ്പോൾ ദേവി അവൻ്റെ വില്ലും അവൻ്റെ രഥത്തിൻ്റെ കൊടിമരവും മുറിച്ചുമാറ്റി അവൻ്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും അമ്പുകളാൽ അടിച്ചു.
5. സ ചൈനധൻവാ, വിരാധോ, ഹതസ്വോ ഹത സാരധി,
അഭ്യദവധ താം ദേവീം ഗദ്ഗാ ചർമ്മധരോ അസുര.
വില്ലു മുറിഞ്ഞവനും രഥം ഒടിഞ്ഞവനും കുതിരയെ കൊന്നവനും രഥവാഹകൻ കൊല്ലപ്പെട്ടവനും ആയ അസുരൻ വാളും പരിചയുമായി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
6. സിംഹമഹാത്യ ഗദ്‌ഗേന, തീഷ്ണ ധാരേണ മൂർദ്ധനി,
ജാജ്വാലയമാനം തേജോഭി രവി ഭീംഭ മിവാംഭരൻ.
സേനാപതിയായിരുന്ന ചിക്ഷുരൻ എന്ന അസുരൻ സിംഹത്തിൻ്റെ തലയിൽ വാളുകൊണ്ട് മുറിവേൽപ്പിക്കുകയും ദേവിയുടെ ഇടതുകൈയിൽ ഇടിക്കുകയും ചെയ്തു.
7. തസ്യ ഗദ്ഗോ ഭുജം പ്രാപ്യ പാപല നൃപ നന്ദന,
തഥോ ജഗ്രഹ സൂലം സ കോപധ് അരുണ ലോചന.
ഹേ രാജാവേ, ദേവിയുടെ ഭുജത്തിൽ എത്തിയ ആ വാൾ ഖണ്ഡംഖണ്ഡമായി തകർന്നു, കടുത്ത കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ അവൻ കുന്തം എടുത്തു.
8. ചിക്‌സേപാ ച തഥാസ്ഥതു ഭദ്രകല്യാം മഹാസുര,
ജാജ്വാലയമാനം തേജോഭി രവി ബിംഭ മിവാംബരത്.
പിന്നീട് ആ മഹാനായ അസുരൻ ആകാശത്തിലെത്തി, ആകാശത്തിലെ തിളങ്ങുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ ആ തിളങ്ങുന്ന കുന്തം നല്ലവരായ ദേവിയുടെ നേരെ എറിഞ്ഞു.
9. ദൃഷ്ട്വാ തദപഥശ്ചൂലം ദേവീ സൂലമമുഞ്ചാധ,
തേന തച്ഛ തഥാ നീതം ശൂലം സാ ച മഹാസുര.
അസുരൻ എറിഞ്ഞ കുന്തം തൻ്റെ നേരെ വരുന്നത് കണ്ട് അവൾ കുന്തം അയച്ച് ആ കുന്തത്തെയും ആ മഹാനായ അസുരനെയും നൂറായി പിളർന്നു.
10. ഹതേ തസ്മിൻ മഹാ വീര്യേ, മഹിഷസ്യ ചമൂപതൌ,
ആജഗമ ഗജാരുദാൻ ചാമര ത്രിദശാർദ്ദന
, മഹിഷാസുരൻ്റെ ആ അതിശക്തനായ സൈന്യാധിപൻ അവളാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു. ചാമര എന്ന അസുരൻ ആനപ്പുറത്ത് കയറി വന്നു.
11. സോപി ശക്തിം മുമോചദ ദേവ്യാസ്തമാംബികാ ദൃതം,
ഹംഗാരരിബി ഹതം ഭൂമൗ പാതയാമാസ നിഷ്പ്രഭം.
പിന്നീട് അവനും ദേവിക്ക് നേരെ കുന്തം എറിഞ്ഞു. ദേവി അതിനെ അതിവേഗം നശിപ്പിച്ചശേഷം അതിൻ്റെ തിളക്കം അഴിച്ചുമാറ്റി ഭൂമിയിൽ പതിച്ചു.
12. ഭഗ്നം ശക്തിം നിപതിതം ദൃഷ്ട്വാ ക്രോധ സമൻവിത,
ചിക്ഷേപ ചാമര സൂലം അംബനൈ സ്ഥദഭി സാചിന്നത്.
തൻ്റെ കുന്തം നശിച്ചത് കണ്ട ചാമരൻ ത്രിശൂലം എറിയുകയും ദേവി തൻ്റെ അസ്ത്രങ്ങളാൽ അതിനെ വെട്ടിക്കളയുകയും ചെയ്തു.
13. തഥാ സിംഹ സമുത്പത്യ ഗജ കുംഭന്ധര സ്ഥിധ,
ബഹു യുദ്ധേന യുധേ തേനോച്ചൈ ത്രിദശരിണാ.
പിന്നീട് ആ സിംഹം വളരെ ഉയരത്തിൽ ചാടി, ആനയുടെ നെറ്റിയിൽ നിന്നുകൊണ്ട് കൈകൾ ഉപയോഗിച്ച് അസുരനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
14. യുധ്യമാനൌ തഥാസ്ഥൌ തു തസ്മാനഗൻമഹീം ഗതൌ,
യുയുധതേ അതി സംരബ്ധൌ പ്രഹരൈരതി ദാരുണൈ.
അതിനുശേഷം, യുദ്ധം ചെയ്തിരുന്ന അവർ (സിംഹവും ചാമരവും) ആനപ്പുറത്ത് നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് ചാടി, അത്യധികം കോപത്തോടെ അടികളോടെ ഭയങ്കരമായ പോരാട്ടം തുടർന്നു. (ഗുസ്തി നടക്കുന്ന മിക്ക സ്ഥലങ്ങളിലും ദേവി പങ്കെടുക്കുന്നില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. )
15. തദോ വേഗതാത് ഗമുത്പത്യ നിപത്യ ച മൃയാഗരിണ,,
കരപ്രഹരേണ ശിരശ്ചാമരസ്യ പ്രധാകൃതം.
എന്നിട്ട് ഇരുവരും ആകാശത്തേക്ക് ചാടി വീണ്ടും താഴേക്ക് വീണു. അപ്പോൾ ഒരു കൈകൊണ്ട് സിംഹം ചാമരയുടെ തല തുമ്പിക്കൈയിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി.
16. ഉദഗ്രശ്ച രണേ ദേവ്യാ ശിലാ വൃക്ഷാധിഭിർ ഹത,
ദണ്ഡ മുഷ്ടി തലൈശ്ചൈവ കരലാശ്ച നിപതിത.
യുദ്ധത്തിൽ ഉദഗ്രയും കല്ലുകളും മരങ്ങളും കൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടു, കരള പല്ലുകൾ, മുഷ്ടി, ഈന്തപ്പന എന്നിവയാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
(ചിലർ "പല്ലുകൾ, മുഷ്ടി, ഈന്തപ്പന" എന്നതിനുപകരം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു, അതിൻ്റെ കൈപ്പിടി ആനക്കൊമ്പ് കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചത്. )
17. ദേവി ക്രുദ്ധ ഗധാ പഥൈ ചൂർണയാമാസ ചോദതം,
ബഷ്കലം ബിന്ധിപാലേന ബാനൈസ്തംരം തദണ്ഡകം.
18. ഉഗ്രസ്യ മുഗ്ര വീര്യം ച തദിവ ച മഹാ ഹനും,
ത്രിനേത്രാ ച ത്രിശൂലേന ജഗനാ പരമേശ്വരി.
ദേവി അത്യധികം കോപത്തോടെ തൻ്റെ ഗദയിൽ നിന്നുള്ള അടികൊണ്ട് ഉദാത്തയെ പൊടിയാക്കി. ഓരോരുത്തരുടെയും മൂന്ന് കണ്ണുകളുള്ള ദേവി, തൻ്റെ അരിവാളുകൊണ്ട് ബഷ്കലയെ കൊന്നു. അവളുടെ അസ്ത്രങ്ങളായ താമ്ര, അന്ധക, അവളുടെ ത്രിശൂലമായ ഉഗ്രസ്യ, ഉഗ്രവീര, മഹാ ഹനു.
19. ബിദ്ലസ്യാസീന കായാത് പഥയാമാസ വൈ സിരാ,
ദുർധരം ദുർമുഖം ചോഭൗ സരൈർ നിൻ്റെ യമ ക്ഷയം.
അവൾ വാളുകൊണ്ട് ബിദാലയുടെ ശിരസ്സ് അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി, അത് പ്രസിദ്ധമായി വീഴ്ത്തി, അസ്ത്രങ്ങളാൽ അവൾ ദുർധരനെയും ദുർമുഖനെയും മരണത്തിൻ്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് അയച്ചു.
20. ഏവം സംക്ഷീയമാനോ തു സ്വസൈന്യേ മഹിഷാസുര,
മഹിഷേണ സ്വരൂപേണ ത്രാശയാമാസ താൻ ഗണാൻ.
തൻ്റെ സൈന്യത്തെ ഇങ്ങനെ പരാജയപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ മഹിഷാസുരൻ ഒരു പോത്തിൻ്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ദേവിയുടെ സൈന്യത്തെ ഭയപ്പെടുത്തി.
21. കശ്ചിത് തുണ്ഡ പ്രഹരേണ ഖുരക്ഷേപൈ സ്ഥാപരാൻ,
ലാംഗുല തദിതംസ്ചാന്യൻ ശൃംഗാഭ്യാം ച വിധരിതാൻ
22. വേഗേന കാംശ്ചിദ് അപാരൻ നാദേന ബ്രാമണേന ച,
നിശ്വാസ പാവനോന്യൻ പഥയാമാസ ഭൂതലേ ।
മഹിഷാസുരൻ ചിലരെ മുഖം കൊണ്ട് അടിച്ചു, മറ്റു ചിലരെ കുളമ്പു കൊണ്ട് ചവിട്ടി, മറ്റു ചിലരെ അവൻ വാൽ കൊണ്ട് അടിച്ചു, ചിലർ കൊമ്പുകൾ കൊണ്ട് കീറി, ചിലർ അവൻ്റെ വേഗത കാരണം നിലത്തു വീണു, ചിലർ ശബ്ദം കൊണ്ട്, ചിലർ ചലനം കൊണ്ട്, ചിലത് അവൻ്റെ ശ്വാസത്താൽ.
23. നിപാത്യ പ്രമധാനീക മഭ്യധാവത സോസുര,
സിംഹം ഹന്തും മഹാ ദേവ്യാ കോപം ചക്രേ തതോംബിക.
അവളുടെ സൈന്യത്തെ വീഴ്ത്തിയ ശേഷം അവൻ സിംഹത്തെ കൊല്ലാൻ ഓടി, ഇത് ദേവിയെ കോപിപ്പിച്ചു.
24. സോ അപി കോപാൻ മഹാ വീര്യ ഘുരക്ഷന്ന മഹീ തല,
ശൃംഗഭ്യാം പർവ്വതൻ ഉച്ചംശ്ചിക്ഷേപ ച നാനാധ ച.
അതിശക്തനായ അവൻ വളരെ കോപിച്ചു, തൻ്റെ മുൻ കുളമ്പുകൊണ്ട് ഭൂമിയെ കീറി തൻ്റെ രണ്ട് കൊമ്പുകളാൽ പർവതങ്ങളെ എറിഞ്ഞ് നിലവിളിച്ചു.
25. വേഗ ബ്രാമണ വിക്ഷൂന്ന മഹി തസ്യ വ്യസീര്യത,
ലാംഗുലേനാഹതശ്ചാബ്ധി പ്ലാവയാമാസ സർവത.
അവൻ്റെ വേഗത്തിലുള്ള ഭ്രമണം കാരണം ഭൂമി തകർന്നു, അവൻ്റെ വാലിൽ അടിച്ച സമുദ്രം ഉയർന്ന് ഓരോരുത്തരെയും മുക്കി.
26. ദൂതശൃംഗ വിഭിന്നശ്ച ഗണ്ഡം ഗണ്ഡം യുയുർഘന,
സ്വസ അനിലസ്ഥ സഥാസോ നിപേതുർണ്ണഭാസോ അചല.
അവൻ്റെ കൊമ്പുകളാൽ ചലിച്ച മേഘങ്ങൾ കഷണങ്ങളായി തകർന്നു, അവൻ്റെ ശ്വാസത്താൽ പറന്ന പർവതങ്ങൾ എണ്ണമറ്റ കഷണങ്ങളായി വീണു.
27. ഇതി ക്രോധ സമാധ്മാത മാപദന്തം മഹാസുര,
ദൃഷ്ട്വാ സാ ചണ്ഡികാ കോപം തദ്വധായ തദാകരോത്.
കോപത്താൽ ജ്വലിക്കുന്ന മഹിഷാസുരനെ കണ്ട് തൻ്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുക്കുന്നത് കണ്ട് ആ ചണ്ഡിക കോപാകുലയായി അവനെ കൊല്ലാൻ തീരുമാനിച്ചു.
28. സാ ക്ഷിപ്ത്വാ തസ്യ വൈ പാസം തം ബബന്ധ മഹാസുരം,
തഥ്യജ മഹിഷാംരൂപം സോ അപി ഭധോ മഹാമൃതേ.
ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ ദേവി പ്രസിദ്ധമായ പാസ (അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ കയർ) എറിഞ്ഞ് ആ മഹാനായ അസുരനെ കെട്ടി. കെട്ടിയിരുന്നെങ്കിലും അവൻ എരുമയുടെ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ചു
29. തഥാ സിംഹോ അഭവദ്സാധ്യോ യാവതാംബികാ സിര,
ചിന്നതി തവഃ പുരുഷാ ഗദ്ഗപാണിരദുർസ്യദ.
അതിനുശേഷം, അസുരൻ അതിവേഗം സിംഹമായിത്തീർന്നു, അവൾ അവൻ്റെ ശിരസ്സ് മുറിക്കുമ്പോൾ, അവൻ വാളെടുത്ത ഒരു പുരുഷനായി കാണപ്പെട്ടു.
30. തഥാ ഏവസു പുരുഷം ദേവി ചിചേധ സയകൈ,
തം ഗദ്ഗ ചർമണ സാർദ്ധം തഥാ സോ ആബൂൻ മഹാ ഗജ.
പിന്നീട് ദേവി വേഗത്തിലുള്ള അസ്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് വാളും പരിചയും കൊണ്ട് മനുഷ്യൻ്റെ തല വെട്ടി. അപ്പോൾ ആ മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് അവൻ വളരെ വലിയ ആനയായി.
31. കരേണ ച മഹാ സിംഹം തം ചകർഷ ജഗർജാ ച,
കർഷതസ്തു കരം ദേവി ഗദ്‌ഗെന നിരക്രുന്തത.
അവൻ (ആനയുടെ രൂപത്തിൽ) തൻ്റെ വലിയ തുമ്പിക്കൈ കൊണ്ട് ആ വലിയ സിംഹത്തെ വലിച്ച് കാഹളം മുഴക്കി. എന്നാൽ ദേവി വാൾ ഉപയോഗിച്ച് അവൻ്റെ വലിക്കുന്ന തുമ്പിക്കൈ വെട്ടിമാറ്റി.
32. തതോ മഹാസുരോ ഭൂയോ മാഹിഷം വപുരസ്ഥിതഃ,
തദിവ ക്ഷോഭയാമാസ ത്രൈലോക്യം സ ചരാചരം.
പിന്നീട് ആ മഹാനായ അസുരൻ വീണ്ടും എരുമയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ലോകത്തെ മുഴുവൻ അതിൻ്റെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളാലും വിറപ്പിച്ചു.
33. തഥാ ക്രുധാ ജഗന്മാതാ ചണ്ഡികാ പനമുത്തമം,
പാപൌ പുന പുനശ്ചൈവ ജഹാസ അരുണ ലോചന.
അതിനുശേഷം, ലോകത്തിൻ്റെ മുഴുവൻ അമ്മയായ ചണ്ഡികാദേവി, അത്യധികം കോപത്തോടെ, രക്തം ചൊരിയുന്ന കണ്ണുകളോടെ, ഉയർന്ന ഗുണമേന്മയുള്ള വീഞ്ഞ് കുടിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും ചിരിച്ചു.
34. നാനാർദ്ധ ചാസുര സോപി ബാല വീര്യ മധോദധദാ,
വർഷാനാഭ്യാം ച ചിക്ഷേപ ചണ്ഡികാം പ്രതി ഭൂദാരാൻ.
തൻ്റെ മഹത്തായ ശക്തിയാൽ ക്രൂരനായ ആ അസുരൻ അവളുടെ നേരെ ആക്രോശിക്കുകയും തൻ്റെ കൊമ്പുകളാൽ അവളുടെ നേരെ പർവതങ്ങൾ എറിയുകയും ചെയ്തു.
35. സാ ച താൻ പ്രഹിതാംസ്ഥേന ചൂർണയന്തി സരോത് കരൈ,
ഉവാച തം മധോദുദ്ധ മുഗ രാഗ കുലാക്ഷരം.
ആ ദേവി തൻ്റെ നേർക്ക് മലകൾ എറിഞ്ഞു പൊടിച്ചു, ചുവന്ന മുഖത്തോടും അവ്യക്തമായ വാക്കുകളോടും കൂടി അവനോട് പറഞ്ഞു.
(ചുവപ്പ് കലർന്ന മുഖവും അവ്യക്തമായ വാക്കുകളും വീഞ്ഞിൻ്റെ ഫലമായിരുന്നു. )
36. ദേവ്യുവാച:-
ഗർജ ഗർജ ക്ഷണം മൂഡ മധു യാവത് പിബാംയഹം,
മയാ ത്വയി ഹതേ അത്രൈവ ഗർജിഷ്യന്ത്യസു ദേവതാ.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഹേ വിഡ്ഢി, ഞാൻ ഈ വീഞ്ഞ് കുടിക്കുന്നതുവരെ നീ വീണ്ടും വീണ്ടും അലറിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഞാൻ നിന്നെ വേഗം കൊല്ലുമ്പോൾ ഈ ദൈവങ്ങൾ സന്തോഷത്താൽ അലറിവിളിക്കും.
37. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഏവ മുക്ത്വാ സമുത് പത്യ സാ രൂഢ താം മഹാസുരം,
പാദേനക്രമ്യ കാന്തേ ച സൂലേ മൈനാ മത്താദയാത്.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് ദേവി അസുരൻ്റെ മേൽ കയറുകയും കാലുകൊണ്ട് അവനെ അടിച്ചമർത്തുകയും കുന്തം അവനിലേക്ക് കയറ്റുകയും ചെയ്തു.
38. തഥാ സോപി പദക്രാന്ത സ്ഥായ നിജ മുഖ തഥാ,
അർദ്ധ നിഷ്കാന്ത ഏവതി ദേവ്യാ വീര്യേണ സംവ്യത.
പിന്നീട് ദേവിയുടെ പാദങ്ങളിൽ അമർത്തി അവൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെയും മുഖത്തിൻ്റെയും പകുതി ഉയർത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൾ നിശ്ചലനായി.
39. അർദ്ധ നിഷ്കാന്ത ഏവ സൌ യുധ്യാ മനോ മഹാസുര,
തയാ മഹാസിനാ ദേവ്യാ ശിരശ്ചിത്വാ നിപതിത.
ആ മഹാനായ അസുരൻ തൻ്റെ പാതി ശരീരവുമായി യുദ്ധം ചെയ്‌തെങ്കിലും, ദേവി വലിയ വാളുകൊണ്ട് തല വെട്ടി വീഴ്ത്തി.
40. തതോ ഹാഃ കൃതം സർവ്വം ധൈത്യ സൈന്യേ നാനാസ തത്,
പ്രഹർഷം ച പരം ജഗ്മു സകല ദേവതാ ഗണ.
പിന്നീട് ആ മഹാനായ അസുര സൈന്യം "ഹാ" "ഹാ" എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഓടിപ്പോയി, എല്ലാ ദേവന്മാരും അത്യധികം സന്തോഷിച്ചു.
41. തുഷ്ടുവസ്ഥാം സുര ദേവീം സഹ ദിവ്യൈർ മഹർഷിഭി,
ജഗുർ ഗന്ധർവാ പാതയോ നാന്യുതുശ്ചാപ്സ സരോ ഗണ.
ദേവി, ഗന്ധർവന്മാരുടെ (സ്വർഗ്ഗീയ ഗായകർ) അവളെക്കുറിച്ച് പാടുകയും അപ്സരസ് (ദേവ നർത്തകർ) നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്യണമെന്ന് സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഋഷിമാരോടൊപ്പം ദേവന്മാരും പ്രാർത്ഥിച്ചു.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മന്വന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ,
മഹിഷാസുര വധോ നാമ,
തൃതിയോ അധ്യായ,
മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ മഹിഷാസുരനെ വധിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ അധ്യായമാണിത്.
അദ്ധ്യായം 4: ശക്രാദി[2] ദേവതകളുടെ പ്രാർത്ഥന
1. ഋഷിർ ഉവാച:-
സക്രധായ സുരഗണ നിഹതേ അതിവീര്യ,
തസ്മിൻ ദുരാത്മനി സുരാരി ബലേ ച ദേവ്യാ,
താം തുഷ്ടുവു പ്രണതി നമ്ര ശിരോ ദരംസ,
വാഗ്ഭി പ്രഹർഷ ദേഗമഃ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
അതിശക്തനായ അസുരസൈന്യത്തെയും പരാക്രമശാലികളും ദുർസ്വഭാവികളുമായ മഹിഷാസുരനെ ദേവിയും ഇന്ദ്രനും മറ്റ് ദേവന്മാരും മുനിമാരും തൻ്റെ വൃത്തത്തിൽ വധിച്ചപ്പോൾ, കഴുത്ത് വളച്ച് അഭിവാദ്യം ചെയ്തു, സുന്ദരമായ ശരീരത്തോടെ. സന്തോഷം, ദേവിയോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു.
2. ദേവ്യാ യയാ തതമിദം ജഗദാത്മ ശക്തി,
നിശ്ശേഷ ദേവ ഗണ ശക്തി സമൂഹ മൂർത്തി,
താം അംബികാം അഖില ദേവ മഹർഷി പൂജ്യം,
ഭക്ത്യാ നാഥസ്മ വിധ ധാതു ശുഭനി സാ ന.
എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ശേഖരത്തിൻ്റെ ശക്തിയാൽ ശരീരം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതും ഈ ലോകം മുഴുവൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും എല്ലാ ദേവന്മാരാലും ഋഷികളാലും പൂജിക്കപ്പെടാൻ അർഹതയുള്ളതുമായ ആ അംബികാദേവിയുടെ മുമ്പാകെ ഞങ്ങൾ പരമമായ ഭക്തിയോടെ വണങ്ങുന്നു. അവൾ നമുക്കെല്ലാവർക്കും നന്മ ചെയ്യട്ടെ.
3. യസ്യ പ്രഭവം അതുലം ഭഗവാൻ അനന്തോ,
ബ്രഹ്മ ഹരശ്ച നഹി വക്തുമലം ബലം ച,
സാ ചണ്ഡികാ അഖില ജഗത് പരിപാലനായ,
നാശായ ചാശുഭ ഭയസ്യ മതിം കരോതു.
അനുപമമായ ശക്തിയും ശക്തിയും ബ്രഹ്മാവിനും അക്ഷയമായ വിഷ്ണുവിനും പരമശിവനും പൂർണ്ണമായി വിവരിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത ആ ചണ്ഡിക, പ്രപഞ്ചത്തെ മുഴുവൻ ശരിയായി പരിപാലിക്കുന്നതിനും അവിശുദ്ധ സംഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന ഭയം അകറ്റുന്നതിനും ഞങ്ങളെ സഹായിക്കട്ടെ.
4. യാ ശ്രീ സ്വയം സുകൃതീനാം ഭവനേശ്വ ലക്ഷ്മീ,
പാപാത്മനാം കൃത ധിയാം ഹൃദയേഷു ബുദ്ധി,
ശ്രദ്ധാ സത്താം കുല ജന പ്രഭവസ്യ ലജ്ജ,
താം ത്വാം നാഥാ സ്മ പരിപാലന ദേവി വിശ്വം.
പുണ്യപുരുഷന്മാരുടെ ഭവനങ്ങളിൽ ഐശ്വര്യരൂപിണിയായും ഇരിക്കുന്നവളും പാപികളുടെ ഭവനത്തിൽ അനർത്ഥരൂപിണിയായും ഇരിക്കുന്നവളും ഹൃദയത്തിൽ ജ്ഞാനരൂപിണിയായും ഇരിക്കുന്നവളുമായ ദേവിയെ ഞങ്ങൾ വന്ദിക്കുന്നു. പഠിച്ച ആളുകളുടെ, ഗൂ ആളുകളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നല്ല പെരുമാറ്റത്തിൻ്റെ രൂപത്തിൽ ഉള്ളവരും ആയിരിക്കുന്നവരും നല്ല കുടുംബങ്ങളിൽ ജനിച്ച ആളുകളുടെ മനസ്സിൽ ലജ്ജയുടെ രൂപത്തിൽ ഉള്ളവരും ആയിരിക്കുന്നവരും. ദൈവമേ, ഈ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കൂ.
5. കിം വർണയം തവ രൂപ മചിന്ത്യ മേതാത്,
കിം ചാതി വീര്യമാസുര ക്ഷയകരി ഭൂരി,
കിം ചാഹവേഷു ചരിതാനി താവതി യാനി,
സർവേഷു ദേവ്യാസുര ദേവ ഗണാധികേഷു.
അസുരന്മാർക്കും ദേവന്മാർക്കും ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത നിങ്ങളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ രൂപം എങ്ങനെ വിവരിക്കും? അനേകം അസുരന്മാരുടെ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന നിൻ്റെ മഹത്തായ വീര്യത്തെ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ വിവരിക്കും? ഈ യുദ്ധത്തിൽ കാണിച്ച നിങ്ങളുടെ കഴിവിനെ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ വിവരിക്കും?
6. ഹേതു സമസ്ത ജഗതം ത്രിഗുണാപി ദോഷൈർ,
ന ജ്ഞേയസേ ഹരിഹരാധിഭിരപ്യപാര,
സർവശ്രയഖിലമിദം ജഗദംസ ഭൂത,
മവ്യഖ്യാത ഹി പരമ പ്രകൃതിസ്ത്വമധ്യ.
ലോകത്തിലെ എല്ലാറ്റിൻ്റെയും കാരണവും മൂലവും നിങ്ങളാണ്. നിങ്ങൾക്ക് സത്വ (വിശുദ്ധം), രജസ് (വീര്യം), തമസ് (അടിസ്ഥാനം) എന്നീ മൂന്ന് ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, ഒരു തരത്തിലുള്ള അഭിനിവേശവും നിങ്ങളെ ബാധിക്കുന്നില്ല. വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മാവ്, രുദ്രൻ എന്നീ ത്രിമൂർത്തികളെപ്പോലും പൂർണ്ണമായി അറിയാത്ത ഒരാളാണ് നിങ്ങൾ. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും ആശ്രയിക്കുന്ന ഒരാളാണ് നിങ്ങൾ. ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിങ്ങളുടെ ഭാഗമാണ്. എല്ലാ ദൈവങ്ങൾക്കും ജീവൻ നൽകിയ ആദിമ ശക്തിയായതിനാൽ, നിങ്ങൾക്ക് ഒരു വികാരവും ഇല്ല.
7. യസ്യ സമസ്ത സുരത സമുദ്രനേന,
തൃപ്തിം പ്രയതി സകലേഷു മഖേഷു ദേവീ,
സ്വാഹാസി വൈ പിതൃ ഗണസ്യ ച തൃപ്തിഹേതു,
രുചാര്യസേത്വമഥ ഏവ ജനൈ സ്വത ച.
ഹേ ദേവീ, എല്ലാ അഗ്നിയാഗങ്ങളിലും ദേവന്മാർ തൃപ്തരാകുന്നത് ഏതൊക്കെയാണെന്ന് ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് നീ "സ്വാഹാ" ആകുന്നു, നീ മാനുകളുടെ സംതൃപ്തിയുടെ ഉറവിടമായ "സ്വധ" ആകുന്നു.
("ദൈവത്തിൻ്റെ അഗ്നിക്ക് യാഗം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ മദ്ധ്യസ്ഥനാണ്. "സ്വാഹ" എന്ന പദത്തിൽ ഇടുന്ന വഴിപാടുകൾ അവൻ സ്വീകരിച്ച് ദേവന്മാർക്ക് നൽകുന്നു. മേനകളെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ "സ്വാദ" എന്ന പേരിൽ ജലം സമർപ്പിക്കുന്നു. 8. യാ മുക്തിഹേതു
രവിചിന്ത്യൌ മഹാ വൃത ത്വാ,
മഭ്യസ്യസേ സുനിയതേന്ദ്രിയ തത്വാ സരൈ,
മോക്ഷാർഥിഭിർ മുനിഭിരസ്ത സമസ്ത ദോഷൈർ,
വിദ്യാസി സാ ഭഗവതീ പരമാ ഹേ ദേവി.
ഹേ ദേവീ, നീയാണ് മോക്ഷത്തിൻ്റെ മൂലകാരണമായ ആ അറിവ്, അചിന്തനീയമായ വലിയ തപസ്സുകൊണ്ട് ഒരുവനെ ദൈവത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്ന ആ അറിവാണ്, കാരണം, എല്ലാ ദുരാഗ്രഹങ്ങളും പെരുമാറ്റവും നഷ്ടപ്പെട്ട, ഈശ്വരാന്വേഷണം ചിന്തിക്കുന്ന ആ മുനിമാർ നിങ്ങളെ അന്വേഷിക്കുന്നു. അവരുടെ ജീവിതത്തിൻ്റെ സത്തയാണ്, രക്ഷയുടെ മാർഗ്ഗങ്ങൾക്കായി എന്നേക്കും കൊതിക്കുന്നവരുമാണ്.
9. സഭാത്മികാ സുവി മലർഘ്യ ജുഷാം നിധാനാ,
മുദ്‌ഗേധരംയ പധാ പടവതാം ച സാമ്നാം,
ദേവീ, ത്വയി ഭഗവതീ ഭവ ഭാവനായ,
വാർത്താ ച സർവ ജഗതാം പരമാർത്ഥി ഹന്ത്രീ.
അല്ലയോ ദേവീ, നിൻ്റെ ആത്മാവ് വിശുദ്ധ നാദമാണ്, നീ വളരെ വിശുദ്ധമായ വാക്യങ്ങളാൽ നിർമ്മിച്ചതും മനോഹരങ്ങളായ വാക്കുകളാൽ നിർമ്മിച്ചതുമായ സാമവേദ ഗാനങ്ങളാണ്, നീയാണ് ആഗ്രഹം, നിങ്ങൾ മൂന്ന് വേദങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വമാണ്, നീ ദൈനംദിന ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിൻ്റെ സാരാംശമാണ്, നിങ്ങൾ ലോകത്തിൻ്റെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
10. മേധാസി ദേവി, വിധിതാഖില ശാസ്ത്ര സാര,
ദുർഗാസി ദുർഗാ ഭവ സാഗര നൗര സംഗ,
ശ്രീ കൈദാ ഭരി ഹൃദയൈക കൃതാധിവാസ,
ഗൗരീ ത്വമേവ ശശി മൗലി കൃത പ്രതിഷ്ഠ.
ഹേ ദേവീ, ഇതുവരെയുള്ള അറിവുകളെല്ലാം അറിയാൻ ഒരാളെ പ്രാപ്തനാക്കുന്ന ജ്ഞാനമാണ് നീ, അനുദിന ജീവിതത്തിൻ്റെ സമുദ്രം കടക്കാൻ ഒരുവനെ സഹായിക്കുന്ന തോണിയായ അനുപമയായ ദുർഗ്ഗയാണ് നീ, നീയാണ് ലക്ഷ്മീദേവി. മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ചന്ദ്രക്കല ധരിച്ചിരിക്കുന്ന പരമേശ്വരനിൽ വസിക്കുന്ന ഗൗരി ദേവിയാണ് നീ.
11. ഇഷത് സാഹസം അമലം പരിപൂർണ ചന്ദ്ര,
ഭിബാനുകാരി പ്രഹൃതമാ കാന്തി കണ്ഠം,
അത്യത്ഭുതം പ്രഹൃതമാതരുഷാ തഥാപി,
വക്ത്രം വിലോക്യ സഹസാ മഹിഷാസുരേണ.
ആകർഷകമായ പുഞ്ചിരിയോടെ സുന്ദരവും പൂർണ്ണചന്ദ്രനോട് സാമ്യമുള്ളതും തങ്കത്തിൻ്റെ തിളക്കമുള്ളതുമായ നിങ്ങളുടെ മുഖം ആണെങ്കിലും, അത് വളരെ ക്രുദ്ധനായ മഹിഷാസുരൻ വേഗത്തിൽ അടിച്ചു. ഇത് ശരിക്കും ആശ്ചര്യകരമാണ്.
12. ദൃഷ്ട്വാ തു ദേവീ, കുപിതം ബ്രുകുടികരലാ,
മുദ്രാ സങ്ക സാധ്യാ ശ്ചവീ യന്ന സാധ്യ,
പ്രാണാൻ മുമോച മഹിഷസ് തദേവ ചിത്രം,
കൈർ ജീവിതേ ഹേ കുപിതാന്തക ദർശനേന.
ഹേ ദേവീ, നിശിതമായി വളഞ്ഞ പുരികങ്ങളോടുകൂടിയ അങ്ങയുടെ കോപാകുലമായ മുഖം കണ്ടിട്ടും, ഉദിച്ചുയരുമ്പോൾ തന്നെ ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള പൗർണ്ണമിയോട് സാമ്യമുള്ള, മഹിഷാസുരൻ തൻ്റെ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചില്ല. ഇത് തീർച്ചയായും ആശ്ചര്യകരമാണ്, കാരണം, മരണത്തിൻ്റെ കോപാകുലനായ ദൈവത്തെ കണ്ടതിന് ശേഷം ഏത് ജീവിയാണ് ജീവിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.
13. ദേവീ പ്രസീദ പരമാ ഭവതി ഭവയാ,
സാധ്യോ വിനാശയസി കോപവതി കുലാനി,
വിജ്ഞാനമേത ദധുനൈവ യദസ്തമേത,
ന്നേതം ഭലം സുവിപുലം മഹിഷാസുരസ്യ.
ഹേ ദേവീ, എന്നിൽ പ്രസാദിക്കണമേ. നിങ്ങൾ ഏറ്റവും ശക്തയായ ലക്ഷ്മി ദേവിയാണ്. നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷമുണ്ടെങ്കിൽ കുടുംബം വളരെയധികം വിപുലീകരിക്കപ്പെടുന്നു, നിങ്ങൾ കോപിച്ചാൽ, നിങ്ങൾ നിരവധി തലമുറകളുടെ കുടുംബങ്ങളെ നശിപ്പിക്കും. മഹിഷാസുരൻ്റെ വലുതും വലുതുമായ സൈന്യത്തെ നിങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചതിനാൽ ഇത് ഇപ്പോൾ അറിയപ്പെടുന്നു.
14. തേ സമ്മത ജന പദേശു ധനാനി തേഷാം,
തേഷാം യസാംസി ന ച സീധാതി ധർമ്മ വർഗ്ഗ,
ധന്യസ്ത ഏവ നിഭൃധാത്മജ അഭ്യത്യ ധര,
യേഷാം സദാഭ്യദയദാ ഭവതീ പ്രസന്ന.
നിങ്ങൾ ആർക്ക് എപ്പോഴും പുരോഗതി നൽകുകയും അവരിൽ സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, അവർ എല്ലാവരാലും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ആളുകളാണ്. അവർക്ക് സമ്പത്തും പ്രശസ്തിയും മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ധർമ്മം ഒരിക്കലും വിട്ടുപോകുന്നില്ല. നല്ല പുത്രന്മാരും സേവകരും ഭാര്യയും ഉള്ള ആളുകളാണ് അവർ.
15. ധർമ്മാണി ദേവി, സകലാനി സദൈവ കർമ്മ,
അന്യധൂത പ്രതിധീനാം സുകൃതി കരോതി,
സ്വർഗം പ്രയതി ച തഥോ ഭവതി പ്രസാദാത്,
ലോക ത്രയേ ആപി ഫലദാ നനു ദേവി തേന.
ഹേ ദേവീ, അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ അനുഗ്രഹീതനായ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും വിശുദ്ധിയുടെ വികാരങ്ങളോടെ നീതിപൂർവകമായ പെരുമാറ്റത്താൽ അനുശാസിക്കുന്ന തൻ്റെ എല്ലാ കർത്തവ്യങ്ങളും ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നു. അതുമൂലം അവൻ സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും പ്രാപിക്കുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങൾ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ഫലം നൽകുന്നു എന്നത് നിശ്ചയമാണ്.
16. ദുർഗേ സ്മൃതാ ഹരസി ഭീതിമശേഷ ജന്തോ,
സ്വസ്ഥൈ സ്മൃതാ മതി മതീവ ശുഭ ദധസി,
ദാരിദ്ര്യാ ദുഃഖ ഭയ ഹരിണീ കാ ത്വധാന്യ,
സർവോപ കര കാരണയാ സദർദ്ര ചിതാ.
ദുഃഖിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും നീ നശിപ്പിക്കുന്നു, നിർഭയർക്ക് നീ മഹത്തായ ജ്ഞാനം നൽകുന്നു, ദാരിദ്ര്യഭയത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന ദൈവമേ, കരുണയുള്ള ഹൃദയമുള്ള നീയല്ലാതെ ഈ ലോകത്തിൽ മറ്റാരുണ്ട്.
17. ഏപിർ ഹതൈർ ജഗതുപൈതി സുഖം തദൈഹേ,
കുർവന്തു നാമ നരകായ ചിരായ പാപം,
സംഗ്രാമ മൃത്യു മധിഗമ്യ ദൈവം പ്രയന്തു,
മാത്വേതി നൂന മഹിതാൻ വിനിഹംസി ദേവി.
ഹേ ദേവീ ഈ ലോകം സുഖം അനുഭവിക്കണമെന്ന് കരുതി ശത്രുക്കളെ കൊല്ലുന്നു. ഈ അസുരന്മാർ കൊല്ലപ്പെടുന്നു, അതിനാൽ ഈ അസുരന്മാർ നിരവധി യുഗങ്ങൾ കൂടുതൽ പാപങ്ങൾ ചെയ്യാതിരിക്കാനും രോഗങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ നരകത്തിൽ എത്താതിരിക്കാനും അവർ നിങ്ങളാൽ ഈ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടുകയും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുകയും ചെയ്യുന്നു. ( ദയകൊണ്ട് ഉരുകുന്ന ഹൃദയമുണ്ടെങ്കിലും ദേവി നിരവധി അസുരന്മാരെ വധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന അവസാന
ഖണ്ഡത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സംശയത്തിനുള്ള മറുപടിയാണിത്. അപി ഹി ശാസ്ത്ര പുത്ര, ഇത്തം മതിർ ഭവതി തേഷ്വാ ഹിതേസു സ്വാധി. ഹേ ദേവീ, നിൻ്റെ ദൃഷ്ടി കൊണ്ട് എല്ലാ അസുരന്മാരും ചാരമായി മാറുന്നില്ലേ? നിങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങളുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്നതിലൂടെ അവരെ ശുദ്ധീകരിക്കാനും നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കൾ പോലും സ്വർഗത്തിൽ എത്തണം എന്ന സദുദ്ദേശ്യത്തോടും കൂടിയാണ് നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ആയുധങ്ങൾ അവർക്ക് നേരെ അയക്കുന്നത്. 19. ഗദ്ഗ പ്രഭ നികര വിഷുരണൈ സ്തോധാഗ്രൈ, ശൂലഗ്ര കാന്തി നിവാഹേന ദ്രുസോ അസുരാനാം, യന്നഗത വിലയമാംസുമ ദിന്ദു ഗന്ദ, യോഗ്യാനാനാം തവ വിലോകയതം ത്ദേതത്. നിങ്ങളുടെ തിളങ്ങുന്ന വാളുകളുടെ ശേഖരത്തിൻ്റെ തിളക്കത്തിലും നിങ്ങളുടെ കുന്തത്തിൻ്റെ അറ്റത്തിൻ്റെ കൂട്ടമായ മിന്നലിലും അസുരന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ ഉറ്റുനോക്കുന്നത് അവർ തണുത്ത ചന്ദ്രക്കലയാൽ അലങ്കരിച്ച നിങ്ങളുടെ വിശുദ്ധ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുന്നതിനാലാണ്. 20. ദുർ വൃതാ വൃത സമാനം തവ ദേവീ ശീലം, രൂപം തദിവ തഥാ വിചിന്ത്യ മാതുല്യ മന്യൈ, വീര്യം ച ഹന്ത്യ ഹൃത ദേവ പരാക്രമണം, വൈരിഷ്വപി പ്രകതീതൈവ ധയാ ത്വയേതം. പരിശുദ്ധ ദേവീ, നിൻ്റെ പ്രാകൃത സ്വഭാവം നികൃഷ്ടരായ ആളുകളുടെ മോശം സ്വഭാവങ്ങളെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നു, അതുപോലെ നിങ്ങളുടെ സുന്ദരിയായ മിയൻ സാധാരണ മനസ്സുകൾക്ക് ഒരിക്കലും സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല, മാത്രമല്ല മറ്റെല്ലാ സുന്ദരമായ വസ്തുക്കളുമായും സാമ്യമില്ല. നിങ്ങളുടെ വീര്യം എല്ലാ അസുരന്മാരെയും കൊല്ലുന്നു, അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളോട് പോലും നിങ്ങൾ കരുണ കാണിക്കുന്നു. (അവളാൽ വധിക്കപ്പെട്ടവർ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു) 21. കേനോപമാ ഭവതു തേസ്യ പരാക്രമസ്യ, രൂപം ച ശത്രു ഭയ കാര്യാധി ഹരി കുത്ര, ചിതേ കൃപാ സമര നിഷ്ടൂരതാ ച ദുഷ്ടാ, ത്വയേവ ദേവി, വരദേ ഭുവന ത്രയേപി.




















ഹേ ദേവീ, അങ്ങയുടെ ഭക്തരിൽ ആവശ്യപ്പെട്ട എല്ലാ അനുഗ്രഹങ്ങളും വർഷിക്കുന്നവനേ, നിൻ്റെ മഹത്തായ വീര്യത്തെ ഏത് കാര്യത്തോടാണ് ഞങ്ങൾക്ക് താരതമ്യം ചെയ്യാൻ കഴിയുക? മനോഹരവും എന്നാൽ ശത്രുക്കളിൽ ഭയം ഉളവാക്കുന്നതും ആയ നിങ്ങളുടെ രൂപത്തെ ഏതിനോട് താരതമ്യം ചെയ്യാം. മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും നിന്നിൽ മാത്രമേ ഞങ്ങൾക്ക് നിൻ്റെ മനസ്സിൽ കരുണയും യുദ്ധത്തിൽ കഠിനമായ ക്രൂരതയും കാണാൻ കഴിയൂ.
22. ത്രൈലോക്യ മേതാദ് അഖിലം രിപു നാസനേന,
ത്രാതം ത്വയാ സമര മൂർധാനി തേ അപി ഹത്വാ,
നീത ദൈവം രിപു ഗാന ഭയ മാപ്യപസ്ത,
മസ്മാക മുൻമധ സുരാരി ഭവം നമസ്തേ.
മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും ശത്രുനാശത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ച, യുദ്ധക്കളത്തിൽ ശത്രുക്കളുടെ കൂട്ടത്തെ കൊന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്ക് നയിച്ച, ഞങ്ങളുടെ ഭയം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കിയ അമ്മയ്ക്ക് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം.
23. സൂലേന പാഹിനോ ദേവി, പാഹി ഗദ്‌ഗെന ചാഭികേ,
ഗണ്ഡസ്വനേന ന പാഹി ചാപജ്ഞാനിസ്വനേന ച.
അല്ലയോ ദേവീ, അങ്ങയുടെ കുന്തത്താൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും മാതാവേ, അങ്ങയുടെ വാൾ ഉപയോഗിച്ച് ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും രക്ഷിക്കണമേ, നിങ്ങളുടെ മണിനാദങ്ങളാലും വില്ലിൻ്റെ ചില്ലകളാലും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ.
24. പ്രാച്യം രക്ഷ, പ്രദീച്യം ച ചണ്ഡികേ, രക്ഷാ ദക്ഷിണേ,
ബ്രാമണേനാത്മാ സൂലസ്യ ഉത്തരസ്യം തദേശവൈ.
അല്ലയോ ദേവീ, അങ്ങയുടെ കുന്തത്തിൻ്റെ ഭ്രമണത്താൽ കിഴക്കുഭാഗത്തെ രക്ഷിക്കൂ. ചണ്ഡികാ ദേവിയുടെ പടിഞ്ഞാറ്, തെക്ക്, വടക്ക് ഭാഗങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുക.
25. സൗമ്യാനി യാനി രൂപാണി ത്രോലോക്യേ വിചാരന്തി അവർ,
യാനി ചത്യർത്ഥ ഘോരാണി തൈ രക്ഷസ് മാം സ്ഥധ ഭുവം.
ത്രിലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കുന്ന അങ്ങയുടെ സമാധാനപരമായ (സൃഷ്ടിയിലും പരിപാലനത്തിലും ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന) ആ ഭാവവും ഭയാനകമായ (നാശത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന) ആ ഭാവവും നമ്മെയും ഭൂമിയിലുള്ള മനുഷ്യരെയും രക്ഷിക്കട്ടെ. അതേ വശങ്ങൾ.
26. ഗദ്ഗ സൂല ഗധാധീനി യാനി ച അസ്ത്രാണി അവർ അംബികേ,
കര പല്ലവ സംഗീതീ തൈരസ്മാൻ രക്ഷ സർവത.
ഓ, മാതാവേ, അങ്ങയുടെ വളരെ മൃദുലമായ കൈകളിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ വാളുകളും ഗദകളും കുന്തങ്ങളും (ഒരു ഇളം ഇല പോലെ മൃദുവായ) ഞങ്ങളെ പ്രപഞ്ചത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നു.
27. ഏവം സ്തുത സുരൈർ ദിവ്യൈ കുസുമൈർ നന്ദനോദ്ഭവൈ,
അർച്ചിത ജഗതം ധാത്രി തഥാ ഗന്ധാനുലേപനൈർ.
അങ്ങനെ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ ഭരിച്ചിരുന്ന ദേവിയെ ദേവന്മാർ സ്തുതിക്കുകയും വലിയ പൂന്തോട്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച പുണ്യപുഷ്പങ്ങളാൽ ആരാധിക്കുകയും ചെരിപ്പുകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച നിരവധി പാനപാത്രങ്ങളും പേസ്റ്റുകളും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു.
28. ഭക്ത സമസ്തൈർ ത്രിദസൈർ ദിവ്യൈർ ധൂപൈർ,
പ്രാഹ പ്രസാദ മുഖി സമസ്താൻ പ്രണതൻ സുരാൻ.
ഇപ്രകാരം എല്ലാ ദേവന്മാരും പവിത്രവും ദിവ്യവുമായ പുകകളാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു, ദേവി പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ ദേവന്മാരോട് പറഞ്ഞു.
29. ദേവുവാച:-
വ്രിയതാം ത്രിദശ സർവേ യദസ്മതോ ബി വഞ്ചിതം.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ദേവന്മാരേ, എന്നിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും എന്നോട് പറയൂ.
30. ദേവ ഊചു:-
യദയം നിഹത ശത്രുർ അസ്മാകം മഹിഷാസുര,
യദി വാപി വരോ ദയത്വസ്മാകം മഹേശ്വരി.
സംസ്മൃതാ സംസ്മൃതാ ത്വാം നോ ഹിംസേധാ പരമപദഃ ।
നിങ്ങൾ മഹിഷാസുരനെ വധിച്ചതിൻ്റെ കാരണം ഞങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്യാൻ നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഇനിയൊന്നും ബാക്കിയില്ല. ഹേ ദേവീ, ഞങ്ങൾ നിന്നോട് ഒരു വരം ചോദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്ത ഞങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകട്ടെ, പിന്നീട് ഞങ്ങൾ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന എല്ലാ അപകടങ്ങളെയും എപ്പോഴും നശിപ്പിക്കട്ടെ.
32. തസ്യ വിതൃധി വിഭാവൈർ ധന ധാരാധി സമ്പത്ത്,
വൃദ്ധയേ അസ്മത് പ്രസന്ന ത്വാം ഭവധോ സർവധാംഭികേ.
ഹേ പ്രപഞ്ചമാതാവേ, സദാ സന്തോഷവതിയായിരിക്കുന്നവൾ, ഏതൊരു മനുഷ്യനും ഈ സ്‌തോത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അങ്ങയെ സ്തുതിക്കുന്നുവോ, അങ്ങ് ഞങ്ങളിൽ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു, അയാൾക്ക് ബുദ്ധി, സമ്പത്ത്, സന്തോഷം എന്നിവയിലും ധനം, പത്നി എന്നിവയിലും എന്നെന്നേക്കുമായി വർദ്ധനവ് നൽകട്ടെ.
33. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഇതി പ്രശതിധ ദേവൈർ ജഗതോ അർത്ഥ തദാത്മനാ,
തദേത്യുക്ത്വാ ഭദ്രകാലീ ബഭുവന്ദർഹിതാ നൃപ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
ഹേ രാജാവേ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും സംരക്ഷിച്ചതിലും ദേവന്മാരെ സഹായിച്ചതിലും ദേവന്മാരാൽ സന്തുഷ്ടയായ ദേവി “അങ്ങനെയാകട്ടെ” എന്ന് പറഞ്ഞു അദൃശ്യയായി.
34. ഇത്യേതദ് കതിദം ഭൂപ, സംഭൂത സാ യദാ പുരാ,
ദേവീ ദേവാ ശരീരേഭ്യോ ജഗത് ത്രയാ ഹിതൌഷിണി.
അല്ലയോ, രാജാവേ, മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ക്ഷേമം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദേവി എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായതെങ്ങനെയെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.
35. പുനശ്ച ഗൗരീ ദേഹത്സ സമുദ് ഭൂത യദാ ഭവത്,
വധായ ദുഷ്ട ദൈത്യനാം തദാ ശുംഭ നിശുംഭയോ.
36. രക്ഷണായ ച ലോകാനാം ദേവാനാം ഉപകാരിണീ,
തച്രുണുഷ്വ മയാ ഖ്യാദം യാദവത് കടയാമി അവർ.
ദേവന്മാരെ സഹായിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ ദേവി ദുഷ്ടരായ രാക്ഷസന്മാരെയും ശുംഭനെയും നിശുംഭനെയും കൊന്ന് ലോകരക്ഷയ്ക്കായി പാർവതിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് കൂടുതൽ പറയാൻ പോകുന്നു. ഇത് കേട്ട് സന്തോഷിക്കുക.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ,
ശക്രാധി സ്തുതിർ നാമ,
ചതുര്ഥോ അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന സക്രാധി ദേവതകളുടെ പ്രാർത്ഥനയെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ നാലാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണ്.

ഉത്തമ ചരിത
(വിശുദ്ധ കഥ)
അദ്ധ്യായം 5: ദേവിയും ദൂതനും തമ്മിലുള്ള തർക്കം
1. ഋഷിർ ഉവാച:-
പുരാ ശുംഭ നിശുംഭ മസുരഭ്യാം സചീപതേ,
ത്രൈലോക്യം യജ്ഞഭാഗശ്ച ഹൃതാ മദ ബാലാശ്രയാത്.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
പണ്ടുകാലത്ത് ഇന്ദ്രൻ തൻ്റെ ശക്തിയിലും വീര്യത്തിലും അഹങ്കരിച്ചിരുന്നതിനാൽ അവൻ്റെ ത്രിലോകങ്ങളും അഗ്നിയാഗത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നതും ശുംഭൻ, നിശുംഭൻ എന്നീ രണ്ട് അസുരന്മാർ അപഹരിച്ചു.
(കശ്യപ മുനിയുടെയും ധനുവിൻ്റെയും പുത്രന്മാരായിരുന്നു ശുംഭയും നിഷ്ംഭയും)
2. തവേവ സൂര്യതാം തദ്വദ് അധികാരം തദിംധവം,
കൗഭേരമാധ യാംയാം ച ചക്രതേ വരുണസ്യ ച.
സൂര്യദേവൻ്റെയും അതുപോലെ ചന്ദ്രദേവൻ്റെയും സമ്പത്തിൻ്റെ ദൈവമായ കുഭേരൻ്റെയും മരണത്തിൻ്റെ ദേവനായ യമൻ്റെയും ശക്തികൾ അവർ ഏറ്റെടുത്തു.
3. തവേവ പവനർധിം ച ചക്രതുർ വഹ്നി കർമ്മ ച,
തതോ ദേവ വിനിർദ്ധൂധാ ബ്രഷ്ട രാജ്യ പരാജിത.
കാറ്റ് ദേവൻ്റെയും അഗ്നിദേവൻ്റെയും ചുമതലകൾ അവർ ഏറ്റെടുത്തു. ഇക്കാരണത്താൽ ദേവന്മാർ പരാജയപ്പെടുകയും അവരുടെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു
4. ഹൃതാധികാര തൃദശാസ്താഭ്യാം സർവേ നിരാകൃതാ,
മഹാ അസുരഭ്യാം തം ദേവീം സംസ്‌മാരന്ത്യാ അപരാജിതം
ഇങ്ങനെ ഈ മഹാ അസുരന്മാർ മൂലം തങ്ങളുടെ എല്ലാ ശക്തികളും നഷ്ടപ്പെട്ടതിനാൽ, എല്ലാ ദേവതകളും ഒരു ദേവതയെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു, തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല.
5. തയസ്മാകം വരോ ധാതോ യദാപത്സു സ്മൃതാഖില,
ഭവതാം നശയിഷ്യാമി തത് ക്ഷണാത് പരമപദ.
6. ഇതി കൃത്വാ മതിം ദേവാ ഹിമവന്തം നാഗേശ്വരം,
ജഗ്മുസ്തത്ര തതോ ദേവീം വിഷ്ണു മായാം പ്രതിഷ്ഠുവു.
ദേവിയെ സ്മരിച്ചാൽ അവരുടെ എല്ലാ അപകടങ്ങളും നശിപ്പിക്കുമെന്ന് ദേവി തങ്ങൾക്ക് വരം നൽകിയെന്ന് കരുതി, എല്ലാ പർവതങ്ങളുടെയും രാജാവായ ഹിമാലയത്തിലേക്ക് പോയി, വിഷ്ണുമായ (വിഷ്ണുവിൻ്റെ മായയുടെ ശക്തി) ദേവിയെ സ്തുതിക്കാൻ തുടങ്ങി
. ദേവ ഊചു:-
നമോ ദേവ്യൈ മഹാ ദേവ്യൈ ശിവായൈ സതതം നമ,
നാമ പ്രകൃത്യൈർ ഭദ്രയൈർ നിയത പ്രണത സ്മ താം.
ദേവൻ പറഞ്ഞു:-
ദേവിക്ക് വന്ദനം. ശിവൻ്റെ പത്നിയായ ആ മഹാദേവിക്ക് നമസ്കാരം, പ്രകൃതിയും എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പരിപാലിക്കുന്നവൾക്ക് നമസ്കാരം. മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച് ആരാധനയോടെ ഞങ്ങൾ അവളെ വന്ദിക്കുന്നു.
8. രൗദ്രായൈർ നമോ നിത്യൈർ ഗൗര്യൈർ ധാത്ര്യൈർ നമോ നമ,
ജ്യോത്സ്നായൈർ ചേന്ദു രൂപിണ്യൈർ സുഖായൈർ ശതതാം നമ.
രുദ്രനെപ്പോലെ കോപിഷ്ഠയായ അവൾക്ക് നമസ്കാരം. ലോകങ്ങളെ നോക്കുന്നതിൽ എന്നും സ്ഥിരതയുള്ള ആ പാർവതിക്ക് നമസ്കാരം. പ്രകാശത്തിൻ്റെ രൂപവും ചന്ദ്രൻ്റെ രൂപവും സ്ഥിരമായ സന്തോഷത്തിൻ്റെ രൂപവുമായ അവൾക്ക് നമസ്കാരം.
9. കല്യാണൈർ പ്രണത വൃദ്യൈർ സിധ്യൈർ കൂർമയൈർ നമോ നമ,
നൈരുത്യൈർ ഭൂഭൃതം ലക്ഷ്മ്യൈർ സർവണ്യൈർ തേ നമോ നമ.
നൻമ മാത്രം ചെയ്യുന്നവൾക്കും, തന്നെ ഉപ്പിലിടുന്നവരെയെല്ലാം അനുഗ്രഹിക്കുന്നവൾക്കും, അത്യധികം ശക്തിയുള്ളവളും, ലോകത്തെ പരിപാലിക്കുന്നവൾക്കും (ലോകത്തെ ഉയർത്തിയ കൂർമ്മയെപ്പോലെ) അഭിവാദനങ്ങളും അഭിവാദനങ്ങളും. അസുര ശക്തിയും, രാജാക്കന്മാരുടെ പിന്നിലെ ശക്തിയും, ശിവൻ്റെ പത്നിയും ആയ അവൾക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം.
10. ദുർഗായൈർ ദുർഗാ പരായൈ സരായൈ സർവ കരിണ്യൈ,
ഖയ്ത്യൈ തദൈവ ക്രുഷ്ണായൈ ധൂമയൈ സത്തതാം നമ.
ദുഃഖം ഏറ്റുവാങ്ങാൻ കഴിയുന്ന, ദുഃഖത്തിൻ്റെ മറുതീരത്തേക്ക് നമ്മെ കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയുന്ന, എല്ലാത്തിനും കാരണക്കാരിയായ, വളരെ പ്രശസ്തയായ, കറുത്ത നിറമുള്ള, പുകയുടെ നിറമുള്ള അവൾക്ക് എപ്പോഴും നമസ്കാരം.
11. അതി സൗമ്യതി രൗദ്രയൈർ നാഥസ്തസ്യൈർ നമോ നമ,
നമോ ജഗത് പ്രതിഷ്ഠയാർ ദേവൈർ കൃത്യൈർ നമോ നമ.
സമാധാനത്തിനും കോപത്തിനും അതീതയായ അവളെ ഞങ്ങൾ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുകയും ഞങ്ങളുടെ അഭിവാദനങ്ങൾ അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സമസ്ത പ്രപഞ്ചത്തിനും ആധാരമായ, ദേവന്മാരുടെ പിന്നിലെ ശക്തിയായ, കർമ്മോന്മുഖയായ അവൾക്ക് അനേകം നമസ്കാരം.
12. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു വിഷ്ണു മയേതി സബ്ധിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും പ്രാണശക്തിയായ ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
13. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ചേതംത്യഭി ധീയതേ,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തനത്തിൽ മൂലശക്തിയായ ആ ദേവിക്ക് അഭിവാദനങ്ങൾ, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
14. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ബുദ്ധി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നാസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും ബുദ്ധിശക്തിയായി വസിക്കുന്ന ആ ദേവതയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം.
15. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു നിദ്രാ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
നിദ്രയുടെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, വന്ദനം
16. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ക്ഷുധാ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
വിശപ്പിൻ്റെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
17. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ഛായ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
നിഴലിൻ്റെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, വന്ദനം
18. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ശക്തി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
ആന്തരികശക്തിയുടെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവതയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം, വന്ദനം
19. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു തൃഷ്ണ രൂപേണ സംസ്‌ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
രക്ഷാകരവും സംഭരിക്കുന്നതുമായ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവതയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം
20. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ക്ഷന്തി രൂപേണ സംസ്‌ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
സഹനശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
21. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ജാതി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
അനേകത്തിൽ ഏകത്വ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
22. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ലജ്ജ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
ലജ്ജാശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
23. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ശാന്തി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
ശാന്തിയുടെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, വന്ദനം
24. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ശ്രദ്ധ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
എല്ലാ ജീവികളിലും ധാരണ ശക്തിയായി വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, വന്ദനം
25. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു കാന്തി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
പ്രകാശശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവതയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം.
26. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ലക്ഷ്മീ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
സമ്പത്തിൻ്റെ ശക്തിയായോ ദൈവം നൽകിയ സ്വത്തോ ആയി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവതയ്ക്ക് നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം, നമസ്‌കാരം.
27. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു വൃതി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
എല്ലാ ജീവികളിലും കർമ്മശക്തിയായി വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം
28. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു സ്മൃതി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
സ്മരണ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
29. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ദയാ രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
കരുണയുടെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, വന്ദനം
30. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു തുഷ്ടി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
എല്ലാ ജീവികളിലും സന്തോഷത്തിൻ്റെ ശക്തിയായി വസിക്കുന്ന ആ ദേവതയ്ക്ക് അഭിവാദനങ്ങൾ, അഭിവാദനങ്ങൾ, അഭിവാദനങ്ങൾ.
31. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു മാതൃരൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമസ്തസ്യൈർ നമോ നമ.
മാതൃത്വത്തിൻ്റെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
32. യാ ദേവി സർവ ഭൂതേഷു ബ്രാൻഡി രൂപേണ സംസ്ഥിത,
നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമസ്‌തസ്യൈർ നമോ നമ.
മായയുടെ ശക്തിയായി എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് വന്ദനം, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
33. ഇന്ദ്രയാണം അധിഷ്ഠാത്രി ഭൂതനം അഖിലേഷു യ,
ഭൂതേഷു സതതം തസ്യൈ വ്യാപ്തൈ ദേവ്യൈ നമോ നമ.
ദൈനംദിന കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന അവയവങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ ആന്തരിക ശക്തിയും ആത്മാവും ബുദ്ധിപരമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന അവയവങ്ങളും പഞ്ചഭൂതങ്ങളുടെ പിന്നിലെ ഉറവിടവുമായ ആ ദേവിക്ക് നമസ്‌കാരങ്ങളും നമസ്‌കാരങ്ങളും. ഭൂമി, വെള്ളം, വായു, തീ, ഈതർ.
34. ചിതി രൂപേണ യാ കൃത്സ്നാമേദത്വ്യാപ്യൈ സ്ഥിത ജഗത്,
നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ നമസ്തസ്യൈ നമോ നമ.
സൂക്ഷ്മശക്തിയുടെ രൂപത്തിൽ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന അഭിവാദനങ്ങൾ, അഭിവാദനങ്ങൾ, അഭിവാദനങ്ങൾ.
35. സ്തുത സുരൈ പൂർവാ മബീഷ്ട സംസ്‌രയാ,
തഥാ സുരേന്ദ്രേണ ദിനേഷു സേവിത,
കരോതു സാ ന ശുഭ ഹേതുരീശ്വൈ,
ശുഭാനി ഭദ്രാണി അഭിഹന്തു ചാ പദാ.
36. യാ സമപ്രധം ചോദധ ദൈത്യതപിതൈർ,
രസ്മാഭിരീശ ച സുരൈർ നമസ്യതേ,
യാ ച സ്മൃത തത് ക്ഷണമേവ ഹന്തി ന,
സർവപാധോ ഭക്തി വിനമ്ര മൂർത്തിഭി.
പ്രാചീനകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവ് തുടങ്ങിയ ദേവന്മാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൾ, ദേവേന്ദ്രൻ തൻ്റെ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തുതീർക്കാൻ ദിവസേന സേവിക്കുന്നവൾ, അസുരന്മാരാൽ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന ദേവന്മാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവൾ, സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന ആ ദേവത നമുക്ക് നന്മ വരുത്തട്ടെ. ഞങ്ങൾ അവളെ ഓർക്കുമ്പോൾ അവളോടുള്ള ഭക്തി നമ്മുടെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും പരിഹരിക്കുന്നു, ലോകത്തിലെ എല്ലാ നല്ല കാര്യങ്ങൾക്കും കാരണം ആരാണ്. നമ്മുടെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും നശിപ്പിക്കട്ടെ.
37. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഏവം സ്ഥാവധി യുക്താനം ദേവാനാം തത്ര പാർവതി,
സ്നാതു മബ്യായൌ തോയേ ജാഹ്നവ്യ നൃപ നന്ദന,
മഹർഷി പറഞ്ഞു:
ഹേ രാജാവേ, ഇപ്രകാരം ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ച ആ പാർവ്വതി ദേവി ഹിമാലയപർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് അവരുടെ മുമ്പിൽ കുളിക്കുന്നതിനായി നദിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. ഗംഗ.
38. സബ്രവേതാൻ സുരാൻ ശുഭ്രൂർ ഭവദ്ഭി സ്തൂയഹേ അത്രകാ,
ശരീര കോശ തശ്ചസ്യ സമുദ്ഭൂത ബ്രവിചിവാ.
അതിസുന്ദരിയായ പാർവതി ദേവന്മാരോട് ചോദിച്ചു, "നിങ്ങൾ ആരെയാണ് ഹിമാലയത്തിൽ സ്തുതിക്കുന്നത്?" പാർവതിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ കൂശികി ദേവിയാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്.
(ഒരിക്കൽ ശിവൻ പാർവതിയെ കാളി എന്ന് വിളിച്ചു (കറുത്ത പെൺകുട്ടിയും പാർവതിയും ഇതിൽ അസ്വസ്ഥയായി ഗൗതമയുടെ ആശ്രമത്തിൽ ചെന്ന് തപസ്സ് ചെയ്ത് അവളുടെ കറുത്ത ഭാഗം (കാളി) നീക്കി വെളുത്തതായി (ഗൗരി))
39. സ്തോത്രം മമൈതാദ് ക്രിയതേ ശുംഭ ദൈത്യ നിരകൃതൈർ,
ദേവൈ സമേതൈർ സമരേ നിശുംബേന പരാജിതൈർ.
യുദ്ധത്തിൽ നിശുംഭനാൽ പരാജയപ്പെട്ടവരും ശുംഭനാൽ നിന്ദിക്കപ്പെട്ടവരുമായ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഈ സ്തുതികൾ ചെയ്തു.
40. സരേര കോശദസ്തസ്യ പാർവത്യ നിസ്ശ്രുതാംഭികാ,
കൗശികീതി സമസ്തേഷു തഥോ ലോകേഷു ഗീയതേ.
ആ ദേവി പാർവതിയുടെ (കോശ) ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതിനാൽ ലോകം മുഴുവൻ അവളെ കൗശികി എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
41. തസ്യാം വിനിർഗതയ്ന്തു കൃഷ്ണാ ഭൂതസ്പി പരാവതി,
കാലികേതി സമാഖ്യാത ഹിമചല കൃതാശ്രയാ.
ഒരിക്കൽ ആ ദേവി തൻ്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് പോയപ്പോൾ, പാർവതി ദേവി കാളിയുടെ കറുത്ത രൂപം ധരിച്ച് ഹിമാലയ പർവതത്തിൽ താമസിച്ചു.
(ദേവി ഗംഗാനദിയിൽ കുളിക്കാൻ പോയില്ല, കറുത്ത രൂപത്തിൽ അവിടെത്തന്നെ തുടർന്നു എന്നാണ് അനുമാനം. )
42. തഥോ അംബികാ പരം രൂപം ഭിബ്രണം സുമനോഹരം,
ദദർശ ഛന്ദോ മുണ്ഡശ്ച ബ്രൂത്യൗ ശുംഭ നിശുംഭയോ.
പിന്നീട് ശുംഭൻ്റെയും നിശുംഭൻ്റെയും സേവകരായ ചണ്ഡയും മുണ്ടയും ദേവിയെ അവളുടെ അതിസുന്ദരമായ കാളികാരൂപത്തിൽ കണ്ടു.
43. താഭ്യാം ശുംഭയ ചാക്യഥാ സാഥേവ സുമനോഹര,
കപ്യസ്ഥേ സ്ത്രീർ മഹാ രാജാ, ഭാസയന്തി ഹിമാചലം.
അവൾ ചന്ദയെയും മുണ്ടയെയും അവരുടെ രാജാവിനെ അറിയിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു, "അല്ലയോ മഹാരാജാവേ, ഹിമാലയ പർവതങ്ങളിൽ പർവതത്തെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുണ്ട്."
44. നൈവ താദൃക് ക്വചിദ്രൂപം ദൃഷ്ടം കേന ചിദുതമം,
ജ്ഞായതം കാപ്യസൗ ദേവി ഗൃഹ്യതാം ച അസുരേശ്വര.
എല്ലാ അസുരന്മാരുടെയും കർത്താവേ, ഇത്രയും സുന്ദരിയായ ഒരു സ്ത്രീയെ ഇതുവരെ പ്രപഞ്ചത്തിൽ എവിടെയും കണ്ടിട്ടില്ല. അതിനാൽ നിങ്ങൾ അവളെക്കുറിച്ച് അറിയുകയും അവളെ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.
45. സ്ത്രീ രത്നം ഇതി ചാർവാംഗി ധ്യോതയന്തി ദിശശ്ച,
സാ തു തിഷ്ഠതി ദൈത്യേന്ദ്ര, താം ഭവാൻ ദൃഷ്ടും അർഹതി.
ഹേയ്, എല്ലാ അസുരന്മാരുടെയും രാജാവേ, സ്ത്രീകൾക്കിടയിലെ ആ രത്നം വളരെ സുന്ദരമാണ്, അവളുടെ തിളക്കം കാരണം എല്ലാ ദിക്കുകളും മിന്നിമറയുന്നു, അതിനാൽ നിങ്ങൾ അവളെ കാണണം.
46. ​​യാനി രത്നാനി മനയോ ഗജ അശ്വാധാനി വൈ പ്രഭോ,
ത്രൈലോക്യ തു സമസ്ഥാനി സമ്പ്രതം ഭന്തി തേ ഗൃഹേ.
ഹേ ഭഗവാനേ, ആന, കുതിര, ആഭരണങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള മറ്റ് വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്തുക്കൾ നിങ്ങളുടെ ഭവനത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം.
47. ഐരാവത സമാനീതോ ഗജ രത്നം പുരന്ദരത്,
പാരിജാത തരു ചായം തഥാ ഉച്ഛസ്രവ ഹയാ.
ഐരാവതമെന്നറിയപ്പെട്ട ആനയെയും പാരിജാതമെന്ന ആഗ്രഹം നൽകുന്ന വൃക്ഷത്തെയും ഉച്ചൈശ്രവമെന്ന മഹാകുതിരയെയും നീ ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് അപഹരിച്ചു.
48. വിമാനം ഹംസ സംയുക്തമേത തിഷ്ഠതി അവർ അംഗനേ,
രത്ന ഭൂതമിഹാ നീതം യദസിദ്വേദം അത്ഭുതം.
മഹാത്ഭുതമായ ഹംസങ്ങളുള്ള ആ അത്ഭുതവിമാനം അങ്ങ് കൊണ്ടുവന്ന് നിങ്ങളുടെ മുറ്റത്ത് നിർത്തിയതാണ്.
49. നിധിരേശ മഹാ പത്മ സമാനീതോ ധനേശ്വരാത്,
കിഞ്ചിത്കിനീം ദധൗ ചാബ്ധി ർമലമാംലാന പങ്കജം.
ഭഗവാൻ കുഭേരനിൽ നിന്ന്, മഹാപത്മം (വലിയ താമര) എന്ന ധനം കൊണ്ടുവന്നു, സമുദ്രം നിങ്ങൾക്ക് മങ്ങാത്ത താമരയുടെ മാല നൽകി.
50. ഛത്രം തേ വരുണം ഗേഹേ കാഞ്ചനസ്രവി തിഷ്ഠതി,
തദയം സിന്ധനവരോ യാ പുരസിത് പ്രജാപതേ.
സ്വർണ്ണമഴ പെയ്യിക്കാൻ കഴിവുള്ള വരുണൻ്റെ ആ കുടയും ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ഈ രത്ന രാജ്ഞിയും നിങ്ങളുടെ ഭവനത്തിലുണ്ട്.
51. മൃത്യോരോൽക്രാന്തിധാ നാമ ശക്തീശ, ത്വയാ ഹൃത,
പാസ സലിലരാജസ്യ ബ്രതൃസ്തവ പരിഗൃഹേ.
ദൈവമേ, നീ യമദേവനിൽ നിന്ന് മൃത്യു വരുണൻ്റെ ശക്തിയും വലിയ കയർ ആയുധവും നിൻ്റെ സഹോദരൻ്റെ ഭവനത്തിലുണ്ട്.
52. നിശുംഭസ്യാബ്ധി ജാതശ്ച സമസ്തോ രത്നാ ജാഥയാ,
വഹ്നിശ്ചാപി ദധൌ തുഭ്യ മാഗ്നിസൌചേ ച വാസസി.
കടലിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന എല്ലാ വിലയേറിയ രത്നങ്ങളും നിശുംഭൻ്റെ ഭവനത്തിലുണ്ട്, അഗ്നിദേവൻ അഗ്നിയാൽ വൃത്തിയാക്കിയ വസ്ത്രങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് സമ്മാനിച്ചു.
53. ഏവം ധൈത്യേന്ദ്ര രത്നാനി സമസ്ഥാനീയ ഹൃതാനിതേ,
സ്ത്രീ രത്ന മേഷ കല്യാണി ത്വാ കസ്മന്ന ഗൃഹ്യതേ.
ഹേ അസുരരാജാവേ, അമൂല്യമായ രത്‌നങ്ങളെല്ലാം കൊണ്ടുവന്നത് നിനക്കു വേണ്ടിയാണെന്നും, സ്ത്രീകളിൽ രത്‌നമായ ഈ അംബിക എങ്ങനെ നിൻ്റെ അടുക്കൽ ഇല്ലെന്നുമാണ് പറഞ്ഞത്.
54. ഋഷിർ ഉവാച:-
നിസംയേതി വാച ശുംഭ സ തഥാ ചണ്ഡ മുണ്ഡയോ,
പ്രേഷയാമാസ സുഗ്രീവം ധൂതം ദേവ്യാ മഹാസുരം.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
അപ്പോൾ ചണ്ഡൻ്റെയും മുണ്ടയുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ട ശുംബാസുരൻ, സുഗ്രീവൻ എന്ന മഹാനായ അസുരനെ ദേവിയെ കാണാൻ ദൂതനായി അയച്ചു.
55. ഇതി ചേതി ച വക്തവ്യം സാ ഗത്വാ വചനം മമ,
യധാ ചാഭ്യേതി സംപ്രീത്യ തഥാ കാര്യം ത്വയാ ലഘു.
എൻ്റെ കൽപ്പനകൾ നിമിത്തം നീ അവളുടെ വാക്കുകൾ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ പറയുകയും സ്നേഹത്തോടെ അവളെ വേഗത്തിൽ ഇവിടെയെത്തിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുകയും വേണം.
56. സ തത്ര ഗത്വാ യഥാസ്ഥേ ശൈലോധേശേ അതി ശോഭനേ,
സാ ദേവി താം തഥാ പ്രാഹ ശ്ലശ്നം മധുരായ ഗിരാ.
ആ ദൂതൻ ആ ദേവി വസിച്ചിരുന്ന അതിമനോഹരമായ പർവതപ്രദേശങ്ങളിൽ ചെന്ന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ ഈ മധുരവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
57. ധൂത ഉവാച:-
ദേവീ, ദൈത്യേശ്വര ശുംഭ ത്രൈലോക്യ പരമേശ്വര,
ധൂതോഹം പ്രേഷിതസ്തേന ത്വത്സകാശമിഹാഗത.
ഹേ സ്ത്രീയേ, ത്രിലോകത്തിൻ്റെയും അധിപനായ ശുംഭൻ എന്നെ ദൂതനായി അയച്ചു, ഞാൻ അങ്ങയുടെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു.
58. അവ്യഹതഗ്ന സർവാസു യാ സധാ ദേവ യോനിഷു,
നിർജിത അഖില ധൈത്യരീ സ യദാഹ ശൃണുഷ്വ തത്.
എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും അടുക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത, എല്ലാ ദേവന്മാരെയും പരാജയപ്പെടുത്തിയ ശുംഭൻ്റെ വാക്കുകൾ ദയവായി കേൾക്കൂ.
59. മമ ത്രൈലോക്യമഖിലം മമ ദേവ വസാനുഘ,
യജ്ഞ ഭഗാനാം സർവാനുപശ്നാമി പൃഥക് പൃഥക്.
മൂന്ന് ലോകങ്ങളും എല്ലാം ആകുന്നു, എൻ്റെ ദേവതകൾ എൻ്റെ ആജ്ഞകൾ അനുസരിക്കുന്നു, അവർക്ക് വേണ്ടിയുള്ള അഗ്നിയാഗങ്ങളിൽ ഞാനും പങ്കുചേരുന്നു.
60. ത്രൈലോക്യ വര രത്നാനി മമ വശ്യന്യശേഷത,
തദിവ ഗജ രത്നം ച ഹൃതം ദേവേന്ദ്ര വാഹനം.
മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും വിലപിടിപ്പുള്ള എല്ലാ രത്നങ്ങളും എൻ്റെ പക്കലുണ്ട്, ഇന്ദ്രൻ കയറിയിരുന്ന ആനയെ ഞാനും എടുത്തിട്ടുണ്ട്.
61. ക്ഷേരോദ മധോനോഅത്ബുദ്ധ മസ്വ രത്നം മാമരൈ,
ഉച്ചൈസ്രവ സസംജ്ഞം ആ പ്രണിപ്ത്യ സമർപിതം.
ഉച്ചൈശ്രവസ്, ക്ഷീരസാഗരത്തിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച ആ വലിയ കുതിരയെ ദേവന്മാർ എൻ്റെ കാൽക്കൽ വീണതിനുശേഷം എനിക്ക് സമർപ്പിച്ചു.
62. യാനി ചാന്യാനി ദേവേഷു ഗന്ധർവേഷു രാഗേഷു ച,
രത്ന ഭൂതാനി താനി മയ്യേവ ശോഭനേ.
ഹേ മിന്നുന്ന പെണ്ണേ, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവ്വന്മാരും മറ്റും ഉള്ള എല്ലാ അമൂല്യ രത്നങ്ങളും എൻ്റെ കൂടെയുണ്ട്.
63. സ്ത്രീ രത്ന ഭൂതം ത്വാം ദേവി ലോകേ മാന്യാമഹേ വയം,
സാ ത്വമസ്മാനുപാഗശ്ച യതോ രത്ന ഭുജോ വയം.
ഹേ സ്ത്രീ, ഈ ലോകത്തിലെ സ്ത്രീകളിൽ ഏറ്റവും മഹത്തായ രത്നം നീയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു, ഞങ്ങൾ എല്ലാ രത്നങ്ങളും ആസ്വദിക്കുന്നവരായതിനാൽ, എന്നെ നേടുന്നതിൽ നിങ്ങൾ സന്തോഷിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.
64. മാം വാ മമനുജം വാ അപി നിശുംഭമുരു വിക്രമം,
ഭജ ത്വാം ചഞ്ചലപാംഗി, രത്ന ഭൂതസി വൈ യഥാ.
ഹേയ് സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടി, സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ നിങ്ങൾ ഉയർന്ന സ്ഥാനം നേടിയതിനാൽ, നിങ്ങൾ എന്നോട് അല്ലെങ്കിൽ എൻ്റെ സഹോദരനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുക.
65. പരമേശ്വര്യമതുലം പ്രാപ്ശ്യസേ മത് പരിഗ്രൗഹാത്,
ഏതത് ബുദ്ധ്യാ സമോലോച്യ മത് പരിഗൃഹതാം വ്രജ.
എൻ്റെ പത്നിയാകുന്നതിലൂടെ, നിങ്ങൾ സമാനതകളില്ലാത്ത വലിയ സമ്പത്ത് നേടുന്നു, അതിനാൽ ഇത് ശരിയായി ചിന്തിച്ച് എൻ്റെ ഭാര്യയാകുക.
66. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഇത്യുക്താ സാ ദേവീ ഗംഭീരാന്തസ്മിതാ ജഗൗ,
ദുർഗാ ഭഗവതീ ഭദ്രാ യയേദം ധാര്യതേ ജഗത്.
ദൂതൻ്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദുർഗ്ഗാദേവി, ഏറ്റവും വലിയ ദേവി, ലോകത്തെ അതിൻ്റെ നന്മയ്ക്കായി ധരിച്ചിരുന്ന ആ ദേവി വഞ്ചനാപരമായ പുഞ്ചിരിയോടെ ഇനിപ്പറയുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
67. ദേവുവാച:-
സത്യമുക്തം ത്വയാനത്ര മിഥ്യാ കിഞ്ചിത് ത്വയോതിദം,
ത്രൈലോക്യാധിപതി ശുംഭോ നിശുംഭശ്ചാപി താദൃശ.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഈ കേസിൽ നിങ്ങൾ സത്യമാണ് പറഞ്ഞത്, നിങ്ങൾ ഒന്നും അതിശയോക്തിപരമായി പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ശുംഭൻ മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനാണ്, അതുപോലെ നിശുംഭനും.
68. കിന്ത്വത്ര യത് പ്രതിജ്ഞാദം മിഥ്യാ തത് ക്രിയതേകദം,
ശ്രൂയതാം അൽപ ബുദ്ധിത്വാദ് പ്രതിജ്ഞാ യാ കൃതാ പുരാ.
എൻ്റെ കാര്യത്തിൽ ഭർത്താവിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തതിന് അറിവില്ലായ്മ കാരണം എടുത്ത സത്യവാങ്മൂലം പ്രശ്നമായി. ദയവായി അതിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ.
69. യോ മാം ജയതി സംഗ്രാമേ യോ മേ ദർപം വ്യാപോഹതി,
യോ മേ പ്രതിഭലോ ലോകേ സാ മേ ഭർത്ത ഭവിഷ്യതി.
യുദ്ധത്തിൽ എന്നെ ജയിക്കുന്നവനും എൻ്റെ അഭിമാനം ഇല്ലാതാക്കുന്നവനും ശക്തിയിൽ എനിക്ക് തുല്യനായവനും എൻ്റെ ഭർത്താവായി മാറും.
70. തദശ്ചതു ശുംഭോത നിശുംഭോ വാ മഹാസുര,
മാം ജിത്വാ കിഞ്ചിരേനത്ര പാണിം ഗൃഹ്നാഥു മേ ലഘു.
അതുകൊണ്ട് മഹാനായ അസുര ശുംഭനോ നിശുംഭനോ ഇവിടെ വരട്ടെ, അവർ എന്നെ വേഗത്തിൽ വിജയിപ്പിച്ച് എന്നെ വിവാഹം കഴിക്കട്ടെ. ഇതിൽ സമയം പാഴാക്കാതിരിക്കട്ടെ.
71. ധൂത ഉവാച:-
അവലിപ്ഥസി മൈവം ത്വാം ദേവി ബ്രൂഹി മമാഗ്രത,
ത്രൈലോക്യേ കാ പുമാം തിഷ്ടേഹ്ദാഗ്രേ ശുംഭ നിശുംഭയോ.
ഹേ ലേഡി, നിങ്ങൾ വളരെ അഭിമാനിക്കുന്നു കാരണം നിങ്ങൾ എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറയരുത്. മനുഷ്യന് ശുംഭനും നിശുംഭനുമെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും.
72. അന്യേഷ മപി ധിത്യനാം സർവേ ദേവാ ന വൈ യുധി,
തിഷ്ഠന്തി സമുഖേ ദേവി, കിം പുന സ്ത്വം ഏകിക.
ഹേ സ്ത്രീയേ, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും മറ്റ് അസുരന്മാർക്ക് മുന്നിൽ യുദ്ധത്തിന് നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല, ഒറ്റയ്‌ക്കും ദുർബ്ബലമായ ലൈംഗികതയ്‌ക്കും എങ്ങനെ പോരാടാനാകും?
73. ഇന്ദ്രാധ്യ സകല തേ ദേവാ ഷ്ഠസ്തുര്യശന്ന സംയുഗേ,
ശുംഭദീനാം കഥം തേഷാം സ്ത്രീ ശ്രമസി സം മുഖം.
ശുംഭൻ്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഈ രാക്ഷസന്മാർക്ക് മുമ്പ് ഇന്ദ്രൻ്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും അവരെ നേരിടാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നിസ്സഹായയായ പെൺകുട്ടിയായ നിനക്കോ?
74. സാ ത്വാം ഗച മയൈവോക്ത പരസ്വം ശുംഭ നിശുംഭയോ,
കേശകർഷണ നിർദുഗ്ധ ഗൗരവ മാ ഗമിഷ്യസി.
ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ നിങ്ങൾ അവരുടെ മുന്നിൽ വന്ന് നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ബഹുമാനവും നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ അവരുടെ മുമ്പിൽ നിങ്ങളുടെ മുടിയിൽ വലിച്ചിടുന്നതാണ് നല്ലത്.
75. ദേവുവാച:-
ഏവമേതാദ് ബലീ ശുംഭോ നിശുംഭശ്ചാദി വീര്യവാൻ,
കിം കരോമി പ്രതിജ്ഞാ മേ യദനലോചിതഃ പുരാ.
ശുംഭനും നിശുംഭനും അതിശക്തന്മാരാണെന്നത് ശരിയാണ്, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യാം, ഞാൻ അധികം ആലോചിക്കാതെ പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു.
76. സ ത്വാം ഗച മയൈവോക്തം യദേതത് സർവ മാതൃദ്ധാ,
തഥാ ചക്ഷ്വാ അസുരേന്ദ്രായ സ ച യുക്തം കരോതു യത്.
തിരിച്ചു പോയതിനു ശേഷം ശുംഭനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഒഴിവാക്കാതെ പറയൂ. ആ ശുംഭൻ ഉചിതമായത് തീരുമാനിക്കട്ടെ.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മ്യേ,
ദേവീ ധൂത സംവാദോ നമ,
പഞ്ചമോ അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന ദൂതന്മാരുമായുള്ള ദേവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചയെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണ്.
അദ്ധ്യായം 6: ധൂമ്ര ലോചന വധം
1. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഇത്യകർണ്യ വചോ ദേവ്യാ സ ധൂതോ അമർഷപൂരിത,
സമചഷ്ട സമാഗമ്യ ധിത്യ രാജായ വിസ്താരത്.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
ദേവിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ ദൂതൻ കോപാകുലനായി ശുംഭാസുരൻ്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് അവളുടെ വാക്കുകൾ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
2. തസ്യ ധൂതസ്യ തദ്വാക്യമകർണ്യ സുരരാത് തഥാ,
ശക്രോധ പ്രാഹ ദൈത്യനം അധിപ ധൂമ്രലോചന.
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് അസുരരാജാവായ ശുംഭൻ കോപാകുലനായി തൻ്റെ സൈന്യാധിപനായ ധൂമ്രലോചനനോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
3. ഹേ ധൂമ്രലോചന ആസു ത്വാം സ്വസൈന്യ പരിവാരിത,
താമാനായ ബലദുഷ്ടാം കേശകർഷണ വിഹ്വലം.
ഹേ, ധൂമൃലോചനാ, നീ എൻ്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം ചെന്ന് ആ ദുഷ്ടയായ സ്ത്രീയെ അവളുടെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് ബലമായി അവളെ വേഗം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
4. ആ പരിത്രണാധ കശ്ചിദ്യധി വോതിഷ്ഠതേ പര,
സ ഹന്തവ്യോ അമരോ യാപി യക്ഷോ ഗന്ധർവോ ഏവ വാ.
ദേവനോ യക്ഷനോ ഗന്ധർവ്വനോ മറ്റാരെങ്കിലുമോ ആവട്ടെ, അവളെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആരെങ്കിലും ശ്രമിച്ചാൽ അവൻ കൊല്ലപ്പെടാൻ യോഗ്യനാണ്.
5. ഋഷിർ ഉവാച:-
തേനാഗ്നപ്തസ്തഥാ സീഗ്രാം സ ധൈത്യോ ധൂമൃലോചന,
വൃതഃ ഷഷ്ട്യ സഹസ്രനാം അസുരാണാം ദൃതം യയൌ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
അനന്തരം ശുംഭനാൽ ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ട ധൂമൃലോചനൻ അറുപതിനായിരം അസുരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് വേഗത്തിൽ പോയി.
6. സ ദൃഷ്ട്വാ താം തത്തോ ദേവീം തുഹിനാചല സംസ്ഥിതാം,
ജഗദോചൗ പ്രഹീതി മൂലം ശുംഭ നിശുംഭയോ.
അപ്പോൾ ആ ധൂമ്രലോചനൻ ഹിമാലയത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന ദേവിയെ കണ്ട് ശുംഭൻ്റെയും നിശുംഭൻ്റെയും അടുത്തേക്ക് പോകാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു (അവളോട് ആജ്ഞാപിച്ചു).
7. ന ചേത് പ്രീത്യധ്യാ ഭവതി മത്ബാർത്തരമുപൈഷ്യതി,
തതോ ബലന്നയാംയധ്യ കേശകർഷണ വിഹ്വലം.
നീ എൻ്റെ ഭഗവാൻ ശുംഭൻ്റെ അടുത്തേക്ക് സ്നേഹത്തോടെ വരുന്നില്ലെന്ന് കരുതുക, അത് കാരണം ഞാൻ നിൻ്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് ബലമായി അങ്ങോട്ട് വലിച്ചിടും.
8. ദേവ്യൂവാച:-
ധൈത്യേശ്വരേണ പ്രഹിതോ ബലവൻ ബാല സംവ്രത,
ബാലന്നയസി മാമേവം തഥാ കിം തേ കരംയഹം.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
സമർത്ഥരായ ഒരു സൈന്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അസുരന്മാരുടെ പ്രഭുക്കന്മാർ അയച്ചു, നിങ്ങൾ എന്നെ ബലമായി കൊണ്ടുപോകുകയാണെങ്കിൽ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാൻ കഴിയും?
9. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഇത്യുക്ത സോ അഭ്യാദവതമസുരോ ധൂമ്രലോചന,
ഹം കരേണേ നൈവ തം ബസ്മ സാ ചകരംഭികാ തഥാ.
ദേവിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധൂമ്രലോചന അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തി, പക്ഷേ അവളുടെ "ഹും" എന്ന ശബ്ദം കൊണ്ട് ഭസ്മമായി.
10. അഥ ക്രുദ്ധം മഹാ സൈന്യമസുരാനാം തദംബികാ,
വാവർഷ സായകൈ സ്തീഷ്ണൈ സ്ഥധാ ശക്തി പരസ്വധൈ.
പിന്നീട് ആ ദേവി മഹാകോപത്തോടെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളും കുന്തങ്ങളും മറ്റ് ആയുധങ്ങളും അസുരന്മാരുടെ വലിയ സൈന്യത്തിന് നേരെ വർഷിച്ചു
11. തതോ ധൂതശത കോപത് കൃത്വാ നാദം സുബൈരവം,
പാപാസുര സേനയം സിംഹോ ദേവ്യാ സ്വവാഹന.
പിന്നീട് ദേവിയുടെ കുതിരയായ സിംഹം വളരെ കോപിഷ്ഠനായി, ഇളകിയ മുടിയുമായി അസുരന്മാരുടെ സൈന്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
(സേനാപതിയില്ലാത്ത സൈന്യവുമായി ദേവി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് യോഗ്യമല്ലെന്ന് കരുതിയാണ് സിംഹം യുദ്ധം ചെയ്തത്. )
12. കശ്ചിത് കര പ്രഹരേണ ദൈത്യനാസേന ചാപരൻ,
ആക്രാന്ത്യ ചാധാരേണന്യാൻ ജഗനാ ച മഹാസുരൻ.
ആ സിംഹം ചില അസുരന്മാരെ കൈകൊണ്ടും ചിലരെ മുഖം കൊണ്ടും ആക്രമണം കൊണ്ടും ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ടും പല മഹാ അസുരന്മാരെയും കൊന്നു.
13. കേശഞ്ചിത് പടയാമാസ നഖൈ കോഷ്ടാനി കേസരി,
തഥാ തലപ്രഹരേണ ശിരംസി കൃതവാൻ പൃഥക് ।
ആ സിംഹം നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് പലരുടെയും ഹൃദയം കീറി, പലരുടെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് തല വേർപെടുത്തി.
14. വിചിന്ന ബഹുശിരസാ കൃതസ്തേന തഥാപരേ,
പാപൌ ച രുധിരം കോഷ്ടധന്യേഷാം ധൂതകേസരഃ.
ധൈര്യശാലിയായ ആ സിംഹം അനേകം അസുരന്മാരെ കൈകളില്ലാത്തവരും തലയില്ലാത്തവരുമാക്കി, അതിൻ്റെ മേനിയിലെ രോമങ്ങൾ കുലുക്കി, ദഹനേന്ദ്രിയങ്ങളിൽ നിന്ന് പല അസുരന്മാരുടെ രക്തവും കുടിച്ചു.
15. ക്ഷണേന തത് ബലം സർവ്വം ക്ഷയം നീതാൻ മഹാത്മന,
തേന കേസരീണ ദേവ്യാ വാഹനേനാതി കോപിനാ.
മഹാത്മാവായ ദേവിയുടെ ആ കുതിരപ്പട വളരെ കോപിഷ്ഠനായി, ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ സൈന്യത്തെ മുഴുവൻ നശിപ്പിച്ചു.
16. ശ്രുത്വാ തമാസുരം ദേവ്യാ നിഹതം ധൂമ്രലോചനം,
അഗ്നപയാമാസ ച തൌ ചണ്ഡാ മുണ്ഡൌ മഹാസുരൌ.
17. ചുകോപ ദൈത്യാധിപതി ശുംഭ പ്രസ്ഫൃതധാര,
അഗ്നപയാമാസ ച തൌ ചണ്ഡാ മുണ്ടൌ മഹാസുരൌ.
ധൂമ്രലോചന എന്ന ആ അസുരൻ ദേവിയാൽ വധിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും അവൻ്റെ സൈന്യത്തെ മുഴുവൻ അവളുടെ സിംഹത്താൽ വധിച്ചുവെന്നും കേട്ട്, കോപത്താൽ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളുള്ള അസുരരാജാവായ ശുംഭൻ, ചണ്ഡ, മുണ്ഡ എന്നീ മഹാ അസുരന്മാരോട് ഇപ്രകാരം ആജ്ഞാപിച്ചു.
18. ഹേ ഛന്ദ, ഹേ മുണ്ഡ ബലൈർ ബഹുഭി പരിവാരിഥൌ,
തത്ര ഗച്ഛത ഗത്വാ ച സാ സമാനീയതാം ലഘു.
ഹേ ചന്ദയും ഹേ മുണ്ടയും നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരു വലിയ അസുര സൈന്യത്തോടൊപ്പം പോയി അവളെ വേഗം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരണം.
19. കേശേഷ്വക്രുഷ്യ ഭദ്രാ വാ യധി വാ സംശയോ യുധി,
തദശേഷായുധൈ സർവൈർ അസുരൈർ വിനഹന്യതാം.
ഒന്നുകിൽ അവളുടെ മുടി പിടിച്ചോ കയറിൽ കെട്ടിയോ അവളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക. നിങ്ങൾക്ക് യുദ്ധത്തിൽ എന്തെങ്കിലും സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാ അസുരന്മാരെയും എല്ലാ ആയുധങ്ങളെയും ഉപയോഗിച്ച് അവളെ കൊല്ലുക.
20. തസ്യാം ഹതായാം ദുഷ്ടയാം സിംഹേ ച വിനിപതിതേ,
സീഗ്രാമഗമ്യതാം ബധ്വാ ഗ്രഹീത്വാ തമധമാംബികാം.
അസുരന്മാരെ വെറുക്കുന്ന ദേവിയെ അടിച്ചു വീഴ്ത്തുകയും സിംഹം കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്താൽ ആ ദേവിയെ പിടിച്ചോ കെട്ടിയോ കൊണ്ടുവരണം.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മ്യേ,
ധോമ്രലോചന വധോ നാമ,
ഷഷ്ടോ അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന ധൂമ്രലോചന വധത്തെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ ആറാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണ്.

അദ്ധ്യായം 7: ചണ്ഡ, മുണ്ഡ വധം
1. ഋഷിർ ഉവാച:-
അഗ്നപ്തസ്ഥേ തഥോ ദൈത്യ ചണ്ഡ മുണ്ഡ പുരോഗമ,
ചതുരംഗ ബലോപേത യയുർഭൂയ്തയുധ.
അപ്പോൾ ആ അസുരൻ അയച്ച ചണ്ഡനും മുണ്ടയും നാലുതരം സൈന്യങ്ങളുമായി ആയുധങ്ങൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് അവിടേക്ക് പോയി.
2. ധാദൃസുസ്ഥേ തഥോ ദേവീമീശദസം വ്യവസ്ഥിതം,
സിംഹസ്യോപരി ശൈലേന്ദ്ര ശൃംഗേ മഹതി കാഞ്ചനേ.
വലിയ സ്വർണ്ണ ഹിമാലയത്തിൻ്റെ മുകളിൽ സിംഹത്തിൻ്റെ പുറത്ത് കയറി ചിരിക്കുന്ന ദേവിയെ അവർ കണ്ടു.
3. അവ ദൃഷ്ട്വാ താം സമാധാതു മുധ്യമാം ചകുരുദ്യുത,
​​അക്രുഷ്ട ചാപസി ധരസ്തദന്യേ തത്സമീപഗാ.
അവളെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ ആവേശത്തോടെ അവളെയും വില്ലും വാളും പോലുള്ള ആയുധങ്ങളുമായി അവളെ പിടികൂടാൻ ശ്രമിച്ചു തുടങ്ങി.
4. തഥാ കോപം ചകരോച്ചൈ രംബിക താനാരിൻ പ്രതി,
കോപേന ചാസ്യ വദനം മശീവർണ മഭൂത് തദാ.
ആ ദേവി ശത്രുക്കളോട് വളരെ ദേഷ്യപ്പെടുകയും അവളുടെ മുഖം ഇന്ത്യൻ മഷി പോലെ കറുത്തതായി മാറുകയും ചെയ്തു.
5. ബ്രുകുടി കുടില തസ്യ ലലാതാ ഫലകദ്ഭുതം,
കാലീ കരാല വദന വിനിഷ്ക്രാന്തസി പാസിനി.
വളഞ്ഞ പുരികങ്ങളാൽ വളഞ്ഞ അവളുടെ വിശാലമായ നെറ്റിയിൽ നിന്ന് വാളും കയറും ധരിച്ച കാളി എന്ന ദേവി എഴുന്നേറ്റു.
6. വിചിത്ര ഗത്വാംഗധര നര മാലാ വിഭൂഷണ,
ദ്വീപിചർമ്മ പരീധന ശുഷ്ക മമാസാദി ഭൈരവ.
7. അതി വിസ്താര വദന ജിഹ്വാ ലലന ഭീഷണ,
നിമഗ്ന ആരക്ത നയന നാദ പൂരിത ദിങ്മുഖ.
അവൾ വളരെ വിചിത്രമായ ഒരു വാൾ പിടിച്ച്, മനുഷ്യ തലയോട്ടി മാല ധരിച്ച, കടുവയുടെ തോൽ ധരിച്ച, ശരീരത്തിൽ മാംസമില്ലാത്ത, വളരെ ഭയാനകമായ രൂപത്തോടെ, വിശാലമായ മുഖത്തോടെ, നാവ് ചലിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ വളരെ ഭയങ്കരമായി കാണപ്പെട്ടു. , കുഴിഞ്ഞ ചുവന്ന കണ്ണുകൾ, തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് അവളുടെ ഗർജ്ജനം കൊണ്ട് എല്ലാ ദിശകളിലും നിറഞ്ഞു.
8. സാ വേഗേനാഭി പഠിതാ ഗതയന്തി മ്ഹാസുരാൻ,
സൈന്യേ തത്രാ സുരരീനാംഭയക്ഷതാ തത് ബലം.
ആ ദേവി നേരെയും വേഗത്തിലും പോയി മഹാനായ അസുരന്മാർക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയും സൈന്യത്തിൻ്റെ ഭാഗമായ ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കളെ ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.
9. പാർഷ്ണി ഗ്രഹാങ്ഗുസഗ്രഹിയോദ്ധഗണ്ഡ സമൻവിതാൻ,
സമാധായിക ഹസ്തേന മുഖേ ചിക്ഷേപ വാരണാൻ.
കൂറ്റൻ ആനകളെയും അതിൻ്റെ പുറകുവശത്ത് കവചം വെക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെയും, നീളമുള്ള കുന്തം കൊണ്ട് പരിശീലകനെയും, അതിൽ കയറുന്ന നായകനെയും അവൾ പിടികൂടി ചതച്ച് വായിലാക്കി.
10. തദിവ യോദ്ധം തുരാഗൈ രദം സാരധിനാ സഹ,
നിക്ഷിപ്യ വക്ത്രേ ദശനൈ ശ്ചർവന്ത്യൈതി ഭൈരവം.
അതുപോലെ അവൾ കുതിരകളെയും ഡ്രൈവറെയും ഒപ്പം സാരഥിയും വായിൽ കയറ്റി പല്ലുകൊണ്ട് ഭയങ്കരമായി ചവയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
11. ഏകം ജഗ്രഹ കേശേഷു ഗ്രീവായമധ ചാപരം,
പദനക്രമ്യ ചൈവന്യമുരസ അന്യമപോധയാത്.
അവൾ ഒരു അസുരനെ അവൻ്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ച്, മറ്റൊരാൾ തൊണ്ടയിൽ പിടിച്ചു, മറ്റൊരാളെ അവളുടെ കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടിയും മറ്റൊരാളെ അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ അമർത്തിയും കൊന്നു.
12. തൈര് മുക്താനി ച ശാസ്ത്രാണി മഹാസ്ത്രാണി തദാ അസുരൈ,
മുഖേന ജഗ്രാഹ രുഷാ ദശനൈർ മധിതന്യപി.
ആ അസുരന്മാർ (ചണ്ഡയും മുണ്ടയും) തനിക്കെതിരെ അയച്ച അമ്പുകളും ആയുധങ്ങളും അവൾ പിടിച്ച് പല്ലുകൊണ്ട് തകർത്തു.
13. ബലിനാം തത് ബലം സർവമാസുരാനാം മഹാത്മാനം,
മമർദ്ധ ആഭക്ഷയച്ഛന്യ നാന്യാംസുശ്ച തദയതത്ധാ.
വലുതും കരുത്തുറ്റതുമായ അസുരന്മാർ അടങ്ങുന്ന മുഴുവൻ അസുര സൈന്യത്തെയും അവൾ തോൽപ്പിച്ചു. അവൾ അവയിൽ ചിലത് തിന്നുകയും മറ്റുള്ളവർക്ക് കഠിനമായ ശിക്ഷ നൽകുകയും ചെയ്തു.
14. അസീന നിഹത കേചിത് കേചിത് ഗദ്വാംഗ തദിത,
ജഗ്മൂർ വിനാശമസുര ദന്തഗ്രാഭിഹതസ്തധ.
അസുരന്മാരിൽ ചിലരെ വാൾ കൊണ്ടും ചിലർ ഗദ്ഗായുധം (വളഞ്ഞ അറ്റം ഉള്ള വാൾ) ചിലർ പല്ലുകൾ കൊണ്ടും ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
15. ക്ഷണേന തത്ബലം സർവ്വാം അസുരാനാം നിപതിതം,
ദൃഷ്ട്വാ ഛന്ദോ അഭിധുദ്രവാ കലിം അതിഭീഷണം.
അല്പസമയത്തിനുള്ളിൽ അസുര സൈന്യം മുഴുവൻ നശിച്ചത് കണ്ട് ചണ്ഡൻ ഭയങ്കരിയായ കാളിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
16. സരവർഷൈ മഹാ ഭീമൈ ആർ ഭീമാക്ഷീം തം മഹാസുര,
ചടയാമാസ ചക്രൈശ്ച മുണ്ഡ ക്ഷിപ്തൈ സഹസ്രസ.
ഭയങ്കരമായ അമ്പുകളുള്ള ചണ്ഡനും ചക്രം (ചക്രം) എന്ന ആയുധം അയക്കുന്ന മുണ്ഡനും ഭയങ്കരമായ കണ്ണുകളുള്ള കാളിയുമായി വീണ്ടും വീണ്ടും യുദ്ധം ചെയ്തു.
17. താനി ചാകന്യനേകാനി വിഷമാനാനി തൻ മുഖം,
ഭാബുര്യധർക ബിംഭാനി സുബഹൂനി ഗാനോധരം.
കാളി ദേവിയുടെ മുഖത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന നിരവധി ചക്രങ്ങൾ (ചക്രങ്ങൾ) ഇടതൂർന്ന മേഘങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ച നിരവധി സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
18. തതോ ജഹാസതിരുഷാ ഭീമം ഭൈരവ നാധിനി,
കാലീ കരാല വക്ത്രാന്ത ദുർ ദർശനോജ്ജ്വല.
അപ്പോൾ ആ കാളീദേവി ഭയാനകമായ വിധത്തിൽ അലറിവിളിച്ചും നോക്കിനിൽക്കാൻ കഴിയാത്ത തിളങ്ങുന്ന പല്ലുകളുള്ള ഭയാനകമായ മുഖവുമുള്ളവൾ വിശാലമായും ഉച്ചത്തിലും
ചിരിച്ചു
.
ആ ദേവി തൻ്റെ വാൾ വളരെ ഉയരത്തിൽ ഉയർത്തി, "ഹാം" എന്ന് സംസാരിച്ചു, ചന്ദയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി, അവൻ്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് അവൻ്റെ തല വെട്ടി.
("ഹാം" എന്ന് പറയുന്നത്, അവൾ വളരെ കോപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു)
20. അധ മുണ്ഡോ അഭ്യാദതം ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡം നിപതിതം,
താം അപ്യ പതയത് ഭൂമൌ സ ഗദഗ്ഭിഹതാം രുഷാ.
അപ്പോൾ മുണ്ട വീണത് കണ്ട ചന്ദ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി, കാളി ദേവി തൻ്റെ വാളുകൊണ്ട് അവനെ അടിച്ചു, അവൻ നിലത്തു വീണു.
21. ഹതശേഷം തഥാ സൈന്യം ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡം നിപതിതം.,
മുണ്ഡശ്ച സുമഹ വീര്യം ധിശോ ഭേജേ ഭയാതുരം.
ചണ്ഡനും അത്യധികം വീരനായ മുണ്ഡനും വീണുപോയത് കണ്ട് ഏത് അസുര സൈന്യം അവശേഷിച്ചാലും ഭയത്താൽ എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും ഓടി.
22. ശിരശ്ഛന്ദസ്യ കാലീ ച ഗ്രഹീത്വാ മുണ്ഡമേവ ച,
പ്രാഹ പ്രചണ്ഡ് അട്ടഹാസ മിശ്രാമഭേത്യ ചണ്ഡികം.
അപ്പോൾ കാളി ദേവി ചണ്ടയുടെയും മുണ്ടയുടെയും തലയിൽ പിടിച്ച് ചണ്ഡികാദേവിയുടെ അടുത്ത് വന്ന് അത്യധികം ആഹ്ലാദത്തോടെ പറഞ്ഞു.
23. മയോ തത്രോപ ഹൃതൌ ചണ്ഡ മുണ്ഡൌ മഹാ പശു,
യുദ്ധ യജ്ഞേ സ്വയം ശുംഭം നിശുംഭം ച ഹനിഷ്യസി.
ഈ യുദ്ധാഗ്നിയാഗത്തിൽ ഈ ചണ്ഡനേയും മുണ്ഡനേയും ബലിമൃഗങ്ങളായി ഞാൻ നിൻ്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു, നീ തന്നെ ശുംഭനെയും നിശുംഭനെയും കൊന്ന് ഈ യുദ്ധത്തിൽ ബലിയർപ്പിക്കും.
24. ഋഷിര ഉവാച:-
തവനീതൌ തഥോ ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡ മുണ്ടൌ മഹാസുരൌ,
ഉവാച കാലിം കല്യാണി ലളിതം ചണ്ഡികാ വാച.
അപ്പോൾ വളരെ മനോഹരമായ വാക്കുകൾ പറയുന്ന ആ ചണ്ഡിക, അസുരന്മാരായ ചണ്ഡനേയും മുണ്ഡനേയും തന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നത് കണ്ട്, കാളിദേവിയോട് ഇനിപ്പറയുന്ന മനോഹരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
25. യസ്മാഛന്ദശ്ച മുണ്ഡശ്ച ഗ്രഹീത്വാ ത്വാം ഉപഗത,
ചാമുണ്ഡേതി തഥോ ലോകേ ഖ്യാതാ ദേവി ബവിഷ്യസി.
ഹേ കാളീ, ചണ്ഡനേയും മുണ്ടയേയും കൊന്നതിനാൽ നീ ഇഹലോകത്ത് പ്രശസ്തനാകുകയും ചാമുണ്ഡ എന്നറിയപ്പെടുകയും ചെയ്യും.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ,
ചണ്ഡ മുണ്ഡ വധോ നാമ,
സപ്തമോ അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടന്ന ചന്ദ, മുണ്ഡ വധത്തെ കുറിച്ച് ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ ഏഴാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണ്.
അദ്ധ്യായം 8: രക്തഭീജ വധം
1. ഋഷിർ ഉവാച:-
ചണ്ഡേ ച നിഹതേ ദൈത്യേ മുണ്ഡേ ച വിനിപതിതേ,
ബഹുലേഷു ച സൈന്യേഷു ക്ഷയിതേഷ്വാസുരേശ്വര.
2. തഥാ കോപ പരധീന ചേത ശുംഭ പ്രതാപവാൻ,
ഉദ്യോഗം സർവ സൈന്യാനാം ദൈത്യനാം അധിദേശ ഹ.
ചണ്ഡൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, മുണ്ട വീണു, ഒരു വലിയ സൈന്യം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, വളരെ പ്രശസ്തനായ അസുരന്മാരുടെ ശുംഭദേവൻ അങ്ങേയറ്റം കോപിക്കുകയും ദേവിയോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അസുരന്മാരുടെ മുഴുവൻ സൈന്യത്തിനും ആജ്ഞാപിക്കുകയും ചെയ്തു.
3. അധ്യാ സർവ ബലൈർ ദൈത്യ ഷഡസീതിരുധായുധ,
കംഭൂനം ചതുരസീതിർ നിർയന്തു സ്വബലൈർ വ്യഥ.
സൈന്യത്തിൻ്റെ നാല് വിഭാഗങ്ങളും എൺപത്തിയാറു സംഘങ്ങളും അവരുടെ സ്വന്തം സൈന്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട എൺപത്തിനാല് കംബുമാരും (അസുരന്മാരുടെ ഒരു സംഘം) അവൾക്കെതിരെ യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറാവട്ടെ.
4. കോടി വീര്യാണി പഞ്ചാസദൗരാണം കുലാനി വൈ,
സതം കുലാനി ധൂമ്രാനാം നിർഗചന്തു മാമാഗ്നയ.
കോടി വീര്യന്മാർ (കോടി വീരന്മാർ) എന്ന അമ്പത് സംഘങ്ങളും ധൂമ്ര കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച അമ്പത് ഗ്രൂപ്പുകളും എൻ്റെ കൽപ്പന പ്രകാരം ആരംഭിക്കുന്നു.
5. കാലക, ദൗർഹൃദ, മൈര്യ, കാലകേയസ്തദസുര,
യുദ്ധായ സജ്ജ നിർയന്തു ആഗ്നയാ ത്വരിതാ മമ.
കലകൻ, ദുർഹൃത്തിൻ്റെ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവർ, കലകപുത്രൻമാർ, എൻ്റെ ആജ്ഞയനുസരിച്ച് എല്ലാ ക്രമീകരണങ്ങളും വേഗത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നു.
6. ഇത്യജ്ഞാപ്യാസുരപതി ശുംഭോ ഭൈരവ ശശാന,
നിർജഗമ മഹാ സൈന്യ സഹറൈർ ബഹുബീർ വൃത.
അങ്ങനെ ആജ്ഞാപിച്ച ശേഷം ശക്തമായ നിയന്ത്രണമുള്ള അസുരനായ ശുംഭൻ ആയിരക്കണക്കിന് വലിയ സൈന്യങ്ങളാൽ വളയാൻ തുടങ്ങി.
7. ആയന്തം ചണ്ഡികാ ദൃഷ്ട്വാ തത്സൈന്യമതി ഭീഷണം,
ജ്യസ്വനൈ പൂരയാമാസ ധരണി ഗഗനാന്തരം.
ഭയങ്കരമായ ആ ശുംഭ സൈന്യം തൻ്റെ നേരെ വരുന്നതുകണ്ട് ആ ചണ്ഡികാ ദേവി തൻ്റെ വില്ലിൻ്റെ നൂൽ വലിച്ച് ആകാശത്തിനും ഭൂമിക്കും ഇടയിലുള്ള ഇടം "ത്വങ്" എന്ന നാദത്താൽ നിറച്ചു
8. തഥാ സിംഹോ മഹാനദാ മഥീവ കൃതവൻ നൃപ,
ഗന്ധസ്വനേന തന്നദം അംബികാ ചോപാഭ്യം ഹയാത് .
ഹേ രാജാവേ, പിന്നീട് സിംഹവും ഗർജ്ജിച്ചു, ദേവി മണി മുഴക്കി ആ ഗർജ്ജനത്തിൻ്റെ ശബ്ദം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
9. ധനുർജ്യ സിംഹ ഗന്ധനം നാദ പൂരിത ദിങ്മുഖ,
നിനദൈർഭീഷണൈർ കലി ജിഗ്യേ വിസ്തരിതാനന.
ഈ സിംഹശബ്ദവും വില്ലിൻ്റെ മുഴക്കവും മണിനാദവും, എല്ലാ ദിക്കുകളും നിറഞ്ഞു, വിശാലമായ മുഖമുള്ള കാളിയുടെ ശബ്ദത്തിന്മേൽ വിജയിച്ചു (വളരെ ഉച്ചത്തിൽ).
10. തന്നിനാദമ്മുപാശ്രുതു ദൈത്യസൈന്യൈർ ചതുര്ദിശം,
ദേവീ സിംഹസ്തധാ കാലീ സരോഷൈർ പരിവാരിതാ.
ആ ശബ്ദം കേട്ട് കോപാകുലരായ അസുര സൈന്യം അംബിക ദേവിയെയും സിംഹത്തെയും കാളിയെയും വളഞ്ഞു.
11. ഏതസ്മിന്നന്തരേ ഭൂപ, വിനാശയ സുരദ്വിഷം,
ഭാവയാമരസിംഹനം അതി വീര്യ ബലാൻവിത.
12. ബ്രഹ്മേശ ഗുഹാ വിഷ്ണുനാം തദൈവേന്ദ്രസ്യ ശക്തായ,
സർരേരേഭ്യോ വിനിഷ്ക്രമ്യ രൂപൈർ ചണ്ഡികം യയു.
ഹേ രാജാവേ, ഈ സമയത്ത് അസുരന്മാരുടെ നാശത്തിനും ദേവന്മാരുടെ പ്രയോജനത്തിനും വേണ്ടി, ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ, വിഷ്ണു, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഇന്ദ്രൻ എന്നിവരുടെ അതിബലവും ബുദ്ധിശക്തിയുമുള്ള ശക്തികൾ (സഹജമായ സ്ത്രീശക്തികൾ) പുറത്തു വന്നു, തത്തുല്യമായ ദേവന്മാരുടെ ഭാവത്തോടെ. ചണ്ഡികയിലെത്തി.
(ശക്തി എന്നതിന് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ശക്തി എന്നാണ് അർത്ഥം, ഇവിടെ അത് അനിവാര്യമായ ശക്തിയാണ്. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നുള്ള ശക്തിയെ ബ്രാഹ്മണി എന്നും ശിവനിൽ നിന്ന് മഹേശ്വരി എന്നും വിഷ്ണു, വൈഷ്ണവി, നരസിംഹി, വരാഹി എന്നിവരിൽ നിന്നും ഇന്ദ്ര ഇന്ദ്രാണിയിൽ നിന്നും സുബ്രഹ്മണ്യത്തിൽ നിന്ന് കൗമാരിയെന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടു. ചണ്ഡികയോടൊപ്പം അവരെ വിളിക്കുന്നു. അഷ്ട ദുർഗ്ഗകൾ)
13. യസ്യ ദേവസ്യ യദ്രോപം യധാ ഭൂഷണ വാഹനം,
ത്ദ്വാ ദേവശക്തി രസുരാൻ യോധുമയയൗ.
ഈ ശക്തികളിൽ ഓരോരുത്തർക്കും ഒരേ ദേവൻ്റെ ഒരേ മ്യാൻ, ഒരേ ആഭരണങ്ങൾ, ഒരേ കുതിര എന്നിവ ഉണ്ടായിരുന്നു, എല്ലാവരും അസുരന്മാരുമായി യുദ്ധം തുടങ്ങി.
14. ഹംസ യുക്ത വിമാനഗ്രേ സാക്ഷ സൂത്ര കമണ്ഡലു,
ആയത ബ്രാഹ്മണ ശക്തി ബ്രാഹ്മണി സാഭിധീയതേ.
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നുള്ള ശക്തി ഹംസങ്ങളുമായി ഒരു വിമാനത്തിൽ വന്നു, പാനപാത്രവും മുത്തുകളുടെ ശൃംഖലയും ഉണ്ടായിരുന്നു, ആ ദേവി ബ്രാഹ്മണി എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
15. മഹേശ്വരീ വൃഷാരൂഢാ ത്രിശൂല ധാരിണീ,
മഹഹി വലയാ പ്രാപ്ത ചന്ദ്ര രേഖാ വിഭൂഷണാ.
മഹാ ത്രിശൂലവും പിടിച്ച് സർപ്പങ്ങളെ വളകളായും ചന്ദ്രക്കലയെ ശിരസ്സിൽ അണിയിച്ചും മഹേശ്വരി കാളപ്പുറത്ത് കയറി അവിടെയെത്തി.
16. കൗമാരീ ശക്തി ഹസ്താ ച മയൂരാ വര വാഹന,
യോധുമാഭ്യൌ ദത്യാനാം അംബികാ ഗുഹാവൂപിനീ.
കൗമാരി എന്ന സുബ്രഹ്മണ്യൻ്റെ ശക്തി, കുന്തം പിടിച്ച്, തേജസ്വിയായ മയിലിന്മേൽ കയറി, സുബ്രഹ്മണ്യനോട് സമാനമായ രൂപമുള്ള അസുരന്മാരുമായി യുദ്ധത്തിന് ആരംഭിച്ചു.
17. തദൈവ വൈഷ്ണവ ശക്തിർ ഗരുഡോപരി സംസ്ഥിതാ,
സങ്ക ചക്ര ഗധാ ശാർംഗ ഗദ്ഗ ഹസ്താഭ്യൌ.
അതുപോലെ വിഷ്ണുവിൻ്റെ ശക്തി ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ, വില്ല്, വാൾ എന്നിവയുമായി ഗരുഡൻ്റെ (കഴുത) മേൽ കയറി.
18. യജ്ഞ വരാഹമതുലം രൂപം യാ ബിഭൃതോ ഹരേ,
ശക്തിസാപ്യൌ തത്ര വാരാഹിം ബിഭൃതി താനും.
പന്നിയുടെ രൂപത്തിലുള്ള മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ അനുപമമായ മഹർഷി രൂപം; വരാഹി എന്നു വിളിക്കുന്നവരും അവിടെ വന്നു.
19. നരസിംഹി മൃസിംഹസ്യ ബിഭ്രതി സദൃശം വപു,
പ്രാപ്ത തത്ര ശതക്ഷ പക്ഷിപ്ത നക്ഷത്ര സംഹതി.
സിംഹ-മനുഷ്യൻ്റെ രൂപവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ശക്തി (നരസിംഹവും അവിടെ വന്നു, അത് അതിൻ്റെ മേനികൊണ്ട് നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ശേഖരത്തെ തകർക്കുന്നു.
20. വജ്രസ്ഥാ തദൈവൈന്ദ്രി ഗജ രാജോപരിസ്ഥിദാ,
പ്രാപ്ത സഹസ്ര നയന യഥാ ശക്രസ്ഥാദിവ സാ.
അതുപോലെ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ ഒരു ശക്തിയിൽ എത്തി. അവിടെ വജ്രായുധം (വജ്രായുധം) പിടിച്ച് ആയിരം കണ്ണുകളുള്ള ഐരാവത എന്ന ആനപ്പുറത്ത് കയറി
21. തദാ പരിവൃത സ്ഥബിർ ഈശാനോ ദേവ ശക്തിഭി,
ഹന്യന്തം അസുര സീഗ്രാം മമ പ്രീത്യാഹ ചണ്ഡികാം.പിന്നെ
വിവിധ ദേവന്മാരിൽ നിന്നുള്ള ആ ശക്തികളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ചണ്ഡികൻ പരമേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു. അവളോടുള്ള സ്നേഹം നിമിത്തം അവൾ അസുരന്മാരെ വേഗത്തിൽ കൊല്ലണം.
(ഇത് അൽപ്പം ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്നു, പക്ഷേ ഒരു വായന സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഇത് "പരമേശ്വര" അല്ല
, മറിച്ച് "
പരമേശ്വരനിൽ നിന്നുള്ള ശക്തിയാണ്. സത്താ നിനാധിനി.അപ്പോൾ
ദേവിയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന്, ചണ്ഡികയുടെ ഭയാനകവും അത്യധികം കോപിക്കുന്നതുമായ ശക്തി ശിവൻ്റെ നൂറുകണക്കിന് ശബ്ദങ്ങളോടെ ഉയർന്നു.
23. സാ ചാഹ ധൂംരാജതിലമീശാനം അപരാജിത,
ധൂതത്വം ഗച ഭഗവാൻ, പരസ്വം ശുംഭ നിശുംഭയോ.
അജയ്യനായ ആ ചണ്ഡിക ചുവന്ന മുടിയുമായി ശിവനോട് പറഞ്ഞു, "ഹേ ദൈവമേ, ദയവായി ശുംഭൻ്റെയും നിശുംഭൻ്റെയും അടുത്തേക്ക് എൻ്റെ ദൂതനായി പോകൂ. ”
24. ബ്രൂഹി ശുംഭം നിശുംഭശ്ച ധനാവവതി ഗർവിതൌ,
യേ ചാന്യൈ ധനസ്ഥത്ര യുദ്ധായ സമുപസ്ഥിതഃ.
അഹങ്കാരികളായ ശുംഭനോടും നിഷ്ഭനോടും യുദ്ധത്തിനായി അവിടെ ഒത്തുകൂടിയ മറ്റ് അസുരന്മാരോടും ദയവായി പറയുക.
25. ത്രൈലോക്യമിന്ദ്രോ ലഭതം ദേവാ സന്തു ഹവിർഭുജ,
യോയം പ്രയഥാ പാതാളം യദി ജീവിതം ഇച്ഛാദ ।
ജീവനോടെ തുടരാൻ നിങ്ങൾക്ക് താൽപ്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, പാതാളത്തിലേക്ക് (പാതാളത്തിൽ) പോയി ഇന്ദ്രനെ മൂന്ന് ലോകങ്ങളും ഭരിക്കാൻ അനുവദിക്കുക, കൂടാതെ ദേവന്മാരെ അഗ്നിയാഗത്തിൽ നിന്ന് അവരുടെ പങ്ക് ഭക്ഷിക്കാൻ അനുവദിക്കുക.
26. ബലവലേപധധാ ചേദ് ബവന്തോ യുദ്ധ കാംക്ഷിണ,
തഥാ ഗച്ഛത ത്രുപ്യന്തു മചിവ പിസിതേന വാ.
അല്ലാത്തപക്ഷം, നിങ്ങളുടെ അമിതമായ സ്വയം വിലയിരുത്തൽ കാരണം, നിങ്ങൾക്ക് യുദ്ധത്തിൽ താൽപ്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, എൻ്റെ അനുയായികൾ നിങ്ങളുടെ മാംസം കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടട്ടെ.
27. യഥോ നിയുക്തോ ദൌത്യേന തയാ ദേവ്യാ ശിവ സ്വയം,
ശിവ ധൂതി ഇതി ലോകേ അസ്മിം സ്ഥഥാ സാ ഖ്യാതി മാഗത.
അവൾ പരമശിവനെ തന്നെ ദൂതനായി അയച്ചതിനാൽ ഈ മനുഷ്യലോകത്ത് അവൾ ശിവദൂതി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായി. (ശിവനെ ദൂതനായി അയച്ചവൾ).
28. അവ അപി ശ്രുത്വാ ദേവ്യാ സാർവ്വഖ്യാതം മഹാസുര,
അമർഷ പൂരിത ജന്മാർയുതാ കഥായനി സ്തിധാ.
പരമശിവൻ പറഞ്ഞ ചണ്ഡികയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ആ മഹാ അസുരന്മാർ കോപം നിറഞ്ഞ് ദേവി ലഭ്യമായ ദിശയിലേക്ക് നീങ്ങി.
29. തഥാ പ്രഥമമേവാഗ്രേ സരഷത്യഷ്ടി വൃഷ്ടിഭി,
വവർഷ രൂഢത അമർഷസ്തം ദേവീമാരരായ.
അപ്പോൾ ദേവശത്രുക്കളായ ആ ശത്രുക്കൾ കോപം നിമിത്തം ദേവതകളുടെ ശരീരത്തിന് നേരെ അമ്പുകളുടെയും കുന്തങ്ങളുടെയും വാളുകളുടെയും മഴ പെയ്യിച്ചു.
30. സാ ച താൻ പ്രഹിതാൻ ബാണൻ ശൂല ശക്തി പരസ്വദൻ,
ചിചേധ ലീലയാദ് മത്ത ധനുർമുക്തൈർ മഹേഷുഭി.
ആ ചണ്ഡിക അസുരന്മാർ കളിയായി അയച്ച അസ്ത്രങ്ങളും കുന്തങ്ങളും വാളും എല്ലാം തൻ്റെ മഹാസ്ത്രങ്ങളാൽ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
31. തസ്യാഗ്രസ്ഥദാ കാലീ ശൂലപാദ വിതരിതൻ,
ഗദ്വാംഗപധിതാംസ്ചാന്യൻ കുർവതിവ്യാചരതദ.
അപ്പോൾ അതുപോലെതന്നെ കാളീദേവി ചിലരുടെ തലയോട്ടികൾ കുന്തംകൊണ്ട് പൊട്ടിച്ചും മറ്റുള്ളവരെ വാളുകൊണ്ട് വേദനിപ്പിച്ചും അവളുടെ മുന്നിലൂടെ നടന്നു.
32. കമണ്ഡലു ജലക്ഷേപ ഹത വീര്യാൻ ഹതൗജസ,
ബ്രഹ്മണി ചകരോചത്രൂൺ യേന യേന സ്മ ധാവതി.
ബ്രാഹ്മണി ഏത് വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചാലും, അവൾ തൻ്റെ വിശുദ്ധ പാത്രത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം തളിച്ചു, സൈനികർക്ക് ശക്തി കുറയുകയും ശക്തിയില്ലാത്തവരുമാക്കുകയും ചെയ്തു.
33. മഹേശ്വരീ ത്രിശൂലേന തഥാ ചക്രേണ വൈഷ്ണവീ,
ദൈത്യൻ ജഗനാ കൗമാരീ തഥാ ശക്തിയാദി കോപനാ.
മഹേശ്വരി തൻ്റെ ത്രിശൂലവും വൈഷ്ണവി തൻ്റെ വിശുദ്ധ ചക്രവും കൗമാരിയും തൻ്റെ കുന്തം കൊണ്ട് ആ അസുരന്മാരെ മഹാകോപത്തോടെ വധിച്ചു.
34. ഐന്ദ്രീ കുലീശപതേന സഥാസോ ദൈത്യ ധനവ,
പേതുർ വിദാരിത ഭൂമൌ രുധിരൂഘ പ്രഹർഷിണ.
ഐന്ദ്രിയുടെ വജരൗധയുടെ ആഘാതത്തോടെ, നിരവധി അസുരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും രക്തം വാർന്നുകൊണ്ട് യുദ്ധക്കളത്തിൽ വീണു.
35. തുണ്ഡ പ്രഹാര വിധ്വസ്ഥ ദംഷ്ടഗ്ര ക്ഷത വക്ഷസ,
വരാഹ മൂർത്ത്യ നൃപഥം ശക്രേണ ച വിധരിതാ.
അവയിൽ പലതും വരാഹിയുടെ മുഖത്തടിച്ചതിനാലും അവളുടെ നഖങ്ങൾ കീറിയതിനാലും അവളുടെ ചക്രായുധം (ചക്രം) മൂലവും വീണു.
36. നഖൈർ വിധരിതാംസ്ചാന്യൻ ബക്ഷയന്തി മഹാസുരൻ,
നാരസിംഹീ ച ചാരാജൗ നാദാ പൂർണിതാ ദിഗംബരാ.
നരസിംഹി ചില മഹാ അസുരന്മാരെ അവളുടെ നഖങ്ങളാൽ കീറിയും ചിലരെ ഭക്ഷിച്ചും എല്ലാ വശങ്ങളും ആകാശവും നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്താൽ ബഹിരാകാശത്തുടനീളം സഞ്ചരിച്ചു.
37. ചണ്ഡത്തഹാസൈരാസുര ശിവ ധൂത്യഭിഭാഷിത,
പർതു വിധരിത ഭൂമൗ തംശ്ച ഗദ്ധ സാ തദാ.
ശിവദൂതിയുടെ വലിയ ഗർജ്ജനം കേട്ട് വീണുപോയ ആ അസുരന്മാരെ അവൾ ഉടനെ ഭക്ഷിച്ചു.
38. ഇതി മാതൃ ഗാനം ക്രുദം മർദയന്തം മഹാസുരൻ,
ദൃഷ്ട്വാഭ്യുപായൈർ വിവിധൈർ നേസുർ ദേവരി സൈനികാ.
രോഷാകുലരായ ദേവതകളുടെ വ്യത്യസ്‌തമായ യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളാൽ ഇങ്ങനെ വധിക്കപ്പെട്ട അസുര ഭടന്മാർ ഓടിപ്പോയി.
39. പലായന പരാൻ ദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യൻ മാതൃഗണാർധിതൻ,
യോധുമഭ്യയൗ ക്രുധോ രക്ത ഭീജോ മഹാസുര.
മഹാനായ അസുരൻ രക്തഭീജ (തൻ്റെ രക്തത്തെ വിത്തായി ഉപയോഗിക്കുന്നവൻ) എന്ന് വിളിക്കുന്നു, തൻ്റെ സൈന്യം മാതൃദേവതകളാൽ വിഷമിക്കുകയും ഓടിപ്പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതുകണ്ട്, അത്യന്തം ദേഷ്യപ്പെടുകയും യുദ്ധത്തിന് പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
40. രക്തബിന്ദുരായധാ ഭൂമൌ പഥത്യസ്യ ശരീരതഃ,
സമുത്പഥതി മേധിന്യസ്തത് പ്രമാണോ മഹാസുരഃ.
അവൻ്റെ ഒരു തുള്ളി രക്തം നിലത്ത് വീഴുമ്പോൾ, അതിൽ നിന്ന് അവനെപ്പോലെ മറ്റൊരു അസുരൻ എഴുന്നേൽക്കും.
41. യുയുധേ ച ഗധാപാണിർ ഇന്ദ്ര ശക്തി മഹാസുര,
തത്ശ്ചൈന്ദ്രി സ്വ വജ്രേണ രക്ത ഭീജമ താദയാത്.
അവൻ കൈയിൽ ഗദയുമായി ഇന്ദ്രാണിയോട് യുദ്ധം ചെയ്തു, അവൾ തൻ്റെ വജ്രായുധം കൊണ്ട് അവനെ അടിച്ചു,
42. കുലിസേന ഹതസ്യാസു ബഹു സുസ്രവ ശോണിതം,
സംതസ്ധുസ്തതോ യോധസ്തദ്രൂപാ സ്ഥത് പരാക്രമ.
വജ്രായുധത്തിൻ്റെ അടിയിൽ അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ധാരാളം രക്തം വീഴുകയും ആ രക്തത്തിൽ നിന്ന് അവൻ്റെ രൂപവും വീര്യവും പോലെയുള്ള നിരവധി അസുരന്മാർ ഉയർന്നുവരുകയും ചെയ്തു.
43,യാവന്ത പഥിതസ്തസ്യ ശരീരാദ് രക്ത ബിന്ധവ,
തവന്ത പുരുഷ ജാതസ്തദ് വീര്യ ബാല വിക്രമ.
അവൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വീണ രക്തത്തുള്ളികളുടെ എണ്ണമനുസരിച്ച്, അതിൽ നിന്ന് ശക്തിയിലും വീര്യത്തിലും തുല്യരായ അസുരന്മാർ ഉയർന്നു.
44. അവർ ചാപി യുധസ്ഥത്ര പുരുഷ രക്ത സംഭവ,
'സമം മാതൃഭിരത്യുഗ്ര ശാസ്താ പഠതി ഭീഷണം.
ആ യുദ്ധത്തിൽ രക്തത്തുള്ളികളിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ എല്ലാ പുരുഷന്മാരും വളരെ ശക്തമായ ആയുധങ്ങളുമായി മാതൃദേവതകളുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
45. പുനശ്ച വജ്രപഥേന ക്ഷതമസ്യ ശിരോ യദാ,
വവാഹ രക്തം പുരുഷസ്തഥോ ജാഥാ സഹസ്രസ.
പിന്നീട് രക്തബീജയുടെ തല വജ്രായുധത്താൽ മുറിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾക്ക് ധാരാളം രക്തം വന്നു, ആ രക്തപ്രവാഹത്തിൽ നിന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് പുരുഷന്മാർ എഴുന്നേറ്റു.
46. ​​വൈഷ്ണവീ സമരേ ചൈനം ചക്രണോഭി ജഗനാ ഹ,
ഗധായ തടയാമാസ ഇന്ദ്രി താംസുരേശ്വരം.
യുദ്ധത്തിൽ വിഷ്ണവി അവനെ ചക്രം കൊണ്ട് വെട്ടി, ഇന്ദ്രി അവനെ വീണ്ടും വജ്രായുധം കൊണ്ട് അടിച്ചു.
47. വൈഷ്ണവീ ചക്ര ബിന്നസ്യ രുദിര ശ്രവ സംഭവൈ,
സഹരാസോ ജഗത് വ്യാപം തഃ പ്രമാണൈ മഹാസുരൈഃ ।
വൈഷ്ണവിയുടെ ചക്രം (വിശുദ്ധ ചക്രം) ഏൽപ്പിച്ച മുറിവ് കാരണം രക്തം ധാരാളമായി ഒഴുകുകയും അവനെപ്പോലുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് അസുരന്മാരാൽ ലോകം നിറയുകയും ചെയ്തു.
48. ശക്തി ജഗന കൗമാരീ വാരാഹി തദാസിന,
മഹേശ്വരി ത്രിശൂലേന രക്തബീജം മഹാസുരം.
കുന്തവുമായി കൗമാരിയും വാളുമായി വരാഹിയും ത്രിശൂലവുമായി മാഹേശ്വരിയും രക്തഭീജനെ വിഷമിപ്പിച്ചു.
49. സ ചാപി ഗധ്യാ ദൈത്യ സർവവാഹനാത് പ്രുദക്,
മാതൃ കോപ സമാവിഷ്തോ രക്ത ഭീജോ മഹാസുര.
രക്തഭീജ എന്നു പേരുള്ള ആ മഹാനായ അസുരൻ അത്യധികം കോപത്തോടെ മാതൃദേവതകളെ പ്രത്യേകം തല്ലിക്കൊന്നു.
50. തസ്യാഹതസ്യ ബഹുധാ ശക്തി സൂലാധിഭിർ ഭുവി,
പാപതയോ വൈ രക്തൌ ഗസ്ഥേന സംഗ്നാഥസോ അസുര.
കുന്തം, വാൾ തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങളാൽ അവനിൽ നിന്ന് തറയിൽ വീണ രക്തത്തിൻ്റെ അളവ് നിരവധി അസുരന്മാരെ ഉയർത്തി.
51. തൈശ്ചാസുര സൃഖ് സംഭൂതൈ രസുരൈ സകലം ജഗത്,
വ്യാപ്തമസി തതോ ദേവ ഭയമജഗ്മുരുത്തമം.
ആ അസുരൻ്റെ രക്തത്തിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ അസുരന്മാർ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുകയും അത് നിമിത്തം ദേവന്മാർ വലിയ ഭയത്താൽ നിറയുകയും ചെയ്തു.
52. താൻ വിശണ്ണൻ സുരാൻ ദൃഷ്ട്വാ ചണ്ഡികാ പ്രാഹ സത്ത്വര,
ഉവാച കലീം ചാമുണ്ഡേ, വിസ്തീർണം വദനം കുരു.
ദേവന്മാർ വിഷമിക്കുന്നത് കണ്ട് ചണ്ഡികാ ദേവി കാളിയോട് പറഞ്ഞു, “ഹേ ചാമുണ്ഡേ, നിൻ്റെ മുഖം വളരെ വിശാലമാക്കൂ. ”
53. മച്ഛത്രപാത സംഭൂതൻ രക്തഭിന്ദുൻ മഹാസുരൻ,
രക്തഭിന്ദോ പ്രതീച ത്വാൻ വക്ത്രോണായേന വേഗിത.
എൻ്റെ ആയുധങ്ങൾ കാരണം രക്തം വീഴുമ്പോൾ രക്തത്തുള്ളികളായി ഈ മഹാ അസുരന്മാരെ നിങ്ങളുടെ വിശാലമായ മുഖത്താൽ നിങ്ങൾ പിടിക്കുന്നു.
54. ബകഷയന്തി ചര രണേ തദുത്പന്നൻ മഹാസുരൻ,
ഏവമേഷാ ക്ഷയം ദൈത്യ ക്ഷീനരക്തോ ഗമിഷ്യതി.
രക്തത്തുള്ളികളിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരുന്ന അസുരന്മാരെ ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് യുദ്ധക്കളത്തിൽ യാത്ര ചെയ്യുക, ഈ രക്തഭീജൻ ഉടൻ തന്നെ രക്തം നഷ്ടപ്പെട്ട് മരിക്കും.
55. ഭക്ഷ്യമാനസ്ത്വയാ ചോഗ്ര നചോത്പതി ചാപരേ,
ഇത്യുക്ത്വാ താം തഥോ ദേവി സൂലേനാഭി ജഗനാ താം.
"നിങ്ങൾ അവയെ ഭക്ഷിക്കുന്നതിനാൽ പുതിയ അസുരന്മാർ ഉണ്ടാകില്ല" എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചണ്ഡിക ആ അസുര രക്തഭീജനെ തൻ്റെ ത്രിശൂലത്താൽ അടിച്ചു.
56. മുഖേന കാലി ജഗൃഹേ രക്തഭീജസ്യ ശോണിതം,
തഥോ ആശാവാ ജഗാനാധ ഗദത തത്ര ചണ്ഡികാം.
രക്തഭീജയുടെ രക്തം കാളി തൻ്റെ മുഖത്ത് കുടിച്ചു, അതിനുശേഷം രക്തഭീജ തൻ്റെ ഗദകൊണ്ട് ചണ്ഡികയെ അടിച്ചു.
57. ന ചാസ്യ വേദാനാം ചക്രേ ഗധാപഥോ അൽപികാമപി,
തസ്യാഹതസ്യ ദേഹതു ബഹു സുസ്രവ ശോണിതം.
ഗദയുടെ ആ അടി ചണ്ഡികയ്ക്ക് വേദനയൊന്നും നൽകിയില്ല, ചണ്ഡികയുടെ അടിയേറ്റ രക്തഭീജയ്ക്ക് ധാരാളം രക്തം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
58. യഥാസ്ഥാദ് വക്ത്രേണ ചാമുണ്ഡോ സമ്പതീച്ഛതി,
മുഖേ സമുത്ഗത യേസ്യ രക്തപഥാൻ മഹാസുര.
59. തസ്ംശ്ച ഗധാദ ചാമുണ്ഡോ പാപൌ തസ്യ ച സോണിതം.
ആ ചാമുണ്ഡാ ദേവി രക്തഭീജയിൽ നിന്ന് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വീഴുന്ന രക്തം മുഖത്ത് പിടിച്ച് കുടിച്ചു. അവൻ്റെ രക്തം വീണു ഇതിനകം ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച ആ അസുരന്മാരെയും അവൾ ഭക്ഷിച്ചു. രക്തഭീജയുടെ രക്തവും അവൾ കുടിച്ചു.
60. ദേവീ സൂലേന വജ്രേണ ബാണൈരസിഭിര്യഷ്ടിഭി,
ജഗന രക്ത ഭീജം തം ചാമുണ്ഡ പീഠ സോണിതം.
ചണ്ഡികാദേവി രക്തം കുടിച്ച രക്തഭീജനെ ത്രിശൂലം, വജ്രായുധം, അസ്ത്രങ്ങൾ, വാൾ തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങളാൽ ചണ്ഡികാദേവി അടിച്ചു.
61. സപപഥ മഹാ പൃഷ്ടേ ശാസ്ത്ര സംഘ സമാഹത,
നീരക്തശ്ച മഹീപാല രക്ത ഭീജോ മഹാസുര.
ഹേ രാജാവേ, രക്തഭീജ എന്ന ആ അസുരൻ മതിയായ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുകയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രക്തം മുഴുവൻ നഷ്ടപ്പെട്ട് തറയിൽ വീണു.
62. തത്സ്ഥേ ഹർഷമതുല മവാപ്സ്ത്രിദാസ നൃപ,
ഹതേ മാതൃ ഗണസ്തസ്മിൻ നാനാർത്തസ്യങ് മദോദധത.
ഹേ രാജാവേ, പിന്നീട്, രക്തഭീജൻ്റെ മരണം സംഭവിച്ചപ്പോൾ ദേവന്മാർക്ക് വലിയ സന്തോഷമുണ്ടായി.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മ്യേ,
രക്ത ഭീജ വധോ നമ,
അഷ്ടമോ അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന രക്തഭീജനെ വധിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ എട്ടാം അധ്യായമാണ്.

അദ്ധ്യായം 9: നിശുംഭ വധം
1. രജോ ഉവാച:-
വിചിത്രമിധമാഖ്യതം ഭഗവാൻ ഭവത മമ,
ദേവ്യാശ്ചരിതാ മാഹാത്മ്യം രക്ത ഭീജ വധാശ്രിതം.
രാജാവ് പറഞ്ഞു:-
ഹേ ദേവൻ മഹർഷിയെപ്പോലെ, രക്തഭീജനെ വധിച്ച മഹാദേവിയുടെ വിചിത്രമായ കഥയാണ് നിങ്ങൾ ഇതുവരെ എന്നോട് പറഞ്ഞത്.
2. ഭൂയശ്ചേചംയഹം സ്രോതും രക്ത ഭീജേനിപതിതേ,
ചകാര ശുംഭോ യത് കർമ്മ നിശുംബശ്ചിതി കോപാന.
രക്തഭീജനെ വധിച്ചപ്പോൾ കോപാകുലരായ ശുംഭനും നിശുംഭനും ചെയ്തതിൻ്റെ കഥ കേൾക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
3. ഋഷിർ ഉവാച:-
ചകാര കോപ മാതുലം രക്ത ഭീജേ നിപതിതേ,
ശുംഭാസുരോ നിശുംഭശ്ച ഹതേഷ്വന്യേഷു ചാഹവേ.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
രക്തഭീജൻ യുദ്ധത്തിൽ വീണപ്പോഴും മറ്റ് അസുരന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോഴും ശുംഭനും നിശുംഭനും സമാനതകളില്ലാത്ത കോപം അനുഭവിച്ചു.
4. ഹന്യമാനം മഹാ സൈന്യം വിലോക്യ മർഷ മുധ്വാഹൻ,
അഭ്യദവ്ൻ നിശുംഭോ അധ മുഖ്യായ അസുര സേനായ.
പിന്നീട് നിശുംഭൻ തൻ്റെ സൈന്യത്തിൻ്റെ വലിയൊരു ഭാഗം കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട് അത്യന്തം കോപിഷ്ഠനായി തൻ്റെ അസുര സൈന്യവുമായി യുദ്ധത്തിനായി ദേവിയുടെ അടുത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
5. തസ്യാഗതസ്തഥാ പ്രുഷ്ടേ പാർശ്വയോശ്ച മഹാസുര,
സദഷ്ടൗഷ്ടപൂത ക്രുധാ ഹന്തും ദേവി മുപായയു.
അവൻ്റെ മുന്നിലും പിന്നിലും, കടിച്ചുപറിച്ച ചുണ്ടുകളാൽ ദേവിയെ വധിക്കുന്നതിനായി നിരവധി അസുരന്മാർ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
6. അജഗമ മഹാ വീര്യ ശുംഭോ അപി സ്വബലൈർ വൃത,
നിഹന്തും ചണ്ഡികം കോപാത് കൃത്വാ യുദ്ധം മാതൃഭി.
ആ മഹാപരാക്രമിയായ ശുംഭൻ തൻ്റെ മഹാസൈന്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഏഴ് മാതൃദേവതകളോട് യുദ്ധം ചെയ്യുകയും കോപം നിമിത്തം ചണ്ഡികാദേവിയെ കൊല്ലാൻ വരികയും ചെയ്തു.
7. തതോ യുദ്ധമതീ വാസീ ദേവ്യോ ശുംഭ നിശുംഭയോ,
സർവശമതിവോഗ്രാം മേഘയോരിവ വർഷത.
അപ്പോൾ ശുംഭനും നിശുംഭനും രണ്ടു മഴമേഘങ്ങൾ പോലെ അസ്ത്രങ്ങൾ വർഷിച്ചു ദേവിയോട് വലിയ യുദ്ധം തുടങ്ങി.
8. ചിചേദസ്താംചരംസ്ഥാഭ്യം ചണ്ഡികാ സ്വസരോൽക്കരൈ.
തദയാമാസ മാറ്റ്ഷു ശാസ്ത്രോഘൈര സുരേശ്വരൌ ।
ആ ദേവി രണ്ടുപേരും അയച്ച അസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം വെട്ടിക്കളയുകയും അസ്ത്രങ്ങളാലും മറ്റ് ആയുധങ്ങളാലും അവരെ കഠിനമായി ശിക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.
9. നിശുംഭോ നിഷിതം ഗദ്ഗം ചർമ്മ ചാധയ സുപ്രഭം,
അത്താദയൻ മൂർദ്ധിനി സിംഹം ദേവ്യാ വാഹനമുത്തമം.
നിശുംഭൻ മൂർച്ചയുള്ള വാളും പരിചയും എടുത്ത് ദേവിയുടെ വലിയ കുതിരയുടെ നെറ്റിയിൽ അടിച്ചു.
10. തദിതേ വാഹനേ ദേവി ക്ഷുരപ്രേണാസിമുത്തമം,
നിശുംഭസ്യശു ചിചേധ ചർമ ചാപ്യഷ്ട ചന്ദ്രകം.
തൻ്റെ കുതിരയെ (സിംഹം) മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നത് കണ്ട്, ആ ദേവി അമ്പ് കൊണ്ട് എട്ട് ചന്ദ്രന്മാർ വരച്ച നിശുംഭൻ്റെ പ്രത്യേക വാളും പരിചയും തകർത്തു.
11. ഛിന്നേ ചർമ്മണി ഗാദ്‌ഗെ ച ശക്തിം ചിക്ഷേപ സോ അസുര,
തമപ്യസ്യ ദ്വിധാചക്രേ ചക്രേണാഭിമുഖഗതാം.
തൻ്റെ വാളും പരിചയും നഷ്ടപ്പെട്ടത് കണ്ട് നിശുംഭൻ കുന്തം കൊണ്ട് അവളെ എതിർത്തു. ദേവി തൻ്റെ പുണ്യചക്രം കൊണ്ട് അത് മുറിച്ചു.
12. കോപമധ്മതോ നിശുംഭോ അധ സൂലം ജഗ്രഹ ധനവ,
ആയന്തം മുഷ്ടിപതേന ദേവി തചാപ്യചൂർണയാത്.
അപ്പോൾ അവൻ്റെ കോപം നിമിത്തം തിളങ്ങി നിന്ന നിശുംഭൻ ത്രിശൂലം അവളുടെ നേരെ എറിയുകയും അവൾ അത് തൻ്റെ മുഷ്ടി കൊണ്ട് തന്നെ പൊടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
13. ആവിദ്യാധ ഗദാം സോ അപി ചിക്ഷേപ ചണ്ഡികാം പ്രതി,
സാപി ദേവ്യാ ത്രിശൂലേന ഭിന്ന ബസ്മത്വാമാഗധാ.
പിന്നീട് അവൻ തൻ്റെ ഗദ കറക്കി ദേവിയുടെ ദിശയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു, ആ ഗദ ദേവിയുടെ ത്രിശൂലത്താൽ ഒടിഞ്ഞ് ഭസ്മമായി.
14. തഥാ പരശു ഹസ്തം തമയന്തം ദൈത്യപുംഗവം,
ആഹത്യ ദേവി ബണൌ ഘൈരപഥയത ഭൂതലേ.
അപ്പോൾ അസുരൻ കോടാലിയുമായി ദേവിയുടെ നേരെ വരുകയും അവൾ തൻ്റെ അസ്ത്രങ്ങളാൽ അവനെ നിലത്ത് വീഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു.
15. തസ്മിന്നിപതിതേ ഭൂമൌ നിശുംഭേ ഭീമ വിക്രമേ,
ബ്രഹര്യഥീവ സംക്രുദാ പ്രയൌ യോധുമാംഭികാം.
പരാക്രമശാലിയായ തൻ്റെ സഹോദരൻ നിശുംഭൻ നിലത്ത് വീണത് കണ്ട ശുംഭൻ അത്യധികം കോപത്തോടെ ദേവിയോട് യുദ്ധത്തിന് പോയി.
16. സ രാധാസ്തദ് അത്യുച്ചൈർ ഉഗ്രഗീത പരമയൂധൈ,
ഭുജൈ ആശതബീർ അതുല്യൈർ വ്യാപ്യശേഷം ഭബൗ നഭ.
പിന്നെ ഒരു രഥത്തിൽ കയറി നിരവധി വിശേഷപ്പെട്ട ആയുധങ്ങളുമായി അവൻ തൻ്റെ എട്ട് കൈകൾ ഉപയോഗിച്ച് ആകാശത്ത് വ്യാപിച്ചു.
17. തമയന്തം സമലോക്യ ദേവി ശംഖമവധ്യാത്,
ജ്യാശബ്ദം ദനുശ്ചകരഥീവ ദുസ്സഹം.
അവൻ വരുന്നതുകണ്ട് ആ ദേവി ശംഖ് ഊതി വില്ലിൻ്റെ ചരട് വലിച്ച് അസഹനീയമായ ഒരു ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു.
18. പൂരയാമാസ കകുഭോ നിജ ഗണ്ഡസ്വനേന ച,
സമസ്ത ദൈത്യ സൈന്യനം തേജോ വധ വിധായിനാ.
എല്ലാ അസുരന്മാരുടെയും വീര്യത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ള അവളുടെ മണിനാദം കൊണ്ട് അവൾ എല്ലാ ദിശകളും നിറഞ്ഞു.
19. തഥാ സിംഹോ മഹാനാധൌ സ്ഥ്യജിതേഭ മഹാ മധൈ,
പൂരയാമാസ ഗഗനം ഗാം തദോപാധിശോ ദാസ.
ആനകളുടെ ആവേശം അടക്കിപ്പിടിക്കാൻ കഴിവുള്ള വലിയ ഗർജ്ജനത്തോടെ ആ സിംഹം ദശദിക്കുകളിലും ആകാശത്തും ഭൂമിയിലും നിറഞ്ഞു.
20. തഥാ കാലീ സമുത്പത്യ ഗഗനം ക്ഷ്മമാതാദയാത്,
കരാഭ്യാം തന്നിനാധേന പ്രാക് സ്വനസ്ഥേ തിരോഹിത.
അപ്പോൾ ചണ്ഡിക ആകാശത്തേക്ക് ചാടി ഭൂമിയെ കൈകൊണ്ട് അടിച്ചു, ഈ ശബ്ദം മറ്റെല്ലാ മുൻ ശബ്ദങ്ങളെയും വിളറിയതാക്കി.
21. അട്ടത്തഹാസമശിവം ശിവദൂതി ചകാര ഹ,
തായ് ശബ്ദൈർ അസുരാസ്ത്രേഷു ശുംഭ കോപം പരമ യയൌ.
അപ്പോൾ ശിവദൂതി ദേവി ഭയങ്കരമായ ശബ്ദത്തോടെ വളരെ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു, ആ ശബ്ദം കാരണം അസുരന്മാർ ഭയപ്പെട്ടു, ശുംഭൻ അത്യന്തം കോപിച്ചു.
22. ദുരാത്മസ്ഥിഷ്ഠാ തിഷ്ടേതി വ്യാജഹാരാംബികാ യദാ,
തഥാ ജായേത്യ അഭിഹതാം ദേവൈർ ആകാശ സംസ്ഥിതൈ ।
ഹേ മോശം ഒന്ന് നിർത്തൂ, നിർത്തൂ എന്ന് ദേവി നിലവിളിച്ചപ്പോൾ ആകാശത്ത് നിന്നിരുന്ന ദേവന്മാർ “വിജയം, വിജയം. ”
23. ശുംഭോനാഗത്യ യാ ശക്തിർമുക്താ ജ്വാലതി ഭീഷണ,
ആയന്തി വഹ്നി കൂട്ടഭാ സാ നിരസ്ഥ മഹോൽഖയാ.
ശുംഭൻ എറിഞ്ഞ ആ മിന്നുന്ന കുന്തം, അവൻ അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നതിനുശേഷം ഒരു അഗ്നിഗോളം പോലെ മുന്നേറി, എന്നാൽ ദേവി തൻ്റെ "മഹോൽഖ" എന്ന ആയുധം ഉപയോഗിച്ച് നശിപ്പിച്ചു. (ഇത് മഹത്തായ മിന്നുന്ന പ്രകാശമുള്ള ദേവിയുടെ ഒരു വലിയ കുന്തമാണ്. )
24. സിംഹ നാദേന ശുംഭസ്യ വ്യാപം ലോക ത്രയാന്തരം,
നിർഘത നിസ്വാനോ ഘോരോ ജിത വാൻ അവനിപതേ.
ഹേ രാജാവേ, ശുംഭ ഗർജ്ജനം പോലെ സിംഹം മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും വ്യാപിക്കുകയും ഭയങ്കരമായ ഇടിമുഴക്കത്തേക്കാൾ തീവ്രതയുണ്ടായിരുന്നു.
25. ശുംഭ മുക്തൻ ശരൻ ദേവി ശുംഭസ്ഥാത് പ്രഹിതൻ ശരൻ,
ചിചേധ സ്വ സരൈർ ഉഗ്രൈ ശതശോധ സഹസ്രസ.
അപ്പോൾ ശുംഭൻ അയച്ച അസ്ത്രങ്ങളും ദേവി അയച്ച അസ്ത്രങ്ങളും യഥാക്രമം ദേവിയും ശുംഭനും അവരുടെ അസ്ത്രങ്ങൾ നൂറുകണക്കിന്, ആയിരം എന്നിങ്ങനെ വെട്ടിമുറിച്ചു.
26. തഥാ സാ ചണ്ഡികാ ക്രുധ സൂലേന ജഗനാ താം,
സ തദബി ഹതോ ഭൂമൌ മൂർഛിതോ നിപപാത ഹ.
അപ്പോൾ ആ ചണ്ഡിക ക്രോധത്തോടെ ശുംഭനെ തൻ്റെ കുന്തം കൊണ്ട് അടിച്ചപ്പോൾ അവൻ ബോധംകെട്ട് യുദ്ധഭൂമിയിൽ വീണു.
27. തഥോ നിഷ്ഭ സമ്പ്ര്യ ചേതനമത കാർമുക,
ആജഗണ സരൈർ ദേവീം കലീം കേസരിണം തഥാ.
ഈ സമയം നിശുംഭൻ മയക്കത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്ന് തൻ്റെ വില്ലുകൾ എടുത്ത് ദേവിയേയും സിംഹത്തേയും അമ്പുകളാൽ ശിക്ഷിച്ചു. (മുകളിൽ 14-ാം ശ്ലോകം കാണുക)
28. പുനശ്ച കൃത്വാ ബഹൂനനയുതം ധനുജേശ്വര,
ചക്രയുതേന ധിതിജാചദയാമാസ ചണ്ഡികം.
തൻ്റെ മാന്ത്രിക ശക്തിയാൽ, അസുരന്മാരുടെ ആ അധിപൻ അദ്ദേഹത്തിന് പതിനായിരം കൈകൾ ഉണ്ടാക്കി, പതിനായിരം ചക്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ദേവിയെ പൊതിഞ്ഞു.
29. തഥോ ഭഗവതീ ക്രുധാ ദുർഗാ ദുർഗാർത്തി നാസിനി,
ചിചേധ താനി ചക്രാണി സ്വ സാരൈ സായകംശ്ച താൻ.
പിന്നീട് ദുരാത്മാക്കളെ വധിച്ച ചണ്ഡികാദേവി കോപാകുലയായി ആ ചക്രങ്ങളും അമ്പുകളും വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
30. തഥോ നിശുംഭോ വേഗതേന ഗധാ മാധായ ചണ്ഡികം,
അഭ്യധാവത വൈ ഹന്തും ദൈത്യ സേന സമാവൃത.
അപ്പോൾ നിശുംഭൻ അസുര സൈന്യത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ടു, ദേവിയെ ആക്രമിക്കാൻ ഗദ്ഗദവും സ്വീകരിച്ചു.
31. തസ്യപഥത ഏവസു ഗാദം ചിചേദ ചണ്ഡികാ,
ഗദ്‌ഗെന ശീത ധാരേണ സ ച ശൂലം സമാധധേ.
അവൻ അടുത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ തന്നെ ചണ്ഡികാദേവി അവൻ്റെ ഗദ അറുത്തുമാറ്റി, പിന്നെ അവൻ ഒരു കുന്തം കൊണ്ട് സ്വയം ആയുധമാക്കി.
32. ശൂലഹസ്തം സമയന്തം നിശുംഭമമാരാർദ്ധനം,
ഹൃദി വിവിധ സൂലേന വേഗ വിധേന ചണ്ഡിക.
ദേവന്മാരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവനും കുന്തം ഏന്തിയ നിശുംഭനെ മറ്റൊരു കുന്തംകൊണ്ട് ആ ദേവി ശിക്ഷിച്ചു.
33. ബിന്നസ്യ തസ്യ സൂലേന ഹൃദയ നിസ്ശ്രുതോ അപാര,
മഹാബലോ മഹാ വീര്യസ്ഥിഷ്ഠേഹി പുരുഷോ വദൻ.
നെഞ്ച് പിളർന്ന നിശുംഭനിൽ നിന്ന് ശക്തനും പരാക്രമശാലിയുമായ മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ “നിർത്തൂ, നിർത്തൂ. ”(ഇവിടെ ഈ മനുഷ്യൻ അവൻ്റെ ആത്മാവാണെന്ന് നാം അനുമാനിക്കണം. )
34. തസ്യ നിഷ്ക്രമതോ ദേവി പ്രഹസ്യ സ്വാനവതത,
സിര ചിചേധ ഗദ്‌ഗെന തഥോ അസവപതാത് ഭുവി.
അതുകണ്ട് ദേവി ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ്റെ ശിരസ്സ് വാളുകൊണ്ട് വെട്ടിയിട്ട് അവൻ നിലത്തുവീണു.
35. തസ്യ സിംഹശ്ച ഖധോഗ്ര ദംഷ്ട്ര ക്ഷുണ്ണ ശിരോധരൻ,
അസുരം സ്ഥം തഥാ കലി ശിവദൂതി തഥാ അപാരൻ.
അപ്പോൾ ആ സിംഹം ഭയങ്കരമായ പല്ലുകളാൽ കഴുത്ത് തകർന്ന നിരവധി അസുരന്മാരെ ഭക്ഷിച്ചു, ചാമുണ്ഡയും ശിവദൂതിയും ചില അസുരന്മാരെയും ഭക്ഷിച്ചു.
36. കൗമാരീ ശക്തി നിർഭിന്ന കേചിന്നേശൂർ മഹാ സുര,
ബ്രാഹ്മണി മന്ദ്രപൂതേന തോയേനന്യേ നിരാകൃതാ.
ചില അസുരന്മാർ കൗമാരിയുടെ കുന്തത്താൽ ഒടിഞ്ഞുവീണ് മരിച്ചു, മറ്റു ചിലർ ബ്രാഹ്മണി തളിച്ച പുണ്യജലം കൊണ്ട് തളർന്നുപോയി.
37. മഹേശ്വരീ ത്രിശൂലേന ഭിന്ന പേതുർ സ്ഥധ അപരേ,
വരാഹി തുണ്ഡ ഗതേന കേചിത് ചൂർണീകൃത ഭുവി.
അതുപോലെ നിരവധി അസുരന്മാർ മഹേശ്വരിയുടെ ത്രിശൂലത്താലും ചിലർ വരാഹിയുടെ മുഖത്താലും കീറി വീണു.
38. ഗണ്ഡം ഗണ്ഡം ച ചക്രേണ വൈഷ്ണവ്യാ ധനവ കൃതാ,
വജ്രേണ ചൈന്ദ്രേ ഹസ്താഗ്ര വിമുക്തേന തഥാ അപരേ.
ചിലത് വൈഷ്ണവിയുടെ പുണ്യചക്രത്താലും മറ്റു ചിലത് ഇന്ദ്രിയുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് എറിഞ്ഞ വജ്രായുധത്താലും കഷണങ്ങളായി മുറിഞ്ഞു.
39. കേചിദ്വിനേശൂരാസുര കേചിത് നശത മഹാ ഹവാത്,
ബക്ഷിതശ്ചാപരേ കാലീ ശിവ ധൂതി, മൃഗതിപൈ.
മഹായുദ്ധത്തിൽ ചില അസുരന്മാർ നശിച്ചു, ചിലർ ഓടിപ്പോയി, ചിലരെ കാളിയും ശിവദൂതിയും ഭക്ഷിച്ചു.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മന്വന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ,
നിഷ്ഭ വധോ നമ, നവമോ അധ്യായ
,
ഇതി ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ ഒമ്പതാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണ് . നിശുംഭം നിഹതം ദൃഷ്ട്വാ ബ്രതരം പ്രാണസമ്മിതം, ഹന്യമാനം ബലഞ്ചൈവ ശുംഭ ക്രുദാ അബ്രവീദ്വച. മഹർഷി പറഞ്ഞു:- സഹോദരനെപ്പോലെയുള്ള തൻറെ സൈന്യവും വധിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ട ശുംഭൻ അത്യന്തം കോപിഷ്ഠനായി പറഞ്ഞു. 2. ബലവാലേ പ ദുഷ്ടേ, ത്വാം മാ ദുർഗേ, ഗർവ്വമാവഹ, അന്യസം ബലമാശ്രിത്യ യുധ്യസേ യാതി മനാനി. ഹേ ദുർഗ്ഗാ, ഹേ ചീത്ത പെണ്ണേ, നിൻ്റെ ശക്തിയിൽ നീ അഭിമാനിക്കേണ്ടതില്ല, കാരണം നീ ഈ യുദ്ധം ചെയ്തത് മറ്റുള്ളവരുടെ സഹായത്തോടെയാണ്, അവരുടെ ശക്തിയെ ആശ്രയിച്ചാണ്. 3. ദേവ്യൂവാച:- ഏകൈവാഹം ജഗത്യത്ര ദ്വിതീയ കാ മമാ പര, പശ്യിത ദുഷ്ട, മയ്യേവ വിശന്ത്യോ മദ്വിഭൂതയ.












ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഈ ലോകത്ത് ഞാൻ മാത്രമേയുള്ളൂ, രണ്ടാമത്തേത് എവിടെയാണ്. ഈ ആളുകളെല്ലാം എൻ്റെ ഉള്ളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത് ദയവായി കാണുക.
4. തഥാ സമസ്തസ്ത ദേവ്യോ ബ്രഹ്മണി പ്രമുഖാലയം,
തസ്യ ദേവ്യസ്ഥാനൌ ജഗ്മൂർ ഏകൈവസീ തദംബികാ.
പിന്നീട് ബ്രാഹ്മണി മുതലായ ദേവതകളെല്ലാം ചണ്ഡികാദേവിയുടെ ശരീരവുമായി ഒന്നിക്കുകയും ദേവി തനിച്ചാവുകയും ചെയ്തു.
5. ദേവീ ഉവാച:-
അഹം വിഭൂത്യാ ബഹുഭിരിഹ രൂപൈർ യഥാസ്തദ,
തത്സംഹൃതം മായൈകേവ തിഷ്ടാംയജൗ സ്ഥിരോഭവ.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഈ യുദ്ധക്കളത്തിൽ ഞാൻ എൻ്റെ സഹജമായ ശക്തിയാൽ പല രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു, ഇപ്പോൾ ബഹുസ്വരത ഏകത്വം ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു, ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ഉറച്ചുനിന്നുകൊണ്ട് എന്നോടു യുദ്ധം ചെയ്യുക.
6. ഋഷിർ ഉവാച:-
തഥാ പ്രവാവൃതം യുദ്ധം ദേവ്യാ ശുംഭസ്യ ചോ ഭയോ,
പശ്യിതം സർവ ദേവാനാം അസുരാണാം ച ദാരുണം.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
പിന്നീട് എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ ഇരുവരും (ശുംഭയും ദേവിയും) തമ്മിൽ ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം നടന്നു.
7. ശരവർഷൈ സിതൈ ശാസ്ത്രൈസ്ഥധ അസ്ത്രൈശ്ചൈവ ധരുണൈ,
തയോർ യുദ്ധമഭൂത് ഭൂയ സർവ ലോക ഭയങ്കരം.
അവർക്കിടയിൽ വളരെ ഭയങ്കരവും ഭയങ്കരവുമായ യുദ്ധം നടന്നു, അതിൽ മൂർച്ചയുള്ള അസ്ത്രങ്ങൾ വർഷിക്കുകയും മറ്റ് ആയുധങ്ങളും ഭയാനകമായ വലിയ അസ്ത്രങ്ങളും പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു
8. ദിവ്യനാസ്ത്രാണി സഥാസോ മുമുച്ചേ യന്യധാംബികാ,
ബാബഞ്ച താനി ദൈത്യേന്ദ്ര സ്ഥത് പ്രതി ഗാഥാ കർതൃഭി.
പിന്നീട് ദേവി നൂറുകണക്കിന് ദേവീ അസ്ത്രങ്ങൾ അയച്ചപ്പോൾ, അവരെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ള അസ്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ശുംഭൻ അവരെ നശിപ്പിച്ചു.
9. മുക്താനി തേന ചാസ്ത്രാണി ദിവ്യാനി പരമേശ്വരി,
ബൻബഞ്ച ലീലയൈവോഗ്ര ഹൂങ്കാരോചരണാധിഭി.
ആ ചണ്ഡികാ ദേവി ശുംഭൻ അയച്ച ദിവ്യ അസ്ത്രങ്ങളെ തൻ്റെ ദീർഘനിശ്വാസത്താൽ (ഹം) വെട്ടിക്കളഞ്ഞു.
10. തഥാ സാര സഥൈർ ദേവീ മചാധയത സോ അസുര,
സാപി ആ കുപിതാ ദേവി ധനു ചിച്ഛേധ ചേഷുഭി.
അപ്പോൾ ആ ശുംഭൻ നൂറുകണക്കിന് അസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ദേവിയെ മൂടുകയും അതുമൂലം കോപാകുലനായി അവൾ തൻ്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അവൻ്റെ വില്ല് വെട്ടിമാറ്റുകയും ചെയ്തു.
11. ചിന്നേ ധനുഷി ദൈത്യേന്ദ്ര സ്ഥധ ശക്തി മദദദേ,
ചിചേച്ഛദ ദേവീ ചക്രേണ തമപ്യസ്യ കരേ സ്ഥിതം.
അവൻ്റെ വില്ല് ഒടിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ ശുംഭൻ അവൻ്റെ കൈയിൽ ഒരു കുന്തം എടുത്തു, ദേവി തൻ്റെ പുണ്യചക്രം കൊണ്ട് അതിനെ മുറിച്ചു.
12. തഥാ ഗദ്ഗമുപാധായ ശതചന്ദ്രം ച ഭാനുമാത്,
അഭ്യദവത താം ദേവീം ദൈത്യനാം അധിപേശ്വര.
അപ്പോൾ അസുരന്മാരുടെ തലവനായ ശുംഭൻ നൂറു ചന്ദ്രനെയും സൂര്യനെയും പോലെ തിളങ്ങുന്ന വാളും പരിചയും എടുത്ത് ദേവിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
13. തസ്യ പഥത ഏവസു ഗദ്ഗം ചിചേദ ചണ്ഡിക,
ധനുർ മുക്തൈ ശിതൈർബാണൈശ്ചർമ ചർക്കരകമലം.
ചണ്ഡികാ ദേവി അവൻ വരുമ്പോൾ സൂര്യനെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന അവൻ്റെ വാളും പരിചയും അവളുടെ വില്ലിൽ നിന്ന് അയച്ച അമ്പുകളാൽ മുറിച്ചുമാറ്റി.
14. ഹതസ്വാ സ തഥാ ദൈത്യ ചിന്നധൻവാ വിശാരധി,
ജഗ്രാഹ മുദ്ഗരം ഗോരം അംബികാ നിധനോധ്യാധ.
അപ്പോൾ കുതിരകൾ കൊല്ലപ്പെട്ടവനും വില്ല് ഒടിഞ്ഞവനും രഥവാഹകൻ കൊല്ലപ്പെട്ടവനുമായ ആ അസുരൻ ദേവിയെ കൊല്ലാൻ ഭയങ്കരമായ ഗദ എടുത്തു.
15. ചിചേധാ പഥത തസ്യ മുദ്ഗരം നിഷിതൈ സരൈ,
തദപി സോ അഭ്യദവതം മുഷ്ടി മുധ്യംയ വേഗവാൻ.
മൂർച്ചയേറിയ അസ്ത്രങ്ങളാൽ അവളുടെ അടുത്തെത്തിയ ശുംഭൻ്റെ ഗദ അവൾ വെട്ടിക്കളഞ്ഞു. അതു വകവയ്ക്കാതെ അവൻ മുഷ്ടി നീട്ടി ദേവിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
16. സാ മുഷ്ടിം പദയാമാസ ഹൃദയേ ദൈത്യ പുംഗവ,
ദേവ്യസ്ഥം ചാപി സാ ദേവി തലനോരസ്യ താദയാത്.
അസുരനായ ആ അസുരൻ ദേവിയുടെ നെറ്റിയിൽ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി അടിക്കുകയും അവൾ അവൻ്റെ നെഞ്ചിൽ കൈപ്പത്തികൊണ്ട് അടിക്കുകയും ചെയ്തു.
17. താലപ്രഹരഭി ഹതോ നിപപാത മഹീതലേ,
സാ ദൈത്യരാജ സഹസാ പുനരേവ തദോസ്തിധാ.
അവളുടെ അടിയേറ്റ് ആ അസുരരാജാവ് നിലത്ത് വീണെങ്കിലും സുഖം പ്രാപിച്ച് വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു.
18. ഉത്പത്യ ച പ്രഗൃഹ്യോ ഉച്ചൈർ ദേവീം ഗഗനമസ്തിധാ,
തത്രാപി സാ നിരാധാരാ യുയുധേ തേന ചണ്ഡികാ.
ആ ശുംഭൻ ചാടി ദേവിയെ പിടിച്ച് ആകാശത്ത് ഉയർത്തി നിർത്തി, പക്ഷേ ചണ്ഡിക ഒരു പിന്തുണയും കൂടാതെ അവനുമായി യുദ്ധം ചെയ്തു.
19. നിയുദ്ധം ഖേ തഥാ ദൈത്യശ്ചണ്ഡികാ ച പരസ്പരം,
ചക്രതു പ്രധമം യുദ്ധം മുനി വിസ്മയകാരകം.
അപ്പോൾ ആ അസുരനും ചണ്ഡികാദേവിയും ആദ്യം ആകാശത്ത് വെറും കൈകളോടെ യുദ്ധം ചെയ്തു, ഋഷിമാരെ അമ്പരപ്പിച്ചു.
20. തഥോ നിയുദ്ധം ശുചിരം കൃത്വാ തേനാംഭികാ സഹ,
ഉത്പത്യ ബ്രമയാമാസ ചിക്ഷേപ ധരണി തലേ.
ഏറെ നേരം വെറുംകൈയോടെ യുദ്ധം ചെയ്ത ശേഷം ആ ദേവി അവനെ പൊക്കി നിലത്തിട്ടു.
21. സംക്ഷിപ്തോ ധരണിം പ്രാപ്യ മുഷ്ടി മുധ്യംയ വേഗതാ,
അഭ്യദവത ദുഷ്ടാത്മ ചണ്ഡിക നിധാനേചയാ.
അങ്ങനെ വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട അസുരൻ ഭൂമിയിൽ എത്തി, വേഗത്തിൽ സുഖം പ്രാപിച്ചു, ദേവിയെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
22. തമയന്തം തത്തോ ദേവി സർവ ദൈത്യ ജനേശ്വരം,
ജഗത്യം പാതയാമാസ ഭിത്വാ സൂലേന വക്ഷസി.
പിന്നീട് ആ ദേവി എല്ലാ അസുരന്മാരുടെയും രാജാവായ അവനെ ത്രിശൂലം കൊണ്ട് നെഞ്ച് കീറി നിലത്ത് വീഴ്ത്തി.
23. സാ ഗാഥാസു പപ്തോർവ്യാം ദേവി സൂലഗ്രാവിക്ഷത,
ചലനൻ സകലം പൃഥ്വീം സബ്ധി ദ്വീപം സപർവ്വതം.
ദേവിയുടെ ത്രിശൂലത്താൽ കീറിയ ആ ശുംഭൻ സമുദ്രങ്ങളും ദ്വീപുകളും പർവതങ്ങളും ഉള്ള ഭൂമിയെ മുഴുവൻ കുലുക്കി നിലത്ത് വീണു.
24. തഥാ പ്രസന്നമഖിലം ഹതേ തസ്മിൻ ദുരാത്മനി,
ജഗത്സ്വസ്ഥ്യമതീവാപ നിർമലം ച ഭവന്നഭ.
ദുഷ്ടനെ വധിച്ചപ്പോൾ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ സന്തോഷിച്ചു, ലോകം ശാന്തമായി, ആകാശം തെളിഞ്ഞു
25. ഉത്പഥമേഘ സോൾക യേ പ്രഗസംസ്ഥേ സമം യയു,
സരിതോ മാർഗ വഹിന്യസ്തഥാ സംസ്ഥാത്ര പതിതേ.
ശുംഭൻ മരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് വാൽനക്ഷത്രത്തിൻ്റെ ആകൃതിയിലുള്ള ആ മേഘങ്ങൾ ശാന്തമായി, എല്ലാ നദികളും ശരിയായ ദിശയിലേക്ക് ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി.
26. തതോ ദേവ ഗണ സർവേ ഹർഷ നിർഭര മനസാ,
ഭഭുവുർ നിഹതേ തസ്മിൻ ഗന്ധർവ്വ ലളിതം ജഗു.
അവൻ്റെ വധം കാരണം എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളുടെയും മനസ്സ് സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞു. ഗന്ധർവ്വൻ മനോഹരമായി പാടി.
27. അവധായാംസ്തധൈ വന്യൈ നാന്യതു ശ്ചാപസരോഗനാ.
വാവു പുണ്യസ്തദാ വത സുപ്രഭോ ഭൂ ദിവാകര ।
അതുപോലെ മറ്റൊരു കൂട്ടം ദേവന്മാർ സംഗീതോപകരണങ്ങൾ വായിച്ചു, അപ്സരസ് (ആകാശ നർത്തകർ) ഗ്രൂപ്പുകളായി നൃത്തം ചെയ്തു, വിശുദ്ധ കാറ്റ് വീശുകയും സൂര്യൻ തിളങ്ങുകയും ചെയ്തു.
28. ജാജ്വാലുശ്ചഗ്നായ ശാന്താ ശാന്താ ദിഗ്ജനിതസ്വനാ.
തീ ശാന്തമായി ജ്വലിച്ചു, വിവിധ ദിശകളിലെ ശബ്ദങ്ങളും ശാന്തമായി.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ,
ശുംഭ വധോ നാമ,
ദമസ്‌ക് അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നടക്കുന്ന ശുംഭ വധത്തെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ പത്താം അധ്യായമാണ്.

അധ്യായം 11: നാരായണിയോടുള്ള പ്രാർത്ഥന
1. ദേവ്യാ ഹതേ തത്ര മഹാസുരേന്ദ്ര,
സേന്ദ്ര സുരവഹ്നി പുരോഗമസ്തം,
കാത്യായനിം തുഷ്ടുവരിഷ്ട ലാഭ,
വികാസി വക്ത്രാബ്ജ വികാസിതാസ.
എല്ലാ മഹാ അസുരന്മാരുടെയും തലവനായ ശുംഭൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദേവന്മാരെ അഗ്നിദേവൻ നയിച്ചു, പൂർണ്ണമായും തുറന്ന താമരപ്പൂക്കളുമായി സാമ്യമുള്ള വളരെ സന്തുഷ്ട മുഖങ്ങളോടെ, കാത്യായനി ദേവിയെ (ചണ്ഡികാദേവി) ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിച്ചു.
(കാത്യായന മഹർഷിയുടെ മകളായി ജനിച്ച പാർവതി കാത്യായനി എന്നറിയപ്പെട്ടു.)
2. ദേവി പ്രപന്നാർത്തി ഹരേ പ്രസീദ,
പ്രസീദ മാതർ ജഗത അഖില,
പ്രസീദ വിശ്വേശ്വരി, പാഹി വിശ്വം,
ത്വാം ഈശ്വരി ദേവി ചര ചരസ്യ.
പ്രസാദിക്കണമേ, ഹേ ദേവീ, നിന്നോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവരുടെ ദുഃഖം തീർക്കുന്നവനേ, പ്രസാദിക്കണമേ, ഹേ ദേവീ, പ്രപഞ്ചം മുഴുവനും സൃഷ്ടിച്ചവനും പ്രസാദിക്കണമേ, ഹേ, ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ മുഴുവനും പരിപാലിക്കുന്ന ദേവി, ഹേ ദേവീ, നീ ഈ ലോകത്തിൻ്റെ രാജ്ഞിയാണ്.
3. അധാരഭൂത ജഗത് സ്വം ഏക,
മഹീ സ്വരൂപേണ യഥാ സ്ഥിതസി,
അപം സ്വരൂപ സ്ദിതയാ ത്വൈതത്,
അപ്യൈയതേ കൃത്സ്നമാലംഘ്യ വീര്യേ.
അജയ്യമായ വീര്യമുള്ള ഹേ ദേവീ, നീ ലോകത്തിൻ്റെ രൂപത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു, ലോകത്തിൻ്റെ യഥാർത്ഥ അടിസ്ഥാനം നീയാണ്, നീ ലോകത്തെ മുഴുവൻ ജലരൂപത്തിൽ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു (വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു).
4. ത്വാം വൈഷ്ണവീ ശക്തിരനന്ത വീര്യ,
വിശ്വസ്യ ഭീജം പരമസി മയാ.
സംമോഹിതം ദേവി, സമസ്ത മേതാ,
ത്വാം വൈ പ്രസന്ന ഭുവി മുക്തി ഹേതു.
ഹേ ദേവീ, ഒരിക്കലും അവസാനമില്ലാത്ത മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ ശക്തിയാണ് നീ. മായാ ദേവിയുടെ (മിഥ്യാധാരണ) രൂപത്തിലുള്ള മുഴുവൻ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെയും അടിസ്ഥാന അടിസ്ഥാനം നിങ്ങളാണ്. ഹേ ദേവീ, നീ ഈ ലോകത്തെ മുഴുവൻ മോഹിപ്പിക്കുന്നു, നീ പ്രസാദിച്ചാൽ ലോകം മുഴുവനും മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു എന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാം. (അവളുടെ മായയുടെ രൂപത്താൽ അവൾ നമ്മെ സാധാരണ ജീവിതം നയിക്കുകയും അവളുടെ ജ്ഞാനസ്വരൂപത്തെ അവൾ മോക്ഷത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.)
5. വിദ്യാ സമസ്തസ്തവ ദേവി, ഭേദ,
സ്ത്രീയാ സമസ്ത സകല ജഗത്സു,
ത്വൈകായ പൂരിതമംബയൈതത്,
കാ തേ സ്തുതി സ്ഥവ്യാപാര അപരോക്തി.
ഹേ ദേവീ, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും, 64 കലകളിൽ നന്നായി പഠിച്ച എല്ലാ സ്ത്രീകളും നിങ്ങളുടെ ഭാഗമാണ്, ഈ ലോകം അമ്മയുടെ രൂപത്തിൽ നിങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണ്, അതിനാൽ നിങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ സ്തുതികളെല്ലാം ശരിക്കും അപര്യാപ്തമാണ്.
6. സർവ ഭൂത യദാ ദേവി സ്വർഗ മുക്തി പ്രധായാനി,
ത്വാം സ്തുത സ്തുതയേ കാ വാ ഭവന്തു പരമോക്തയാ.
നിങ്ങൾ പ്രപഞ്ചസ്വരൂപനാണ്, സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നവനാണ്, അങ്ങ് സ്തുതിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥനയിൽ കൂടുതൽ എന്ത് ചേർക്കാൻ കഴിയും?
7. സർവസ്യ ബുദ്ധി രൂപേണ, ജനസ്യ ഹൃദി സംസ്ഥേ,
സ്വർഗാപവർഗധേ ദേവി, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
ഹേ ദേവീ, എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിൽ ബുദ്ധിയായി ജീവിക്കുന്നവൾ, ആളുകൾക്ക് സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നവളേ, നാരായണീ, നിനക്ക് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം.
(ഈ ശ്ലോകത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, അടുത്ത പതിനാറ് ശ്ലോകങ്ങളെ നാരായണി സ്തുതി എന്ന് വിളിക്കുന്നു. നാരായണി "ആത്യന്തിക ദൈവത്തിന് പിന്നിലെ സഹജമായ ശക്തി" യെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. "എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാനം നൽകുന്നവൾ" എന്നതിനർത്ഥം. "അല്ലെങ്കിൽ "കർത്താവിൻ്റെ പിന്നിലെ ശക്തി അവൾ. നാരായണ. ” അല്ലെങ്കിൽ ഭഗവാൻ നാരായണൻ്റെ പിന്നിലുള്ള മായയുടെ ശക്തി അല്ലെങ്കിൽ അവൾ മോക്ഷത്തിൻ്റെ
വ്യക്തിത്വമാണ് അല്ലെങ്കിൽ ദേവന്മാർ ആരാധിക്കാൻ യോഗ്യയായവളാണ്
.
ഹേ ശക്താ, സൂക്ഷ്മകാലത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയുടെ പരിണാമത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നവനും ലോകനാശത്തിലെ പ്രധാന ശക്തിയുമായവനേ, നാരായണീ, നിനക്ക് ഞങ്ങളുടെ
നമസ്കാരം 30 കഷ്ടങ്ങൾ.ഇവ സമയത്തിൻ്റെ ചെറിയ അളവുകളാണ്.)
9. സർവ മംഗള മാംഗൽയേ, ശിവേ, സർവാർത്ഥ സാധകേ,
ശരണ്യേ ത്രയംബികേ ഗൗരീ നാരായണി നമോസ്തുതേ.
സർവ്വ നന്മകളും നൽകുന്നവളും, ശാന്തിയുള്ളവളും, സർവ്വസമ്പത്തും നൽകുന്നവളും, ആശ്രയിക്കാവുന്നവളും, മൂന്ന് കണ്ണുകളുള്ളവളും, സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ളവളുമായ ദേവീ, നാരായണീ 10. സൃഷ്ടി
സ്ഥിതി വിനാശനം ശക്തിഭൂതേ, സനാതനി,
ഗുണാശ്രയേ, ഗുണമേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
ഹേ ദേവീ, സൃഷ്ടിയുടെയും പരിപാലനത്തിൻ്റെയും സംഹാരത്തിൻ്റെയും പിന്നിലെ ശക്തി ആരാണ്. ഹേ ദേവീ, സത്വ, രജസ്സ്, തമസ്സ് എന്നീ മൂന്ന് സ്വഭാവങ്ങളാൽ ആശ്രയിക്കപ്പെട്ടവൾ, എല്ലാ നല്ല സ്വഭാവങ്ങളാലും നിറഞ്ഞവൾ, നാരായണീ 11. ശരണഗാഥ ദീനാർത്ഥ,
പരിത്രണ പാരായണേ,
സർവസ്യാർത്തി ഹരേ ദേവി, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
ഹേ ദേവീ, നിനക്കു കീഴടങ്ങുന്നവരെയും കഷ്ടപ്പെടുന്നവരെയും പരിചരിക്കുന്ന ദേവേ, ഹേ ലോകം മുഴുവനും എല്ലാ ദുരിതങ്ങളും അകറ്റുന്ന ദേവി, നിനക്കു ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം, നാരായണി 12.
ഹംസ യുക്ത വിമാനസ്ഥേ, ബ്രാഹ്മണി രൂപ ധാരിണി,
കൗശംഭ ക്ഷരികേ ദേവി, നാരായണി നമോഷ്തുതേ.
ഹംസങ്ങളോടുകൂടെ വായുവിമാനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവൾ, ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ രൂപമുള്ളവൾ, ദുർഭ പുല്ല് കലർന്ന ജലം തളിക്കുന്നവൾ, നാരായണീ, നിനക്കു ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം
13. ത്രിശൂല ചന്ദ്രഹി ധാരേ, മഹാ വൃഷഭ വാഹിനി,
മഹേശ്വരി സ്വരൂപേണ നാരായണി നമോസ്തേ.
ശിവരൂപമുള്ളവൾ, ത്രിശൂലം ധരിച്ചവൾ, ചന്ദ്രക്കലയും സർപ്പവും അണിയുന്നവൾ, മഹാകാളയുടെ മേൽ കയറുന്നവൾ, നാരായണീ,
14. മയൂര കുക്കുട വൃതേ, മഹാശക്തി ധാരേ അനഘേ,
കൗമാരീ രൂപാ. സംസ്ഥാനേ, നാരായണി നമോസ്ഥേ.
കോഴിയും മയിലും ഉള്ളവളും, വലിയ കുന്തം പിടിച്ചവളും, പാപം ചെയ്യാത്തവളും, സുബ്രഹ്മണ്യൻ്റെ ഭാവമുള്ളവളുമായ ദേവിയുടെ, നാരായണീ, നിനക്ക് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം.
15. സംഖ ചക്ര ഗധാ ശാർങ്ഖ്യ ഗ്രഹീത പരമയൂധേ,
പ്രസീദ വൈഷ്ണവി രൂപേ, നാരായണി നമോഷ്തുതേ.
ഓ, ഗദ, ചക്രം, ശംഖ്, വില്ല് എന്നിവ നിങ്ങളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന, മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ രൂപമായ, ഞങ്ങളിൽ പ്രസാദിക്കണമേ, നാരായണി 16. ഗ്രഹീതോഗ്ര
മഹാ ചക്രേ, ദംഷ്ട്രോ ദ്യുത വസുന്ധരേ,
വരാഹ രൂപിണി, ശിവേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
മഹത്തായ പുണ്യചക്രത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചവൾ, ഭൂമിയെ മുൻപല്ലുകളിൽ പിടിക്കുന്നവൾ, വരാഹരൂപമുള്ളവൾ, നന്മ മാത്രം ചെയ്യുന്നവളേ, നാരായണീ 17. നൃസിംഹ രൂപേണോഗ്രേണ ഹംതും ദൈത്യൻ കൃതോധ്യമേ,
ത്രൈലോക്യ
ത്രാണ സഹിതേ, നിനക്കു ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം. നാരായണീ നമോസ്തുതേ.
നരസിംഹരൂപമുള്ളവൾ, ഭയാനകമായ രൂപം ഉള്ളവൾ, അസുരന്മാരെ കൊല്ലാൻ തയ്യാറുള്ളവൾ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും പരിപാലിക്കുന്നവൾ, നാരായണീ
18. കിരീടിനി, മഹാ വജ്രേ, സഹസ്ര നയനോജ്വാലേ,
വൃത്ര പ്രാണാ ഹരേ, നാരായണി നമോഷ്ഠേ.
മഹത്തായ വജ്രായുധത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന, ആയിരം കണ്ണുകളാൽ തിളങ്ങുന്ന, വൃത്ര അസുരനെ നിഗ്രഹിച്ചവൾ, ഇന്ദ്രൻ്റെ രൂപമുള്ളവൾ, നാരായണീ,
19. ശിവദൂതി സ്വരൂപേണ ഹതാ ദൈത്യ മഹാ ബാലേ,
ഘോര രൂപേ. , മഹാരവേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
ശിവധൂതിയുടെ രൂപമുള്ളവൾ, അസുരന്മാരുടെ മഹാസൈന്യത്തെ വധിച്ചവൾ, ഭയാനകമായ രൂപമുള്ളവൾ, മഹത്തായ ശബ്ദമുള്ളവൾ, നാരായണീ, നിനക്കു
ഞങ്ങളുടെ
നമസ്കാരം , നാരായണി നമോസ്തുതേ.
പല്ലിനാൽ ഭയങ്കരമായ മുഖമുള്ളവൾ, തലയോട്ടിമാല അണിയുന്നവൾ, മുണ്ട എന്ന ഭീമനെ വധിച്ചവൾ, കാളി ദേവി, നാരായണീ, 21.
ലക്ഷ്മീ ലജ്ജേ മഹാവിദ്യേ, ശ്രദ്ധേ, പുഷ്ടി സ്വധേ, നിനക്കു ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം. ദ്രുവേ,
മഹാ രാത്രി മഹാ മായേ, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
ഹേ ലക്ഷ്മീദേവി, ലജ്ജയുടെ ആൾരൂപവും, ഉപനിഷത്തുകളുടെ രൂപവും, മതപരമായ കോപമുള്ളവയും, അത്യധികം ശക്തിയുള്ളവനും, മാൻമാരുടെ രൂപവും, ശാശ്വതവും, പ്രളയത്തിൻ്റെ രാത്രിയും ആരാണ്. എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും കാരണമാണ്, നാരായണീ, നിനക്ക് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം
22. മേധേ, സരസ്വതി, വരേ, ഭൂതി ഭബ്രവി, താമസി,
നിയതേ, ത്വാം, പ്രസീദേഷ, നാരായണി നമോസ്തുതേ.
ഓ ദേവീ, ബുദ്ധിയുടെ ദേവത, വാക്കിൻ്റെ ദേവത, ആരാണ് ഏറ്റവും വലുത്, ആരാണ് സത്വ, രജോ, തമസ്സ് എന്നിവയുടെ ദേവത, ആരാണ് ഞങ്ങളുടെ ദേവത, ദയവായി ഞങ്ങളോട് ദയ കാണിക്കേണമേ, നിനക്ക് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം. നാരായണി
23. സർവ സ്വരൂപേ സർവേഷേ, സർവ ശക്തി സമൻവിതേ,
ഭയേഭ്യ സ്ത്രാഹിണോ ദേവി, ദുർഗാദേവി നമോസ്തുതേ.
അല്ലയോ ദേവീ, എല്ലാ രൂപങ്ങളും സ്വീകരിക്കുന്നവനും, എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും ദേവതയും, എല്ലാത്തരം ശക്തികളുമുള്ളവളും, ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ, ദുർഗ്ഗാദേവി, നിനക്കു ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം.
24. ഏതതേ വദനം സൌമ്യം, ലോചന ത്രയ ഭൂഷിതം,
പാതു ന സർവ ഭൂതേഭ്യ, കഥായനി നമോസ്തുതേ.
ഓ കാത്യായനി ദേവീ, അങ്ങേയ്ക്ക് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം, മൂന്ന് കണ്ണുകളാൽ അലംകൃതമായ അങ്ങയുടെ സുന്ദരമായ മുഖം എല്ലാ ജീവികളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
25. ജ്വാല കരള മാത്യുഗ്ര മേശാസുര സൂധനം,
ത്രിശൂലം പാദു നോ ഭീദർ ഭദ്രകാളി, നമോസ്തുതേ.
അല്ലയോ ഭദ്രകാളി ദേവീ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം, തീജ്വാലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട അങ്ങയുടെ ഭയാനകമായ ത്രിശൂലം, അത്യന്തം കോപിച്ചിരിക്കുന്നതും എല്ലാ അസുരന്മാരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാനായി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നതും ഞങ്ങളെ ഭയത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
26. ഹിനാസ്തി അതിസാരം തേജാംസി, സ്വനേന പൂര്യ സാ ജഗത്,
സാ ഗണ്ഡ പാതു നോ ദേവീപാപേഭ്യേന സുതനിവ.
ഹേ ദേവീ, ത്രിലോകത്തെയും നാദത്താൽ നിറയ്ക്കുന്ന, അസുരന്മാരുടെ ശക്തിയെ നശിപ്പിക്കുന്ന നിൻ്റെ കൈയിലുള്ള ആ മണി ഞങ്ങളെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കട്ടെ, ഒരു അമ്മ തൻ്റെ പുത്രന്മാരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ.
27. അസുരസൃഗ്വാസ പംഗ ചർച്ചിതസ്ഥേ കരോജ്ജ്വല,
ശുഭയ ഗദ്ഗോ ഭവതു ചണ്ഡികേ, ത്വാം നാഥ വയം.
ഹേ ദേവീ ചണ്ഡികേ, അസുരന്മാരുടെ മാംസവും രക്തവും കാരണം മലിനമായ ആ തിളങ്ങുന്ന വാൾ നിൻ്റെ കൈകളിൽ ഞങ്ങൾക്ക് നന്മ ചെയ്യട്ടെ. ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്നു.
28. രോഗാങ്ശേഷനാപഹംസി തുഷ്ട,
രുഷ്ടാ തു കമാൻ സകലാൻ അഭിഷതാൻ,
ത്വാശ്രീതാനാം ന വിപന്നരാണം,
ത്വമാശ്രിത ഹ്യാശ്രയതാം പ്രയന്തി.
നിങ്ങൾ സന്തോഷവാനാണെങ്കിൽ എല്ലാത്തരം പ്രശ്‌നങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കും, ദേഷ്യമുണ്ടെങ്കിൽ അഭികാമ്യമായ എല്ലാ സംഭവങ്ങളും നശിപ്പിക്കും. നിങ്ങൾക്ക് കീഴടങ്ങുന്ന ആർക്കും അപകടങ്ങളൊന്നുമില്ല, അവർ മറ്റുള്ളവരെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നു, തിരിച്ചും അല്ല.
29. ഏതത് കൃതം യത് കദനം ത്വയാദ്യൈ,
ധർമ്മദ്വിഷം ദേവി, മഹാസുരാനം,
രൂപൈരനേകൈർ ബഹുദാത്മ മൂർത്തിം.
കൃത്വാംബികേ തത് പ്രകരോതി കന്യാ?
ഹേ ദേവീ, നിൻ്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം പലതാക്കി വിഭജിക്കുന്ന ഈ പ്രവൃത്തിയും ന്യായമായ പ്രവൃത്തിയെ വെറുക്കുന്ന മഹാനായ അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയും മറ്റാർക്കും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല, അല്ലേ?
30. വിദ്യാസു ശാസ്ത്രേഷു വിവേകാ ധീപ,
ഷഡ്യേഷു വാക്യേഷു ച കാ ത്വധാന്യ,
മമത്വാ ഗർത്തേ അതി മഹാ അന്ധകാരേ,
ഭിബ്രമായത്യേ തധീവ വിശ്വം.
മന്ത്രവും (പവിത്രമായ മന്ത്രങ്ങളും) മന്ത്രവാദവും, മതം അനുശാസിക്കുന്ന നിയമങ്ങളും, തത്വശാസ്ത്രവും വേദങ്ങളും പഠിപ്പിക്കുന്ന മഹത്തായ ഗ്രന്ഥങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടും, ലോകത്തെ മുഴുവൻ അന്ധകാരത്തിലും അജ്ഞതയിലും അഹംഭാവത്തിൻ്റെ കിണറ്റിൽ നിർത്താനും അവരെ ഭ്രമിപ്പിക്കാനും നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നു. .
നിനക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കാണ് ഇത് ചെയ്യാൻ കഴിയുക?(ഇത് മനുഷ്യരുടെ ദർശനത്തെ മറയ്ക്കുന്ന വിഷ്ണുമായ (വിഷ്ണുവിൻ്റെ മായയുടെ ശക്തി) എന്ന ദേവിയുടെ രൂപത്തെ
സ്തുതിക്കുന്നു
. മധ്യേ,
തത്ര സ്ഥിതാ ത്വാം പരിപാസി വിശ്വം ।
രാക്ഷസന്മാരിൽ നിന്നും, മഹാവിഷങ്ങളിൽ നിന്നും, ശത്രുക്കളിൽ നിന്നും, കള്ളന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും, കടലിലെ അപകടങ്ങളിൽ നിന്നും നിങ്ങൾ ഈ ലോകത്തെ മുഴുവൻ രക്ഷിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
32. വിശ്വേശ്വരി ത്വാം പരിപാസി വിശ്വം,
വിശ്വാത്മികാ ധാരയസീതി വിശ്വം,
വിശ്വേസാ വന്ധ്യാ ഭവതി ഭവന്തി,
വിശ്വാസ്രായ യേ ത്വയി ഭക്തി നമ്ര.
ഹേ ദേവീ, നീ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിനാകെ ദേവതയാണ്, അതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ പ്രപഞ്ചത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ ആത്മാവാണ്, അതിനാൽ നിങ്ങൾ അതിനെ പരിപാലിക്കുന്നു. ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ യജമാനന്മാർക്ക് നിങ്ങൾ ആദരണീയനാണ്, അതിനാൽ നിങ്ങളെ വിനയത്തോടെ ആരാധിക്കുന്ന എല്ലാവരും പ്രപഞ്ചം ആശ്രയിക്കുന്ന ആളുകളായി മാറുന്നു.
33. ദേവീ പ്രസീദ പരിപാലയ നോ അരി ഭീതേർ,
നിത്യം യധാ അസുര വധ ധു നൈവ സാധ്യ,
പാപാനി സർവ ജഗതം പ്രശമം നയസു,
ഉത്പതാപക ജനിതാംശ്ച മഹോപ സർഗാൻ.
അല്ലയോ ദേവീ, ഞങ്ങളോട് കരുണ കാണിക്കണമേ. ആ അസുരന്മാരെ ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് നിഗ്രഹിച്ച് ശത്രുഭയത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ എങ്ങനെ രക്ഷിച്ചോ അതുപോലെ ഞങ്ങളെ എക്കാലവും രക്ഷിക്കൂ. ഇഹലോകത്ത് ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പാപങ്ങളും, ധർമ്മം പാലിക്കാതെ മനുഷ്യർ തന്നെ വരുത്തിവെക്കുന്ന വലിയ പ്രശ്നങ്ങളും അവസാനിപ്പിക്കുക.
34. പ്രണതം പ്രസീദ ത്വാം ദേവി വിശ്വാർത്ഥി ഹാരിണീ,
ത്രൈലോക്യ വാസിനാമീഡ്യേ ലോകാനാം വരദാ ഭവ.
ഹേ ദേവീ, ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ വേദനകളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു, നിങ്ങളെ വന്ദിക്കുന്ന എല്ലാവരിലും പ്രസാദിക്കുക. ഹേ ദേവി, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും എല്ലാ ജീവികളാലും ആരാധിക്കപ്പെടാൻ യോഗ്യയായ ദേവി അവർക്ക് വരം നൽകുന്നു.
35. ദേവുവാച:-
വരദഹം സുരഗണ, വരമ യന്മസേചദ,
തം വൃണുധ്വം ജഗതം ഉപകാരകം.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഇവിടെ സമ്മേളിച്ചിരിക്കുന്ന ദേവന്മാരേ, ഞാൻ വരം നൽകുന്നവനാണ്. ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന് സഹായകരമാകുന്ന ഏത് അനുഗ്രഹവും ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് തരാം.
36. ദേവ ഊചു:-
സർവ ബദ്ധ പ്രശമനം ത്രൈലോക്യസ്യ അഖിലേശ്വരി,
ഏവമേവ ത്വയാ കാര്യമസ്മാദ് വൈരി വിനാശനം.
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു:-
ഹേ ലോകത്തിൻ്റെ ദേവീ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നത് ദയവായി തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുക.
37. ദേവുവാച:-
വൈവസ്ഥേന്തരേ പ്രാപ്‌തേ അഷ്ട വിംസതി മേ യുഗേ,
ശുംഭോ നിശുംഭശ്ചൈവന്യ വത് പഥസ്യതേ മഹാ സുരൗ,
വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിൽ (വൈവസ്വത മനുവിൻ്റെ ഭരണകാലത്ത്), ഇരുപത്തിയെട്ടാം യുഗത്തിൽ നിഹും ശുഭയും (ഭാഗം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന) മറ്റ് രണ്ട് പേർ ജനിക്കും. .
38. നന്ദ ഗോപാ ഗൃഹേ ജാഥാ യശോധാ ഗർഭ സംഭവ,
തത്സ്ഥൌ നശയിഷ്യാമി വിന്ധ്യാ ചലാ വാസിനി.
അപ്പോൾ ഞാൻ നന്ദഗോപൻ്റെ ഭവനത്തിൽ യശോധയ്ക്ക് ജനിച്ച് വിന്ധ്യപർവ്വതങ്ങളിൽ വസിച്ച് അവരെ കൊല്ലും.
39. പുനരപ്യതി രൗദ്രേണ രൂപേണ പൃഥ്വിതലേ,
അവതീര്യ ഹനിഷ്യാമി വൈപ്രചിതാംശ്ച ദാനവാൻ ।
വീണ്ടും ഞാൻ ഈ ലോകത്തിൽ ഭയങ്കരമായ രൂപത്തിൽ ജനിക്കുകയും വൈപ്രചിത്തിയുടെ പുത്രന്മാരായ അസുരന്മാരെ കൊല്ലുകയും ചെയ്യും.
40. ഭക്ഷ്യന്ത്യശ്ച തനുഗ്രൻ വൈപ്രചിതാൻ മഹാസുരൻ,
രക്ത ദന്ത ബവിഷ്യന്തി ധാദിമി കുസുമോപമാ.
വൈപ്രചിത്തിപുത്രന്മാരായ ആ രണ്ട് ഭയങ്കര രാക്ഷസന്മാരെ ഭക്ഷിച്ചാൽ എൻ്റെ പല്ലുകൾ മാതളപ്പൂക്കൾ പോലെ ചുവന്നു. (എല്ലായിടത്തും ചുവന്നിരിക്കുന്ന ദേവിയുടെ ഈ രൂപം രക്ത ചാമുണ്ഡാ എന്നറിയപ്പെടുന്നു)
41. തഥാ മാം ദേവതാ സ്വർഗേ മർത്യ ലോകേ ച മാനവ,
സ്തുവന്തോ വ്യഹരീഷ്യന്തി സതതം രക്ത ദണ്ഡികാം.
അത് കൊണ്ട് തന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഭൂമിയിലുള്ള മനുഷ്യരും എന്നെ എപ്പോഴും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും രക്തദണ്ഡിക എന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്യും. (ചുവന്ന പല്ലുകളുള്ള ദേവി)
42. ഭൂയാശ്ച സത വാർഷികം അന വൃഷ്ടിയാനംഭസി,
മുനിഭി സംസ്മൃതാ ഭൂമൗ സാംബവിഷ്യാമിയയോനിജ.
പിന്നീട് നൂറുവർഷമായി ലോകത്ത് മഴ പെയ്യാതെ വരുമ്പോൾ ഋഷിമാർ എന്നെ സ്മരിക്കുകയും ഒരു സ്ത്രീയുടെ സഹായമില്ലാതെ ജനിക്കുകയും ചെയ്യും. (പാർവ്വതിയിൽ നിന്ന് വരുന്ന ചാമുണ്ഡിയെപ്പോലെ)
43. തഥാ സതേന നേത്രാണാം നിരീക്ഷിഷ്യാമി യൻമുനിൻ,
കീർത്തിയിഷ്യന്തി മനുജാ സതക്ഷീം ഇതി മാം തഥാ.
അപ്പോൾ ഞാൻ മുനിമാരെ എൻ്റെ നൂറു കണ്ണുകളാൽ കാണും, അപ്പോൾ ആളുകൾ എന്നെ സതാക്ഷി (നൂറു കണ്ണുള്ള ദേവി) എന്ന് സ്തുതിക്കും
44. തതോഹം അഖിലം ലോകമാത്മാ ദേഹ സമുദ്ഭവൈ,
ബരിഷ്യാമി സുര, സാകൈർ അവൃഷ്ടേ പ്രാണ ധാരകൈ.
അയ്യോ ദേവാ, എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്ന വിളകൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച് മഴ പെയ്യുന്നതുവരെ ഞാൻ ലോകത്തെ മുഴുവൻ സംരക്ഷിക്കും. (വ്യാഖ്യാതാക്കൾ അമരന്തുകളെ അവൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന വിളയായി പരാമർശിക്കുന്നു)
45. സാകംഭാരീതി വിഖ്യാതം തഥാ യാസ്യാമഹം ഭുവി,
തത്രൈവ ച വദിഷ്യാമി ദുർഗമ ആഖ്യാം മഹാ സുരം.
46. ​​ദുർഗാ ദേവീതി വിഖ്യാതം തൻമേ നാമ ഭവിഷ്യതി.
അപ്പോൾ ഞാൻ ശകംഭാരി (ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അമരം പോലുള്ള സസ്യങ്ങൾ നൽകി വയറു നിറച്ചവൾ) എന്ന പേരിൽ ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധനാകും, ആ സമയത്ത് ഞാൻ ദുർഗമ എന്ന അസുരനെ കൊല്ലുകയും ദുർഗ്ഗ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാകുകയും ചെയ്യും.
47. രക്ഷംസി ബക്ഷയിഷ്യാമി മുനീനാം ത്രാണാ കാരണാത്,
തഥാ മാം മുനയ സർവേ സ്തോഷ്യന്ത്യാ നമ്ര മൂർത്തയ.
48. ഭീമാ ദേവീതി വിഖ്യാതം തൻമേ നാമ ഭവിഷ്യതി.
അപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു വലിയ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ഹിമാലയ പർവതങ്ങളിൽ വസിക്കുകയും അവിടെയുള്ള ഋഷിമാരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ എന്നെ ഭക്തിയോടെ വന്ദിക്കും, ഭീമാദേവി (വളരെ വലിയ രൂപമുള്ള ദേവി) എന്ന പേരിൽ ഞാൻ പ്രസിദ്ധനാകും
49. തദാഹം ബ്രാമരം രൂപം കൃത്വാ അസംഖ്യായഷദ് പദം,
ത്രൈലോക്യസ്യ ഹിതാർത്ഥായ വദിഷ്യാമി മഹാസുരം.
50. ബ്രമരീതി ച മാം ലോകസ്ഥധാ സ്തോഷ്യന്തി സർവധാ.
മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്ന അരുണൻ എന്ന മഹാനായ അസുരൻ ആ സമയത്ത്, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി അനന്തമായ കറുത്ത തേനീച്ചകളുടെ രൂപത്തിൽ ഞാൻ ജനിക്കും, അപ്പോൾ ഞാൻ ആ മഹാനായ അസുരനെ കൊല്ലും. അപ്പോൾ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ആളുകൾ എന്നെ ബ്രമാരി എന്ന് പുകഴ്ത്തും.
51. ഇത്ഥം യദാ യദാ ബാധ ധനവോത ഭവിഷ്യതി,
തദാ തദാ വതീര്യഹം കരിഷ്യമാരി സംക്ഷ്യം.
ഇതുപോലെ അസുരന്മാരിൽ നിന്ന് പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴെല്ലാം ഞാൻ അവതാരമെടുത്ത് നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കും.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മൻവന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മയേ,
നാരായണീ സ്തുതിർ നാമ,
ഏകാദസോ അധ്യായ,
ഇത് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണം സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ നാരായണിയോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ പതിനൊന്നാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണ് മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ
12-ാം അദ്ധ്യായം: ദേവിയുടെ മഹത്വം.
1. ദേവ്യൂവാച:-
ഏഭി സ്ഥവൈ ശ്ച മാം നിത്യം സ്തോഷ്യതേ യാ സമാഹിത,
തസ്യാഹം സകല ബാധാം നശയിഷ്യാമസംസ്യം.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ ആരെങ്കിലും ഈ പ്രാർത്ഥന കൊണ്ട് ദിവസവും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു, അവൻ്റെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും ഞാൻ തീർച്ചയായും ഇല്ലാതാക്കും.
2. മധു കൈദബ നാസം ച മഹിഷാസുര ഗാഥനം,
കീർത്തയിഷ്യന്തി യേ തദ്വാദം ശുംഭ നിശുംഭയോ.
3. അഷ്ടംയാം ച ചതുർദാസ്യം നവംയം ചൈക ചേതസാ,
ശ്രോഷ്യന്തി ചൈവ യേ ഭക്ത്യാ മമ മാഹത്മ്യമുത്തമം.
4. ന തേഷാം ദുഷ്കൃതം കിഞ്ചിത് ദുഷ്കൃതോത ന ചപധ,
ന ബവിഷ്യതി ദാരിദ്ര്യം ന ചൈവേഷ്ട വിയോജനം.
മധു, കൈദഭൻ, മഹിഷാസുരൻ, ശുംഭൻ, നിശുംഭൻ എന്നിവരുടെ മരണകഥ പാടുകയും സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരും ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നവരും അഷ്ടമി (അമാവാസിയും പൗർണ്ണമിയും കഴിഞ്ഞ് എട്ടാം ദിവസം), ചതുര്ഥിയിൽ (നാലാം ദിവസം) എൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെ ഈ മഹത്തായ കഥകൾ കേൾക്കുന്നു. അമാവാസിയും പൗർണ്ണമിയും കഴിഞ്ഞ് നവമിയും (അമാവാസിയും പൗർണ്ണമിയും കഴിഞ്ഞ് ഒമ്പതാം ദിവസം) ഒരിക്കലും പാപങ്ങൾ ഉണ്ടാകില്ല, മോശം പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അപകടമുണ്ടാകില്ല, ദാരിദ്ര്യവും അവരെ സ്നേഹിക്കുന്നവരുമായി വേർപിരിയലും ഉണ്ടാകില്ല.
5. ശത്രുതോ ന ഭയം തസ്യ, ദസ്യുതോ വാ ന രജത,
ന ശാസ്ത്രാലതോ യൗഘത് കദാചിത് ബവിഷ്യതി.
അത്തരക്കാർക്ക് ശത്രുക്കളെയോ കള്ളന്മാരെയോ രാജാക്കന്മാരെയോ ഭയമില്ല, ആയുധങ്ങൾ, അഗ്നി, വെള്ളപ്പൊക്കം എന്നിവയിൽ നിന്ന് എന്നേക്കും ഭയമില്ല.
6. തസ്മാൻമമൈതാൻ മാഹാത്മ്യം പതിതവ്യം സമാഹിതൈ,
ശ്രോതവ്യം ച സദാ ഭക്ത്യാ പരം സ്വസ്ഥ്യാനം മഹത്.
അതിനാൽ എല്ലാ നന്മകളുടെയും കവാടമായ ഈ മഹത്തായ കഥ ഭക്തിപൂർവ്വം വായിക്കുകയും കേൾക്കുകയും വേണം.
7. ഉപസർഗണശേഷംസ്തു ആഹ മാരീ സമുത്ഭവൻ,
തദാ ത്രിവിധമുൽപാതം മാഹാത്മ്യം സമയേൻമമ.
എൻ്റെ സ്തുതി (സ്തുതിയുടെ കഥ) എല്ലാത്തരം മഹാമാരികളെയും മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള പ്രശ്‌നങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കും. (നമ്മിൽ നിന്ന്, പ്രേതങ്ങളിൽ നിന്നും ഭൂതങ്ങളിൽ നിന്നും പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങളിൽ നിന്നും)
8. യത്രൈതത് പത്യതേ സംയങ് നിത്യമയതനേ മമ,
സദാ ന തദ്വിമോക്ഷ്യാമി സന്നിധ്യം തത്ര മേ സ്ഥിതം ।
എൻ്റെ ഒരു ക്ഷേത്രവും ഞാൻ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല, അവിടെ ഇത് അനുശാസിക്കുന്ന രീതി അനുസരിച്ച് വായിക്കുന്നു, ആ ക്ഷേത്രത്തിൽ എൻ്റെ സാന്നിധ്യം എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കും.
9. ബലിപ്രധാനേ പൂജയം അഗ്നി കാര്യേ മഹോത്സവേ,
സർവം മമൈതദ് ചരിതമുചാര്യം ശ്രവ്യമേവ ച.
എന്നെ ലക്ഷ്യം വച്ചുള്ള യാഗങ്ങളിലും പ്രാർത്ഥനകളിലും അഗ്നിബലികളിലും മഹോത്സവങ്ങളിലും എൻ്റെ മുഴുവൻ കഥയും വായിക്കുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.
10. ജനത അജനാഥ വാപി ബലി പൂജം തഥാ കൃതം,
പ്രതീക്ഷിഷ്യാമഹം പ്രീത്യ വഹ്നി ഹോമം തഥാ കൃതം.
എൻ്റെ കഥ കേൾക്കുകയോ വായിക്കുകയോ ചെയ്‌താൽ, ഈ രീതികളിൽ അവഗാഹമുള്ളവരോ അല്ലെങ്കിൽ രീതികളെക്കുറിച്ച് അറിവില്ലാത്തവരോ ചെയ്യുന്ന യാഗങ്ങളും പ്രാർത്ഥനകളും അഗ്നിയാഗങ്ങളും രണ്ടും ഞാൻ സ്നേഹപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കും.
11. ശരത് കാലേ മഹാ പൂജാ ക്രിയതേ യാ ച വാർഷികീ,
തസ്യം മമൈതാൻ മാഹാത്മ്യം ശ്രുത്വാ ഭക്തി സമൻവിത.
12. സർവ ബാധവി നിർമുക്തോ ദാന ധന്യ സുതാൻവിത,
മനുഷ്യോ മത് പ്രസാദേന ബവിഷ്യതി ന സംശയ.
ശരദ് നവരാത്രിയുടെയും വസന്തനവരാത്രിയുടെയും മഹത്തായ പ്രാർത്ഥനകളിൽ, എൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെ ഈ കഥ പൂർണ്ണമായി കേൾക്കുന്നവർ, എൻ്റെ കൃപയും അനുഗ്രഹവും കാരണം എല്ലാ മഹാപ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തരാകും എന്നതിൽ
സംശയമില്ല
ച യുദ്ധേഷു ജായതേ നിർഭയ പുമാൻ.
എൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെയും വിശുദ്ധ ജന്മത്തിൻ്റെയും യുദ്ധങ്ങളിലെ വീര്യത്തിൻ്റെയും ഈ കഥ കേൾക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ ഭയരഹിതരാകും.
14. രിപവ സംക്ഷയം യാന്തി കല്യാണം ചോപപദ്യതേ,
നന്ദതേ ച കുലം പുംസം മാഹാത്മ്യം മമ ശൃണ്വതം.
എൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെ ഈ കഥ കേൾക്കുന്നവർ അവരുടെ ശത്രുക്കളെയെല്ലാം നശിപ്പിക്കും, നല്ല കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കും, അവരുടെ കുടുംബം വർദ്ധിക്കും.
15. ശാന്തി കർമ്മാണി സർവത്ര തഥാ ദുസ്വപ്ന ദർശനേ,
ഗൃഹ പീഢാസു ചോഗ്രസു മാഹാത്മ്യം ശൃണുയാത് മമ.
സമാധാനം കൊണ്ടുവരാൻ എല്ലാ ആചാരങ്ങളിലും, മോശം സ്വപ്നങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്ന സമയങ്ങളിലും, ഒൻപത് ഗ്രഹങ്ങൾ നിങ്ങളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്ന സമയങ്ങളിലും, എൻ്റെ പ്രശസ്തിയുടെ ഈ കഥ കേൾക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്.
16. ഉപസർഗ സമം യാന്തി ഗൃഹ പീഡാശ്ച ദാരുണ,
ദുസ്വപ്നം ച നൃഭിർദൃഷ്ടം സുസ്വപ്നാമുപ ജായതേ.
ഗ്രഹങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും കുഴപ്പങ്ങളും നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും മനുഷ്യർ കാണുന്ന മോശം സ്വപ്നങ്ങൾ നല്ല സ്വപ്നങ്ങളായി മാറുകയും ചെയ്യും.
17. ബാലഗ്രഹാഭി ഭൂതനം ബാലനം ശാന്തി കാരകം,
ശംഘധാ ഭേദേ ച നൃണം മൈത്രീ കാരണംതമം.
കുട്ടികളെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്ന ദുരാത്മാക്കളാൽ വിഷമിക്കുന്ന കുട്ടികൾക്ക് ഇത് സമാധാനം നൽകുകയും സുഹൃത്തുക്കൾ തമ്മിലുള്ള വഴക്കുകൾ അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.
18. ദുർവൃത്താനാം അശേഷനം ബാല ഹണികാരം പരം,
രക്ഷോഭൂത പിശാചനം പടനാദേവനാശനം.
എൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെ കഥ നിങ്ങൾ വായിച്ചാൽ, നിങ്ങളെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്ന എല്ലാ ചീത്ത ആളുകളും അവരുടെ ശക്തി നഷ്ടപ്പെടും, എല്ലാ പ്രേതങ്ങളും പിശാചുകളും ദുരാത്മാക്കളും നശിപ്പിക്കപ്പെടും.
19. സർവം മമൈതാൻ മാഹാത്മ്യം മമ സന്നിധി കാരകം,
പശു പുഷ്പാർഗ ധൂപൈശ്ച ഗന്ധ ദീപൈർ സ്തോദതമൈ.
20. വിപ്രാണാം ഭോജനൈർ ഹോമൈ പ്രോക്ഷണീയൈരഹർ നിസം,
അന്യൈശ്ച വിവിധൈർ ഭോഗൈർ പ്രദാനൈർ വത്സരണായ.
21. പ്രീതിർമേ ക്രിയതേ സാസ്മിൻ സക്രുധാചരിതേ ശ്രുതേ,
ശ്രുതം ഹരതി പാപാനി തദാരോഗ്യം പ്രച്ഛതി.
എൻ്റെ മഹത്വത്തിൻ്റെ ഈ കഥ എവിടെ വായിച്ചാലും എൻ്റെ സാന്നിധ്യം ഉറപ്പാക്കും. പശുക്കൾ, പുഷ്പങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ, വഴിപാടുകൾ, മറ്റ് സുഗന്ധങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ, രാവും പകലും ബ്രാഹ്മണർക്ക് അന്നദാനം, മറ്റ് സുഖങ്ങളും ദാനങ്ങളും ഒരു വർഷം തുടർച്ചയായി നൽകി എന്നിൽ സൃഷ്ടിച്ച എല്ലാ സന്തോഷവും ഇത് വായിച്ചും കേട്ടും ലഭിക്കും. കഥകൾ മാത്രം. ഈ കഥ കേൾക്കുന്നതും വായിക്കുന്നതും ഒരിക്കൽ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
22. രക്ഷം കരോതി ഭൂതേഭ്യോ ജന്മം കീർത്തനം മമ,
യുദ്ധാശു ചരിതം യൻമേ ദുഷ്ട ദൈത്യ നിബർഹണം.
23. തസ്മിൻ ശ്രിതേ വൈരി കൃതം ഭയം പുംസാം ന ജായതേ,
യുഷ്മാഭി സ്തുതയോ യശ്ച യശ്ച ബ്രഹ്മ ഋഷിഭിഃ കൃതഃ.
24. ബ്രാഹ്മണാ ച കൃതസ്ഥസ്തു പ്രയചന്തി ശുഭം മതിം.
എൻ്റെ ജന്മങ്ങളുടെ കഥ പ്രേതങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണം നൽകുന്നു. ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ ദുഷ്ടരായ അസുരന്മാരെ വധിച്ച കഥ കേൾക്കുമ്പോൾ, ശത്രുക്കളാൽ മനുഷ്യരിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഭയം ഇല്ലാതാകുന്നു. അങ്ങ് ചെയ്യുന്ന പ്രാർത്ഥനകളും ശ്രേഷ്ഠരായ ഋഷിമാർ ചെയ്ത പ്രാർത്ഥനകളും ബ്രഹ്മദേവൻ ചെയ്ത പ്രാർത്ഥനയും നല്ല പെരുമാറ്റം നൽകുന്നു.
25. ദസ്യുഭിർവാ വൃത ശൂന്യേ ഗ്രഹിതോ വാപി ശത്രുഭിഃ,
സിംഹവ്യാഗ്രാനുയതോ, വാ വനേ വാ വനഹസ്തിഭിഃ.
26. രഗ്ന ക്രുധേന ചാഗ്നാപ്തോ വധ്യോ ബന്ധഗാധോ അപി വാ,
ആഗൂർണിതോ വാ വതേന സ്ഥിതപോതേ മഹാർണവേ.
27. പഠത്സു ചാപി ശാസ്ത്രേഷു സംഗ്രാമേ ബ്രൂസ ദാരുണേ,
സർവബാധാസു ഘോരാസു വേദനാഭ്യർധിതോ, അപി വാ
28. സ്മരൻ മമൈതചരിതം നരോ മുച്യതേ സങ്കടാത്.
ഒരാൾ കാട്ടുതീയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടാലും, ദൂരെ ഒറ്റപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് കള്ളൻമാർ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ടാലും, ശത്രുക്കളുടെ പിടിയിൽ അകപ്പെട്ടാലും, കാട്ടിൽ കടുവയും സിംഹവും പിന്തുടരുമ്പോൾ, കൊല്ലാൻ തയ്യാറായ കാട്ടാനകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടാലും, അല്ലെങ്കിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടാലും കോപാകുലനായ രാജാവിനാൽ കൊല്ലപ്പെടുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ അത്യധികം കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ചുഴലിക്കാറ്റിൽ ആടിയുലയുന്ന കടലിലെ ഒരു കപ്പലിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുകയോ, ഭയാനകമായ ഒരു യുദ്ധത്തിൽ ആയുധങ്ങളെല്ലാം നഷ്‌ടപ്പെടുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അസഹനീയമായ വേദനയാൽ ഗുരുതരമായി വിഷമിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ (മനുഷ്യൻ) രക്ഷിക്കപ്പെടും. എൻ്റെ കഥയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തുകൊണ്ട് അവൻ്റെ പ്രശ്നത്തിൽ നിന്ന്.
29. മമ പ്രഭവദ് സിംഹാധ്യ ദാസ്യവോ വൈരിണസ്തദ,
ധൂരദേവ പാലയന്തേ സ്മരഥശ്ചരിതം മമ.
എൻ്റെ ശക്തി നിമിത്തം, സിംഹങ്ങളും കള്ളന്മാരും ശത്രുക്കളും എൻ്റെ കഥയെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോകും.
30. ഋഷിർ ഉവാച:-
ഇത്യുക്ത്വാ സാ ഭഗവതീ ചണ്ഡികാ ചണ്ഡ വിക്രമ,
പശ്യതമേവേ ദേവാനാം തത്രൈവന്തരാ ധീയത.
മഹർഷി പറഞ്ഞു:-
അത്യധികം ധീരയായ ചണ്ഡികാദേവി ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞിട്ട് ദേവന്മാർ കാണുമ്പോൾ തന്നെ അവിടെ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷയായി.
31. തേപി ദേവ നിരതങ്ഗ സ്വാധികരണ് യധാ പുരാ,
യജ്ഞഭാഗഭുജ സർവേ ചക്രുർവിനിഹത്താരായ.
ആ ദേവന്മാരെല്ലാം, അവരുടെ ശത്രുക്കൾ വധിക്കപ്പെട്ടു, അഗ്നിയാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വിഹിതം ലഭിക്കാൻ തുടങ്ങി, നിർഭയരായി, പഴയതുപോലെ തങ്ങളുടെ ശക്തി പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്താൻ തുടങ്ങി.
32. ദൈത്യശ്ച ദേവ്യാ നിഹതേ ശുംഭേ ദേവാ റിപോ യുധി,
ജഗത്ദ്വിദ്വംസിനി തസ്മിൻ മഹോഗ്രേ അതുല വിക്രമേ,
നിശുംഭേ ച മഹാ വീര്യേ ശേഷ പാതാളമയയു.
ദേവശത്രുവും മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും അലട്ടുന്നവനുമായ മഹാനായ ശുംഭൻ, അത്യധികം കോപിച്ചവനും സമാനതകളില്ലാത്ത ശക്തിയും അതിശക്തനുമായ നിശുംഭൻ യുദ്ധത്തിൽ ദേവിയാൽ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ശേഷിച്ച അസുരന്മാർ പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി.
33. ഏവം ഭഗവതീ ദേവി സാ നിത്യപി പുന പുന,
ശംഭൂയ കുരുതേ ഭൂപ, ജഗത പരിപാലനം.
ഹേ രാജാവേ, അങ്ങനെ ദേവിയായ ദേവി എന്നെന്നും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിച്ച് മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കുന്നു.
34. തയൈത്തൻമോഹ്യതേ വിശ്വം ശൈവ വിശ്വം പ്രസൂയതേ,
സായാ ചിതാ ച വിജനം തുഷ്ട രൂധിം പ്രായശ്ചധി.
ദേവി ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ മോഹിപ്പിക്കുകയും അവൾ തന്നെ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന് ജന്മം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു കാര്യത്തിലും താൽപ്പര്യമില്ലാതെ ആ ദേവിയെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് മോക്ഷത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതും ഭൗതിക അർത്ഥത്തിൽ സമ്പത്ത് നൽകുന്നതുമായ അറിവ് നൽകുന്നു.
35. വ്യാപം തയൈതത് സകലം ബ്രഹ്മാണ്ഡം മനുജേശ്വര,
മഹാ കല്യാ മഹാ കാലേ മഹാ മയി സ്വരൂപായ.
ഹേ മനുഷ്യരാജാവേ, ജലപ്രളയകാലത്ത് അവൾ സംഹാരകാരിയായി ഈ ബ്രഹ്മാവിൻ്റെ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുകയും ബ്രഹ്മാവിനെപ്പോലുള്ള മഹാദേവന്മാരെ അവരുടെ ജോലികൾ കൃത്യമായി നിർവഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
36. ശൈവ കാലേ മഹാമാരി ശൈവ സൃഷ്ടി ഭവത്യജ,
സ്ഥിതിം കരോതി ഭൂതാനാം ശൈവ കാലേ സനാതനി.
പ്രളയകാലത്തും സൃഷ്ടിസമയത്ത് (പ്രളയത്തിന് ശേഷം) ഒരു ജന്മവുമില്ലാത്ത ആ ദേവി സൃഷ്ടിയുടെ ശക്തിയായി മാറുമ്പോൾ, അവൾ നശിപ്പിക്കുന്നവളാണ്.
37. ഭാവകാലേ നൃണാം ശൈവ ലക്ഷ്മീർ വൃദ്ധിപ്രദ,
ശൈവഭാവേ തഥാലക്ഷ്മീർ വിനാശയോപജായതേ.
നല്ല കാലത്ത് മനുഷ്യവാസത്തിൽ അവൾ തന്നെ പുരോഗതി നൽകുന്ന ലക്ഷ്മീ ദേവിയായി മാറുന്നു, മോശം സമയങ്ങളിൽ അവൾ തന്നെ അലക്ഷ്മിയായി നാശം വരുത്തുന്നു.
38. സ്തുത സംപൂജിത പുഷ്പൈർ ധൂപ ഗന്ധഭിർ സ്ഥധ,
ദദാത് വിതം പുത്രാംശ്ച മതിം ധർമ്മേ ഗതിം ശുഭം.
പ്രാർത്ഥനകളാലും പുഷ്പധൂപങ്ങളാലും ചന്ദനത്താലും അവളെ ആരാധിക്കുന്നത് സമ്പത്തും സന്താനങ്ങളും സദ്ബുദ്ധിയും മോക്ഷവും നൽകുന്നു.
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മന്വന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മ്യേ,
ദേവീചരിത മാഹാത്മ്യം നാമം,
ദ്വാദസോ അധ്യായം, മാർക്കണ്ഡേയ
പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ ദേവിയുടെ കഥയുടെ മഹത്വം പ്രതിപാദിക്കുന്ന ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ അദ്ധ്യായമാണിത് . ഏതതേ കദിതം ഭൂപ, ദേവീ മാഹാത്മ്യം ഉത്തമം, ഏവം പ്രഭവ സാ ദേവി യയേധം ധര്യധേ ജഗത്. മഹർഷി പറഞ്ഞു:- ഹേ രാജാവേ, ഞാൻ ദേവീമാഹാത്മ്യം എന്ന പുണ്യകഥ പറഞ്ഞു. ” ലോകത്തെ മുഴുവൻ തൻ്റെ കൂടെ വഹിക്കുന്ന ആ ദേവിക്ക് മഹത്വമ്യത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന എല്ലാ മഹത്വങ്ങളും ഉണ്ട്. 2. വിദ്യാ തദിവ ക്രിയതേ ഭഗവദ് വിഷ്ണു മായയാ, തയാ തവമേഷ വൈശ്യശ്ച തദൈവായൈ വിവേകിനാ, 3. മോഹ്യന്തേ മോഹിതശ്ചൈവ മോഹമേഷ്യന്തി ചാപരേ, തമുപൈഹി മഹാരാജാ, ശരണം പരമേശ്വരീം. 4. ആരാധിതാ സൈവേ നൃണാം ഭോഗ സ്വർഗാപവർഗധാ. അറിവ് അല്ലെങ്കിൽ ബുദ്ധി വിഷ്ണുമായയുടെ ശക്തിയാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്, നിങ്ങളെയും വൈശ്യനെയും പോലുള്ള ജ്ഞാനികളിൽ നിന്ന് സത്യം മറയ്ക്കാൻ അവൾ തന്നെ മിഥ്യാധാരണകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. മറ്റു ചിലർക്ക് മിഥ്യാധാരണ മാത്രമേ ലഭിക്കൂ. അതിനാൽ, രാജാവേ, ഈ മഹാദേവിയുടെ മുമ്പാകെ കീഴടങ്ങുക. ഒരിക്കൽ അവളെ ആരാധിച്ചാൽ ആ ദേവി ഭൗതിക സുഖങ്ങളും സ്വർഗ്ഗവും മോക്ഷവും നൽകും. മാർക്കണ്ഡേയ ഉവാച:- ഇതി തസ്യ വാചാ ശ്രുത്വാ സുരാധാ സ നരാധിപഃ । 5. പ്രണിപത്യ മഹാഭാഗം തം ഋഷിം സംഷിതാ വൃതം, നിർവിണ്ണോ അതി മമത്വേന രാജ്യാപഹരണേന ച. 6. ജഗാമ സാധ്യസ്ഥാപസേ സ ച വൈശ്യോ മഹാ മുനേ, സന്ദർശനാർത്ഥം അംഭയ നദീ പുലിനമാശ്രിത. മാർക്കണ്ഡേയ മുനി പറഞ്ഞു:- സുമേധ മഹർഷിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സുരധ രാജാവ് മഹാഭാഗ്യവാനായി. അഹംഭാവം നിമിത്തം അത്യധികം ദു:ഖിതനായി, തൻറെ രാജ്യം അപഹരിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ, കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്ത ആ മുനിയെ വന്ദിച്ചുകൊണ്ട്, തപസ്സുചെയ്യാൻ ഉടനെ പോയി. വൈശ്യരും അതുതന്നെ ചെയ്തു. ഹേ മുനി അവർ ദേവിയെ ദർശിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾക്കായി നദീതീരത്തെത്തി. (മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിൽ ക്രോഷ്ടകി മഹർഷിയോട് മാർക്കണ്ഡേയ മുനി ഈ കഥ പറയുന്നു.) 7. സ ച വൈശ്യ തപസ്തപേ ദേവി സൂക്തം പരാം ജപാൻ, തൌ തസ്മിൻ പുലിനേ ദേവ്യാ കൃത്വാ മൂർത്തിം മഹിമയീം. 8. അർഹണം ചക്രതസ്തസ്യ പുഷ്പ ദൂപാഗ്നി തർപ്പണൈ. ആ രാജാവും വൈശ്യരും "ദേവീസൂക്തം" ആവർത്തിച്ച് തപസ്സു ചെയ്തു. അവർ മണൽത്തറയിൽ ചെളികൊണ്ട് ദേവിയുടെ പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി, പുഷ്പങ്ങൾ, ധൂപം, അഗ്നിയാഗം എന്നിവയിലൂടെയും അവളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള മറ്റ് മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും ആരാധിച്ചു.

























("ദേവീ സൂക്തം" എന്ന് പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ധാരാളം വിവാദങ്ങളുണ്ട്. അവളുടെ മഹത്വത്തെ പുകഴ്ത്താൻ അത്യന്തം യോജിച്ച അക്ഷരാർത്ഥം മാത്രമാണ്. ഇത് ഋഗ്വേദത്തിലെ മന്ത്രമാണെന്ന് ചിലർ പറയുന്നു. ചിലർ പറയുന്നു സ്തോത്രം "ദേവീസൂക്തം" എന്ന് വിളിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് അഞ്ചാം അദ്ധ്യായത്തിലെ "നമോ ദേവ്യൈ മഹാ ദേവ്യൈ..." എന്ന് തുടങ്ങുന്ന പ്രാർത്ഥനയാണ്. ശ്ലോക സംഖ്യകൾ 7-36) 9.
നിരാഹാരൌ യഥാഹരൌ തൻമനസ്കൌ സമാഹിതൌ,
ധാധ്ത്സ്തുവതൗ ഗാത്ര സുഗുക്ഷിതം.
അവർ കുറച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, പിന്നെ ഭക്ഷണമില്ല, മനസ്സ് ദേവിയിൽ ഏകാഗ്രമാക്കി, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച്, അവരുടെ ശരീരത്തിലെ രക്തം നനഞ്ഞ വഴിപാട് അവർ അവൾക്ക് സമർപ്പിച്ചു.
10. ഏവം സമാരാധയതോ സ്ത്രീഭിർ വർഷൈർ യതാത്മനോ.,
പരിതുഷ്ടാ ജഗത്ദാത്രി പ്രത്യക്ഷം പ്രാഹ ചണ്ഡികാ.
അങ്ങനെ മൂന്നുവർഷത്തോളം ഏകാഗ്രതയോടെ ആരാധിക്കപ്പെട്ട്, ലോകമാതാവായ ചണ്ഡികാദേവി പ്രസാദിച്ചു അവരുടെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
11. ദേവുവാച:-
യത് പ്രഥയതേ ത്വയാ ഭൂപ, ത്വയാ ച കുല നന്ദന,
മത്തസ്താത് പ്രാപ്യതം സർവം പരിതുഷ്ട ദദ്ദാദ്മി വാം.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഹേ രാജാവേ, ഹേ ഒരു കുടുംബത്തിലെ (വൈശ്യേ) നല്ല പുത്രാ, നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പ്രാർത്ഥിച്ചതെല്ലാം എന്നിൽ നിന്ന് നേടൂ. ഞാൻ നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടനാണ്, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാം നൽകും.
12. മാർക്കണ്ഡേയ ഉവാച:-
തഥോ വവ്രേ നൃപോ രാജ്യമവി ബ്രാംസ ജന്മനി,
അത്രാപി ച നിജം രാജ്യം ഹത ശത്രു ബലം ബലാത്.
മാർക്കണ്ഡേയ മുനി പറഞ്ഞു:-
അപ്പോൾ രാജാവ് തൻ്റെ അടുത്ത ജന്മത്തിൽ പോലും രാജത്വവും അതുപോലെ തന്നെ ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഇപ്പോഴത്തെ ജന്മത്തിൽ തൻ്റെ രാജ്യവും അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
13. മാമേത്യാഹമിതി പ്രജ്ഞ സങ്കവിച്യുതികാരകം,
അപ്പോൾ ത്യാഗബോധത്തോടെയുള്ള മഹാജ്ഞാനമുള്ള ആ വൈശ്യൻ, ഞാനും എൻ്റെയും പോലെയുള്ള വികാരങ്ങൾ ഉണ്ടാകാത്ത ജ്ഞാനം അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
14. ദേവ്യൂവാച:-
സ്വൽപൈ രഹേഭിർ നൃപതേ, സ്വം രാജ്യം പ്രാപ്സ്യതേ ഭവാൻ,
ഹത്വാ റിപുനസ്കലിതം തവ തത്ര ഭവിഷ്യതി.
ദേവി പറഞ്ഞു:-
ഹേ രാജാവേ, ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ നീ നിൻ്റെ രാജ്യം വീണ്ടെടുക്കും. അവിടെ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കും, നിങ്ങളുടെ രാജ്യം നിങ്ങൾക്ക് ശാശ്വതമാകും.
15. മൃതശ്ച ഭൂയ സമ്പ്ര്യ ജന്മ ദേവത്ദ്വിശ്വത,
സാവർണികോ നാമ മനുർ ഭവാൻ ഭുവി ഭവിഷ്യതി.
ഈ ശരീരം ദാനം ചെയ്ത ശേഷം നിങ്ങൾ സൂര്യദേവനിൽ നിന്ന് ലോകത്തിൽ വീണ്ടും ജനിക്കുകയും "സാവർണി" എന്ന മനുവായിത്തീരുകയും ചെയ്യും. ”
(അദ്ദേഹം സൂര്യദേവൻ്റെ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി മാറുകയും ലോകം മുഴുവൻ ഭരിക്കുകയും ചെയ്യും. )
16. വൈശ്യ വാര്യ ത്വയാ യശ്ച വരോ അസ്മതോ അഭിവഞ്ചിദ,
താം പ്രായശ്ചാമി സംസിധൈ തവ ജ്ഞാനം ഭവിഷ്യതി.
ഹേ മഹാനായ വൈശ്യാ, നീ എന്നിൽ നിന്ന് അഭ്യർത്ഥിച്ച വരം നിനക്കു നൽകപ്പെടുകയും നീ ഈശ്വരജ്ഞാനം നേടുകയും മോക്ഷം നേടുകയും ചെയ്യും.
17. മാർക്കണ്ഡേയ ഉവാച:-
ഇതി ദത്ത്വാ തയോർ ദേവാ, യദാ അഭിലാക്ഷിതം വരം,
ബഭൂവന്തർഹിതാ സാധ്യോ ഭക്ത്യാ താഭ്യം അഭിഷ്ടുത.
മകണ്ഡേയ മുനി പറഞ്ഞു:-
ഇപ്രകാരം അവർ ആവശ്യപ്പെട്ട വരങ്ങൾ അവർക്ക് നൽകി, ഭക്തിയോടെ അവരെ ആരാധിച്ചതിനുശേഷം അവൾ പെട്ടെന്ന് അദൃശ്യയായി.
18. ഏവം ദേവ്യാ വരം ലഭ്ധ്വാ സുരാധാ ക്ഷ്ത്യർഷഭ,
സൂര്യ ജനമ സമാസാധ്യ സവർണിർ ഭവിത മനു.
സവർണർ ഭവിത മനു.
അങ്ങനെ ക്ഷത്രിയൻ (രാജവംശത്തിൽ പെട്ട) രാജാവ് സുരധ, ദേവിയിൽ നിന്ന് വരം നേടിയ ശേഷം, സൂര്യദേവനിൽ ജനിച്ചു, സാവർണി എന്ന മനുവായി മാറും.
സാവർണി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു മനു
(ഇതിഹാസത്തിലെ അവസാനത്തെ ഏതാനും വാക്കുകൾ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ച് ഒരു ഇതിഹാസം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് സാധാരണമാണ്. )
ഇതി മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണേ സാവർണികേ മന്വന്തരേ,
ദേവീ മാഹാത്മ്യേ,
സുരധാ വൈശ്യോർ വര പ്രധാനം നമ,
ത്രയോദസോർ അധ്യായ,
ഇത് പതിമൂന്നാം അധ്യായമാണ്. മാർക്കണ്ഡേയ പുരാണത്തിലെ സാവർണ്ണിക കാലഘട്ടത്തിൽ സുരധയ്ക്കും വൈശ്യർക്കും വരം നൽകുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദേവീമാഹാത്മ്യം
* അവരുടെ ഉള്ളിലെ സഹജശക്തി
യോഗ നിദ്ര ഒരു താമസിക ശക്തിയാണ്, അതായത് അധമമായ ഗുണങ്ങളുടെ ദേവതയാണ്
[2] ഇന്ദ്രൻ നയിക്കുന്ന ദേവതകൾ.

യാണ്
[2] ഇന്ദ്രൻ നയിക്കുന്ന ദേവതകൾ.